Monthly Archives: augustus 2012

Zzp’ers de knuffelbeer van de politiek!

De zomerstop is achter de rug, de partijen hebben hun partijprogramma gepubliceerd en de eerste debatten hebben reeds plaatsgevonden. In het heetst van de strijd wordt alles in werking gezet om ook de zzp’er over te halen om op 12 september een weloverwogen stem uit te brengen.

De politiek is eindelijk wakker geworden, mede dankzij de inzet van PZO zijn zzp’ers in de partijprogramma’s eindelijk significant op de agenda gezet. Opvallend is dat waar voorheen niet of nauwelijks aandacht werd besteed aan de zelfstandig ondernemer, het ondernemerschap en ook de zzp’er eindelijk serieus worden genomen. Onderwerpen waar PZO zich al jaren druk om maakt, zoals het aanpakken van de schijnzelfstandigheid, het bevorderen van kredietverstrekking aan ondernemers alsmede het toegankelijker maken van aanbestedingen voor kleine ondernemers passeren de revue en komen terug in de partijprogramma’s van de zichzelf respecterende partijen.

Ook zijn zo goed als alle partijen van mening dat de sociale voorzieningen voor zzp’ers toegankelijker moeten worden. Producten en diensten moeten beter aansluiten op de wensen van zzp’ers en ook zzp’ers moeten de mogelijkheid krijgen een goed pensioen op te kunnen bouwen met alle fiscale voordelen van dien. Het hoe en wat is bij de partijen echter nogal verschillend. PZO pleit voor een toegankelijk pensioenstelsel voor alle werkenden zodat ook zzp’er, net als werknemers in de 2e pijler, van de nodige schaalvoordelen kunnen genieten alsmede voor betere en toegankelijke verzekeringsproducten voor zzp’ers zoals een arbeidsongeschiktheidsverzekering.

Geen verplichte voorzieningen voor ZZP´ers

PZO is beslist geen voorstander van het verplicht stellen van het afsluiten van dergelijke faciliteiten, immers hebben zzp’ers vrijwillig gekozen voor het ondernemerschap met alle risico’s van dien en daarom zou ook vrijwilligheid het uitgangspunt moeten blijven ten aanzien van dit soort onderwerpen! Maar de keuze ligt uiteraard bij u als zzp ‘er. Wenst u verplichtstelling van pensioen en een arbeidsongeschiktheidsverzekering of liever betere en toegankelijkere producten die aansluiten op uw concrete wensen als zelfstandig ondernemer op basis van vrijwilligheid?

Sommige partijen noemen de zzp’er tegenwoordig de held van de 21e eeuw. Dit is mooi en hier staat PZO natuurlijk achter. Maar nu is tijd om de uitgesproken woorden van de politiek te verruilen voor daden; dus eindelijk een pensioenstelsel dat toegankelijk is voor zzp’ers met alle schaalvoordelen van dien, eindelijk verzekeringsproducten die aansluiten op de wensen van zzp’ers en eindelijk aanbestedingen die ook openstaan voor kleine ondernemers zonder aanvullende hoge omzet eisen.

Het is aan u om op 12 september een weloverwogen keuze te maken. Wilt u aanvullende informatie luister dan op 4 september om 19.00 uur naar het Carré Debat. Onderwerpen als de zorg, het pensioen, de AOW en de economische crisis zullen door mij, Hans Biesheuvel van MKB Nederland, de CEO van Philips Hans de Jong en de voorzitter van de nieuwe Vakbeweging Ton Heerts uitvoerig onder de loep worden genomen. Uiteraard kunt u ook de PZO Programmavergelijker downloaden via onze website (www.pzo-zzp.nl). U krijgt dan in één oogopslag te zien wat de partijen voor u als zzp’er op het programma hebben staan.

Zorg dat u een goede keuze maakt zodat bij de nieuwe regering ook na de verkiezingen uw zzp-belang op het netvlies blijft staat.

Esther Raats-Coster, Voorzitter PZO

Geplaatst in ZP en Ondernemen, ZP en Politiek | Tags , | 1 Reactie

Schaduwmanagement: een goede zelfstandige creëert zijn eigen tegenspel

Vorige week las ik in NRC-Handelsblad een prachtig interview waarin Victor Muller reflecteerde op het Saab-debacle. Hij noemt als leerpunt dat hij de kosten van het opstarten van een deels ontmantelde autofabriek verkeerd heeft ingeschat en ziet als resultaat dat hij door Saab in elk geval naam heeft gemaakt als iemand die nooit opgeeft. Daarnaast noemt hij General Motors die de deal met Chinese investeerders bewust heeft afgewezen; de Zweedse overheid die Saab gewoon heeft laten rotten; de Zweedse media die het bedrijf op een genadeloze manier afschilderden; de Europese Investeringsbank en de Zweedse regering die de potentiële financier Antonov niet mochten. Over deze ‘boze buitenwereld’ wordt hij in het interview flink doorgezaagd zonder dat hij zijn eigen aandeel erin ziet, waarna hij concludeert dat hij zelf wel beoordeelt of hij met iemand zaken doet.

Sparren met een ervaren rot in het vak: spiegelen op rol en functie

Hoewel het hier over een echte ondernemer gaat, dacht ik meteen aan de beroepsgroep waartoe ik zelf behoor: zelfstandige interim managers. Je start in een nieuwe opdracht waarvoor dat de opdrachtgever zelf geen uitweg meer ziet. Je bijt je erin vast, doet waar je goed in bent, geeft ondanks weerstand niet op en slaagt – of niet. Als je gedurende zo’n traject kunt sparren met een ervaren rot in het vak, kun je samen valkuilen en doodlopende wegen signaleren voordat je er in vast bent gelopen. Je kunt tijdig de beste mix kiezen van enerzijds hard sturen op het resultaat dat je wilt bereiken en anderzijds verbindingen met belanghebbenden zoeken op de weg naar het resultaat. Daar had Muller volgens mij meer tegenspel mogen krijgen van een sparringpartner die met hem nagaat hoe hij verbonden kan blijven met de omgeving van Saab en de omgeving ook voor zich kan laten werken.

