Wie een individualistische samenleving ziet, ziet spoken Geplaatst 13 januari 2020 door Gastblogger Sprekers op congressen vinden vaak dat het tijd is om hun publiek wakker te schudden. Er is meestal allerlei onheil op komst waar een antwoord op moet komen. Eén van de bekendste vormen van onheil is het toenemende individualisme. Waren werknemers vroeger nog brave medewerkers die gewoon deden wat ze moesten doen, nu zijn het hyperindividualisten die hun eigen belangen boven die van de organisatie stellen. Vooral de jonge generatie millennials zou zich hieraan schuldig maken. Het klinkt natuurlijk allemaal hartstikke interessant, maar in de praktijk is het gebakken lucht. Andries van den Broek promoveerde op het thema en noemt het ‘empirisch te weerleggen’ dat grote generatieverschillen bestaan. Millennials, generatie X en Y, babyboomers, ok-boomers of welke stickers de motivatiemaffia op uw volgende congres weer heeft bedacht: vooralsnog is het borrelpraat. Dat geldt ook voor de stelling dat onze samenleving steeds individualistischer zou zijn. Het grootschalige en longitudinale (moeilijk woord voor ‘we hebben meer dan één meetmoment’) onderzoek European Value Study zoekt al sinds de jaren zeventig naar een verandering van onze waarden. En wat blijkt? Door de jaren heen willen de meeste mensen gewoon een partner, kinderen en een leuke baan. We geven om de mensen om ons heen en maken ons onverminderd druk om de wereld. Selectief wegzwijmelen met touwtjes uit brievenbussen Mensen die roepen dat de wereld steeds individualistischer zou worden, doen dat louter op basis van selectieve anekdotes. Lekker wegzwijmelen met Jan Terlouw en zijn verheerlijking over de tijd dat er touwtjes uit brievenbussen hingen, maar geen melding maken van de enorme daling van de criminaliteit. Roepen dat de kerken leeglopen zonder de aantallen mensen te noemen die samenkomen bij concerten, sportwedstrijden en festivals. Op de proppen komen met cijfers over echtscheidingen, maar niet vermelden dat tot 1991 verkrachting binnen het huwelijk legaal was in Nederland. Zeggen dat ‘we’ geen oog meer hebben voor elkaar, terwijl ‘we’ massaal in actie komen voor nagellakheld Tijn, tegen zinloos geweld en dat ondernemers honderden miljoenen ophalen met crowdfunding. Scheldkanonnades op Twitter zien als teken van verloedering, maar vergeten dat een jonge actrice in 1983 geen #metoo had. En hoe vaak fietsten we in de jaren zestig tegen bergen op om geld in te zamelen tegen kanker? Sommigen maken het nog bonter. Onlangs hoorde ik op een congres iemand verklaren dat er momenteel meer kindermisbruik zou zijn dan vroeger, omdat er nu minder sociale cohesie zou zijn. Bij navraag bleek de beste man zich niet te baseren op cijfers, maar enkel op de valse nostalgie dat vroeger iedereen elkaar zo fijn in de gaten zou houden. Dat kinderarbeid vroeger doodnormaal was, dat kinderen zowel thuis als op school geslagen werden en dat vaders en pastoors die zich aan kinderen vergrepen juist hun gang konden gaan omdat iedereen de vuile was bínnen liet hangen, bleef onvermeld. Natuurlijk is de samenleving veranderd. De tijd dat je uitsluitend vrienden kon maken met de mensen die je aan de dorpspomp tegenkwam, is voorbij. Net zoals de tijd dat je een groot probleem had als je vader timmerman was, maar jij liever voor de klas wilde staan. Of dat je als vrouw automatisch werd ontslagen als je ging trouwen. Maar zo eenvoudig als het is om het aantal vrouwen die een hoofdrol hebben in een film te vergelijken tussen 2002 en 2018 (spoiler alert: het gaat de goede kant op), zo moeilijk is het om een gedegen uitspraak te doen over de vraag of al die veranderingen onze samenleving nu meer of minder individualistisch hebben gemaakt. Pessimisten zonder realiteitsbesef Mensen die beweren dat we in een individualistische samenleving leven waar gemeenschapszin steeds verder afbrokkelt, zijn daarmee pessimisten zonder realiteitsbesef. Ze zien spoken. En dat geldt ook op het werk. De tijd dat een corpulente baas met een dikke sigaar aan medewerkers vertelde dat ze vandaag niet nodig zijn en naar huis mogen, ligt ver achter ons. Tegenwoordig zijn er zelfs bedrijven die mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt aannemen zonder dat ze hoeven te solliciteren. Hoe sociaal wil je het hebben? Mocht er nu stoom uit uw oren komen omdat u toch heel graag in het individualisme-spook wilt blijven geloven, dan heb ik goed nieuws voor u: uit onderzoek blijkt dat er steeds meer saamhorigheid is onder verstokte doemdenkers. Richard Engelfriet (1977) is sinds 2001 dagvoorzitter, spreker, columnist en onderzoeker. Daarnaast is hij auteur van vele managementboeken, waarvan ‘De Succesillusie’, ‘Zo simpel kan het zijn’ en ‘Hoe vang ik een rat?’ de bekendste zijn. Geplaatst in Toekomst van Werk | Tags Borstlap, Engelfriet, zzp-beleid | 3s Reacties
“Te veel uitzendbureaus en te veel malafiditeit”. ABU wil kwaliteitsimpuls uitzendbranche. Geplaatst 12 januari 2020 door ZiPredactie Er zijn te veel uitzendbureaus en er is te veel malafiditeit. Dat zijn de grote problemen waar de uitzendbranche mee kampt, zo zegt ABU-directeur Jurriën Koops in een interview op de website van de brancheorganisatie. De ABU komt met zes concrete voorstellen om de uitzendbranche een kwalitatieve impuls te geven. “We moeten toe naar een sluitende aanpak”. Luister ook deze podcast : Jurrien Koops bij BNR over dit onderwerp. “Binnen de uitzendbranche hebben we een aantal urgente problemen die om een oplossing vragen,” stelt Koops. “Allereerst moeten we vaststellen dat er te veel uitzendbureaus bij zijn gekomen. Toen in 1998 de uitzendvergunning werd afgeschaft, was het doel om de marktwerking te verbeteren en de administratieve lasten te verlagen. Maar het doel was niet om ruim veertienduizend uitzendbureaus te laten ontstaan. Die groei is doorgeschoten.” Een tweede probleem is volgens Koops dat ook het aantal malafide uitzendbureaus – als gevolg van de groei van de branche – sterk is toegenomen. “Tot slot moet je concluderen dat de handhaving volstrekt tekortschiet en opdrachtgevers onvoldoende geprikkeld worden om zaken te doen met bonafide uitzenders. We moeten dus toe naar een sluitende aanpak en een stevige kwaliteitsimpuls voor de branche.” Maatregelen Maar wat is nu het antwoord op deze problemen? “Wij sluiten op voorhand geen enkele maatregel uit. Het probleem is groot en wij willen over de aanpak graag met de minister en anderen in gesprek. Wij zien ook dat het probleem vooral zit in het gebrek aan handhaving, meer dan in de regels ,” maakt Koops duidelijk. “Daar willen wij als ABU vol op inzetten.” Want door het gebrek aan handhaving kun je bijna straffeloos malafide zijn, stelt Koops. “De pakkans is laag, er is te weinig controle en de sancties zijn onvoldoende. Daardoor kan er een groep van veelplegers bestaan die we maar niet uit de markt krijgen.” Voor Koops is de publiek-private samenwerking de basis om op door te bouwen. “Een gedeelde verantwoordelijkheid van branche en overheid. Daarbij moeten wij kijken naar hoe we SNA nog beter en meer onderscheidend kunnen maken. Samenwerking tussen SNCU en SNA enerzijds en de Inspectie SZW en de Belastingdienst aan de andere kant blijft voor de ABU cruciaal. Want de markt kan het niet alleen, maar de overheid kan het ook niet alleen.” Voorgestelde ABU-maatregelen in het kort Koops wil de volgende serie maatregelen: Een waarborgsom van ten minste 100.000 euro bij de start een uitzendonderneming. Een persoonsgerichte aanpak voor malafide veelplegers, inclusief een bestuursrechtelijk verbod. Een 100%-controle voor huisvestingslocaties voor arbeidsmigranten. Verplicht gebruik van een G-rekening voor niet-SNA-gecertificeerden. Meldingsplicht voor opdrachtgevers die werken met niet-gecertificeerde uitzendondernemingen. Vergroten handhavingscapaciteit bij ISZW Dit pakket aan maatregelen moet er volgens Koops toe leiden dat de branche een flinke kwaliteitsimpuls krijgt. Het zorgt ervoor dat de groei van het aantal uitzendondernemingen wordt afgeremd, de aanpak van malafide uitzendbureaus effectiever wordt, de handhavingscapaciteit wordt uitgebreid en de keuze voor bonafide uitzenders wordt gestimuleerd. Koops: “Ik ben ervan overtuigd dat dit een sluitende aanpak is waarmee je de branche weer gezond kunt maken en malafiditeit een serieuze slag kunt toebrengen.” Zie hier voor het volledige interview, met meer toelichting op de voorstellen. Geplaatst in Professioneel inhuren | Tags ABU, Uitzenden | Laat een reactie achter
