Maandelijkse archieven: augustus 2012

Waarom en voor wie doen we het?

Ik ben net terug van vakantie. Twee en een halve week gereisd door het Noord Westen van de USA.  Het was niet de eerste keer dat we in de USA waren en elke keer verwonder ik mij weer over onder andere de dienstverlening. Op de autoreis van Salt Lake City naar San Francisco waarbij de kilometers gestaag onder mij heen trokken en het landschap van Nevada uren achtereen hetzelfde eentonige dorre beeld gaf, zat ik te denken over de relevantie van mijn vakantie ervaringen voor ons werk als freelancers in de zakelijke dienstverlening.

Dienstverlening is iets wat de Amerikanen tot grote hoogte hebben ontwikkeld. Maar je mag er alleen van genieten als je beschikt over een ruime hoeveelheid dollars! Heb je die niet dan is het bepaald geen feest. Kwaliteit van dienstverlening heeft dus zijn prijs. Een paar weken voordat ik met vakantie ging kreeg ik een terugkoppeling van een afwijzing op een inschrijving op een interim opdracht.  De recruiter van de betreffende gemeente schreef: “ons systeem werkt zo dat we beginnen met de drie goedkoopste aanbiedingen’. Hoe was het ook al weer; If you pay peanuts you get monkeys!  

 Dienstverlening & beleving

Veel diensten behoor je in Amerika altijd te belonen met een paar dollars boven op de vastgestelde prijs. De ervaren kwaliteit van het eten en de bediening in restaurants (McDonald’s of Burger King etc. zijn geen restaurants) worden uitgedrukt met het geven van een extra percentage van de rekening. Men is wel al zo handig om op de rekening alvast een suggestie voor de tip voor te drukken. Voor een gewone ervaring 10%, goed wordt beloond met 15% en excellent met 20% of meer. Het is ‘not done’, tenzij het eten en/of de bediening erg beroerd is, om geen tip te geven. 10 % wordt dus altijd gescoord. Waarom zouden wij ook niet op onze facturen zo’n regeling opnemen?

Bij de intake bij een hotel in de buurt van Crater National Park van een bekende hotelketen dreigde het mis te gaan. De hotelkamer was van tevoren geboekt en via de reisorganisatie ook al betaald. De receptionist vertelde mij dat de boeking was doorgehaald en de kamer ook al weer was verkocht, net als alle andere kamers in het hotel! Kwam door een foutje in het reserveringssysteem. Na enige zachte doch duidelijke aandrang van mij was er opeens wel een kamer beschikbaar. Toen ik na bezichtiging van die kamer mij wederom meldde bij de receptionist met de mededeling dat die kamer geenszins overeenkwam met de bestelde, kreeg ik weer het verhaal “I am so sorry but we are fully booked”.  Om een lang verhaal kort te maken. De man heeft mij uiteindelijk gewoon in dat hotel een kamer gegeven én met de bestelde kwalificaties.  Het verblijf aldaar verliep op zich verder zonder problemen en was comfortabel maar ik bleef toch een wat ontevreden gevoel houden. Kennelijk is het dus echt zo dat wat in het begin van de dienstverlening wordt verpest je de rest van het traject bijna niet meer goed kan maken. Iets om ook als dienstverlenende freelancer te blijven beseffen.

Je kan aan de andere kant ook een misser een zodanige draai geven dat de klant zeer tevreden is.  Het hotel in Salt Lake City schreef van mijn credit card onterecht een bedrag af. Thuisgekomen stuurde ik een mailtje en binnen drie uur ontving ik van de hotelmanager antwoord: “Dear mr. Vorst, I apologize for the error  created on your reservation. I have processed a credit to your card. I credit you as well for a meal charge for the inconvenience of this error. Please let me know if I can be of further service to you”. Vooral dat laatste zinnetje: kijk daar wil ik als klant best nog een keer terugkomen!