Ook je sterke punten kunnen tegen je werken

Een onderneming heeft voor dergelijke gesprekken de Raad van Commissarissen; vraag is of deze met Muller dergelijke gesprekken heeft gevoerd. Voor de zelfstandige interim manager is er een schaduwmanager. Door de ogen en oren van de interim manager kijkt en luistert deze als het ware mee naar wat er in de opdracht gebeurt. Hij stelt daarover de goede vragen waardoor de interim manager zelf factoren onderkent die zijn beoogde resultaat bedreigen. Een goede schaduwmanager signaleert ontwikkelpunten van de interim manager. Dat kunnen blinde vlekken zijn, maar paradoxaal genoeg ook sterke punten: datgene waar je goed in bent, kan tevens je blikveld versmallen. Door vooraf te ‘weten’ welke interventies nodig zijn om resultaat te boeken, kun je immers niet onbevangen open staan voor wat een organisatie nodig heeft om een noodzakelijke stap in haar ontwikkeling te kunnen maken.

Auteur: Koen van der Drift, interim executive bij Boer & Croon Management BV en schaduwmanager bij Martine van den Bosch BV

Geplaatst in ZP en Ondernemen | Tags , | Reacties uitgeschakeld voor Schaduwmanagement: een goede zelfstandige creëert zijn eigen tegenspel

Politiek blijft worstelen met Zelfstandigen.

Als we het nog een tijdje volhouden om de kiezers elke twee jaar naar de stembus te nodigen dan komt het nog wel eens goed met de politieke aandacht voor zzp’ers. Vergeleken met twee jaar geleden zijn ze in elk geval meer aanwezig in de verkiezingsprogramma’s dan toen. Het lijkt er op dat politieke partijen zich langzaam maar zeker bewust worden van het feit dat van elke 12 werkenden er één zijn brood verdient in een andere rol dan die van werknemer en dat ons stelsel van regels rondom arbeidsmarkt en sociale zekerheid daar nog helemaal geen rekening mee houdt.

Maar veel meer dan wat pleisters en hier een daar een verbandje komt er nog niet uit de EHBO-kist van de politiek. Van rechts tot links slagen de partijprogramma’s er niet in om met een reeks samenhangende en hanteerbare oplossingen te komen die zzp’ers een volwaardige plaats geven in het Nederlandse sociaal-economisch bestel.

Dé ZZP’er bestaat niet

In de verkiezingsprogramma’s ontbreekt een goede analyse van de huidige arbeidsmarkt en ook de notie dat dé zzp’er niet bestaat. Het begrip zzp’er wordt gehanteerd alsof het gaat om één homogene groep. Dat leidt tot een reeks voorstellen die onderling geen samenhang hebben. Soms zijn ze ingegeven door de wens om iets te doen aan de sociale risico’s die worden gelopen door mensen die beter niet voor zichzelf hadden kunnen beginnen; soms zijn er pogingen om juist de positie van de zzp’er als ondernemer te versterken. Geen enkel politiek programma pleit ervoor om nu eindelijk eens te komen tot een door de hele (semi)overheid gehanteerde heldere en eenduidige definitie van het begrip zelfstandige en dat is wel hard nodig. Zonder die stap blijft de groep als geheel ongrijpbaar voor effectief beleid en missen de voorstellen die worden gedaan richting en doel, want aan losse flodders en lippendienst geen gebrek.

Verwarring over definities komt terug in verwarrende voorstellen

Als het gaat om een bereikbare verzekering voor arbeidsongeschiktheid vindt de VVD dat daarvoor aansluiting bij een collectieve verzekering mogelijk moet worden, de PVDA wil dat zelfs verplichten, het CDA vindt dat zoiets vooral individueel moet kunnen tegen een redelijke prijs, GroenLinks zegt dat ze recht hebben op een betaalbare verzekering en de ChristenUnie vindt dat toetreden tot een collectieve verzekering beter moet worden gefaciliteerd. De SP ontkent het probleem gewoon door te stellen dat wie werk doet dat ook door werknemers wordt gedaan “gewoon” onder de werknemersverzekeringen moet vallen. Dat komt ervan als niet helder is wat en wie er nou precies wordt bedoeld met een zzp’er.

Die zelfde verwarring zie je terug in de voorstellen met betrekking tot andere voor zzp’ers belangrijke issues zoals pensioenen en scholing. Er wordt ook gepleit voor meer kansen voor zzp’ers bij overheidsopdrachten – ook door de SP – maar die partij wil tegelijkertijd het aantal externe medewerkers bij de overheid – vaak zzp’ers – binden aan een maximum. (Een zelfde reflex zie je overigens in delen van de vakbeweging). Terwijl alle organisaties van zzp’ers – en dat zijn er (te) veel – zich uitspreken tégen minimumtarieven heeft de PvdA toch in zijn programma staan dat die er moeten komen. Naar aanleiding van een onderzoek naar de positie van werksters door De Volkskrant en de vraag of er voor die groep geen cao zou moeten komen liet de VVD aantekenen dat werksters ook als zzp’er kunnen worden beschouwd. Met zo’n helder inzicht in de kern van wat een zzp’er is moet je bijna hopen dat de politiek er zich vooral niet mee bemoeit. Dat alles betekent overigens niet dat er na de verkiezingen voor zzp’ers geen vorderingen kunnen worden gemaakt op het politieke vlak. Door verschillende voorstellen te combineren lijkt het mogelijk om een parlementaire meerderheid te krijgen voor meer fiscale ruimte voor de pensioenreserveringen van zelfstandigen.