Indeed speelt in op flexibele arbeidsmarkt met Indeed Gigs Geplaatst 10 januari 2020 door Claartje Vogel Vacaturesite Indeed onderzoekt of er markt is voor een speciale Indeed-website voor flexbanen. Dat bevestigt de woordvoerder van Indeed aan vakmedium HCM Technology Report. Sinds juni heeft Indeed het subdomein gigs.indeed.com. Via deze website kun je specifiek zoeken op klussen met flexibele uren, opdrachten die je vanuit huis kunt uitvoeren en werk met prestatieafhankelijke beloningen. De slogan: ‘fast, flexible jobs that work for you’. Het subdomein is eigenlijk niet zo vernieuwend. Alle vacatures op gigs.indeed.com zijn ook te vinden op de reguliere vacaturesite. Het verschil is een toegespitste zoekfunctie: op de gig-site is het net wat makkelijker om tijd- en plaatsonafhankelijke opdrachten te vinden. “We testen regelmatig nieuwe producten om de ervaring van onze gebruikers te verbeteren”, zegt de woordvoerder van Indeed. Hij benadrukt dat Indeed Gigs op dit moment echt niet meer is dan een probeersel. “We onderzoeken of dit waarde toevoegt voor onze werkzoekers en werkgevers.” Gigeconomie groeit Dat Indeed onderzoekt hoe de vacaturesite kan inspelen op de platformeconomie is logisch. De markt voor klusplatformen voor hoogopgeleide kenniswerkers groeit elk jaar met 30 procent, becijfert de Universiteit van Oxford. Een paar voorbeelden van dit soort platformen zijn Upwork, Toptal en Catalant. In Nederland kennen we bijvoorbeeld Jellow. En ook consultant EY heeft tegenwoordig zijn eigen online marktplaats: GigNow. Verder blijkt uit onderzoek van Randstad Sourceright (september 2019) dat 25 procent van de internationale bedrijven zijn flexibele schil uitbreidt. Er zijn minder vaste medewerkers en meer tijdelijke banen, zodat de bedrijven sneller kunnen op- en afschalen.Tegelijkertijd staan professonials meer open voor nieuwe werkvormen, zoals detachering, freelancen of een combinatie van een parttime baan en flexwerk. Dat biedt kansen voor Indeed, schrijft HCM Technology Report. Indeed is een bekend en vertrouwd merk, dus het bedrijf hoeft relatief weinig te investeren om werkzoekers en opdrachtgevers aan te trekken. Of de vacaturesite inderdaad verder gaat met de ontwikkeling van een eigen gigplatform, beslist het bedrijf na de test. Wanneer die is afgelopen is niet duidelijk en Indeed deelt geen tussentijdse resultaten. Lees ook: ‘Microsoft lanceert freelanceplatform. Met Upwork en niet met ‘eigen’ LinkedIn’ Geplaatst in Professioneel inhuren | Tags gigeconomie, gigs, Indeed, klussen, platform, platformeconomie, remote, tijdelijk werk | 1 Reactie
2020: het einde van het zzp-tijdperk. Geplaatst 9 januari 2020 door Hugo-Jan Ruts Mijn buurman vertelde onlangs over zijn ervaring om ondernemer te worden in Nederland. Hij is een Fransman, heeft gewoond en gewerkt in onder andere Kuala Lumpur, Los Angeles en Tokio. Altijd als freelancer. Overal moest hij zich registeren als zelfstandig ondernemer. Zijn eerste verbazing in Nederland was dat hij zo vriendelijk werd ontvangen bij de Kamer van Koophandel (KVK). Hij kreeg zelfs een kopje koffie. Een paar korte vragen, een paar muisklikken verder en – voordat hij zijn koffie op had – was hij officieel ‘ondernemer’. Een registratie bij de Belastingdienst en een btw-nummer volgden automatisch. De eerste facturen konden de deur uit. Blij verrast was hij iets later toen zijn boekhouder hem de fiscale voordeeltjes uitlegde. Het stond allemaal in schril contrast met de bureaucratie in andere landen. Nederland, het land van de zzp’er Nederland is het mekka voor zzp’ers. Zeker sinds 2003. De invoering van de VAR, afschaffing van de verplichte WAZ (arbeidsongeschiktheidsregeling) en de verruiming van de mkb-winstvrijstelling voor zelfstandigen waren olie op het vuur voor de opkomst van het zelfstandig ondernemerschap. Iets wat, volgens historicus Herman Pleij, toch al in onze volksaard zit: “Nederland is het land van de zzp’ers”. We zijn calculerende individualisten, wars van autoriteit. Ondernemend in de zin van het heft in eigen handen te willen nemen. Een koopmansvolk dat zich ontworstelde van adel en kerk om zichzelf te kunnen ontplooien. De Nederlandse zelfstandige professional van de 21ste eeuw ontworstelt zich maar al te graag van het juk van het grootbedrijf en de vakbond. Lees ook: De wereld van inhuur en extern talent in 2020. De voorspellingen van experts. De wereld van ZP & Politiek: Wat staat ons in 2020 te wachten? De voorspellingen van experts. 