Maandelijkse archieven: augustus 2017

Britse interimprofessional sombert over toekomst, terwijl overheid meer wil reguleren

Geplaatst 18 augustus 2017 door Hugo-Jan Ruts

Slechts 19% van de deelnemers aan een onderzoek door IPSE, de Britse federatie voor zelfstandige professionals, kijkt positief vooruit naar de komende 12 maanden. Bij het vorige onderzoek, een kwartaal geleden, lag dat percentage nog op 25%. Het dalend vertrouwen zet dus door.

Meer dan de helft van alle ondervraagden denkt dat de omzet de komende 12 maanden gaat dalen. Bijna driekwart verwacht dat de economische groei afneemt. Vrijwel alle freelancers (92%) denken bovendien dat de kosten gaan stijgen. Overigens lijkt de ellende nu nog wel mee te vallen. Zo is 83% van de ondervraagden momenteel (bijna) volledig aan het werk en blijven de tarieven vooralsnog op peil.

Groeiende gig-economy leidt tot veel discussie

Het onderzoek maakt niet helemaal duidelijk waar de pijn van de zelfstandige nu precies zit: bij de Brexit, of bij de regulering door de overheid.

De economische gevolgen van een Brexit zullen velen raken, al zullen sommige freelancers in de UK merken dat er minder concurrentie komt uit het buitenland.

de groeiende ‘gigeconomy’ baart veel politici zorgen.

Omtrent de regulering door de overheid speelt er in de UK nogal het een en ander. Het aantal Britse zelfstandigen is de afgelopen jaren flink gegroeid, nog harder dan in Nederland. De UK kent momenteel 2 miljoen freelancers (min of meer te vergelijken met onze zzp’ers, althans: de zelfstandigen daarbinnen die hun diensten aan bedrijven verkopen). Sinds 2008 is dat aantal met 43% gegroeid.

Zeker de groeiende ‘gigeconomy’ baart veel politici zorgen. Vooral waar het gaat om de lager betaalde opdrachten, zijn de sociale gevolgen soms groot..

De discussie over de grenzen van de flexibilisering van de arbeidsmarkt speelt in de UK nog wel iets scherper en vooral concreter dan in Nederland. Zo is de roep voor een minimumtarief geen taboe, ook niet binnen de Conservatieve Partij.

Het luxe taxibedrijf Addison Lee is de meest recente in een rij bedrijven waarvan de rechter oordeelde dat ‘hun’ zelfstandigen toch echt werknemers zijn. Specifiek voor de culturele sector pleit de Creative Industries Federation voor meer overheidsbescherming en regulering van de freelancers in die sector (inclusief een oproep om zzp’ers onder de verantwoordelijkheid te laten vallen van het Britse equivalent van het Ministerie van Economische Zaken. Iets wat in Nederland ook weleens zou mogen gebeuren…)

Al eerder stond de markt voor interim professionals onder druk vanwege aangescherpte regels rond IR35. Die wetgeving regelt – kort door de bocht – wanneer een zelfstandige die werkt via een bemiddelaar wel of niet ook echt een zelfstandige is. Sinds april ligt in de publieke sector de verantwoordelijkheid van die beoordeling niet meer bij het bemiddelingsbureau, maar bij de opdrachtgever. Een beweging die wat lijkt op onze Wet DBA-discussie. Met een soortgelijk gevolg, namelijk: koudwatervrees bij de opdrachtgevers.

Van ad hoc beleid naar visie?

Het is met name de opstapeling van dit soort ad hoc maatregelen, die allemaal een klein beetje knagen aan de positie van de zelfstandigen, die de onvrede oproept. Inclusief het ontbreken van een integrale visie op de toekomst arbeidsmarkt en de positie van de zelfstandigen daarin. Mogelijk een herkenbaar klacht…

Daar kan in de UK overigens verandering in komen. De regering May ontving onlangs een door haar aangevraagd rapport over hoe om te gaan met de veranderingen in die arbeidsmarkt en het groeiend aantal zelfstandigen en flexibele arbeidscontracten. Over dat interessante rapport binnenkort meer (lees daarvoor dit artikel:  The British Way. Een inclusieve arbeidsmarkt, met zelfstandigen en flexkrachten )

 

Geplaatst in Professioneel inhuren, Toekomst van Werk | Tags , | Laat een reactie achter

Haalt de vaste baan het jaar 2030 eigenlijk nog wel?

