Hoogleraren: halveer zelfstandigenaftrek, beperk MKB-vrijstelling Geplaatst 11 mei 2017 door Hugo-Jan Ruts De hoogleraren Koen Caminada en Leo Stevens presenteren een ingrijpende belastingherziening in het Weekblad fiscaal recht. Een vlaktaks moet het stelsel eenvoudiger maken, arbeid goedkoper en fiscale verschillen tussen loondienst en ondernemerschap verkleinen. Vooral voor zelfstandig ondernemers lijken de plannen van Caminada en Stevens behoorlijk ingrijpend. Ze willen de zelfstandigenaftrek halveren, de MKB vrijstelling beperken en de fiscale oude dag reserve afschaffen. Vooral Stevens, emeritus hoogleraar fiscale economie en kroonlid van de SER, pleit al jaren voor het afschaffen van fiscale voorzieningen voor zelfstandigen. Voor Stevens zijn die voorzieningen namelijk die oorzaak van de groei van het aantal zelfstandigen. De introductie van de MKB-vrijstelling en de groei van het aantal zelfstandigen is misschien een beetje een ‘kip en ei’-discussie. Wanneer je een plaatje van de ‘uitgaven’ en die van de groei van het aantal zelfstandigen (zoals hieronder), dan zie je dat de groei toch wel ruim ingezet is voor die introductie van de vrijstelling. Over de zelfstandigenaftrek wordt veelal gesteld dat die met name ontwrichtend werkt bij lagere tarieven. Dat argument kan kloppen, het aantal lager opgeleide zelfstandigen is in ieder geval maar heel beperkt gestegen. Bron: IBO Bron: CBS, bewerking: ZiPconomy Plannen in lijn met CDA programma Overigens gaan de plannen van de beide hoogleraren nog een stuk verder. Ook de subsidies op wonen (zowel koop als huur) willen ze afbouwen, de arbeidskorting afschaffen en een btw tarief van 18%. Dit alles geeft ruimte voor een vlaktaks van 33,8% dat gaat gelden voor negen van de tien werkenden. Binnen het CDA en GroenLinks zullen zowel de ideeën als de vlaktaks als de inperkingen van de fiscale voorzieningen voor zelfstandigen als muziek in de oren klinken. De VVD en D66 zullen minder enthousiast zijn, hoewel ook bij die partijen nagedacht wordt over hoe vooral de zelfstandigen aftrek te hervormen (zie ook deze pagina met een overzicht van argumenten voor/tegen zelfstandigenaftrek en standpunten politieke partijen). Geplaatst in ZP en Ondernemen, ZP en Politiek | Tags verkiezingen 2017, zelfstandigen, zzp-beleid | Laat een reactie achter
Nee FNV, niet minder flex is gewenst, maar juist: méér flex! Geplaatst 11 mei 2017 door Hugo-Jan Ruts ‘Werkgevers, stop flexwerk, anders volgen er acties’, zo dreigde FNV-voorzitter Han Busker gisteren in het AD. De boodschap van de grootste vakbond van Nederland is niet bepaald nieuw. Voor de FNV is er maar één soort werk ‘echt’, en dan zijn: vaste banen. En dan het liefst ook banen met een dikke cao. Wat vast is, moet je ook met veel zekerheden en regels vast houden. En daarvoor mag dus blijkbaar de oorlog aan flexwerk worden verklaard. Ik snap de FNV-zorgen over het groeiend aantal flexwerkers wel. Maar de houding van de bond in dit debat is wel érg traditioneel, en getuigt van weinig realiteitszin en visie. Als ze niet uitkijken, dreigen ze daarmee ook nog eens in eigen voet te schieten. Want de begrippen ‘werkgever’ en ‘werknemer’ zijn op zich natuurlijk al niet erg 21ste eeuws. Maar door de tegenstelling tussen de twee begrippen nog eens te vergroten (waar de vakbond misschien alle baat bij heeft), groeit de afhankelijkheid van werknemers alleen maar. Terwijl we dat nu juist níet nodig hebben in een economie waarbij zowel organisaties als individuen weerbaar en wendbaar