2020: einde van een tijdperk? Sinds enkele jaren proberen politici en bepaalde polderpartijen het ‘zzp-beest’ te temmen. Tot nu toe zijn zij weinig succesvol. In 2019 groeide het aantal zzp’ers opnieuw, 6% in totaal en zelfs met 11% als het gaat om parttime-zzp’ers (minder dan 15 uur per week, vaak in combinatie met een vaste baan). Maar als ik kijk naar de plannen van de politiek voor dit jaar, zou 2020 het einde kunnen betekenen van de gouden jaren voor de zzp’er. Veel hangt af van de antwoorden die de politiek geeft op actuele vragen. Ik loop die vragen in chronologische volgorde af. 1. Is Borstlap het einde van de discussie, of juist het begin? 23 januari wordt het langverwachte rapport van de Commissie Regulering van Werk (beter bekend als de Commissie Borstlap) gepresenteerd. In elke bijeenkomst en ieder politiek debat over de arbeidsmarkt waar ik in 2019 bij was, werd verwezen naar deze commissie en het eindrapport. Maar wie denkt dat het rapport uitsluitsel geeft over prangende kwesties (zie hier), wordt teleurgesteld. De ongeveer 100 pagina’s van het rapport zullen voor een flink deel bestaan uit probleemanalyse en internationale vergelijking. En dan een reeks ‘beleidsrichtingen’. Geen concrete oplossingen die dit kabinet nog kan invoeren. Bij de presentatie van het tussenrapport (een ‘discussienota’) werd een brede maatschappelijke discussie aangekondigd over ‘in wat voor land willen wij werken?’ Een interessante en relevante vraag. Nederland staat bekend als Europees flexkampioen, met een dynamische arbeidsmarkt en prachtige instituten. We hebben alle ingrediënten in huis om een modern antwoord te geven op de uitdagingen van de arbeidsmarkt van de toekomst. Daarover moeten we inderdaad wel discussie aan durven gaan. Wie dan die discussie gaat leiden, is niet duidelijk. Tot op heden blijft het debat beperkt tot gesprekken tussen de commissie en belangenorganisaties. Dan eerst maar een rapport schrijven, dacht de commissie. Dit betekent wel dat de discussie na publicatie van het rapport dus niet is afgerond, maar juist begint. Ondertussen heeft de Tweede Kamer per motie aan het kabinet gevraagd “verschillende technische beleidsvarianten uit te werken (…) om zo inzichtelijk te maken welke mogelijke beleidsopties uitvoerbaar zijn, en deze voor de zomer aan te bieden aan de Kamer.” Met het gevaar dat de ministeries gelijk weer in de ‘doe’-modus gaan, zonder tijd te nemen voor de discussie. Ik ben verder benieuwd of de commissie durft om ook rond het arbeidsrecht met moderniseringsvoorstellen te doen. Daarin was het tussenrapport nogal zuinig. 2. Wie knippert het eerste met de ogen rond de nieuwe zzp-wetgeving? 12 februari spreekt minister Wouter Koolmees (Sociale Zaken) met de Tweede Kamercommissie over het zzp-dossier. Voor die tijd zal hij duidelijk moeten maken of hij zijn voorbereide wetgeving over het minimumtarief en de zelfstandigenverklaring doorzet. Gezien alle kritiek daarop lijkt dat haast onmogelijk. Maar de minister heeft gelijk als hij zegt dat ‘niets doen geen optie is’. Zonder minimumtarief of een alternatieve wet (niemand is nog met een ander voorstel gekomen) geen bescherming voor de onderkant van de zzp-markt. Linkse partijen in de Eerste Kamer hebben kritiek op de hoogte van het minimumtarief. Zal Koolmees toch hun steun krijgen voor het basisidee van een minimumtarief, dat in principe van links afkomstig is? En laat hij de zelfstandigenverklaring vervallen, pikt de VVD dat? 3. Gaat de webmodule de beloofde duidelijkheid geven? Een andere gevoelige kwestie op het bureau van Koolmees is de webmodule. Die online tool moet in 2020 af zijn. Ondertussen heeft de Tweede Kamer nog nooit over dit instrument gesproken, terwijl het wel een belangrijk deel van de inhuur van zzp’ers moet regelen. De moeilijkheden zitten vooral in de details. Welke vragen komen in de module? En hoe zwaar telt iedere factor mee? Op basis van het concept betwijfel ik of de webmodule genoeg duidelijkheid kan geven over of iemand als zelfstandige ingehuurd mag worden. En als dat wel zo is, dan wordt het nog een flinke communicatieklus om dit instrument als alternatief voor de modelovereenkomsten neer te zetten. 