Geplaatst 17 augustus 2017 door Fedde Monsma

Dat de arbeidsmarkt verandert kan niemand ontgaan zijn. Hoe en hoe snel is ongewis, maar niemand kan ontkennen dat de wereld er anders uitziet dan 70 jaar geleden, bij de oorsprong van het poldermodel. En zelfs nog maar 5 jaar geleden was er heel veel anders. Die veranderingen zijn manifest en onomkeerbaar. Een van de vragen die zich daarbij opdringt: haalt het vaste contract 2030?

Drie trends op de arbeidsmarkt

Veel van de huidige arbeidsmarktdebatten gaan over hoe het toch zover is gekomen. Daarbij spelen eigenlijk altijd drie thema’s:

  1. Demografie. Door de demografische ontwikkeling (de vergrijzing) moeten mensen langer doorwerken.
  2. Automatisering. Daarnaast is er automatisering en robotisering met grote impact op de inrichting van de arbeidsmarkt; machines nemen veel makkelijk werk over.
  3. Flexibilisering. Bedrijven zijn zich anders aan het organiseren, ze proberen allemaal hun organisatie conjunctuursensitiever te maken.

poldermodel vaste baanIn het derde kwartaal van 2016 hadden 1 miljoen mensen een hoofdbaan als zzp’er. Ruim één op de vijf werknemers heeft tegenwoordig een flexibele arbeidsrelatie. De banengroei zit vooral bij flexibele banen, zoals tijdelijke contracten, uitzendkrachten en zzp’ers. De uitzendsector kent al enige jaren een sterke banengroei, het aantal banen neemt in 2017 toe met 50.000 (+7 procent).

Ook werkenden zelf kennen een groeiende behoefte aan flexibiliteit, regie nemen over je loopbaan, werken waar en wanneer je wil. Er komt een nieuwe generatie werkenden met voor een deel andere arbeidswensen en andere behoeften qua sociaal stelsel.

Jaap Jongejan, algemeen directeur van SBI Formaat zegt het in mijn boek treffend: “Het systeem arbeidsmarkt is een antwoord op de ontwikkelingen van gisteren en vandaag, ieder systeem zorgt ervoor dat we de wekelijkheid beter begrijpen. Maar soms verandert de werkelijkheid zo snel dat we het systeem als de werkelijkheid beschouwen.”

Niet veel onderzocht

Deze ontwikkelingen hebben grote betekenis voor de inrichting van de arbeidsmarkt; werkloosheid, arbeidsparticipatie, pensioenen, sociale zekerheid. Het zijn allemaal vraagstukken die opnieuw belicht moeten worden als gevolg van de bovenstaande ontwikkelingen. En de gevolgen zijn groot; de scheidslijnen tussen hoog- en laagopgeleiden, jongeren en ouderen, vaste banen en flexbanen, ze zijn allemaal terug van weggeweest.

Zoals zzp-expert Pierre Spaninks zegt in mijn boek: “Er wordt heel veel gezegd over ontwikkelingen op de arbeidsmarkt. Maar we weten vooral heel veel níet van wat er zich afspeelt. Er is veel niet onderzocht. Als we zeggen flexibilisering, zzp, flex, deeltijd-zzp, is de werkelijkheid zo verschrikkelijk veel kleurrijker, genuanceerder dan we weten.”

“De werkelijkheid is zo verschrikkelijk veel kleurrijker, genuanceerder dan we weten.”

Steeds meer gedacht in opdrachten

De relatie tussen werknemers en werkgevers is nu nog vaak hiërarchisch. Het is een klassieke, verticale relatie tussen arbeid en kapitaal. Regelvrijheid organiseren betekent loslaten en vertrouwen dat werkenden keuzes maken die ook in het belang zijn van het bedrijf of organisatie. Werken verandert meer naar opdrachtgever-opdrachtnemersverhoudingen, ook in functies bínnen organisaties, en behoeften veranderen daarin mee. Daar ligt ondernemerschap.

ABU-directeur Jurriën Koops ziet een ontwikkeling “dat er steeds minder in vacatures en banen gedacht wordt, maar steeds meer in taken en opdrachten. Bedrijven opereren steeds meer in netwerken en er is grote behoefte aan flexibiliteit om te kunnen op- en afschakelen en wendbaar te zijn op een steeds meer onvoorspelbare markt en concurrentie.”