moeten zijn. Terechte discussie Natuurlijk, de discussie over de schaduwzijden van groeiende flexibilisering is terecht en moet ook worden gevoerd. Zelfs de conservatieve regering in de UK speculeert druk over een minimumtarief voor freelancers. Er ligt een rapport klaar om gaten in de wetgeving te dichten. Die reparaties zijn bedoeld om het werkgevers minder makkelijk te maken om flex vooral in te zetten als besparing op kosten en verantwoordelijkheden. In Nederland kun je je daarnaast zorgen maken over de hoeveelheid mensen die eigenlijk wel een vast contract willen, maar die het moeten doen met een nuluren-, oproep- of andere flexcontract, dat nauwelijks zekerheid biedt over de inkomsten op korte termijn. Voor de duidelijkheid: juist deze groep is hard gegroeid de afgelopen jaren. Harder dan het aantal zelfstandigen, dat als zzp’er zijn inkomen vergaart. Van deze zelfstandigen heeft namelijk nog niet eens 1 op de 10 liever een (vaste) baan in loondienst, meldt het CBS. En ook jongeren blijken tegenwoordig niet meer zo nodig op een vast dienstverband te zitten wachten. De vinger op de verkeerde zere plek En dan komt daar dus nu ineens de FNV, die ervoor pleit flexwerk en zelfstandigheid dúúrder te maken, en vaste contracten goedkoper. En zo niet: actie! Een benadering die voorbij gaat aan de – onontkoombare en onomkeerbare – noodzaak én wens tot meer flexibiliteit en daarom getuigt van weinig visie. De FNV benoemt een reëel discussiepunt, maar legt de vinger op de verkeerde zere plek. We hadden hier gisteren een aardig artikel van de BBC over waarom het fenomeen ‘baan’ steeds zeldzamer wordt. LinkedIn-CEO Reid Hoffman stelde dat in dit interview ook als eens. De trends in die artikelen gaan niet over het opheffen van het dienstverband, maar om het herdefiniëren van het concept van de vaste baan, met zijn uitgebreide functiebeschrijvingen, dichtgetimmerde loongebouwen (alsof het leven zo voorspelbaar is) en – als het aan de vakbonden ligt – vuistdikke cao’s. Allemaal gericht op het creëren van zekerheid. Of beter gezegd: schijnzekerheid. Zo werkte het wellicht in lang vervlogen tijden, toen de wereld nog overzichtelijk en voorspelbaar was. Zowel qua werk, als qua economie en wereldorde. Werkgevers waren de vijand en hadden alle macht. De werkgever gaf werk, met bijbehorende instructies. De werknemer voerde dat gedwee uit. Zzp’ers: de meest geëmancipeerde werknemers Maar de bedrijven die nog steeds zo werken, sterven vanzelf uit. Het zijn de dinosaurussen van deze eeuw. Moderne werkgevers snappen dat het nu anders moet, en werknemers werken inmiddels ook al lang anders. In die zijn veel werknemers een stuk geëmancipeerder dan de vakbond denkt. In die zin wordt het ook hoog tijd dat de FNV eens luistert naar haar eigen (vertrekkende) directeur van FNV Zelfstandigen Josien van Breda, die eens stelde dat zzp’ers de meest geëmancipeerde werknemers zijn. Zij zijn immers diegenen zich hebben los geworsteld van werkgevers en eigen regie willen en kunnen nemen over hun loopbaan. Je zou bijna zeggen: wat wil je nog meer… ? Het doet me denken aan 1909, toen SDAP-oprichter Frank de Goes zich zorgen maakte over het groeiend aantal ‘onzelfstandigen’, toen hij zag dat steeds meer mensen bij een baas in dienst traden. De wereld is nogal onvoorspelbaar Belangrijker nog is de veranderende economie. Globalisering, robotisering, technologie, kunstmatige intelligentie, vergrijzing, verjonging, noem het maar op. Gekoppeld aan sterk wisselende geopolitieke verhoudingen leidt