4. Komt de Stichting van de Arbeid met gedragen advies over een verplichte zzp-aov? Komende maanden moet de Stichting van de Arbeid aan minister Koolmees een advies overhandigen over de verplichte arbeidsongeschiktheidregeling (aov) voor zzp’ers. De werkgevers-, werknemers- en zzp-organisaties moeten met een gemeenschappelijk standpunt komen. Dat lijkt me onwaarschijnlijk en ik vermoed dat Den Haag dat vooraf wist. De bal komt dan terug bij de politiek en de zzp-aov wordt een onderwerp voor de formatie van het volgend kabinet. Dit gepingpong tussen politiek en polder lijkt een fraai staaltje Haags manoeuvreren. Ineens gaat de discussie helemaal niet meer over het wel of niet wenselijk zijn van een arbeidsongeschiktheidsregeling voor (ook) zelfstandigen. Dat wil ineens iedereen. De discussie gaat alleen nog maar over de invulling. 5. Gaat de zorgsector het lichtend voorbeeld geven? Minister Koolmees opperde eind december het alternatieve plan om de zzp-problematiek per sector aan te pakken. Om te beginnen in de zorg. Het is nu afwachten of iemand die verantwoordelijkheid neemt. Dan wordt ook duidelijk in hoeverre de arbeidsmarkt nog ‘maakbaar’ is en of werkgevers het waar kunnen maken dat een antwoord op de groei van het aantal zzp’ers ook ‘beter werkgeverschap’ is. 6. Waar is Mona? In het eerste overleg tussen de bewindslieden van Rutte III en het ‘werkveld’ stonden zij gebroederlijk naast elkaar. Coördinerend minister Koolmees en staatssecretarissen Menno Snel (Belastingdienst) en Mona Keijzer (Economische Zaken). Rond zzp’ers spelen tenslotte niet alleen bescherming (=Sociale Zaken en Werkgelegenheid) en fiscale ordening (=Financiën), maar ook ondernemerszaken (=Economische Zaken). ‘Zelfstandigen moeten de ruimte krijgen om te ondernemen’, staat in het regeerakkoord. Menno Snel zit niet meer op zijn post, zijn vervanger heeft wel wat anders te doen straks. Mona Keijzer heb ik nooit meer gezien in discussies rond dit dossier. Niet bij het tweede werkveldoverleg, niet bij de persconferentie over de nieuwe wetgeving, niet bij overleggen met de Tweede Kamer. Ik ben benieuwd of ze in aanloop naar de verkiezingen zichtbaarder wordt. 7. Wat is het sociaal-progressief alternatief? Het kabinet loopt regelmatig aan tegen een stevig, homogeen blok van SP, PvdA en 50Plus. De beste oplossing voor problemen rond het zzp-schap is het werknemerschap, vinden zij. Dit is een sociaal-conservatieve opstelling (gesteund en gevoed door de vakbonden) die je ook terug ziet bij het CDA – en zeker bij fractievoorzitter Pieter Heerma. Elke stap in een andere richting zien zij als bedreiging van instituten zoals polderoverleg, cao’s en pensioenfondsen. Ook GroenLinks schaart zich veelal in dit blok, terwijl er toch ook ruimte lijkt voor een visie tussen dit sociaal-conservatieve standpunt en het liberale standpunt van bijvoorbeeld de VVD. Een modernere benadering, waarbij de zelfstandige ook gezien wordt als ‘meest geëmancipeerde werknemer’ (dixit een oud-voorzitter van FNV Zelfstandigen). Met ruimte voor individuele keuzes binnen een sociaal collectief stelsel en oog voor feit dat verreweg de meeste zelfstandigen ‘happy workers’ zijn. De commissie Borstlap gaat hier de voorzet van geven. Ik ben benieuwd welke andere ballen GroenLinks in gaat koppen om zich te onderscheiden. Dat is ook relevant gezien de stemverhoudingen in de Eerste Kamer. 