Die kunnen dan worden uitgevoerd door een premie pensioen instelling (PPI). Zo’n PPI is het best te vergelijken met een pensioenfonds zoals dat voor werknemers bestaat, maar de ingelegde premies komen alleen ten goede aan de individuele deelnemer. Het is dus geen ‘fonds’ waarbij met de premies ook het pensioen van anderen worden gefinancierd en deelname is vrijwillig. De VVD heeft daarvoor een initiatiefwetsvoorstel aangekondigd.

Een staatssecretaris voor het nieuwe werken

Een verstandige kabinets(in)formateur zal zich realiseren dat wie de flexibilisering op de arbeidsmarkt wil bevorderen juist eerst moet investeren in zzp’ers door ze te ondersteunen en stimuleren bij het zelfstandig aanbieden en vermarkten van de eigen arbeid, met behoud van de sociale kaders die we als samenleving nastreven. Zo ontstaat er een volwaardig alternatief voor traditionele arbeidsrelaties. Om de zaken rondom zzp’ers nu goed op een rij te krijgen moet een kabinet doorgaans drie ministers of staatssecretarissen aan het werk zetten: economische zaken, sociale zaken en financiën.

Het wordt dus tijd voor een staatssecretaris voor het nieuwe werken die kan en mag doorpakken op de zzp-dossiers. Die een eind maakt aan constructies voor schijnzelfstandigheid, die zzp’ers beoordeelt als ondernemers, dus op de winst die ze maken in plaats van op een urencriterium en die begrijpt dat de flexibilisering van de arbeidsmarkt wat meer is dan alleen het afbreken van bestaande rechten. Daarvoor hoeven we niet te wachten op de verkiezingsprogramma’s voor de volgende stembusgang, hoewel je mag hopen dat daar wat meer samenhang in komt als het gaat om de belangen van zzp’ers.

Bekijk de vergelijking van Overzicht verkiezingsprogramma’s op ZZP-thema’s, door FNVZelfstandigen 

Geplaatst in Professioneel inhuren, ZP en Politiek | Tags , | 1 Reactie

Regie over werk en ontwikkeling: Het individu aan de macht.

In zijn eerste bijdrage op ZiPconomy gaat Samir ter Lüün in op de individualisering van werk en geeft een aantal mooie voorbeelden hoe organisaties daar op in kunnen spelen.

Individualisering is een megatrend die de wereld van werk blijft veranderen. Als gevolg daarvan krijgen werknemers steeds meer vrijheid om hun baan flexibel in te richten: zelf kunnen bepalen hoe, waar en wanneer je werkt. Met als doel een betere afstemming op de levensfase, de behoefte aan zelfontplooiing en het privéleven. Mensen sluiten vaker een soort persoonlijk contract met het werk in plaats van met hun werkgever. Een leven lang bij één baas komt minder voor, een leven lang leren en nieuwe ervaringen opdoen krijgen meer nadruk. Eindstand voor de werknemer is meer regie over eigen werk en persoonlijke ontwikkeling.

Gemak en efficiëntie

Ik denk dat regie over eigen werk ook voort komt uit de behoefte aan gemak. Werkgevers komen werknemers hierin tegemoet  met self service: vanuit internetportals kunnen werknemers uren invoeren, zichzelf inroosteren, testen doen en gegevens bijwerken. In de flexbranche startte de self service-trend rond 2002 met de online loonstrook. En deze trend zet door. Zelfroosteren leidt tot een hoger commitment en een lagere  no show. Flexkrachten mailen minder heen en weer met de intermediair en regelen alles waar en wanneer ze willen. Het leidt tot foutreductie en de intermediair wordt efficiënter.

De toekomst is dichterbij dan je denkt

Individualisering en gemak kunnen verder worden doorgevoerd. Ik denk hierbij aan een eigen, veilige plek op internet, een digitale identiteit waar jij als individu de eigenaar van bent. Een plek van waaruit je alles op het gebied van werken en persoonlijke ontwikkeling kan regelen en vastleggen. Je bepaalt zelf of partijen als werkgevers en onderwijsinstellingen toegang krijgen tot jouw gegevens of met een applicatie op jouw plek mogen aansluiten. Die partijen komen naar je toe in plaats van dat je het internet moet afstruinen met verschillende inlogcodes op zak. In het ideale geval wordt deze plek gesteund vanuit de overheid om continuïteit en de integratie met publieke diensten als het UWV te garanderen.

Vanuit de technologie zijn er al initiatieven ontstaan op het gebied van werken en leren die focussen op het individu. De toekomst is dus dichterbij dan je denkt!

Het individu aan de macht; voorbeelden van initiatieven

Een voorbeeld is Talent-x waarmee Ixxer Group een persoonlijk ontwikkeldashboard biedt om competenties en ontwikkelpotentieel in kaart te brengen. Het individu kan hier als werknemer, werkzoekende, scholier of student gebruik van maken. Het dashboard wordt gevuld door in de tijd optelbaar en volgens een gevalideerd model testen te doen en feedback te verzamelen. Het dashboard kan worden gedeeld binnen communities gekoppeld aan bedrijven en onderwijsinstellingen en worden gematcht met functieprofielen of opleidingen. Ixxer Group sluit hiermee aan op de Quantified Self-trend: alles van jezelf meetbaar maken, zowel mentaal als fysiek.

Meurs HRM biedt een ePortfolio-systeem waarbinnen het individu met testen zelf een profiel kan opbouwen en kan zoeken in vacatures. Op initiatief van SZW en OCW werkt STOOF momenteel samen met 5 uitzenders en het UWV aan een pilot om de geschiktheid van het ePortfolio voor de uitzendbranche te testen.