er toe dat we in een VUCA-wereld leven: snel veranderend, onzeker, complex en dubbelzinnig. Met andere woorden: nogal onvoorspelbaar. Op die onvoorspelbaarheid is maar één antwoord: flexibiliteit. Nee, niet in de zin van meer flexcontracten. Maar wel in de zin van: flexibel kunnen organiseren en flexibel zijn in je werk. Geen bedrijf is over 30 jaar nog hetzelfde, geen baan is over 30 jaar nog hetzelfde. Dat vraagt aanpassingsvermogen en flexibiliteit. Dat is niet eenvoudig. Ook niet altijd leuk. Maar vaak wel. En het is ook noodzakelijk. Daarin hebben organisaties wat te doen. Daarin hebben individuen wat in te doen. En dus ook werkgevers- en werknemersorganisaties. ‘Houden jullie ze arm, houden wij ze afhankelijk’ Er zitten nu mensen in een vaste baan, beschermd door de vakbonden met stevig uitonderhandelde voorwaarden. Terwijl we weten dat die baan er straks simpel weg niet meer is. Daar helpt geen vakbondsactie tegen. Daarmee kom je dan misschien nog wel in de pers, maar de langetermijntrend stop je er niet mee. En het verdwijnen van die baan is echt niet alleen de schuld (én de verantwoordelijkheid) van alleen de werkgever. In de middeleeuwen schijnen de kerk en de adel een afspraak te hebben gehad: “Houden jullie ze dom, dan houden wij ze arm”. Soms lijkt het er op dat de FNV en VNO-NCW daarop een variant hebben bedacht: “Houden jullie ze arm, dan houden wij ze afhankelijk”. Dringend nieuwe concepten gewenst Het hele idee van de vaste baan verdwijnt. De vakbond zou er goed aan doen dat te beseffen en mee te denken in nieuwe concepten, waarbij werkzekerheid belangrijker is dan baanzekerheid. Daarbij past ook een actieve (en vaak: actievere) houding van de werkenden zelf. De vakbond moet werkenden niet afhankelijker, maar juist onafhankelijker maken. Zorg er dus liever voor dat die werkenden in hun kracht komen en klaar zijn voor de (onzekere) toekomst. Dat is wat anders dan mensen een schijnzekerheid van vaste banen voor het leven voor te spiegelen. Geplaatst in Professioneel inhuren, Toekomst van Werk | Tags ser, vakbond, zzp-beleid | 10s Reacties
Kwaliteit is relatief Geplaatst 10 mei 2017 door Bas van de Haterd De afgelopen week was het woord kwaliteit weer veel in het nieuws als het ging om mensen. De kwaliteit moet leidend zijn, niet de afkomst, sprak men schande van een advertentie bij de politie. De volgende korpschef mocht niet per definitie van allochtone afkomst zijn. Ook Hans van Breukelen sprak over kwaliteit in het kader van de aanstelling van Advocaat. Zo zei hij: We zitten in een situatie dat sentimenten even aan de kant moeten worden gezet voor kwaliteit. (meer…) Geplaatst in Beleid | Laat een reactie achter
Waarom het fenomeen ‘baan’ steeds zeldzamer wordt. Geplaatst 10 mei 2017 door Peter Boerman Op de site van de BBC staat een mooi verhaal, waarin Alina Dizik de wereldwijde verandering duidt. ‘Om ons op de toekomst voor te bereiden, moeten we niet meer denken in termen van (loop)banen, maar in termen van uitdagingen en problemen’, schrijft ze. Ze haalt daarbij de Canadese loopbaancoach Jean-Philippe Michel aan, die leerlingen nu al niet meer voorbereidt op de functie die ze later zullen gaan uitoefenen. Hij vraagt hen ook niet wat ze willen worden als ze groot zijn – althans: niet direct. Daar gelooft hij namelijk niet in. In plaats daarvan vraagt hij welke vaardigheden ze willen opdoen, welk doel ze voor zichzelf willen bereiken. Volgens Michel leidt dat niet alleen tot minder teleurstellingen, het leidt ook tot een meer gerichte