Maandelijkse archieven: augustus 2026

YER boekt eerste successen als MSP-dienstverlener

Met dertien jaar ervaring in technisch-commerciële arbeidsbemiddeling, waarvan ruim elf jaar bij YER, zou je denken dat Daniël Gabay alles wel gezien heeft in de inhuurwereld. Toch is de drive om ‘mentaal uitgedaagd’ te worden er nog altijd, zegt hij. “Gelukkig is er binnen YER volop ruimte voor ontwikkeling en ondernemerschap. En dat we doorgroeien naar MSP-dienstverlening past precies bij mijn ambitie.” Met zijn team van zes enthousiaste collega’s werkt Gabay sinds november vorig jaar aan een nieuwe ‘startup’ binnen het grote concern: YER MSP. 

Als detacheerder levert YER 43 procent van haar kandidaten via MSP’s en brokers. MSP-dienstverlening groeit. In de inhuurwereld gaat het steeds meer om talent development en het succesvol invullen van complexere wervingsvraagstukken. Zeker gezien het belang van compliance door alle wet- en regelgeving. Er wordt meer gevraagd dan alleen kandidaten leveren, weet Gabay: “YER MSP is een logische stap in de verbreding van onze dienstverlening.”

Consultant is cruciaal

YER MSP is een boutique MSP, legt Gabay uit. “Onze dienstverlening is persoonlijk en schaalbaar. We kunnen in de praktijk binnen zes tot acht weken live gaan en zijn ingericht om te starten voor organisaties met een inhuurvolume van 50 tot 500 externen. Daarmee richten we ons op het grotere mkb.”

Geen massa, maar maatwerk dus. Die ‘human factor’ is volgens Gabay cruciaal. De klant heeft één aanspreekpunt (indien gewenst op locatie/inhouse) met de kennis en ervaring om in multidisciplinaire teams te werken. “De consultant moet de klantvraag begrijpen en kunnen vertalen naar leveranciers.” En daar schort het in de praktijk nog weleens aan, weet Gabay. “Dat kan vaak veel beter. De nummer 1-frustratie van opdrachtgevers en leveranciers is dat de contactpersoon van de MSP de business van de klant niet goed begrijpt. Daarom nemen wij in de werving van onze consultant altijd de opdrachtgever mee.”

Niet-onafhankelijke MSP? Geen issue!

Als een MSP ook via hetzelfde bedrijf kandidaten levert, wordt die MSP als niet vendor neutral (niet-onafhankelijk) gezien. Dat geldt ook voor YER MSP, dat immers ook gedetacheerden aanbiedt vanuit het YER-concern. De kritiek daarop is dat zo’n niet-onafhankelijke MSP voorrang zou geven aan eigen kandidaten en daarmee niet primair het klantbelang zou dienen. Gabay stelt echter dat dit niet het geval is. “Wel of niet een onafhankelijke MSP zijn, is geen issue. Het draait in gesprekken met opdrachtgevers om het vertrouwen dat ons team objectief beslissingen neemt in hun belang. YER MSP is weliswaar onderdeel van YER, maar het team staat los van de organisatie.” 

Ook de transparante werkwijze garandeert volgens hem onafhankelijkheid. “Die onafhankelijkheid borgen we in contracten. En iedere leverancier krijgt dezelfde behandeling. Alle aanvragen gaan via het leveranciersportal in het Vendor Management Systeem (VMS) en uiteindelijk bepaalt de opdrachtgever welke kandidaat het beste past.”

Gabay ziet het juist als een voordeel dat de MSP-tak toegang heeft tot eigen talentpools van YER en gebruik kan maken van de expertise die YER als leverancier heeft. YER is een gerenommeerd bedrijf in recruitment (werving en selectie), zzp-bemiddeling en detachering, waar het met name een sterke positie heeft in de sectoren engineering, IT, finance en het sociale en fysieke domein. “Wij kennen de processen en arbeidsmarkt door en door. Daardoor kunnen wij beter meedenken met de opdrachtgever, bijvoorbeeld bij de personeelsplanning.”

Mikken op het midmarket-segment

YER MSP speelt natuurlijk in op de trend van groeiende vraag in het middensegment naar MSP-dienstverlening. Want niet alleen corporates, ook kleinere tot middelgrote organisaties hebben hier tegenwoordig behoefte aan. Gabay begrijpt wel waar de toenemende vraag vandaan komt. “Voorheen ging het vooral om kostenbesparing en compliance. Maar organisaties richten zich niet meer alleen op procesmanagement bij de inhuur. Zij zoeken een strategische workforce partner, een partij die de markt beter weet te ontsluiten en ook toegang biedt tot de schaarse profielen. Het verschuift ook meer van Inkoop naar HR. Juist middelgrote organisaties hebben meer behoefte aan grip op inhuur. Het gaat niet alleen om het invullen van een vacature, zij hebben een partner nodig die een grotere rol neemt bij hun strategische workforce planning.”