CTB Flex stelt de filosofie dat een individu regie moet kunnen voeren over eigen werk centraal in haar oplossingen voor de flexbranche. Daarnaast werkt CTB Flex aan een online werkidentiteit voor alle Nederlanders waarin je centraal alles op het gebied van werk kunt organiseren zoals solliciteren, uren invoeren en competenties beheren en valideren.

Ook  Qiy onderstreept deze filosofie en wil ieder individu een digitale kluis en identiteit geven.  Qiy maakt persoonlijke data die nu online bij verschillende bedrijven ligt overzichtelijk en op een veilige, centrale plek toegankelijk met één inlogcode.

Mijn droom is dat dit soort initiatieven in de toekomst op elkaar aansluiten om gezamenlijk vorm te geven aan de eigen, veilige plek van het individu.

Invloed van deze ontwikkelingen op de flexbranche 

De ontwikkelingen leiden tot zowel bedreigingen als kansen. Bovenstaande initiatieven maken de weg vrij voor een transparante arbeidsmarkt. Werkzoekenden kunnen hun profiel zelf online matchen met vacatures van inleners. Een deel van de inleners en werkzoekenden zal besluiten dat de intermediair overbodig is geworden. Daarbij kan het individu de eigen competenties steeds beter in kaart brengen en koppelen aan functies. Hierdoor wordt de expertise van de intermediair op dit vlak minder noodzakelijk.

Kansen zijn er ook volop. De cv wordt vervangen door een rijk en gevalideerd competentieprofiel. De intermediair kan hierdoor een betere match maken. Dit leidt tot tevreden klanten, gemiddeld langere uitzendingen en de mogelijkheid om tussentijds bij te sturen. Een beter inzicht in de kandidaat zorgt voor een goede doorstroom tussen het assortiment aan banen en kunnen er carrières worden geboden. Ook het ontwikkelpotentieel van de flexkracht wordt inzichtelijk. Hier liggen kansen in het opleiden van flexkrachten in antwoord op de mismatch tussen vraag en aanbod op de arbeidsmarkt.

Als iedere werkzoekende een profiel heeft en iedere intermediair kan beschikken over dezelfde gegevens, liggen de kansen voor het bureau in een onderscheidende dienstverlening richting flexkracht. Zie hier de focus voor de toekomst!

Geplaatst in Professioneel inhuren, ZP en Politiek | Tags , | 2s Reacties

Mark’s Plaats: Jobboard Planet Interim verdient als eerste de volle ‘MMMMM’.

In deze reeks columns bespreekt Mark Bassie op persoonlijke titel regelmatig op maandag een website, platform of portal met opdrachten voor zelfstandige professionals (ZP’ers).
Hij eindigt steeds met een beoordeling van inhoud, vorm en opzet met 1 tot 5 M’s. Hij oordeelt hierbij als ZP’er en niet als opdrachtgever. Als u zelf een site kent die u wilt laten beoordelen, stuur dan een mail naar info@flex-beheer.nl.

De beoordeling:
M = Geen tijd en geld aan besteden
MM = Waarschijnlijk zonde van je tijd en geld
MMM = Alleen als je betere alternatieven al hebt bezocht
MMMM = Kan zeker resultaat opleveren
MMMMM = Hier moet je beginnen met zoeken

Veel opdrachten, uit binnen- en buitenland

Deze keer beoordeel ik een site die ik in december 2011 al een van vijf gezichtsbepalers noemde. Ik was toen al gecharmeerd van wat ik zag. Maar dat was toen geen beoordeling maar meer een globale marktverkenning. Dus vandaag gaan we Planet Interim eens gedetailleerder bekijken.

Op de homepage word ik meteen hartelijk welkom geheten bij ‘het meest complete interim platform voor interim professionals en opdrachtgevers’. Op de homepage is veel informatie te vinden in een logische opbouw. Ik kan inloggen als professional of als opdrachtgever. Ik kan zoeken naar opdrachten ook zonder in te loggen. Ik zie hoeveel opdrachten en hoeveel professionals er in elke categorie staan ingeschreven. En dat zijn er veel, heel veel. Er staan bijvoorbeeld 97 HRM-opdrachten open op 4.123 HRM-professionals. Dat geeft gelijk een stukje inzicht in de marktomstandigheden…

Als ik doorklik naar ‘Management en Directie HR’ dan kom ik bij 13 openstaande opdrachten, die toevallig of niet- allemaal in Engeland worden gezocht. Bij de meeste is geen echte opdrachtgever te vinden of een uurtarief, wel kan ik doorklikken naar de site van de oorspronkelijke plaatser. Maar bij controle op deze externe site blijkt dan wel dat het om openstaande interim-opdrachten gaat met een tariefindicatie van steeds hetzelfde Engelse bureau. Ik heb de indruk dat het om reële opdrachten gaat met een redelijke omschrijving van de opdracht(gever). Ook in andere categorieën valt me op dat er relatief veel buitenlandse opdrachten staan vermeld, in Frankrijk , België, Duitsland en Engeland. Deze site is dus zeker interessant voor de -in de landen om ons heen- zoekende professional.