‘Hybridisering’ van arbeid

Daardoor ontstaan ook nieuwe werkvormen en werkrelaties. De WRR spreekt in een recente publicatie van “hybridisering” van arbeid: er komen nieuwe combinaties en mengvormen van ondernemen, werken en consumeren. Mensen kunnen geld verdienen in de deeleconomie, zzp’ers zijn soms tegelijkertijd werknemer, en er zijn ‘intrapreneurs’, ondernemende werknemers binnen bedrijven. De flexibilisering van de arbeidsmarkt is een proces dat doorgaat en dat vraagt om maatwerkafspraken voor alle werkenden.

Huidige oplossingen werken niet

Toch is de arbeidsmarkt nu voor een groot deel nog steeds ingericht volgens oude structuren. De bestaande voorzieningen zijn daardoor vooral gericht op de klassieke rolverdeling tussen werkgever, werknemer en – vooruit, de freelancer. Huidige voorzieningen schieten daardoor steeds meer tekort voor een grote groep (groeiende) flexibel werkenden en kleine ondernemers.

De aangedragen oplossingen uit de polder zijn zo divers, dat geen van de belanghebbende partijen er echt werk van kan maken. Daarnaast doet de politiek er nog een schepje bovenop door de arbeidsmarkt te willen reguleren door vrij stringente wetgeving over flexwerk en zzp’ers.

Wettelijke maatregelen om de arbeidsmarkt te reguleren werken niet, zijn niet gestoeld op de praktijk en hinderen vooral werkenden

Maar wettelijke maatregelen om de arbeidsmarkt te reguleren werken niet, zijn niet gestoeld op de praktijk en hinderen vooral werkenden. Neem de Wet DBA voor zzp’ers, die er nu voor zorgt dat een deel van de zelfstandigen brodeloos wordt. Of de Wet werk en zekerheid (Wwz), die werknemers met een tijdelijk contract eerder aan een vaste baan moet helpen. Die wet blijkt tot gevolg te hebben dat mensen hun werk helemaal kwijtraakten.

Individualisering van de arbeidsvoorwaarden

Regels mogen niet in de weg staan van het door alle partijen gewenste maatwerk en de keuzevrijheid. Het betekent dat de arbeidsvoorwaardenregelingen zoals de cao niet meer het dichtgeregelde keurslijf moet zijn van arbeidsvoorwaarden, maar faciliterend en ondersteunend moet zijn. Werk moet centraal staan, niet de contractvorm. Collectief blijft het goed om met elkaar een aantal afspraken te maken waarbinnen hetzij op ondernemingsniveau, hetzij op individueel niveau keuzes over de invulling gemaakt kunnen worden. Maar cao’s zijn geen doel op zich meer.

Op ondernemingsniveau zijn er nogal wat verschillen tussen bedrijven, met elk hun specifieke behoeften. Ik ben zelf jarenlang cao-onderhandelaar geweest voor supermarkten. Het maakte nogal uit welke afspraken er gemaakt werden. De Aldi koos er lange tijd expliciet voor om geen hulpkrachten in te zetten, terwijl de Albert Heijn er bijna volledig op draait. Waarom dan maanden onderhandelen over arbeidsvoorwaarden voor hulpkrachten die je niet hebt? Kun je die afspraken dan niet beter op bedrijfsniveau verder afstemmen, waarin werkenden hun taken uitoefenen die het bedrijf én de werkende het meeste oplevert?

Leren loslaten

Als maatwerk en individuele keuzevrijheid de trend wordt, vereist dat de kracht van het loslaten. Vakbonden moeten centrale regie loslaten en vertrouwen op de eigen regie van werkenden en hen daarin ondersteunen. Loslaten betekent ook voor werkgevers en opdrachtgevers vertrouwen op betrokkenheid en toewijding van werkenden zodat werk leidend is en niet de vorm van het contract.

Zijn we daarmee in 2030 zover dat het vaste contract niet meer bestaat? Ik denk het niet, maar gezien de huidige ontwikkelingen zijn we zeker op weg!

Dit is de eerste in een korte serie van drie afleveringen over de toekomst van het poldermodel.

 

Geplaatst in Toekomst van Werk | Tags , , , | 13s Reacties

Het gemiddelde zzp-tarief bestaat niet

Geplaatst 16 augustus 2017 door Hugo-Jan Ruts

Het ‘gemiddeld uurtarief dat zzp’ers vragen blijft op 43 euro steken’, zo kopte NU.nl gisteren in alle vroegte. Op zich een leuk berichtje, gemaakt met (of voor?) freelanceplatform Hoofdkraan. Met wat gegevens over regionale verschillen (tarief in Rotterdam het hoogste, in Amsterdam het laagst en in Groningen stijgen ze het hardst, voor wat het waard is). Op zich niet zo heel veel mis mee.