benadering, en uiteindelijk – dus – meer bevrediging, zegt hij. Het sluit bovendien ook beter aan op de arbeidsmarkt van tegenwoordig. Die arbeidsmarkt bestaat namelijk eerder uit een aaneenschakeling van een serie ‘micro-jobs’ dan uit het werk voor één baas, bij één organisatie. Door tieners te helpen exacte doelen te bepalen, in plaats van een eventuele functie in de verre toekomst, bereid je hen beter voor op zo’n ‘portfolio-carrière’, aldus Michel. ‘Ze zullen een niche moeten vinden die meer specifiek is dan hij ooit was.’ Waar houdt de organisatie op? Zo’n ‘portfolio-carrière’ is niet bepaald een volledig nieuw idee. Maar verbeterde technologie zorgt er wel voor dat het snel die kant opgaat. Ons werk in de toekomst zal waarschijnlijk bestaan uit meerdere (langetermijn)projecten of taken die min of meer tegelijk op ons bordje liggen, vaak bij meerdere organisaties. Het fenomeen ‘organisatie’ wordt daardoor ook diffuser: het is steeds moeilijker aan te geven waar die begint en waar die ophoudt. Bij welk samenwerkingsverband? En bij welke contractvorm? Voor professionals betekent het dat ze niet zozeer werkervaring bij een bepaalde ervaring aan hun CV toevoegen, maar juist steeds meer inzicht geven in de opgedane vaardigheden, zodat toekomstige werk- of opdrachtgevers daar steeds beter inzicht in krijgen. De voorloper van deze verandering is al een tijdje te zien, zegt Esther Rogers, verbonden aan het in Toronto actieve adviesbureau Idea Couture. ‘Er is een echte mismatch aan taken binnen de meeste huidige rollen. Het is nu al steeds moeilijker om voor al die wisselende taken een alomvattende functienaam te verzinnen.’ De interne freelancer? Het idee van de ‘portfolio-carrière’ is de laatste tijd in opmars, omdat technologie het steeds makkelijker maakt om nieuwe mogelijkheden inzichtelijk te maken – en klussen en mensen aan elkaar te verbinden. In Nederland is Werkspot een bekend voorbeeld, in het buitenland kun je denken aan Uber, Instacart, Taskrabbit of Elance. Nu gaat het hier nog om mensen die niet via een dienstverband verbonden zijn aan een organisatie, maar ook binnen organisaties wint het idee van de ‘gig-economy’ terrein. Neem bijvoorbeeld IT-gigant Cisco of een bedrijf als MasterCard. Beide bieden hun werknemers al freelance-achtige projectmogelijkheden aan, vertelt Jeanne Meister, de in New York wonende co-auteur van het boek The Future Workplace Experience. De bedrijven kennen ‘interne mobiliteitsplatforms’, waar medewerkers uit verschillende projecten kunnen kiezen, ongeacht hun formele rol in de organisatie. In plaats van op één afdeling te blijven, met één ‘baas’, worden medewerkers hier gestimuleerd om hun vaardigheden te ontwikkelen, wat kan betekenen dat ze in een heel ander deel van het bedrijf komen te werken. En het zijn zeker niet de enige bedrijven die zulke initiatieven ontplooien, aldus Meister. Het voordeel voor bedrijven is niet alleen dat ze hun klussen geklaard krijgen, het zorgt er ook voor dat medewerkers minder snel geneigd zijn naar buiten te kijken en te gaan jobhoppen, zegt trendwatcher Jacob Morgan, auteur van The Employee Experience Advantage. Micro-jobs kunnen volgens hem meer ondernemerschap en autonomie binnen een organisatie stimuleren, wat het verloop onder medewerkers zal afremmen. Er zijn ook nadelen Klinkt goed, die combinatie van aan de ene kant de zekerheid van medewerker zijn en aan de andere kant zelf je eigen taken mogen kiezen? Op lange termijn zijn er ook nadelen aan dit ‘portfolio-denken’, waarschuwen