Medewerkers van autoverhuurbedrijven op vliegvelden proberen keer op keer je extra diensten of een upgrade van de (bestelde) auto aan te smeren. Ze hebben vaak een gemakkelijke prooi aan vakantiegangers die na een vliegreis van vele uren, het tijdsverschil en na de barrière van de Immigration genomen te hebben zich vermoeid melden aan hun balie. Nu is een beetje grote auto voor een vakantiereis in Amerika zeer aan te bevelen. Maar ik had al een SUV voor drie inzittenden besteld en nog probeerde men mij een nog grotere en vooral luxere auto aan te smeren.  Ja ik kan wel begrijpen dat opdrachtgevers balen van interim managers, consultants en andere freelancers die hun opdracht maar steeds proberen op te rekken met extra’s.

Je drijfveer als onderscheidend vermogen

Ik heb in de loop van de jaren talloze mission statements voorbij zien komen. Zelden een waarvan ik kon zeggen: Yes!  Ik heb er nu wel een gevonden. In het restaurant Max at the Opera in San Francisco hangt boven de open keuken een groot bord met grappige en meer serieuze uitspraken én met het onderstaande mission statement.

“We run the restaurant for the enjoyment and pleasure of our customers,

not the convenience of the staff or the owners”.

Wat we nog steeds interim-management noemen is inmiddels veelal niet anders dan een vorm van geflexibiliseerde arbeid. Je kan je daarin alleen maar onderscheiden door het leveren van iets bijzonders, zoals bijvoorbeeld een positieve klantbeleving van de verleende dienst. Dat vraagt om de klant centraal te stellen, om te handelen zonder te (ver-)oordelen, om niet eigenzinnig je gang te gaan, maar om samen te werken etc. Het mission statement van Max at the Opera is in dat kader met  een paar eenvoudige aanpassingen zo over te nemen.

Mocht u binnenkort in San Francisco komen dan is Max at the Opera, Van Ness Avenu  (bij natuurlijk de opera) een aanrader.

Geplaatst in ZP en Ondernemen | Tags , | 5s Reacties

25 meest populaire App’s voor freelancers.

Als zelfstandige interim professional ben je in de regel verstoken van allerlei business tools waar de gemiddelde ‘loonslaaf’ wel de beschikking over heeft. Geen gesofisticeerde CRM pakketten, geen dwingende tijdschrijf applicaties, geen backoffice die je schoenendozen vol met bonnetjes voor je uit zoekt. Je moet je eigen werk organiseren. Of ‘mag’, zullen vele zelfstandigen zeggen.

Dat je daar geen dure tools voor hoeft aan te schaffen is wel duidelijk. Voor elk onderdeel van je bedrijfsvoering is een woud aan online tools te vinden. ‘In the Cloud’. En vaak (bijna) gratis. Zoeken in een woud is niet altijd eenvoudig. Maar goed, daar bestaan dan weer websites voor. Zoals ‘BestVendor‘, een site die app’s die het werken makkelijker maakt rubriceert en meningen van gebruikers verzamelt.

BestVendor vroeg aan freelancers over de hele wereld welke App’s zij het meeste gebruiken. En dat levert de onderstaande infographic op. De 25 meest populaire App’s voor freelancers. Plus nog een paar ‘verborgen schatten’. Goed, met 97 respondenten (en met name uit de VS), wellicht niet al te stevig onderbouwd, toch wel interessant. Waarbij – niet heel gek, maar toch – opvalt hoe stevig Google is vertegenwoordigd. BestVendor zelf ziet freelancers als een beroepsgroep die voor op loopt in het uitproberen en gebruiken van nieuwe business App’s.

Benieuwd of het voor jullie een herkenbaar rijtje is dan wel of jullie nog aanvullende (wellicht Nederlandse) tips hebben. In het overzicht met relevante websites voor en over interim professionals (zie ZiPorganisaties) is ook een nieuwe rubriek aangemaakt: ‘App’s voor Zelfstandigen‘. Suggesties voor aanvullingen zijn welkom.