Freemium model; veel mogelijkheden; transparant verhaal

Bij een opdracht krijg ik opeens een kader te zien, waaruit blijkt dat ik als niet-betalend lid pas na 24 uur kan reageren, terwijl iemand met een abonnement vanaf € 7,50 per maand dat meteen kan doen. Voor betalende leden zijn er nog wat andere voordelen, waarvan ieder voor zich moet uitmaken of hij dat de moeite waard vindt. Dit abonnementen-model zagen we eerder bij Freelance.nl , bij Interim-netwerk.nl en recent bij 1001-interimjobs.nl. Ook interessant om de gehanteerde tarieven van deze sites eens te vergelijken met wat in ruil daarvoor wordt beloofd……

Hoe meer ik bekijk, hoe blijer ik word. Of ik nou wat wil lezen over de contactgegevens of de filosofie, of de FAQ’s of een Prezi wil zien hoe het precies werkt en wat er allemaal kan, het is allemaal vrij eenvoudig te vinden. En ben je van het type die eerst intuïtief op zo’n site aan de slag gaat dan komt het volgens mij ook wel goed met het vinden van je weg. Het is alleen gek dat ik nergens de naam van de directeur (Niels van Berkel) tegenkom, die toch regelmatig op Zipconomy van zich doet horen.

Het is moeilijk om iets te vinden wat ik mis in de grote hoeveelheid mogelijkheden. Teveel mogelijkheden om hier allemaal op te sommen. De kleine letters die alle aansprakelijkheid uitsluiten, zijn er ook bij deze site, maar ik kom geen gekke teksten tegen. En er wordt bijvoorbeeld expliciet op gewezen dat je anonieme profiel op Planet Interim kan worden gebruikt om opdrachtgevers te interesseren. Keurig dus.

Tsja, het moest er een keer van komen. Een site die gewoon lijkt te doen wat hij belooft, veel te bieden heeft voor ZP’ers en op een logische en transparante wijze werkt. Die verdient dus het maximale aantal van 5M’s!

Geplaatst in Professioneel inhuren | Tags , | 6s Reacties

Rechtbank: Interim manager die via bemiddelingsbureau werkte is geen zelfstandige. Conclusies en aanbevelingen.

Een interim-manager die bij een aantal organisaties opdrachten deed is geen zelfstandige ondernemer voor de inkomstenbelasting omdat hij dat deed via bemiddeling van één interim-management bureau. Dat heeft het Gerechtshof Den Haag onlangs in hoger beroep beslist. Een behoorlijk aantal zelfstandige interim managers en andere interim-professionals komen op een zelfde manier aan hun opdrachten. Interessant om eens te bekijken waarom deze situatie dus kennelijk kan leiden tot een beoordeling dat je als zelfstandige interim professional toch niet als (economisch) zelfstandige gezien wordt, met alle fiscale gevolgen van dien.

 De situatie

Kort omschreven is de situatie van deze man het volgende: In 2004 vestigt hij zich als zelfstandig interim-manager. Vraagt een VAR aan en krijgt deze. Meldt zich bij bemiddelingsbureaus voor interim-managers en krijgt via één van die bureaus een interim opdracht bij een organisatie. Via hetzelfde bureau volgen nog twee opdrachten bij andere opdrachtgevers. Hij factureert als zelfstandige naar dat bureau, die de uren door factureert naar de opeenvolgende opdrachtgevers. In 2007 gaat hij weer in loondienst.

Niet veel bijzonders aan deze situatie. Je moet de interim professionals de kost geven die op een zelfde manier werken. En waarom ook niet. Acquisitie is niet echt een ‘ding’ van veel interim-managers. Je bent blij als een bureau je een opdracht gunt. Blijkbaar kwam hij daarmee in de ‘inner circle’ van het bureau en kreeg zo zijn vervolgopdrachten. Dat de interim manager naast zijn interim opdracht tegelijker tijd geen andere opdrachten hebt is zeker voor een interim manager eerder regel dan uitzondering. Genoeg om handen. Eén pittig interim management opdracht per jaar is ook geen uitzondering. Facturering via het bureau is natuurlijk ook zeer gebruikelijk. Dat de interim manager na een paar jaar weer in loondienst trad is ook een verre van ongebruikelijke situatie. Het overstappen van ‘vast’ naar ‘interim’ en weer terug komt meer en meer voor. Vorm contract volgt op inhoud.

Als aanvulling nog aangemerkt dat de interim manager na zijn eerste VAR geen nieuwe VAR had aangevraagd. Kennelijk vergeten, slordig en niet slim. Zoals we verder op zullen zien speelde dat feit echter geen doorslag in de beoordeling van de situatie. Belangrijk omdat er nog al eens het misverstand bestaat dat zolang je maar een VAR hebt, alles in orde is. Niet dus. Maar goed, eerst de beoordeling van de Inspecteur van de belastingdienst.

De beoordeling

De inspecteur van de belastingdienst beoordeelt dat over het jaar 2006 de interim manager gezien bovenstaande situatie niet als zelfstandige aangemerkt kan worden, vooral omdat hij maar één opdrachtgever had. Namelijk het bemiddelingsbureau.
Deze beoordeling is nu dus in hoger beroep bekrachtigd door het Gerechtshof. Interessant is het om te zien welke argumenten de Rechtbank en Hof gebruiken om de Inspecteur in het gelijk te stellen.

Het feit dat de interim manager professionele zelfstandigheid had in de opdrachten (eigen uren bepalen, zelf tijd en plaats van werkzaamheden bepalen, inhoudelijk zelfstandig werken etc.) plus dat hij bijvoorbeeld niet doorbetaald werd bij vakantie en dergelijke wordt niet betwist. Deze professionele zelfstandigheid (en het ontbreken van een gezagsverhouding) zegt volgens de uitspraak niets over de economische zelfstandigheid. Goed om dat onderscheid te zien. Professionele zelfstandigheid alleen is dus niet voldoende.
Het feit dat de interim manager geen geldige VAR had over het jaar 2006 wordt niet als doorslaggevend feit aangevoerd. Wel de feitelijke situatie van het ontbreken van ‘drie tot zeven’ opdrachtgevers zoals was opgegeven bij het aanvragen van de eerste VAR (Dat moet je wel opgeven, anders krijg je dit VAR niet die weer nodig is om aan opdrachten te komen). Het gaat dus niet alleen om het hebben van een VAR, maar of de informatie klopt op basis waarvan de VAR is afgegeven.