Eerste successen

Op 1 november 2025 is YER MSP officieel van start gegaan. En het eerste succes is onlangs behaald. YER MSP heeft de aanbesteding gewonnen bij Moba, een internationale leverancier van hightech machines voor het sorteren, verpakken en verwerken van eieren. Het gaat hierbij om het organiseren van de externe inhuur (uitzenden, detachering, detavast en zzp-inzet) voor een populatie van circa 75 tot 120 externe professionals. Typisch een klant voor een boutique MSP, legt Gabay uit. “Ze hebben juist voor ons gekozen omdat wij goed luisteren en vanwege onze praktische aanpak. Onze MSP-consultant werkt op verzoek van de klant twee dagen per week inhouse, woont alle overleggen bij en weet dus precies wat er speelt en wat er gevraagd wordt.”

Inmiddels zijn ook de handtekeningen gezet voor het tweede project. ‘Bij een toonaangevend bedrijf’ is alles wat Gabay erover kan zeggen op dit moment. “Dit is het begin van een verdere groei.” Hij merkt daarbij op dat YER MSP zelf ook kritisch kijkt naar mogelijke opdrachtgevers. “Ik merk in gesprekken dat het gaat om vertrouwen. Als een inhuurprogramma (nog) te groot voor ons is en wij niet de gewenste kwaliteit kunnen leveren, moet je ook eerlijk ‘nee’ zeggen. Het hebben van referentieprojecten is belangrijk.”

Met YER als grote speler in de detacheringswereld achter zich verwacht Gabay dat de MSP-tak zal uitgroeien tot een volwaardige MSP-dienstverlener. “Bij YER hebben we korte lijnen, het tendermanagementteam kan snel aanhaken. Dat past bij de dienstverlening die steeds meer verschuift van een leveranciersrelatie naar partnership.”

Leverancier en concurrent

Een grote detacheerder die heel veel kandidaten via andere MSP’s levert, begint zelf met MSP-dienstverlening. ‘Botst dat niet?’ is dan een logische vraag. De situatie doet  zich voor waarin je het ene moment samenwerkt als MSP en leverancier voor een opdrachtgever en op een ander moment elkaars concurrenten bent bij bijvoorbeeld een tender.

“Dat zijn twee losstaande zaken”, stelt Gabay. “Dat wij onze dienstverlening verbreden en meer een rol als MSP-partner richting opdrachtgevers innemen, is niet concurrentiegericht, maar marktgericht. We zijn daar heel transparant over en hebben MSP-partijen waarmee we samenwerken hier ook over ingelicht. Ik verwacht ook zeker niet dat wij gaan concurreren met grote MSP’s in de markt. We onderhouden goede contacten met hen als leverancier. Het is ook belangrijk dat je op goede voet met elkaar staat. Dat is een wederzijds belang. We hebben elkaar nodig.”


ZiPconomy en Nextconomy hebben het gratis te downloaden rapport MSP-aanbieders in België en Nederland 2025/2026 gepubliceerd.

Geplaatst in Professioneel inhuren | Tags | Laat een reactie achter

Freelance Markt Index Q3 2026: vertrouwen zakt naar laagste peil sinds begin 2025

Een zomerdip is gebruikelijk in de freelance-markt, maar dit kwartaal is die duidelijk sterker dan in 2024 en 2025. Dat blijkt uit de nieuwe Freelance Markt Index (FMI). Die staat in het derde kwartaal van 2026 op 89 punten: tien punten lager dan het voorgaande kwartaal en de laagste stand sinds het eerste kwartaal van 2025, toen de handhaving van de Wet DBA van start ging. Een score onder de 100 duidt op krimp in de vraag naar zelfstandig professionals, en die krimp is dit kwartaal onmiskenbaar.

De FMI is een kwartaalonderzoek op basis van gegevens van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS), de Algemene Bond Uitzendondernemingen (ABU) en een telefonische enquête onder minimaal 125 opdrachtgevers op Freelance.nl. De drie bronnen wegen gelijk mee in de index, die een beeld geeft van vraag, aanbod en vertrouwen in de freelancemarkt. Het gaat specifiek om zzp’ers die hun eigen arbeid verkopen aan zakelijke opdrachtgevers.