Geplaatst in Professioneel inhuren, ZP en Ondernemen | Tags , | 6s Reacties

Mark’s Plaats. Jobboard Tenderplace.nl: Jong, maar nog niet volwassen. ‘MM’

In deze reeks columns bespreekt Mark Bassie op persoonlijke titel regelmatig op maandag een website, platform of portal met opdrachten voor zelfstandige professionals (ZP’ers).
Hij eindigt steeds met een beoordeling van inhoud, vorm en opzet met 1 tot 5 M’s. Hij oordeelt hierbij als ZP’er en niet als opdrachtgever. Als u zelf een site kent die u wilt laten beoordelen, stuur dan een mail naar info@flex-beheer.nl.

De beoordeling:
M = Geen tijd en geld aan besteden
MM = Waarschijnlijk zonde van je tijd en geld
MMM = Alleen als je betere alternatieven al hebt bezocht
MMMM = Kan zeker resultaat opleveren
MMMMM = Hier moet je beginnen met zoeken

Nieuw ster?

Een vrij nieuwe ster (?) aan het firmament, dat is Tenderplace (‘All tenders in one place’) zeker. Sinds een aantal maanden loopt mijn mailbox regelmatig vol met mail van Tessa Bruyn, die telkens meldt dat er weer een nieuwe site is geplaatst op Tenderplace. Ook degenen die regelmatig op Linkedin vertoeven, komen haar bijdragen regelmatig tegen. Dus vandaag gaan we die site eens nader bekijken.

Op de homepage wordt het duidelijk uitgelegd. Tenderplace plaatst geen opdrachten, maar probeert een compleet overzicht te geven van meer dan 200 inhuursites. Niet door ze te beoordelen, maar door er een overzicht van te geven, zodat je als ZP’er dan zelf kunt kiezen bij welke inhuursite je je gaat registreren. Het enige wat de site verder voor je doet, is een overzicht bijhouden van alle sites met de inloggegevens waar je hebt aangemeld.

Het interessante van Tenderplace is deze insteek, want hiermee onderscheiden ze zich wel……. tenminste als ze kunnen waarmaken wat ze schrijven. Want helaas is het zo dat er nergens voorbeelden te vinden zijn op de site hoe het beheren van inloggegevens precies werkt.

Met deze summiere informatie moet je als ZP’er bepalen of je er € 2,30 per maand voor over hebt om deze diensten af te nemen (gelijk voor een heel jaar vooruit). Want om toegang te krijgen, moet je je registreren en meteen je bankrekening opgeven waardoor er een start-bedrag wordt afgeschreven.

Tja, een website die zulke summiere informatie verstrekt, gaat op deze Mark’s plaats niet hoog eindigen……

Hoe veilig is de inlog-procedure?

Het is wel duidelijk wie er achter deze site zit, het staat keurig op de site vermeld. Ook zijn er de nodige eenzijdige algemene voorwaarden die we elders ook veel zien. Jammer is dat we hier niet wat meer lezen over hoe het is als al mijn inloggegevens en wachtwoorden door een fout van Tenderplace worden gestolen. Met al die computerinbraken tegenwoordig lijkt me dat geen kwaad kunnen om dat ook te beschrijven. Dan weet je tenminste wie waarvoor aansprakelijk is.

Nu dat onduidelijk is en überhaupt volstrekt onduidelijk is hoe die inloggegevens en wachtwoorden worden bewaard, zou ik adviseren: Gebruik een goede wachtwoord-manager. Kost meestal niets en is voor al je wachtwoorden handiger. Ook een privacy-reglement ontbreekt bij Tenderplace. Ook is er geen enkel voorbeeld te vinden van hoe die 200 inhuursites worden gepresenteerd en welke dat zoal zijn. Is het nu zo moeilijk om met een plaatje van de site een tip van de sluier op te lichten?

Nee, het uitgangspunt voor deze column is en blijft het gemak en nut voor de ZP’er en dat moet behoorlijk overtuigend zijn. Dat is bij Tenderplace helaas niet het geval.

Daarom geef ik er slechts 2M ‘s aan. Jong en nog niet volwassen luidt mijn eindoordeel….

NOOT: Mark Bassie heeft op 18-2-2013 een herbeoodeling gegeven van deze site en kwam toen op een MMMM beoordeling. Zie hier. (ZiPredactie) 

Geplaatst in Professioneel inhuren | Tags | Laat een reactie achter

Verbetert prestatiebeloning de werkverhouding tussen interim professional en opdrachtgever?