Dat de interim-manager streefde naar continuïteit van zijn onderneming wordt niet betwist. Het feit dat hij na drie jaar weer in loondienst ging, speelt ook geen rol.

De casus spitst zich dus toe op de verhouding en contracten die er waren tussen de interim manager en het bemiddelingsbureau. De Rechtbank en het Hof gaat mee in de beoordeling van de Inspecteur dat niet de organisatie waar de interim manager zijn opdracht deed gezien moet worden als ‘opdrachtgever’ maar het bemiddelingsbureau. Hij doet niet zelfstandig aan acquisitie maar laat dat over een het bureau. Dat de interim manager daarbij afhankelijk is (en dus niet economisch zelfstandig) ten opzichte van het bureau wordt volgens de Rechtbank onderstreept door een aantal bepalingen in het contract tussen het bureau en de interim manager. Daarbij wordt expliciet gewezen op drie bepalingen uit die overeenkomst:

  • A. Concurrentiebeding: De interim manager mag tot twee jaar na afloop van het contract niet rechtstreeks zaken doen met organisatie waar hij een opdracht gedaan heeft via het bureau.
  • B. Intellectueel eigendom/geheimhouding: Alle verkregen informatie en bescheiden blijven in eigendom van het bureau, de interim manager mag niet zonder toestemming van het bureau informatie over de interim opdracht delen.
  • C. Voorbehoud zelfstandigheid: in het contract staat een bepaling opgenomen dat het bureau loonbelasting, premies volksverzekeringen en premies werknemersverzekeringen op de vergoeding zal inhouden, tenzij de interim manager een VAR overlegt. De Rechtbank beoordeelt deze passage als bevestiging van het feit dat het bureau kennelijk ook twijfelt aan de economische zelfstandigheid van de interim-manager.
    “Uit de tussen belanghebbende en [bureau] per opdracht gesloten overeenkomst blijkt, zo begrijpt het Hof de Inspecteur, dat de werkzaamheden in opdracht van [een bureau] werden verricht. Belanghebbende bezit dan ook niet de vereiste zelfstandigheid ten opzichte van zijn enige opdrachtgever”, zo oordeelt het Hof. Het feit dat de interim-manager en het bureau voor de drie opdrachten steeds eenzelfde overeenkomst afsloten ziet de Rechtbank verder ook nog als argument van het ontbreken van zelfstandigheid.

Hier zit wel de crux van de hele casus. Immers dit zijn nu net drie bepalingen die in heel veel overeenkomsten tussen bureaus en hun interim managers/professionals staan! Sterker nog, de exacte formuleringen uit de overeenkomst zoals die in de uitspraak te vinden zijn zie ik terug in de modelovereenkomsten tussen bureau en interim-managers/professionals die zo her en der circuleren.

De markt reageert met verbazing

Ron Steens, directeur van GITP Interim Management en voorzitter van de RIM (de brancheorganisatie voor de Interim Management bureaus) reageert desgevraagd met een mix van verbazing en ergernis. “Ik dacht dat we de hele discussie rond zelfstandigheid van interim-managers en de positie van bureaus al in 1997 hadden afgerond. Er wordt in deze uitspraak onterecht een aantal zaken naar voren gehaald die ik heel goed kan uitleggen en niets afdoen aan de zelfstandigheid van interim-managers. Zo is het natuurlijk heel gebruikelijk dat een interim-manager soms maar één opdracht per jaar heeft. Een stevige veranderopdracht kost alle tijd en aandacht. Ik wil ook liever niet dat hij of zij er nog een opdrachtje naast doet. Daarnaast doe ik als bureau helemaal niet aan acquisitie voor een interim-manager; ik zoek in opdracht van een organisatie de juiste man/vrouw voor de opdracht. Dat is iets heel anders.” Steens gaat nog nader bekijken in hoeverre deze uitspraak aanleiding is om de model-contracten van de RIM-bureaus aan te passen. “Wat wij in ieder geval adviseren is om in overeenkomsten op te nemen dat het debiteurenrisico bij de interim-manager ligt. Dat zet duidelijk neer dat de interim-manager een zelfstandig ondernemer is.”

Ik vroeg ook de NVIM (vereniging interim managers) en het PZO (Platform Zelfstandig Ondernemers) om een reactie. Ook zij hebben de uitspraak bestudeerd en komen tot de conclusie dat men zich niet direct zorgen hoeft te maken, zolang men maar voldoet aan de eisen van een zelfstandige. “Hierbij is dus niet alleen het verwerven van opdrachtgevers het doorslaggevende punt, dit mag immers best middels een tussenpersoon. Als er maar geen sprake is van een gezagsrelatie, er geen loonheffingen worden ingehouden door de tussenpersoon en er geen andere contractuele afspraken zijn, zoals een concurrentiebeding. Deze elementen tasten de economische zelfstandigheid aan en zijn naar de mening van de NVIM inderdaad in tegenspraak met het zelfstandig ondernemerschap” (zie hier voor uitgebreidere reactie van NVIM/PZO).