Terug naar het niveau van begin 2025

Sinds de opheffing van het handhavingsmoratorium begin 2025 zoekt de freelancemarkt naar een nieuw evenwicht. Na het dieptepunt van 86 in het eerste kwartaal van 2025 volgde een voorzichtig herstel, met eind vorig jaar voor het eerst weer een indexstand van 100. Ook dit jaar bewoog de index eerst de goede kant op: van 95 in het eerste kwartaal naar 99 in het tweede kwartaal. De val naar 89 laat zien hoe snel dat herstel weer kan omslaan.

Organisaties noemen als belangrijkste redenen voor de terughoudendheid een voldoende bezette flexschil, beperkte inhuurbehoefte en een voorkeur voor vast personeel.

Waar wetgeving vorig kwartaal nog een zwaarwegende factor was, komt de terugval dit kwartaal vooral door het seizoen en de bezetting: 28% van de opdrachtgevers wijst naar de invloed van de zomer, tegenover 14% die wetgeving als reden noemt. Het aandeel organisaties dat komend kwartaal meer opdrachten verwacht uit te zetten, daalde van 29% naar 21%.

Onder de oppervlakte verschuift de markt stevig

De daling van de index verklaart niet de hele terugval, want het totale aantal opdrachten op Freelance.nl blijft vrijwel gelijk. Vakgebieden als ICT, techniek, finance en marketing groeien juist door. ICT is inmiddels goed voor ruim de helft van alle opdrachten en blijft daarmee de belangrijkste motor achter de vraag naar freelancers. Techniek zet met 23% groei de sterke opleving van eerdere kwartalen door, en marketing & sales groeit voor het tweede kwartaal op rij, met een volume dat inmiddels 39% boven vorig jaar ligt.

Daar tegenover staat een duidelijke krimp in data-analytics (bijna een kwart minder opdrachten), overheidsbeleidsvorming & -uitvoering (-18%, en daarmee 44% onder het niveau van vorig jaar) en communicatie, waar het opdrachtvolume inmiddels ruim 30% lager ligt dan in 2025. 

Grootschalige inzet van zzp’ers lijkt bovendien steeds minder voor te komen: 67% van de opdrachtgevers zette het afgelopen jaar vijf of minder freelancers in. De inhuur wordt kleinschaliger, gerichter en incidenteler, terwijl het voor bijna zeven op de tien organisaties nog altijd makkelijk is om geschikte kandidaten te vinden.

Van zzp naar anders: wetgeving duwt richting payroll en detachering

Een terugkerend thema in deze editie van de FMI is de opmars van alternatieve contractvormen. Bij ruim zeven op de tien opdrachtgevers spelen payroll, detachering en vergelijkbare constructies nog geen rol. Toch heeft bijna 30% er wel mee te maken en geeft 12% aan dat inmiddels meer dan de helft van de opdrachten via zo’n alternatieve vorm verloopt.

Waar het aandeel bij bijna de helft van de organisaties gelijk blijft, is de ontwikkeling bij de groep die wél verandering ziet, duidelijk opwaarts: 25,7% ziet een sterke toename en 17,1% een lichte toename van alternatieve contractvormen, tegenover een veel kleiner deel dat een afname rapporteert. Als er al een verschuiving is, gaat die vooral richting detachering (39,2%), gevolgd door payroll (19,2%).

De handhaving op schijnzelfstandigheid speelt daarbij een aanwijsbare rol. Bijna 45% van de opdrachtgevers geeft aan dat de handhaving meeweegt bij de keuze voor alternatieve contractvormen, al laat 52% zich er niet door afschrikken. 

Veelzeggend is de verwachting voor de toekomst: ruim twee derde van de opdrachtgevers denkt dat de zzp-inhuur weer zal toenemen zodra er duidelijkheid komt over de regels rond zelfstandigenwetgeving. Onzekerheid over wetgeving zorgt dus niet voor een afnemende behoefte aan freelancers, wel dat opdrachtgevers voorlopig een andere contractvorm kiezen.

Kortere klussen en vaste projectprijzen

De voorzichtigheid van opdrachtgevers is ook terug te zien in de manier waarop ze inhuren. Bijna een kwart van de opdrachten (23%) duurt inmiddels korter dan een maand, het hoogste aandeel tot nu toe. Dat past bij vervanging en tijdelijke extra capaciteit in de zomerperiode: organisaties kiezen freelancers vooral om capaciteit aan te vullen (47%) en flexibiliteit te behouden (41%), en zoeken bij de selectie vrijwel unaniem naar ervaring (87%) en snelle beschikbaarheid (29%).