Organisaties zetten allerlei HR instrumenten in om medewerkers in vaste dienst te binden en betrokken te houden bij de organisatie. Vanuit de gedachte dat werknemers die zich gebonden en betrokken voelen beter presteren, zich minder ziek melden en de concurrentie positie van de werkgever verbeteren. Werkt dat nu eigenlijk ook bij interim-professionals? Een interessante vraag. En dus ook erg interessant dat Pallas Rutkowski, masterstudent Business Administration aan de Vrije Universiteit, daar onderzoek naar doet.

Een van de HR instrumenten die gebruikt wordt om de betrokkenheid te verhogen is het werken met een prestatiebeloning. Het werken met presetatiebeloning of ander manieren van variabele beloning komt ook in de interim-markt in toenemende mate voor. Naar aanleiding van het onderzoek van Pallas wat gedachtes over prestatiebeloning in de interim-markt.

De variëteit in belonen van interim professionals neemt toe

De klassieke manier van het inhuren en inzetten van een interim professionals is eenvoudig. Je zoekt iemand in je netwerk of via een bureau, bespreekt in hoofdlijnen wat er gedaan moet worden en spreekt vervolgens een tarief af. Per uur of dagdeel. En je rekent vervolgens af over de uren die gewerkt worden (al dan niet via een bemiddelingsbureau). Simpel en eenvoudig. Dit model wordt nog heel veel gehanteerd. Toch komt er ook meer en meer variatie in. Geïnitieerd door zowel opdrachtgevers als interim professionals.

Naar mate opdrachtgevers vaker en meer freelancers inhuren, ontstaan er bij die organisaties ook meer en meer discussies in hoeverre reguliere HR instrumenten, zoals het bieden van opleidingen, onboarding procedures, betere taakbeschrijving en communicatie, niet ook toegepast kunnen (of moeten) worden bij de inzet van interim-professionals. Prestatiebeloning kan daar een onderdeel van uit maken. Dit alles met als doel de binding tussen opdrachtgever en interimmer te verhogen en daarmee (?) de kwaliteit van de geleverde prestatie. Ook interim professionals zelf nemen het initiatief om meer variëteit in hun tarief structuur toe te passen. Al was met maar om een antwoord te kunnen geven op de toenemende druk op de tarieven.

De manier hoe tarieven variabel gemaakt worden zijn verschillend. In de praktijk zie ik voorbeelden waarbij afgesproken wordt dat het tarief daalt naar mate de opdracht langer duurt (ook prikkel om niet te lang te blijven hangen), een percentage van het tarief wordt pas uitgekeerd bij het succesvol afronden van een opdracht of bij het behalen van bepaalde targets. Interim managers die zich laten uitbetalen in aandelen. Of het uurtje-factuurtje principe wordt losgelaten en vervangen door een fixed fee voor behalen van bepaalde doelstelling. Er zijn vast nog meer voorbeelden. Waarbij ik overigens het beeld heb dat met name bij opdrachtgevers er nog al eens koudwatervrees is om het klassieke beloningsmodel los te laten. Ook het verdienmodel van veel bemddelingsbureaus houdt veranderingen op dit vlak wat tegen.

Beïnvloedt tariefstructuur de verhouding tussen interim professional en opdrachtgever?

De bottum-line vraag is natuurlijk: wat doet het hanteren van een prestatiebeloning nu met de werkrelatie tussen de opdrachtgever en de interim professional. Ga je als interim professional dan in eens harder werken? Wordt je als opdrachtgever alerter op de resultaten? Zorgt het er voor dat je (als interimmer of als opdrachtgevers) scherper wordt in het opstellen van een opdrachtformulering en evaluaties (niet zelden een achilleshiel bij opdrachten, zie bijvoorbeeld het onderzoek van Jaap Schaveling hierover), immers daar moeten dat targets in staat waarop in cash op afgerekend gaat worden. Of heeft een prestatiebeloning helemaal geen effect op het functioneren van een interim professional?