experts. De belangrijkste: opleiding sneeuwt snel onder, en er is een gebrek aan een maatstaf voor succes. Als je continu van het ene project naar het andere hopt, kan het onduidelijk zijn wanneer je nu voor jezelf vooruitgekomen bent. Als officiële functies verdwijnen, verdwijnt immers ook de kans op promotie. Hoe kom je dan vooruit? Zelfs als je regelmatig projecten met succes afrondt, heb je nog niet altijd het gevoel dat je progressie maakt. En dan speelt er nog iets, besluit de Canadese loopbaancoach Michel. Mensen ontlenen nu vaak hun identiteit aan hun werk. De dokter, de leraar, de architect, de journalist, de politicus; ze zíjn hun baan. Dat past lang niet altijd goed bij een leven waarin meerdere micro-jobs achter elkaar worden genaaid. Het grootste struikelblok voor deze verandering, aldus Meister, is dan ook ‘mindset’: afstand nemen van ingesleten gewoontes en met een nieuwe blik naar de wereld van morgen durven kijken. Geplaatst in Professioneel inhuren, Toekomst van Werk | Tags anders organiseren | 6s Reacties
Gelijk werk, gelijk loon? Geplaatst 9 mei 2017 door Bas van de Haterd Eerder schreef ik in mijn stuk over de vraag: heeft de CAO toekomst, nog dat ik me zo verbaasde over de ‘gelijk werk, gelijk loon’ uitspraken die steeds vanuit vakbonden komen. Dan gaat het met name over mannen en vrouwen. De reden dat deze uitspraken me verbazen is omdat ze in hun eigen beleid daar nooit iets aan gedaan hebben. In het voorbeeld noemde ik al ‘de meerdere CAO’s in één bedrijf’, zoals bij de V&D in extreme mate het geval was. Nu is er weer een mooi voorbeeld waar de vakbonden zelf aangegeven dat gelijk werk zeker geen gelijk loon hoeft te betekenen. En niemand die er vragen bij stelt hoe dat kan. (meer…) Geplaatst in Beleid, Beloning | Laat een reactie achter
Nieuwe directeur Staffing MS Robert van Gasteren: “Als Rotterdammer hou ik van de no-nonsense mentaliteit” Geplaatst 9 mei 2017 door Juliette de Swarte Robert van Gasteren heeft bij Staffing MS het stokje van oprichter Rob de Laat overgenomen en vormt nu samen met Wouter Waaijenberg de directie. “Wanneer kan ik beginnen, vroeg ik?” Je vriendin vroeg “Waarom Staffing? Jij zei: Wanneer kan ik beginnen?” “Ik heb bij fantastische bedrijven gewerkt. Maar als Rotterdammer hou ik van de no-nonsense mentaliteit, het pragmatische en oplossingsgerichte van Staffing MS. Verder spreekt de markt me aan: er wordt voor ongeveer 40 Miljard aan externe inhuur uitgegeven, er zijn meer dan een miljoen zelfstandigen en het aandeel flex ook nog. Dat is nogal wat. Daarnaast is er behoefte aan een écht onafhankelijke partij die als verlengstuk van de klantorganisatie de regie voert over de inhuur, over de leveranciers, die administratief ontzorgt, kostenbesparingen doorvoert en risico’s beheerst. Bovendien hoef je bij ons niet door allerlei managementlagen heen om iets gedaan te krijgen. Dat maakt het bedrijf slagvaardig en naar onze klanten toe, snel en flexibel.” Over Staffing MS zeg je: “Als voormalig HR Directeur van o.a. Oracle en als VP HR Capgemini Europe had ik graag zo’n partner gehad. Helaas heb ik toen met minder genoegen moeten nemen.” “Bij Cap heb ik een aantal internationale projecten gedaan. Zoals het professionaliseren van HR processen en inrichten van Shared Service concepten. Maar er waren toen geen onafhankelijke partijen. Dat is alsof je even de tuinschaar wilt lenen bij de buurman maar dan wel eerst een ladder bij hem moet kopen. Wij leveren geen mensen, wij verzorgen het inhuurproces. Zo