Ook in de betalingsstructuur is een verschuiving zichtbaar. Het uurtarief blijft met 66% veruit de norm, maar vaste projectprijzen breken voor het eerst serieus door: 24% van de opdrachtgevers werkt inmiddels op projectbasis, tegenover een veel kleiner aandeel in eerdere metingen. 

Zzp’ers in cijfers: meer zelfstandigen, minder gewerkte uren

De cijfers van de Kamer van Koophandel en het CBS blijven een tegenstelling laten zien. Het aantal zzp’ers in Nederland groeide in het tweede kwartaal van 2026 door naar 1.805.194, een plus van 11.814 ten opzichte van het kwartaal ervoor. Tegelijk daalde het totale aantal gewerkte uren door zelfstandigen naar 750 miljoen: 33 miljoen minder dan een jaar eerder. Wel vlakt die daling af, met slechts 2 miljoen uur minder dan in het eerste kwartaal. Er komen dus zelfstandigen bij, maar de hoeveelheid werk groeit niet in hetzelfde tempo mee. 

Bron: Freelance Markt Index Q3 2026, Freelance.nl.

Geplaatst in ZP en Ondernemen | Tags , , , | Laat een reactie achter

Nep-SOW’s: hoe organisaties risico’s lopen door verkapte inhuur te verbergen achter projectcontracten

Bij grote organisaties gaat naar schatting tot de helft van wat wordt geboekt als ‘inkoop van diensten’ (SOW) in werkelijkheid om verkapte inhuur. Het zijn externe krachten die feitelijk meedraaien in het team, maar contractueel worden weggemoffeld als projectdienstverlening. Dat stelt Peter Reagan, Senior Director bij Staffing Industry Analysts (SIA) in zijn artikel op de website van SIA. Voor wie verantwoordelijk is voor externe inhuur, is dit een probleem dat weinig aandacht krijgt, maar grote gevolgen kan hebben.

Het verschil tussen een echte SOW en verkapte inhuur

Een groot deel van de organisaties waarmee Reagan spreekt, huurt mensen in via een SOW-contract terwijl die mensen in de praktijk functioneren als externe inhuur. Met naam en toenaam ingezet, werkend binnen de teams van de opdrachtgever en betaald op basis van uur- of dagtarieven.

Het onderscheid is volgens Reagan fundamenteel. Bij een authentieke SOW koopt een organisatie een afgebakend projectresultaat, waarbij de leverancier verantwoordelijkheid draagt voor de uitvoering, zelf bepaalt wie het werk doet, vervangingsrecht behoudt en commercieel risico loopt. Bij ingehuurde externen doet de opdrachtgever in de regel zelf de (eind)selectie van degene die het werk doet en betaalt in feite voor tijd, niet voor een resultaat.  

Reagan constateert dat SOW’s vaak worden ingezet om externe krachten buiten het gestructureerde inhuurprogramma te houden en daarmee ook buiten de directe scope van interne richtlijnen over rechtmatige inhuur.

Die constatering van Reagan is ook in de Nederlandse context relevant. Denk aan zzp-opdrachten die als ‘resultaat’-opdracht worden verpakt maar dat feitelijk niet of onvoldoende zijn. Of opdrachten die ogenschijnlijk ‘resultaat’-opdrachten voor consultants lijken, maar waar de werkenden in de praktijk toch onder leiding en toezicht werken en daarom als gedetacheerden gezien moeten worden, met alle consequenties (gelijkwaardige beloning, straks wtta) van dien.

Niet het contract, maar de feitelijke arbeidsrelatie of regels zijn van toepassing.  

Vijf risicocategorieën voor organisaties

In zijn artikel op Staffing Industry Analysts werkt Reagan uit welke risico’s organisaties precies lopen wanneer inhuur via schijn-SOW’s onopgemerkt blijft. Hij onderscheidt vijf categorieën.

  1. Allereerst noemt Reagan workforce- en operationeel risico: verkeerd geclassificeerde krachten vervuilen personeelscijfers, skills-data en kostenanalyses, wat leidt tot onvolledige workforce planning. Een schijnbaar uitbestede dienst kan volledig afhankelijk blijken van één individu, zonder opvolgingsplan.
  2. Ten tweede is er een juridisch en compliance-risico: regels rond uitzendwerk, detachering en zzp kunnen alsnog van toepassing zijn, ongeacht de contractvorm, waardoor organisaties werkgeversverplichtingen kunnen missen.
  3. Ten derde beschrijft Reagan risico’s rond intellectueel eigendom, beveiliging en veiligheid: de contractketen regelt niet altijd wie eigenaar wordt van geleverd werk, en inhuurkrachten buiten het reguliere inhuurprogramma houden soms toegang tot systemen na afloop van hun opdracht.
  4. Het vierde risico is financieel en commercieel: SOW-krachten kunnen aanzienlijk duurder uitvallen dan vergelijkbare inhuur via onderhandelde kanalen.
  5. Tot slot wijst Reagan op programma-, governance- en reputatierisico: het omzeilen van een MSP of VMS ondermijnt leveranciersscreening en tariefcontrole, en zodra managers ontdekken dat controles te omzeilen zijn door simpelweg een contracttitel te wijzigen, verliest het hele governance-raamwerk geloofwaardigheid.