Ik hanteer zelf ook met regelmaat een variabel tarief en spreek er wel eens over met interim professionals. Daar hoor ik uit terug dat prestatiebeloning de verhoudingen tussen interim professional en opdrachtgevers zeker wel scherper kan maken (elkaar scherper aan de afspraken houden). Ik bedoel dat met name in positieve zin, maar het kan ook anders uitpakken. Ik hoor ook geluiden van interim professionals die mordicus tegen elke vorm van prestatiebeloning zijn. Omdat ze zich dan minder vrij voelen in hun oordelingsvorming over opdracht en opdrachtgever. Daar kan ik me iets bij voorstellen. Aan de andere kant wordt van interim professionals een ‘ondernemend’ houding verwacht, verantwoordelijkheid nemen voor eigen acties. Dan is het ook niet heel vreemd om dat op enige manier door te vertalen naar een tarief.

Nu goed, een interessant thema. Ben benieuwd naar jullie meningen, reacties en praktijkvoorbeelden!

Daarbij roep ik ook een ieder op om Pallas te helpen met haar master-onderzoek op welke wijze opdrachtgevers kunnen inspelen op de behoeften van de freelancers met betrekking tot de verbintenis en betrokkenheid van freelancers / ZZP’ers. Dat kan door haar enquête in te vullen. Kost 10 minuutjes. De resultaten worden na afronding van het onderzoek vast en zeker hier op ZiPconomy gepubliceerd… De enquête is hier te vinden: https://vueconomics.qualtrics.com/SE/?SID=SV_b12M9j7S8TxyHOt

Geplaatst in Professioneel inhuren | Tags , | 6s Reacties

Waarachtige verhalen uit ondernemersland: Ik ben online dus ik besta.

U heeft er een nieuwe Twitter volger bij. Facebook heeft berichten voor u. Pietje Jansen ‘wants to connect with you on LinkedIn’. Een goed begin van de dag voor een internetentrepreneur. Mijn website is sinds kort online, in ieder geval in beperkte vorm. Geweldig, nu hoef ik alleen nog maar de hele dag vanuit mijn luie stoel te Facebooken, LinkedInen en Twitteren (waarvan alleen het laatste een officieel werkwoord is).

Fout.

Natuurlijk is het hartstikke leuk als je meer dan 500 LinkedIn contacten, 600 likes en wel 1884 Twitter volgers hebt (getallen die ik voorlopig nog lang niet bereik), maar daarmee ben je nog geen ondernemer, wel een social media junkie. Het één hoeft het ander niet uit te sluiten, integendeel, maar om ondernemer te zijn blijf je afhankelijke van echte mensen met echte problemen. Proef op de som: stel je zelf de vraag hoeveel twitter contacten zou je bereid zijn in te leveren voor één echte klant?

Waar te beginnen in een land waar deuren doorgaans gesloten zijn?

‘Ga er deze zomer op uit!’, zei ik dus tegen mezelf en dan niet naar allerlei netwerk bijeenkomsten met andere ondernemers, maar op zoek naar mijn doelgroep: ouders. Nu heb ik culturele antropologie gestudeerd en daar leren ze je je onder te dompelen in een andere cultuur, te observeren en te noteren wat je hoort en ervaart. Het is eenvoudig je ‘comfort zone’ te verlaten als tijdsverschil en een continue stroom van diarree je er aan herinneren dat je ver van huis bent. Ook kom je in den vreemde redelijk makkelijk in contact met andere mensen, simpelweg omdat ze jou ook observeren en omdat het warm is en iedereen een beetje op de stoep draalt.

In Nederland is het een ander verhaal. Je kunt toch niet zomaar ergens aanbellen? Dat kan wel, maar het is weggelegd voor de meest brutalen onder ons. Of mensen die in groepsverband opereren zoals bij ‘lean start-up weekends’ het geval is. Daar zegt iemand tegen je ‘Ok, jullie gaan nu naar buiten en je eerste klant zoeken.’ Vervolgens doet men dat gewoon. Gezagsgetrouwheid + groepsdruk + prestatiedrang = minder sociale inhibitie = geheid succes. Simpele formule die je per weekend 350 Euro kost. Je kunt ook het boek lezen. Óf jezelf een schop onder de kont geven. Het laatste is bij verre de meest tijdefficiënte optie.