Conclusies en aanbevelingen

Ik geloof inderdaad niet dat met deze uitspraak de hele interim gemeenschap wakker hoeft te liggen. Het werken via een bemiddelingsbureau is hiermee niet in eens per definitief aanleiding om je zelfstandigheid kwijt te raken. Het is wel aanleiding om een paar zaken onder ogen te zien.
Het feit dat deze interim manager in de drie jaar dat hij zelfstandig was uitsluitend via één bemiddelingsbureau gewerkt heeft maakt zijn zaak er niet sterker op. Hij zal echter niet de enige zijn! Denk maar aan bijvoorbeeld al die zelfstandige ICT’ers die vaak langdurig via één en dezelfde bemiddelaar werken… (en dan soms ook nog bij dezelfde opdrachtgever). En hoe kijkt een Inspecteur dan eigenlijk aan tegen een situatie waar een interim manager die wel al langer zelfstandig is maar vervolgens in een periode van zeg vier jaar twee langere interim opdrachten doet via een en het zelfde bemiddelingsbureau, al dan niet met een wat langere leegloopperiode er tussen. Een verre van ongebruikelijke situatie. En dan heb ik het nog niet eens over de positie van de ‘brokers’. Bureaus die de administratieve afhandeling doen tussen een opdrachtgever en een interim professional. Ook daar geldt dat een interim professional een overeenkomst heeft met de broker, niet met de organisatie waar hij werkt. Wat als je een aantal jaar bij verschillende opdrachtgevers maar wel via dezelfde broker werkt…?

Een en ander brengt mij tot een aantal conclusies en aanbevelingen, waarbij ik ook iedereen oproep die aan te vullen en/of er op te reageren.

  1. Het hebben van een geldige VAR had deze interim manager in deze casus m.i. niet per se geholpen. Bij de beoordeling van de zelfstandigheid gaat het om de feitelijke situatie. Daarmee is niet gezegd dat een VAR geen nut heeft. Wanneer deze interim-manager zijn administratieve zaken (zoals VAR) beter op orde had gehad dan had hij vast minder aandacht gekregen van de Inspecteur en was deze zaak wellicht niet zo voor de rechter gekomen. Het gerechtshof in Arnhem heeft onlangs in een andere zaak wel bekrachtigt dat het hebben van een VAR je zelfstandigheid aangeeft. In hoeverre dat dan weer haaks staat op deze uitspraak lijkt me voer voor jurisiten.
  2. Het is niet verstandig om langdurig via uitsluitend één bemiddelingsbureau te werken. Het is natuurlijk aantrekkelijk om een uitstekende relatie te hebben met een bureau en vaker via hen te werken. Deze casus maakt het risico wel duidelijk (overigens ook voor de bureaus zelf, zou de inspecteur in deze casus ook bij het bureau langs gaan…). Bij economische zelfstandigheid hoort ‘ondernemerschap’, bij ondernemerschap hoort acquisitie en risico dragen. Kleinere opdrachten doen via eigen klanten kan de situatie al veranderen. Aantoonbaar (bewijs!) aan eigen acquisitie doen, ook al heeft dat geen succes, zal ook zeker helpen bij het bewijzen het streven naar economische zelfstandigheid en continuïteit.
  3. Kritisch kijken naar overeenkomst met bureau. De aanleiding van deze hele zaak mag anders zijn geweest, de uitspraak spitst zich wel toe op de inhoud van die overeenkomst. En interimmers zijn soms nogal nonchalant als het gaat om de overeenkomsten die ze sluiten met bureaus. Immers het psychologische contract is al gesloten, de deal is al gemaakt. Deze casus wijst nog maar eens op het feit dat dat niet altijd even verstandig is. Let daarbij met name op de genoemde bepaling rond ‘concurrentiebeding’, ‘intellectueel eigendom’ en de ‘mogelijkheid loonheffing/premies in te houden’. Met hierbij ook de oproep aan de bureaus om met deze uitspraak in de hand kritisch te kijken naar hun overeenkomst. Al was het maar als bescherming van de interim professionals die ze zo graag bemiddelen…
Geplaatst in Professioneel inhuren | Tags , , , | 30s Reacties

Waarom en voor wie doen we het?

Ik ben net terug van vakantie. Twee en een halve week gereisd door het Noord Westen van de USA.  Het was niet de eerste keer dat we in de USA waren en elke keer verwonder ik mij weer over onder andere de dienstverlening. Op de autoreis van Salt Lake City naar San Francisco waarbij de kilometers gestaag onder mij heen trokken en het landschap van Nevada uren achtereen hetzelfde eentonige dorre beeld gaf, zat ik te denken over de relevantie van mijn vakantie ervaringen voor ons werk als freelancers in de zakelijke dienstverlening.

Dienstverlening is iets wat de Amerikanen tot grote hoogte hebben ontwikkeld. Maar je mag er alleen van genieten als je beschikt over een ruime hoeveelheid dollars! Heb je die niet dan is het bepaald geen feest. Kwaliteit van dienstverlening heeft dus zijn prijs. Een paar weken voordat ik met vakantie ging kreeg ik een terugkoppeling van een afwijzing op een inschrijving op een interim opdracht.  De recruiter van de betreffende gemeente schreef: “ons systeem werkt zo dat we beginnen met de drie goedkoopste aanbiedingen’. Hoe was het ook al weer; If you pay peanuts you get monkeys!  

 Dienstverlening & beleving

Veel diensten behoor je in Amerika altijd te belonen met een paar dollars boven op de vastgestelde prijs. De ervaren kwaliteit van het eten en de bediening in restaurants (McDonald’s of Burger King etc. zijn geen restaurants) worden uitgedrukt met het geven van een extra percentage van de rekening. Men is wel al zo handig om op de rekening alvast een suggestie voor de tip voor te drukken. Voor een gewone ervaring 10%, goed wordt beloond met 15% en excellent met 20% of meer. Het is ‘not done’, tenzij het eten en/of de bediening erg beroerd is, om geen tip te geven. 10 % wordt dus altijd gescoord. Waarom zouden wij ook niet op onze facturen zo’n regeling opnemen?