Ware het niet dat NU.nl deze gegevens uit het bericht gebruikt om in de kop te stellen dat het hier om het ‘gemiddeld uurtarief van de zzp’er’ gaat. Dat getuigt dan weer van óf wel heel kritiekloos gegevens overtikken óf wel heel weinig inzicht in de totale zzp-groep in Nederland.

De zzp’er bestaat niet

‘De zzp’er’ bestaat niet. Het gemiddelde zzp-tarief ook niet.

Zoals wel vaker gebeurt, wordt ook in dit bericht maar al te snel geconcludeerd dat ‘de zzp’er’ per definitie iemand is die zijn eigen persoonlijke diensten aanbiedt, in de vorm van ‘flexibele arbeid’, en dat per uur. Dat terwijl er heel veel zzp’ers heel andere manieren van geld verdienen hebben. Het CBS brandt haar vingers niet aan uurtarieven en rapporteert (op zich jammer) alleen over het wel heel algemene begrip ‘inkomen’.

Belangrijker: de groep zzp’ers die via Hoofdkraan aan opdrachten probeert te komen, is verre van representatief voor de groep zelfstandigen die volgens het uurtje/factuurtje-principe werkt.

Onderzoek uurtarief zegt vooral iets over de leveranciers van de cijfers

Ook binnen de groep zelfstandigen die wel ‘eigen arbeid’ per uur (of dag) aanbieden zijn grote verschillen. Ik noem een paar bronnen:

  • Headfirst laat weten dat uit haar onderzoek blijkt dat het gemiddelde tarief van de zp’ers is gestegen naar 88,09 euro.
  • Schaekel & Partners wist twee maanden geleden te melden dan tarieven voor Interim-Managers aan het dalen zijn. Daar ligt het gemiddeld uurtarief 113 euro.
  • Uit ons eigen onderzoek bleek dat op marktplaatsen van overheden het gemiddelde uurtarief iets boven de 72 euro ligt (een tikje lager dan twee jaar eerder).
  • Cijfers van PlanetInterim laten een gemiddeld ‘wenstarief’ van zelfstandigen zien van 97 euro.

Het lastige is hierbij ook nog eens dat het hier gaat om verschillende uitgangspunten. Hoofdkraan heeft het over een offerteprijs (dus wat freelancers vragen voor concrete opdracht). Bij Schaekel is het uitgangspunt wat interim-managers verwachten als tarief. Bij PlanetInterim is het ook een gewenst tarief. Bij Headfirst gaat het om het daadwerkelijke bedrag dat zelfstandige professionals factureren. De cijfers van de marktplaatsen zijn het tarief dat de opdrachtgever betaalt, met de eventuele bureaumarge van de bemiddelaar die meestal ertussen zit.

Goede cijfers over ontwikkeling van tarieven zou op zich natuurlijk interessante benchmarkinformatie zijn. Zowel voor zelfstandige interim-professionals als voor hun opdrachtgever. Maar trachten trends te halen uit deze appels en peren, die ook nog afkomstig zijn uit vaak te kleine steekproeven, is zinloos. Initiatieven in de markt om tot betrouwbare cijfers te komen lopen vooralsnog vast bij het gebrek aan voldoende data en omdat het erg lastig is om interim-opdrachten goed te classificeren.

Wat cijfers als hierboven vooral zeggen, is in welk marktsegment de leverancier van cijfers zich bevindt. En mogelijk iets over het succes dat ze wel of niet hebben. Neem Hoofdkraan. Daar worden vooral korte ‘klussen’ aangeboden voor bijvoorbeeld websiteontwikkeling, vertalingen, tekstschrijven en DTP-werk. Niets mis mee. Maar dat is wel heel wat anders dan ‘de gemiddelde zzp’er’.