blijven we onafhankelijk.” Processen stellen niks voor als mensen die processen niet begrijpen. Waarom ben je gevraagd voor de functie, denk je? “Het gaat in dit vak allereerst om mensen, medewerkers, klanten en kandidaten maar je moet wel een hart voor procesoptimalisatie en technologie hebben. Processen stellen niks voor als mensen die processen niet begrijpen en zonder automatisering kun je die processen niet goed laten verlopen. Met mijn achtergrond in de HR en HR consultancy begrijp ik wat mensen willen, maar ik snap als voormalig COO, Transformatie directeur, Sales Director en CEO ook de business kant – wat je moet doen voor de langere termijn.” Je treedt in de voetsporen van Rob de Laat, de oprichter, heeft hij je nog tips meegegeven? “Hij zei niet zoek het maar uit, maar ook niet: ik leg wel even uit hoe het zit. Ik kan natuurlijk wel altijd bij hem aankloppen. Het was zijn visie en droom om ons bedrijf neer te zetten, net zoals het zijn visie is om iemand hem te laten opvolgen die niet van de concurrent kwam maar met mijn achtergrond: Services, IT en Outsourcing en BPO, Technology en HR. En Rob gaat niet weg. Zijn hart en ambitie liggen nog altijd bij de ontwikkeling van Staffing MS als bedrijf en daarom blijft hij betrokken als adviseur en aandeelhouder.” We zijn en blijven onafhankelijk. Komen er veranderingen met een nieuwe kapitein aan het roer? “Deels moet je rekening houden met de al uitgestippelde route en deels zal ik mijn eigen route uitstippelen. Maar we zijn en blijven onafhankelijk. En waar we ons nog meer op zullen richten is de HR en klant beleving, technologie en consultancy. Organisaties worden geconfronteerd met gigantische veranderingen op arbeidsmarkt en technologiegebied. Ik wil me niet in mijn kamer afvragen waarom de wereld is veranderd. Ik wil middenin het werkveld staan en vooraan lopen in het vormgeven van de veranderingen. In goed Engels: “to make things happen, not to wonder what happened”. Onze markt kan ook veel leren van velden waarvan je op het eerste gezicht denkt dat het een totaal andere wereld is.” Rob is ook erg betrokken achter de schermen, zie je jezelf ook in die rol? “We willen voorop lopen als het gaat om ontwikkelingen als DAS, de Wet DBA (DBA proof), Total Workforce Management – het samenvoegen van vast (recruitment) en flex (Inhuur), vragen van onze klantorganisaties. De discussie rondom de DBA bijvoorbeeld is in het politieke debat nu een beetje doodgebloed, maar wij zijn op achtergrond bezig druk met politiek, de Bovib en zelfstandigenpartijen zodat we vanuit de markt kunnen meedenken over oplossingen.” Welke karaktereigenschap komt goed van pas in deze nieuwe functie? “Ik ben snel in het op korte termijn oplossen van problemen en doe dat met de langere termijn in gedachte. Je elke dag afvragen hoe dingen beter kunnen is mijn tweede natuur. Elke dag de “waarom-vraag” stellen: “waarom doen we dit zo, en waarom niet anders?” “Wat draagt dit bij aan het succes voor, bij en van de klant?” Ik heb een hekel aan een typische “ja-maar-houding”: “ja maar dat werkt niet”, “ja maar dat is nu eenmaal zo”, “ja maar dat is nu eenmaal zoals de markt werkt” Innovatie voor je klant en jezelf begint met een verbod op “ja-maar”, verder ken ik als liberaal, creatief en oplossingsgericht denkend persoon geen voorbehouden. Dat is voor de meeste mensen een eye-opener en sommigen die wat meer behoudend zijn moeten er aan wennen.” Geplaatst in Professioneel inhuren | Tags marktontwikkeling, nieuws | Laat een reactie achter