Waarschuwingssignalen en aanbevelingen

Peter Reagan geeft in zijn artikel op Staffing Industry Analysts een aantal concrete signalen waarop verantwoordelijken voor externe inhuur kunnen letten. Denk aan een SOW met één met naam genoemde kracht of een klein groepje, selectie en dagelijkse aansturing door de opdrachtgever zelf, uurtarieven met tijdregistratie, een ontbrekende leveranciersmanagement-laag en vage deliverables met herhaalde verlengingen.

Zijn belangrijkste aanbeveling is niet om elke SOW-kracht meteen te forceren in het reguliere inhuurprogramma, maar om te zorgen voor zichtbaarheid en proportionele governance. SOW’s met een met naam genoemde, tijdgebaseerde inzet verdienen volgens Reagan extra toetsing voordat ze worden goedgekeurd.

Wanneer een inzet feitelijk onjuist gekwalificeerd is, moet die alsnog via het bestaande inhuurkanaal lopen. Idealiter is iedereen die voor een organisatie werkt zichtbaar in één centrale workforce-inventarisatie, zoals een VMS of HRIS, ook wanneer de transactie buiten het reguliere inhuurprogramma om loopt.


Het volledige artikel van Peter Reagan met aanvullende analyse en aanbevelingen is hier te lezen: ‘Fake SOWs, real risks: The hidden consequences of disguised staff augmentation’, Staffing Industry Analysts, CWS 3.0, 4 augustus 2026.

 

 

Geplaatst in Professioneel inhuren | Tags , , | Laat een reactie achter

Hersteloperatie Groningen riskeert vertraging door schijnzelfstandigen-probleem

De NCG, verantwoordelijk voor het onderzoeken en versterken van huizen en gebouwen in het aardbevingsgebied, werkt al jaren met een combinatie van vast personeel en ingehuurde zelfstandigen. Die inzet van zzp’ers is volgens de organisatie nodig vanwege de omvang en tijdelijke aard van de operatie, specialistische kennis en schaarste op de arbeidsmarkt, zo legt minister Heerma uit in zijn brief aan de Tweede Kamer. Eind 2024 werd die inhuur al eens doorgelicht op het risico van schijnzelfstandigheid. De conclusie toen: de genomen maatregelen waren voldoende.

Nieuwe controle, ander beeld

Een aanvullende controle begin 2026 pakte minder gunstig uit. Nader onderzoek wees uit dat bij meer dan tweehonderd zelfstandigen sprake is van een risico op schijnzelfstandigheid, oftewel het risico dat de arbeidsrelatie feitelijk meer lijkt op een dienstverband dan op een zelfstandige opdracht.

Dat risico wil Heerema aanpakken: “Dit risico wil ik mitigeren” – of te wel afzwakken. Concreet betekent dat twee dingen. Voor nieuwe inhuuropdrachten geldt sinds 1 juli 2026 een aangescherpte toetsing. En voor de zelfstandigen bij nu al een zzp-opdracht doen voor het NCG onderzoekt de organisatie per geval welke oplossing passend is: indiensttreding, detachering, aanpassing van de aansturing, of het omzetten van de opdracht naar een resultaatgerichte overeenkomst. Daarbij kijkt de NCG ook naar hoe andere overheidsorganisaties met vergelijkbare vraagstukken zijn omgegaan. De komende periode gaat de organisatie hierover het gesprek aan met de betrokken zelfstandigen. De minister lijkt zich te realiseren dat deze overgang mogelijk gaat leiden tot vertraging, bijvoorbeeld omdat niet alle betrokken zzp’ers – die juist veel kennis en ervaring hebben – bereid zijn om hun zelfstandige status los te laten.

Het spanningsveld: wet naleven versus tempo houden

“Dit plaatst mij voor een dilemma” schrijft de minister daarbij.  Aan de ene kant moet ook de NCG zich houden aan de wet- en regelgeving rond de inzet van zelfstandigen. Aan de andere kant heeft het Rijk de taak om de versterkingsoperatie door te laten lopen en te voorkomen dat bewoners, van wie velen al jaren wachten op onderzoek of versterking van hun woning, opnieuw met vertraging te maken krijgen. Heerema plaatst dat ook in het licht van de nieuwe aardbeving in Groningen afgelopen week.