Geplaatst in ZP en Ondernemen, ZP en Politiek | Tags , , | 1 Reactie

Zakelijke Dienstverlening: proeftuin voor circulaire verdienmodellen

Geplaatst 15 augustus 2017 door Han Mesters

De nieuwe verdienmodellen die uit de circulaire economie voortkomen, zorgen voor grote verschuivingen in verschillende sectoren. De rol en het economisch aandeel van dienstverlening en IT groeit explosief, terwijl die van tastbare activa langzaam kleiner wordt. Dit zorgt er ook voor dat een verschuiving van ‘bezit’ naar ‘gebruik’ op gang komt. Wij verwachten dat de opbrengsten van productverkoop teruglopen, terwijl leaseconstructies, betalen op basis van gebruik, output en aftersales services juist zullen bijdragen aan winstgevende groei. Dat heeft voor alle sectoren van het Nederlandse bedrijfsleven gevolgen.

Zakelijke Dienstverlening faciliteert circulaire economie

De Zakelijke Dienstverlening fungeert als een soort proeftuin waar bedrijven experimenteren met nieuwe organisatievormen en maatschappelijk relevante verdienmodellen. In de sector is (circulaire) innovatie vooral te vinden in de netwerken van kleine bedrijven en de snel groeiende groep van zzp’ers.

De Zakelijke Dienstverlening vervult een belangrijke faciliterende rol in de circulaire economie. Zo is menselijke denkkracht een cruciale factor bij de herinrichting van het economische systeem. De Zakelijke Dienstverlening ondersteunt en adviseert ondernemers in andere sectoren die investeren in nieuwe werkmethodes, zoals reverse logistics of een deelplatform. Er ligt dus een kennisrol voor de Zakelijke Dienstverlening: in procesveranderingen die nodig zijn om de circulaire economie te bouwen en in toepassing van wetgeving gericht op de circulaire economie.

Zakelijke Dienstverlening helpt andere sectoren verder

Kennis van verdienmodellen en de processen die hieraan ten grondslag liggen, is cruciaal voor zakelijke dienstverleners. Deze kennis is nodig om MKB-bedrijven te helpen bij de toepassing van circulaire verdienmodellen, overheden te adviseren of personeel op te leiden voor nieuwe functies in de circulaire economie. Ook is de zakelijke dienstverlening een belangrijke klant van de vastgoedsector. Door de groeiende behoefte aan een duurzame werkomgeving is de zakelijke dienstverlening een broedplaats voor circulaire huisvestingseisen. Zoals een CO2-neutraal kantoor dat regenwater opvangt en met zonnepalen op het dak.

Investeren in circulaire oplossingen is bovendien goed voor het werven van jong talent op de arbeidsmarkt. Deze generatie verbindt zich bij voorkeur met bedrijven die vooroplopen met het vormgeven van een circulaire economie. Bedrijven die hierop inspelen, zijn het beste in staat nieuw talent aan zich te binden.

Vandaag verschijnt de publicatie ‘Zakelijke Dienstverlening: kennis voor de circulaire economie’ van ABNAMRO. ABNAMRO ondersteunt bedrijven die de stap naar een circulair businessmodel maken met nieuwe financieringsmodellen. Deze modellen zijn onderdeel van ABN AMRO’s ambitie om in 2020 in alle sectoren vanuit minimaal 100 deals één miljard euro aan circulaire bedrijfsmiddelen te hebben gefinancierd waarmee één miljoen ton CO2-uitstoot wordt bespaard.

Geplaatst in Professioneel inhuren | Laat een reactie achter

4 vragen die je moet stellen als je de beste freelancers wilt inhuren

Geplaatst 14 augustus 2017 door Peter Boerman

Een project waaraan freelancers en zzp’ers meewerken is altijd tweerichtingsverkeer. Als opdrachtgever moet je voorbereid zijn, een netwerk hebben, een duidelijk projectvoorstel, en heldere resultaatcriteria. Als freelancer moet je aan de andere kant ook ervoor zorgen dat het project binnen de gestelde termijn af is en dat het aan de verwachtingen voldoet.

Maar hoe onderscheid je als opdrachtgever nou de redelijke zzp’er van de geweldige? De aardig goede van de allerbeste? Volgens Michael Salomon, oprichter van onder meer 10x Management, zit het verschil in 4 aspecten. En daarbij stelt hij 4 vragen:

  1. Stellen ze de goede vragen?

  • Goede freelancers komen snel met een gedegen voorstel en plan van aanpak
  • Geweldige freelancers stellen vragen over de doelen, de cultuur van de organisatie, de gehanteerde methode, en de details van een project alvorens met een plan van aanpak te komen. Hoe beter de freelancer de behoefte van de opdrachtgever begrijpt, hoe beter hij of zij op die behoefte kan inspelen.