8. Wat doet populistisch rechts ? Als er zzp-wetgeving naar de Eerste Kamer gaat en het linkse blok een eenheid blijft vormen, dan wordt het echt relevant wat PVV en Forum voor Democratie gaan doen. Tot nu toe zijn ze niet niet zichtbaar op dit dossier. PVV stemt tegen moties van de linkse partijen als het om zzp gaat. Ik ben nieuwsgierig naar de opstelling van Fleur Agema als er op enig moment geopperd wordt minder publiek zorggeld naar de inhuur van zzp te laten gaan. En dan Forum voor Democratie. Soms vinden ze zich de partij voor ondernemers, soms stemmen ze voor linkse moties. Thierry Baudet is niet zo’n fan van het 20/21ste eeuwse ‘individualisme’. En is het zzp-schap daar niet bij uitstek een uiting van? 9. Wat komt er in de verkiezingsprogramma’s? Deze zomer is het einde van de regeerperiode Rutte III in zicht. Alle nieuwe wet- en regelgeving moet dan door de Tweede Kamer heen zijn. Dan wordt het dus ook tijd voor politieke partijen om zich te profileren en partijprogramma’s te schrijven. De zzp’er kreeg vorige verkiezingen behoorlijk wat aandacht, onder andere door het Wet DBA-debacle. In het najaar zien we of dat nu weer zo is en waar partijen mee gaan komen. 2020, einde zzp-tijdperk ? Luidt 2020 het einde van het zzp-tijdperk (sedert 2003) in? Nederland is geen land van revoluties, maar kleine stapjes. Dus dat zal wel loslopen. Bovendien gaan veel discussies over de relatie tussen een opdrachtgever en ingehuurde zelfstandigen, terwijl de meeste zzp’ers nooit ‘ingehuurd’ worden. Ze verkopen producten, werken voor particulieren of leveren korte, losse diensten aan bedrijven. Toch wordt 2020 waarschijnlijk een kanteljaar. Er komt een einde aan het misbruik van zzp-constructies om geld te besparen of aan werkgeversverplichtingen te ontkomen. Sectoraal en via de webmodule komen er ‘nieuwe standaarden’ over welk type werk door een zzp’er gedaan mag worden. Er wordt vast een Haagse list bedacht om iets met tarief te doen aan de onderkant. Zzp’ers krijgen meer verplichtingen rond sociale verzekeringen. En de afbouw van fiscale voordelen gaat, in kleine stapjes, vast en zeker door. Maar als politiek en polder geleerd hebben van vijf jaar gehannes met het zzp-dossier, dan hoeven we geen veranderingen te verwachten waar de gemiddelde ondernemende zelfstandige wakker van ligt. De politiek en de polder moeten daadwerkelijk problemen durven bespreken, maar wel in het juiste perspectief en met eerlijke cijfers. Moed en beleid. Minder vanuit de schuttersputjes, minder alleen bestaande instituten beschermen. Uitlegbare keuzes maken en helder communiceren. De markt, opdrachtgevers, zelfstandigen en leveranciers, de tijd gunnen om zich in te zetten voor een nieuwe werkelijkheid. Een vernieuwd sociaal evenwicht. Een balans tussen individualiteit en collectiviteit, zonder de positieve verworvenheden van het hedendaags individualisme teniet te doen. Zorg voor (zoals ik hier eerder schreef) voldoende legitimiteit van beleid, zodat mensen het begrijpen en zich gehoord en verbonden voelen. Beleid dat tegenstellingen overbrugt in plaats van vergroot. Geplaatst in ZP en Politiek | Tags 2020, Commissie Borstlap, voorspellingen, wet dba | 9s Reacties
Zelfstandige Registertolken en -vertalers luiden bij justitie de noodklok in brief aan Grapperhaus Geplaatst 9 januari 2020 door ZZP Nederland De beëdigde tolken en vertalers, die werken binnen het domein van Justitie & Veiligheid – rechtbanken, OM, politie en IND – luiden in een brandbrief aan minister Grapperhaus de noodklok. De minister wil minder gekwalificeerde tolken en vertalers inschakelen en brengt daarmee de kwaliteit van de rechtsgang in gevaar. De hooggekwalificeerde professionals, die nu als zelfstandig ondernemer een belangrijke rol vervullen in de communicatie bij rechtbanken, de politie en de IND (asielprocedures) moeten straks concurreren met minder gekwalificeerde tolken met een lager taalvaardigheidsniveau, enkel om de tarieven te drukken, zodat de overheid voor een dubbeltje op de eerste rang kan zitten. Acties in voorbereiding De tolken gaan niet lijdzaam toezien hoe de kwaliteit van hun belangrijke werk voor het justitiële domein en de rechtsgang onder verantwoordelijkheid van de minister wordt verkwanseld door overheidsdiensten, die zich als slecht opdrachtgever gedragen. De Actiegroep Registertolken en -vertalers bereidt acties voor om de minister te weerhouden van uitvoering van zijn onzalige plan “Tolken in de Toekomst”. Lees ook: Actiegroep Registertolken en -vertalers eist erkenning en komt met Manifest Geplaatst in ZP en Politiek | Laat een reactie achter