Heerema benadrukt dat beide opdrachten in samenhang moeten worden uitgevoerd, niet na elkaar. Het uitgangspunt is dat het risico op schijnzelfstandigheid wordt weggenomen, terwijl de gevolgen voor de voortgang van de versterking en voor bewoners zoveel mogelijk beperkt blijven. Waar dat schuurt, is het aan de NCG om te schakelen: “Waar spanning tussen beide doelen ontstaat, worden tempo, prioritering en overgang zorgvuldig gewogen.”

Wat dat nu precies betekent wordt uit de brief niet duidelijk. Het dilemma waar de minister Heerema voor staan doet denken aan de afwegingen gemaakt rond de afhandeling van de Toeslagenaffaire. Eind 2024 werd daar aanvankelijk gekozen om juist door te gaan met de inzet van zzp’ers die als schijnzelfstandigen werden beoordeeld zodat er geen vertraging zou ontstaan. Na ophef daarover werd die stap werd snel weer teruggedraaid.

Honderden woningen in de hoofden van deze zzp’ers

Wat het vraagstuk urgent maakt, is waar deze zelfstandigen precies zitten in de organisatie. Het gaat niet om ondersteunende of perifere functies, maar om mensen die volgens de minister “betrokken zijn bij de versterking van enkele honderden woningen.” Verdwijnt hun kennis en betrokkenheid zonder dat daar een passende oplossing tegenover staat, dan heeft dat volgens Heerema direct gevolgen voor lopende versterkingstrajecten en voor de huidige planning van de operatie.

De uiteindelijke impact op de doorlooptijd hangt dus af van hoeveel van deze zelfstandigen op een andere manier aan de operatie verbonden kunnen blijven, via loondienst, detachering of een aangepaste opdrachtvorm, en bij hoeveel dat niet lukt. Dat aantal is op dit moment nog niet bekend; de gesprekken tussen de NCG en de zelfstandigen moeten dat de komende periode duidelijk maken.

De minister belooft dat regionale partijen in Groningen en de Tweede Kamer periodiek op de hoogte worden gehouden van de voortgang.

Geplaatst in Professioneel inhuren | Tags | 4s Reacties

Heeft het inhuren van externen nog wel zin?

De afgelopen jaren kent de inhuurmarkt een toenemende regulering. De nieuwe cao’s voor uitzenden en detacheren, de invoering van de WTTA, de nieuwe wetten voor flexwerkers en zelfstandigen: het speelveld verandert snel en is voor veel organisaties maar nauwelijks bij te benen.     

Na de wet DBA en het beleidsvacuüm dat daarop volgde, lijken de WTTA en nieuwe regels voor gelijk(waardig) belonen de volgende angstreflex in de markt te veroorzaken. Want “nu het inhuren van ZZP’ers haast onmogelijk is geworden” en “uitzendkrachten en gedetacheerden dezelfde beloning moeten ontvangen als vaste medewerkers”, heeft het inhuren van externen dan nog wel zin? Of wordt het té duur, té complex en té risicovol?

Meer plichten voor opdrachtgevers, uitleners en bemiddelaars     

Het zijn vragen die bij steeds meer opdrachtgevers spelen. Onder de WTTA worden inleners geconfronteerd met de administratieplicht, bewaarplicht, meewerkplicht en controleplicht. Een forse toename in administratie en verantwoordelijkheden. Neem daarbij de stijgende inhuurtarieven door de gelijk(waardig)e beloning voor flexwerkers en het voordeel van het inhuren van personeel lijkt bijna in zijn geheel te verdwijnen. 

Ook voor uitleners en bemiddelaars ontstaat er een toenemende druk op het verdienmodel en bestaansrecht. Uitblinken in compliance is geen USP meer, maar een basisvoorwaarde. Het zal een thema zijn voor alle lagen van de organisatie en volledig in het bedrijfsproces moeten worden opgenomen. Dat begint bij een helder beleid, extra trainingen voor het personeel en nieuwe werkwijzen. 

Hoe kan het wél

Nederland is bij uitstek een “inhuur-land”. Inmiddels kent ons land om en nabij de 20.000 flexbureaus (waarschijnlijk zijn dit er in werkelijkheid nog wel meer) en is de totale omzet van de branche ruim 46 miljard euro (over 2025, cijfers van Flexnieuws). 

Al deze uitleners die in de flexbranche actief willen blijven, zullen zich komend jaar moeten aanmelden voor het toelatingsstelsel. Wanneer de WTTA intreedt, mogen inleners alleen nog personeel inlenen van uitleners die zijn toegelaten tot het register.