  1. Hebben ze de juiste, relevante ervaring?

  • Goede freelancers maken je duidelijk dat ze geknipt zijn voor de klus en dat ze de relevante ervaring ervoor hebben.
  • Geweldige freelancers leggen uit hoe hun relevante ervaring ertoe bijdraagt dat ze goed zullen presteren. Ze kunnen de specifieke taak van het project verbinden aan hun eigen ervaring, en zo de relevantie van die ervaring tonen. Zeker bij innovatieve projecten zegt eerdere ervaring immers weinig. Anders zou het project namelijk niet innovatief zijn…

  1. Komen ze uit je netwerk?

  • Goede managers kennen veel mensen en vinden zo altijd wel het talent om de klus te klaren. Hun grote persoonlijke netwerk stelt hen in staat continu goede mensen in te schakelen.
  • Geweldige managers kijken verder dan hun eigen netwerk. Zij vinden talent bijvoorbeeld via een Dynamisch Aankoopsysteem (DAS), op een marktplaats voor freelancers, of via een headhunter of een bureau.

  1. Zijn ze gecheckt?

  • Goede managers checken de achtergrond van de kandidaat door altijd een referentie na te bellen
  • Geweldige managers bellen referenties niet alleen na om te kloppen of de kandidaat niet liegt, maar ook om uit te vinden hoe je de kandidaat het best kunt aansturen. Wat zijn hun krachten? Hun zwaktes? Welke managementaanpak heeft bij hen het meeste succes?

Het belang van de klik

De persoonlijke match, van beide kanten, is altijd van belang, zegt Salomon. Iemand kan technisch over alle vaardigheden beschikken, als er geen klik is qua cultuur, persoonlijkheid of temperament, dan gaat het nooit werken. Van beide kanten is het goed om dat vroeg genoeg te onderkennen.

Maak ook vooraf duidelijk dat je naar meer zoekt dan alleen de juiste vaardigheden voor de klus. En heb je dan eenmaal een geweldig iemand gevonden, besteed dan extra aandacht aan zijn of haar onboarding, de eerste dagen in jouw organisatie. Want als het je inderdaad lukt die geweldige freelancer te vinden én te behouden, dan kun je daar later altijd alleen maar profijt van hebben.

Zijn deze 4 vragen herkenbaar? Of gaat het in werkelijkheid nog om heel andere dingen als je de allerbeste freelancers wilt inhuren? Laat gerust hieronder je commentaar achter!

Geplaatst in Professioneel inhuren | Tags , | 10s Reacties

Zakelijke dienstverleners fors in de lift. Eén belemmering: krapte op de arbeidsmarkt

Geplaatst 11 augustus 2017 door Hugo-Jan Ruts

Volgens de economen van ABN Amro is het huidige economische klimaat zeer gunstig voor de zakelijke dienstverlening. De Nederlandse economie zal dit jaar met bijna 2,5% groeien. De belangrijkste economische indicatoren zijn positief. Het producenten- en consumentenvertrouwen zijn groot, de bezettingsgraad in de industrie is hoog en het aantal vacatures in Nederland blijft maar stijgen.

Dit gunstige economische klimaat zorgt voor veel ondernemersvertrouwen in de zakelijke dienstverlening. Deze indicator staat met 16,6 op een zeer hoog niveau.

Adviesbureaus en dienstverleners die actief zijn in de bemiddeling van personeel behoren tot de grootste groeiers. “De omzetgroei zal weliswaar iets afnemen ten opzichte van het sterke jaar 2016, maar toch op een vrij hoog niveau blijven. De sterkst presterende sector is de uitzendbranche waarvan de omzet, naar onze verwachting, dit jaar met 6,5% zal toenemen en komend jaar met 6%.”

Eén belemmering: geschikt personeel vinden

De ondernemers in zakelijke dienstverlening geven aan weinig belemmeringen te ervaren in hun bedrijfsvoering.

Er is één grote uitzondering: het tekort aan arbeidskrachten. Vooral ondernemers actief in organisatieadvies en uitzenden (en in bredere zin: organisaties actief in de bemiddeling) hebben moeite het juiste personeel te vinden. Zodanig veel moeite zelfs, dat het de groei van hun onderneming belemmert.

Zie hier voor het volledige rapport van ABN Amro.

Geplaatst in Professioneel inhuren | Tags , , , | Laat een reactie achter