Een beetje hulp

Een beetje hulp daarentegen is wel prettig. Ik heb het geluk dat ik tegen een enthousiaste ouder en mede-ondernemer aanloop. “Wat een leuk idee, zo iets zouden we bij ons in de buurt ook kunnen gebruiken.” Het kwartje valt. “Maar dat kan, natuurlijk, waarom ook niet.” Zo gezegd, zo gedaan. Samen met een andere ouder organiseert ze een informatie avond in hun buurt: Haarlem Noord. Naast hen hebben zeven ouders zich aangemeld. Ik stap met vier flip-over vellen en drie pakken koekjes naar binnen (je hebt bij een eerste bijeenkomst weinig onder controle, maar voldoende koekjes is wel het minste waarvoor je zorg kunt dragen).

Vooraf heb ik een korte enquête afgenomen als test voor mijn verdere marktonderzoek. “Onbetaalde opvang door familie en vrienden bestaat voornamelijk uit opa en oma en uit vrienden uit de buurt. 100% van de respondenten is bereid af en toe even voor iemand in de buurt op te passen, als zij ook bereid zijn dat voor hen te doen… tenminste als deze resultaten representatief zouden zijn, want met vijf mensen kun je nog niet zo heel veel concluderen” Terwijl ik de resultaten deel wordt instemmend geknikt.

Daarna komt het gesprek als vanzelf los. “Soms zit je thuis en dan heb je niet eens wat te doen, want de kleine slaapt. Dan denk je, ik zou best even een uurtje willen joggen.” “Op andere dagen heb je het weer zo druk dat je alles in een middag moet proppen,” valt iemand in. “Zo komt mijn moeder volgende week op bezoek, dan kan ik eindelijk even naar de tandarts en de dokter. Mijn familie en vrienden wonen allemaal ver weg. Ik sta al op de zwarte lijst van de crèche, want als ik in de file sta kan ik soms helemaal niemand bereiken die me uit de brand helpt.” “Als onze zoon wat ouder is lijkt het me leuk om op mijn mama dag met iemand af te spreken, zodat de kinderen samen kunnen spelen.” “Die BSO is behoorlijk duur. Voor dat ene uurtje zou ik best samen met wat andere ouders een paar kinderen op willen vangen.” Ik noteer druk.

De echte wereld is niet eng!

Tijdens de koffie en thee worden al direct contacten gemaakt, vakantieverhalen uitgewisseld en gelachen. Dit is precies wat ik hoop te bereiken met kidsbijdeburen. Een ouder heeft zijn zoontje van bijna één meegenomen. Het kereltje zit al twee uur braaf te lachen maar nu heeft hij er genoeg van. Ze gaan alvast naar huis, ‘tot binnenkort dan maar, sluit zijn papa af.’ Over drie weken is de eerste test versie van de website af en een aantal suggesties kunnen we direct al integreren in het ontwerp. Daarna worden deze ouders uitgenodigd hem in gebruik te nemen en anderen in hun buurt te betrekken. In september is er een straat feest, dus dat is een mooi pr moment.

Kinderlijk gelukkig loop ik weer naar de trein. Ik heb vandaag negen ouders gesproken, maar wel negen ouders met echte problemen en het ziet er naar uit dat mijn oplossing hen bevalt. Ik geniet ook van het zoete zwoele zomerweer, nog iets wat je achter je computer mist.