De wereld van inhuur en extern talent in 2020. De voorspellingen van experts. Geplaatst 8 januari 2020 door ZiPredactie Gisteren lieten we experts aan het woord over de wereld van ‘zp & politiek’ (zie hier). Experts die we vroegen om hun licht te laten schijnen over de vraag wat de trends aan de kant van ‘professioneel inhuren’ zijn in 2020 wijzen veelal op wetgeving. Maar ze zien ook andere trends, die veel te maken hebben met schaarste en technologische ontwikkelingen. Kwaliteit komt op de agenda 2020 Wordt het jaar dat kwaliteit op de agenda komt. En dan de echte kwaliteit van de freelancer. Er komt veel aandacht voor beoordelingen op platformen. De politiek gaat zich uitspreken over het feit dat reviews meegenomen moeten worden van platform naar platform en ook over de integriteit van de reviews zal veel gesproken worden. Als het om inhuur gaat die niet via platformen plaatsvindt, zal er meer en meer gesproken worden over de mogelijkheden van het meten van kwaliteit via digitale assessments. Van technische assessments tot psychologische, opdrachtgevers zullen mondjesmaat beginnen te vragen naar onderbouwing van de kwaliteiten van de potentiële inhuur. Bas van de Haterd Het kaf wordt van het koren gescheiden Dit wordt het jaar van de werkgevers die zich echt onderscheiden op de arbeidsmarkt. Gesteund door de WAB zullen de bedrijven die hun medewerkerspropositie echt onderscheidend invulling geven, de grote winnaars zijn op deze (krappe) arbeidsmarkt. Zeker de laatst ingestroomde generaties op de arbeidsmarkt zoeken een werkbalans die verder gaat dan goed belonen of een fatsoenlijke arbeidsovereenkomst. De balans zal de komende jaren meer en meer doorslaan naar de werkgevers die werk maken van duurzame inzetbaarheid, ontwikkeling en afwisseling in werk. Dat is waar detacheerders goed in zijn en ik verwacht dan ook mooie jaren voor onze sector! Maikel Pals, voorzitter VvDN Meer consolidatie in 2020 2020 Zal voor de flexbranche in het teken staan van de effecten van de WAB en de ruis rondom het werken met zelfstandigen. Wij zien al langere tijd een voortgaande trend van consolidatie. Dit zal versterkt worden door de steeds complexere wet- en regelgeving. Je hebt nu eenmaal een bepaalde omvang nodig om dit alles de baas te kunnen zijn. Tegelijkertijd is er altijd ruimte voor nieuwe en innovatieve spelers die de gevestigde orde zullen uitdagen. Daarbij verwacht ik veel van kleine niche specialisten en van nieuwe spelers die een echt platform weten neer te zetten. De koek is tenslotte nog niet verdeeld. Rob de Laat, IRIS cf Contingent workforce management Ondanks de afzwakkende economische groei verwachten wij ook in 2020 schaarste aan voldoende vast en tijdelijk personeel. Voor 2020 zien we drie basiselementen die vereist zijn voor een robuuste en toekomstbestendige workforce strategie: Inzicht in alle vormen van de tijdelijke bezetting en de dynamiek binnen deze bezetting in combinatie met een effectief proces. Een geïntegreerde recruitment-strategie waarbij vast en flexibel personeel als één ecosysteem gezien wordt. Gebruik maken van robotisering en kunstmatige intelligentie die processen en de kwaliteit van inhuur ondersteunt en die toekomstgericht is. Deze elementen zullen in 2020 meer en meer hun weg vinden binnen de huidige workforce strategieën. Zij helpen HR beslissers bijdragen aan de bedrijfsdoelen in 2020 en daarna. Ron Bosma, TalentIn Schaarste dwingt opdrachtgevers tot creativiteit De groei van de Nederlandse economie zwakt weliswaar af, maar dat betekent niet dat de schaarste op de (flexibele) arbeidsmarkt ten einde is, zo blijkt uit cijfers van onder andere het CBS en UWV. Zoals trendwatcher Wim Davidse (Flexmarkt) betoogde op één van onze Hiring Insights evenementen in 2019: “Bij eerdere periodes van krapte op de arbeidsmarkt, dachten werk- en opdrachtgevers: even adem inhouden, dan is het weer voorbij. En dat was ook zo. In de huidige periode van krapte komen we daar niet mee weg.” In 2020 moeten opdrachtgevers dan ook creatiever zijn dan