De komende tijd staat voor menig uitlener dus in het teken van klaarstomen voor de toelating en implementeren van gelijkwaardige beloning via eender welke cao. 

Een verstandige keuze is om voor die tijd ook nog te kijken naar een SNA-certificering, voor zover die niet al behaald is. Dit biedt namelijk een uitstel op de eerste inspectie vanuit de NAU en zal voorlopig voor veel opdrachtgevers een relevante toets op bonafiditeit blijven. 

Keuzes, keuzes, keuzes

De inrichting en invulling van de eisen vanuit de WTTA en de cao’s vereisen heldere strategische keuzes. Want hoewel de WTTA alleen gaat over uitleners die doen aan terbeschikkingstelling van arbeid (TBA), zullen ook consultancy-bedrijven moeten kiezen of ze zich laten opnemen in het register. Al is het alleen al omdat een opdrachtgever dat mogelijkerwijs zal vereisen. Ook DGA’s die zichzelf onder hun eigen BV uitlenen aan opdrachtgevers, zullen mogelijk moeten voldoen aan de WTTA. 

Al met al is dus nu de opdracht: maak heldere keuzes over de dienstvorm(en) (TBA, uitbesteding van werk, zelfstandig), de sectorindeling en de toepassing van cao of wetgeving in het kader van gelijkwaardige beloning van ter beschikking gestelde medewerkers. 

Heeft het dan allemaal nog wel zin?

JA, natuurlijk heeft inhuur nog zin! De argumenten en noodzaak voor een flexibele schil; de krapte op de arbeidsmarkt; de behoefte aan specialistische kennis; de wens van mensen om afwisselend werk en projecten te doen: al deze factoren zijn nog steeds even relevant in de keuze voor inhuur. 

De handdoek in de ring gooien wanneer het lastig wordt, zou ontzettend zonde en zeer onnodig zijn. En de opdrachtgever die het inhuren van externen zag als een gelegenheid om personeel voor een lager salaris in te huren, die mag zichzelf wel achter de oren krabben…

Ervan uitgaande dat een groot deel van de bonafide uitleenbureaus al goede arbeidsvoorwaarden voor hun medewerkers hanteerden, zal het met de kostenstijging in verband met gelijkwaardige beloning ook wel meevallen. Oké, de werkgeversbijdrage voor pensioen is significant omhooggegaan, maar uitleners mogen onder gelijkwaardige beloning nu ook andere componenten meenemen die niet binnen de oude inlenersbeloning vielen. De flexmarkt zal dus zeker verder kunnen en móeten, we zullen alleen met elkaar tot een nieuwe werkwijze moeten komen. 

Heldere kaders voor opdrachtgevers, inleners en uitleners

Opdrachtgevers zullen een gedegen inhuurbeleid moeten opstellen, al dan niet met de hulp van een intermediair of adviseur. Bij een grote inhuuromvang is een (interne of externe) inhuurdesk zo ongeveer wel noodzakelijk. 

HR en inkoop zullen samen heldere kaders moeten schetsen voor inhuur onder leiding en toezicht van de inlener (meestal TBA) en zónder leiding en toezicht van de inlener (meestal zzp en/of uitbesteding van werk). De plichten uit de WTTA zullen moeten worden geïmplementeerd in de inhuurprocessen. 

Veel grote inleners zijn de afgelopen jaren al in toenemende mate bezig met deze inhuurvraagstukken en zullen een deel van deze strategische keuzes daarom al gemaakt hebben. De relatieve toename aan administratie zal daarmee voor de voorbereide inleners hoogstwaarschijnlijk meevallen. 

Uitleners zullen vooral scherp moeten kijken naar de huidige bedrijfsprocessen en dienstverleningen. Ze zullen strategische keuzes moeten maken over de relevante cao voor TBA, de mogelijke (her)verdeling van medewerkers over entiteiten in het kader van de toelating voor de WTTA en de juiste sectorindeling van de entiteit(en). 

Voor een correcte toepassing van eender welke cao voor uitzendkrachten, zal er een beheersingsmodel voor gelijkwaardige beloning moeten worden opgesteld, waaruit blijkt hoe de gelijkwaardige beloning wordt vastgesteld en toegepast. Dat zal ook een andere werkwijze vragen voor het uitvragen van opdrachten en het aanbieden van medewerkers en dus ook de nodige specialisatie van het eigen (kantoor)personeel. 