Bij de intake bij een hotel in de buurt van Crater National Park van een bekende hotelketen dreigde het mis te gaan. De hotelkamer was van tevoren geboekt en via de reisorganisatie ook al betaald. De receptionist vertelde mij dat de boeking was doorgehaald en de kamer ook al weer was verkocht, net als alle andere kamers in het hotel! Kwam door een foutje in het reserveringssysteem. Na enige zachte doch duidelijke aandrang van mij was er opeens wel een kamer beschikbaar. Toen ik na bezichtiging van die kamer mij wederom meldde bij de receptionist met de mededeling dat die kamer geenszins overeenkwam met de bestelde, kreeg ik weer het verhaal “I am so sorry but we are fully booked”.  Om een lang verhaal kort te maken. De man heeft mij uiteindelijk gewoon in dat hotel een kamer gegeven én met de bestelde kwalificaties.  Het verblijf aldaar verliep op zich verder zonder problemen en was comfortabel maar ik bleef toch een wat ontevreden gevoel houden. Kennelijk is het dus echt zo dat wat in het begin van de dienstverlening wordt verpest je de rest van het traject bijna niet meer goed kan maken. Iets om ook als dienstverlenende freelancer te blijven beseffen.

Je kan aan de andere kant ook een misser een zodanige draai geven dat de klant zeer tevreden is.  Het hotel in Salt Lake City schreef van mijn credit card onterecht een bedrag af. Thuisgekomen stuurde ik een mailtje en binnen drie uur ontving ik van de hotelmanager antwoord: “Dear mr. Vorst, I apologize for the error  created on your reservation. I have processed a credit to your card. I credit you as well for a meal charge for the inconvenience of this error. Please let me know if I can be of further service to you”. Vooral dat laatste zinnetje: kijk daar wil ik als klant best nog een keer terugkomen!

Medewerkers van autoverhuurbedrijven op vliegvelden proberen keer op keer je extra diensten of een upgrade van de (bestelde) auto aan te smeren. Ze hebben vaak een gemakkelijke prooi aan vakantiegangers die na een vliegreis van vele uren, het tijdsverschil en na de barrière van de Immigration genomen te hebben zich vermoeid melden aan hun balie. Nu is een beetje grote auto voor een vakantiereis in Amerika zeer aan te bevelen. Maar ik had al een SUV voor drie inzittenden besteld en nog probeerde men mij een nog grotere en vooral luxere auto aan te smeren.  Ja ik kan wel begrijpen dat opdrachtgevers balen van interim managers, consultants en andere freelancers die hun opdracht maar steeds proberen op te rekken met extra’s.

Je drijfveer als onderscheidend vermogen

Ik heb in de loop van de jaren talloze mission statements voorbij zien komen. Zelden een waarvan ik kon zeggen: Yes!  Ik heb er nu wel een gevonden. In het restaurant Max at the Opera in San Francisco hangt boven de open keuken een groot bord met grappige en meer serieuze uitspraken én met het onderstaande mission statement.

“We run the restaurant for the enjoyment and pleasure of our customers,

not the convenience of the staff or the owners”.

Wat we nog steeds interim-management noemen is inmiddels veelal niet anders dan een vorm van geflexibiliseerde arbeid. Je kan je daarin alleen maar onderscheiden door het leveren van iets bijzonders, zoals bijvoorbeeld een positieve klantbeleving van de verleende dienst. Dat vraagt om de klant centraal te stellen, om te handelen zonder te (ver-)oordelen, om niet eigenzinnig je gang te gaan, maar om samen te werken etc. Het mission statement van Max at the Opera is in dat kader met  een paar eenvoudige aanpassingen zo over te nemen.

Mocht u binnenkort in San Francisco komen dan is Max at the Opera, Van Ness Avenu  (bij natuurlijk de opera) een aanrader.

Geplaatst in ZP en Ondernemen | Tags , | 5s Reacties

25 meest populaire App’s voor freelancers.

Als zelfstandige interim professional ben je in de regel verstoken van allerlei business tools waar de gemiddelde ‘loonslaaf’ wel de beschikking over heeft. Geen gesofisticeerde CRM pakketten, geen dwingende tijdschrijf applicaties, geen backoffice die je schoenendozen vol met bonnetjes voor je uit zoekt. Je moet je eigen werk organiseren. Of ‘mag’, zullen vele zelfstandigen zeggen.

Dat je daar geen dure tools voor hoeft aan te schaffen is wel duidelijk. Voor elk onderdeel van je bedrijfsvoering is een woud aan online tools te vinden. ‘In the Cloud’. En vaak (bijna) gratis. Zoeken in een woud is niet altijd eenvoudig. Maar goed, daar bestaan dan weer websites voor. Zoals ‘BestVendor‘, een site die app’s die het werken makkelijker maakt rubriceert en meningen van gebruikers verzamelt.

BestVendor vroeg aan freelancers over de hele wereld welke App’s zij het meeste gebruiken. En dat levert de onderstaande infographic op. De 25 meest populaire App’s voor freelancers. Plus nog een paar ‘verborgen schatten’. Goed, met 97 respondenten (en met name uit de VS), wellicht niet al te stevig onderbouwd, toch wel interessant. Waarbij – niet heel gek, maar toch – opvalt hoe stevig Google is vertegenwoordigd. BestVendor zelf ziet freelancers als een beroepsgroep die voor op loopt in het uitproberen en gebruiken van nieuwe business App’s.

Benieuwd of het voor jullie een herkenbaar rijtje is dan wel of jullie nog aanvullende (wellicht Nederlandse) tips hebben. In het overzicht met relevante websites voor en over interim professionals (zie ZiPorganisaties) is ook een nieuwe rubriek aangemaakt: ‘App’s voor Zelfstandigen‘. Suggesties voor aanvullingen zijn welkom.

Geplaatst in Professioneel inhuren, ZP en Ondernemen | Tags , | 6s Reacties