Naast ondernemer ook ouder? Kijk wat www.kidsbijdeburen.nl voor jou kan betekenen en schrijf je alvast in! Of doneer 3 minuten van je tijd aan mijn marktonderzoek: http://www.surveymonkey.com/s/DJP7PP5

…En Like Facebook/kids.bijdeburen en volg+tweet @kidsbijdeburen

Geplaatst in ZP en Ondernemen, ZP en Politiek | Tags | 2s Reacties

‘Theory U gaat uit van vertrouwen, nieuwsgierigheid en betrokkenheid’

Theory U is een stappenplan dat diepgaande verandering in organisaties en mensen mogelijk maakt. Een belangrijke voorwaarde is dat je bereid en in staat bent alle (voor)oordelen over de werkelijkheid achter je te laten. Ofwel: ‘Leading the Future as it Emerges, zoals de ondertitel van het bekende boek Theory U van Otto Scharmer luidt. Dat is echter verre van eenvoudig en daarom schreven organisatiecoaches Esther de Haan en Eva Beerends een boek dat u kan helpen: Organisatieontwikkeling met Theory U. Managementboek Magazine sprak beide auteurs.

Is Theory U beter of gewoon anders dan andere, ‘traditionele’ manieren om organisatieontwikkeling tot een succes te maken?
Het is de meest uitgebreide en diepgaande manier van ontwikkelen van organisaties die er is. Met prachtige, bewezen resultaten in de praktijk, bij grote bedrijven als Shell, KLM en de Triodosbank. En ach, wat is goed of slecht? Ze is niet perse beter in alle situaties. Een projectmatige aanpak, het herhalen van effectieve processen, het inoefenen van nieuw gedrag: kan allemaal zijn effect en waarde hebben. Bij Theory U ga je uit van een visie op duurzaam veranderen, wat in feite vrij logisch is. Dat is ook wat organisaties die ermee bezig zijn aangeven: het is eigenlijk heel gewoon. Je gaat uit van gezamenlijkheid, verantwoordelijkheid nemen en geven, samenwerken, leren en experimenteren; omdat je weet dat je dan meer uit je organisatie haalt. Daaraan blijken mensen graag een bijdrage te willen leveren. Ze voelen zich serieus genomen en komen meer in contact met wat ze willen en kunnen. Er ontstaan taakvolwassen en resultaatgerichte teams en gedragen veranderingen. Wie wil dat niet?

Zijn die spiritualistische oefeningen daarbij echt nodig?
Tja, als je ze zo noemt, zouden wij er niet aan beginnen. Het hangt ervan af wat je wilt. Veel mensen hebben hun eigen manier van persoonlijke ontwikkeling en komen op eigen wijze tot persoonlijk leiderschap en dat zouden we vooral zo laten. Maar dat samen een organisatieontwikkeling doormaken wel iets vraagt van betrokkenen, is duidelijk. Waar het om gaat is dat mensen die samen een organisatie verder willen ontwikkelen, dat kunnen doen met het belang van het geheel voor ogen. Dan moet je je eigen belang kunnen parkeren als dat tijdelijk strijdig lijkt te zijn met het gemeenschappelijke belang. Dat is niet eenvoudig. Het vraagt een steeds opnieuw zoeken naar een antwoord op vragen als: hoe kan ik hier open in staan, hoe kan ik mijn oordelen parkeren en kijken en luisteren naar wat er is en wat zegt me dat? Hoe kunnen we voorkomen dat we ons laten leiden door angst voor zaken als concurrentie, geld en macht en kijken naar de verbinding van krachten en mogelijkheden en uitgaan van eigen talenten en missies? Ons boek is vooral bedoeld voor adviseurs en facilitators van veranderprocessen. Voor hen lijkt het ons cruciaal om een bepaalde innerlijke houding te ontwikkelen willen ze deze processen kunnen dragen en faciliteren en anderen uitnodigen deze houding te ontwikkelen. Het is niet gezegd dat je de door ons aangereikte oefeningen één op één in bedrijven moet doen. Je kunt er inspiratie uit opdoen, je eigen proces mee op gang brengen en er mooie vertalingen van maken. Als je al open kunt waarnemen, zonder oordeel dus, dan heb je de natuur niet nodig om te leren zien dat ‘er is wat er is’. Dan kun je dat overal toepassen, bij wijze van spreken ook in een donkere kelder. Hoe je deze houding van openheid als individu bereikt, dus voorbij oordeel, cynisme en angst,kunnen wij niet ‘voorschrijven’. De oefeningen in het boek zijn een uitnodiging om dat onderzoek zelf aan te gaan. Ontdekken wat je drijft en wat er nodig is voor verbinding en wat dit eventueel in de weg staat . Als die oefeningenbij iemand weerstand oproepen, glimlach dan en laat ze vooral voor wat ze zijn: letters op papier.