ooit om de juiste professionals in huis te halen. Onder druk van die stelling zien we dat opdrachtgevers: projecten opzetten om op basis van eigen inhuurdata, gecombineerd met externe data, met kunstmatige intelligentie unieke inzichten te krijgen waarmee schaarste het hoofd geboden kan worden. concrete stappen nemen rondom flexemployer branding. Dit is geen nieuwe trend, maar gaat in 2020 een vlucht nemen. voor de meest schaarse functies meer en meer open staan voor professionals uit het buitenland. De scheve verhouding tussen vraag en aanbod zien we beperkt terug in de tariefontwikkeling van professionals in 2020. Uit marktmonitor ZP Facts blijkt dat de uurtarieven van hoogopgeleide kennisprofessionals over 2018 en 2019 stegen met respectievelijk 3% en 2,5%. In 2020 verwachten we een vergelijkbare stijging. Gert-Jan Schellingerhout, HeadFirst Group Flex wordt vast Het werken met goede freelancers is geen zwakte, maar een kans. Bedrijven zien in dat je met een goede flexibele schil écht het verschil kunt maken. Het inhuren van freelancers is niet meer tijdelijk en wordt in 2020 een vast onderdeel van de lange termijn HR-strategie. Dit betekent ook dat HR-afdelingen steeds meer grip en regie willen krijgen op deze groep arbeidskrachten. Recruitment afdelingen gaan lijnmanagers helpen bij het vinden en inhuren van freelancers en werken aan een eigen ‘freelance pool’. Er wordt steeds meer gekeken naar tooling om ‘self-sourcing’ te faciliteren, pools op te bouwen en het inhuurproces te versnellen en te ondersteunen. Flex wordt in die zin dus een vast item op de HR- en recruitment agenda. Lars Evers, Jellow Back 2 recruitmentbasics Meer wens dan voorspelling, maar dit is wat ik ons vakgebied gun: ALTIJD een vacature intake, centraal de vraag ‘De ideale kandidaat bekleedt deze functie elders, waarom zou deze dan in hemelsnaam overstappen naar jou?’ vacatureteksten geschreven volgens mijn spekkoekrecept inzet van wervingskanalen die écht bij de doelgroep horen (en daar mee experimenteren) oog voor de candidate experience, maar OOK voor die van de hiring manager (HMX) En vacatureteksten met véél minder bullets 😉 Ronald van Driel, Recruitment Accelerator Juridisch kader zorgt voor meer ‘self-sourcing’ Belangrijke aanjagers van ontwikkelingen in 2020 zijn: de veranderende wetgeving en jurisprudentie rondom WAB, de invloed van jurisprudentie inzake ketenaansprakelijkheid (WAS, vanaf 2015) bijvoorbeeld naar aanleiding van het TCP faillissement en de recente uitspraak in hoger beroep waarbij de Belastingdienst gelijk heeft gekregen dat Zzp¹ers niet als zelfstandigen gezien kunnen worden als ze uitsluitend via één intermediair werken. Deze factoren zorgen ervoor dat partijen duidelijkheid willen en meer geneigd zullen zijn om (nu dan toch) zonder tussenkomstpartij rechtstreekse (tijdelijke) contracten met elkaar af te sluiten als opdrachtgever (inlener) en opdrachtnemer (professional). Payrolling heeft nog steeds een functie maar zal als sector krimpen. Opdrachtgevers zullen meer open staan voor rechtstreeks contact met hun (potentiële) opdrachtnemers, de zzp¹ers. Dit werkt samen met de verdergaande verkrapping op de arbeidsmarkt in de hand dat platforms als Planet Interim steeds meer in beeld komen als self-sourcing tool. Dit wordt onderstreept door de sterke groei van het platform. Niels van Berkel, Planet Interim Laatste jaar van intransparantie van uurtarieven De WAB, Commissie Borstlap, Google for Jobs en branche-initiatieven zoals de werkcode, gaan voor meer eenduidigheid en eenvoud zorgen op de arbeidsmarkt. Hierdoor zal tariefdata gemakkelijker te vergelijken zijn, iets dat opdrachtgevers steeds vaker vragen. Net zoals loonwijzer.nl, verwacht ik dat uurtariefdata vanuit platforms, Brokers en MSP-partijen steeds breder beschikbaar worden en tot meer transparantie gaan leiden. In 2020 zullen de eerste partijen hiermee gaan experimenteren. In de jaren daarna zal de totstandkoming van tarieven voor zzp’ers en andere flexwerkers steeds transparanter worden. Geert-Jan Waasdorp, Intelligence Group Geplaatst in Professioneel inhuren | Tags 2020, professioneel inhuren, recruitment | Laat een reactie achter