Flexmarkt gaat door in nieuwe vorm

Al met al is het een hele klus, maar primair is de WTTA een toelatingsstelsel dat gericht is op het weren van malafide uitleners. De impact voor bonafide bureaus is reëel, maar hoeft niet per definitie zwaar te zijn. Met de juiste inrichting is dit allemaal goed te doen. Sterker nog: organisaties die nu investeren in compliance en proceskwaliteit, zullen straks een voorsprong hebben. De flexmarkt gaat door, maar wel in een nieuwe vorm. En wie die vorm begrijpt, heeft de toekomst.

Geplaatst in Professioneel inhuren | Tags , , , , | 9s Reacties

BV achter zzp-platform Hoofdkraan en ProLinker failliet verklaard, activiteiten verlegd naar Estland

Informa BV, de bv achter freelancersplatformen Hoofdkraan en ProLinker, is dinsdag 18 augustus failliet verklaard door de Rechtbank in Amsterdam. Deze platformen kwamen onlangs negatief in het nieuws na onderzoek van ZiPconomy en het Algemeen Dagblad. 

Voordat het faillissement werd uitgesproken waren de platformen al verplaatst van Informa BV naar het Estse ProLinker OÜ. Via de Wayback Machine, een internettool die websites archiveert en waarin aanpassingen op websites teruggevonden kunnen worden, is te zien dat Hoofdkraan.nl op 2 augustus 2026 de Estse firma als uitbater van de platformen registreert. 

Eenvoudig om een bv in Estland op te richten

Estland staat bekend om de moderne en efficiënte digitale infrastructuur. Ook op het gebied van bedrijfsregistraties. Een OÜ, de Estse variant van de bv, oprichten kost weinig tijd en moeite. Via het zogeheten e-Residency-programma kan iedereen ter wereld digitaal ‘inwoner’ van Estland worden, zonder er ooit een voet aan wal te hoeven zetten. 

Nadat iemand digitaal inwoner is geworden, kan de hele bedrijfsoprichting via het Estse digitale handelsregister worden geregeld. Een nieuwe onderneming kan zo snel worden ingeschreven. 

Opmerkelijk: de Estse bv is opgericht op 14 juli 2026. Dit is daags nadat ZiPconomy en het Algemeen Dagblad wederhoor haalden bij de ondernemer achter de platformen, Niels van der Schoot. 

Platformen eerder al in opspraak

Uit gezamenlijk onderzoek van ZiPconomy en het Algemeen Dagblad, gepubliceerd in juli 2026, bleek dat ProLinker en Hoofdkraan op grote schaal freelancers benadeelden. Bij meer dan duizend zzp’ers werd begin 2025 zonder toestemming geld afgeschreven via heractivering van oude SEPA-machtigingen, samen goed voor naar schatting 50.000 tot 150.000 euro. Het bedrijf noemde dit tegenover klanten een technische storing, terwijl interne documenten in handen van de onderzoeksredacties wijzen op een bewuste actie.

Freelancers die over onterechte incasso’s klaagden op Trustpilot kregen te maken met dreigementen: pas na het verwijderen van een negatieve recensie werd bijvoorbeeld een openstaande betaling alsnog voldaan.

De bedrijfsstructuur bleek voor gedupeerden nauwelijks te doorgronden: naast Informa BV en Hoofdkraan bestond er tot november 2025 ook nog een aparte ProLinker BV. Alles viel uiteindelijk onder de Amerikaanse ProLinker LLC in Delaware, een staat in de Verenigde Staten die eigenaren van bedrijven vergaande anonimiteit biedt. Een advocaat van een gedupeerde freelancer zei tegenover de onderzoeksredacties cliënten vanwege die Delaware-constructie af te raden om te procederen, omdat de kosten niet tegen de baten zouden opwegen.

Wederhoor 

Van der Schoot laat in een reactie weten dat Informa BV al sinds 2022 niet meer wordt gebruikt. Hij geeft aan dat Informa BV voorheen werd gebruikt voor de incasso van facturen van ProLinker Inc., dat honderd procent aandeelhouder was van deze bv. “De aandelen van het bedrijf in Estland zullen zo snel mogelijk worden overgedragen aan ProLinker Inc.”, laat Van der Schoot weten.

Hij legt uit waarom voor Estland is gekozen: “De Estse bv is voor facturatie naar Europese klanten en eventueel voor incasso’s. Ook wekt het meer vertrouwen, want dit is binnen de EU.” Hij vult aan dat ProLinker Inc. is opgericht voor uitbreiding naar de Verenigde Staten.

Tip over deze kwestie of een andere misstand? Mail: onderzoek@zipmedia.nl

Geplaatst in ZP en Ondernemen | Tags , | Laat een reactie achter