Organisatieontwikkeling met Theory U lijkt me meer een ‘sense making process’ dan een kwestie van ‘planned change’.
Theory U is geen van beide, of misschien juist allebei. Het is in zoverre ‘planned change’ dat je samen de stappen waaruit de U bestaat, doorloopt met het oog op gedragen en wezenlijke verandering. Ook de richting van de verandering is in beeld; het doel is duidelijk. Er is alleen nog geen stip op die horizon – een van te voren vastgelegd resultaat – en een geplaveide weg daarheen. Die ontstaan, stap voor stap, met voortschrijdend inzicht en vooral: in gedragenheid. Bij complexe vraagstukken blijkt dat een zinvolle aanpak. Bij voor de hand liggende vraagstukken is er natuurlijk niets mis met een mooie projectmatige aanpak. Dat is voor complexe zaken echter vaak te kort door de bocht. Voor dergelijke vraagstukken creëer je de uitkomst samen, je maakt gebruik van de gezamenlijke intelligentie van meerdere betrokkenen en dat doe je door anders te kijken en ook je gevoel te gebruiken. De stappen van de U bieden daarbij wel degelijk een houvast; in dat opzicht is het wel een planned-change. Alleen kun je niet voorspellen wat de uitkomst precies is. Het klopt dat Theory U ervan uitgaat dat werkelijk vernieuwende oplossingen op vraagstukken eerder komen vanuit een sense-making-proces. Dit proces staat ten dienste van de uitkomsten en is geen doel op zich; zoals een kunstwerk ontstaat, om het maar eens daarmee te vergelijken. Dat doe je niet vanuit een plan in je hoofd. Theory U gaat ervan uit dat wij betekenis geven aan onze werkelijkheid en van daaruit ook deze werkelijkheid beïnvloeden. Bewustzijn daarover is een voorwaarde om hierin ook bewust stappen te zetten en een toekomst te helpen vormgeven. Niet vanuit controle en wilskracht, maar vanuit vertrouwen, nieuwsgierigheid en betrokkenheid. Dat vraagt een open houding, naar je eigen potentie, anderen en de mogelijkheden van de toekomst.

Welke status heeft Theory U momenteel onder organisatiecoaches?
Ze wordt door de adviseurs, managers en veranderaars die wij spreken, gezien als een manier om daadwerkelijke veranderingen met betrokkenheid tot stand te brengen. Veranderaars zijn, onder andere, altijd op zoek naar een antwoord op vragen als: hoe zorgen we ervoor dat eigenaarschap daar in het bedrijf blijft of komt waar het hoort, hoe kunnen we het leervermogen van organisaties faciliteren en zorgen voor vroege prototypes van nieuwe vindingen die leiden tot leren en implementatie van vernieuwing, hoe kunnen we vanuit een bredere systeembril kijken naar verandering en daar zo veel mogelijk stakeholders bij betrekken? Theory U biedt daarbij alle mogelijkheden. Het gedachtegoed achter Theory U wordt door veel adviseurs in de praktijk gebruikt, maar niet altijd zo genoemd. Dat vraagt namelijk om te gaan staan voor bepaalde opvattingen en een bepaalde visie. Dat kan spannend zijn, maar voor je het weet, word je in een softe hoek gezet. Het gedachtegoed gebruiken is echter veel meer dan spannend. Wie wil er niet gehoord en gezien worden, prettig in groepen samenwerken, serieus betrokken zijn bij wezenlijke zaken en je inzetten voor mooie resultaten? Daar hebben wij nog nooit een afwijzing op gehad!

Dit interview van Bert Peene  met Esther de Haan is eerder verschenen op Managementboek.nl. Het boek ‘Organisatieontwikkeling met Theory U’ kunt u hier bestellen.

Geplaatst in Professioneel inhuren, ZP en Ondernemen | Tags , | Laat een reactie achter