Aantal online interim opdrachten stijgt flink door. De cijfers over 2016. Geplaatst 20 maart 2017 door Hugo-Jan Ruts Het aantal online opdrachten voor interim managers en interim professionals laat een blijvend stijgende trend zien. Met een groei van bijna 20% liet met name het laatste kwartaal van 2016 een flinke stijging zien. Het valt op dat het aantal online interim finance (+22%) en logistieke/inkoop opdrachten (+23%) hard groeiden. Dat blijkt uit een analyse van de data van Planet Interim, het online platform dat zich richt op hoger opgeleide interim professionals. Planet Interim vond en publiceerde in het laatste kwartaal 10.196 unieke opdrachten, waarvan bijna de helft IT-gerelateerd. Naast een groei van het aantal aanvragen voor interim professionals ziet Planet Interim ook een stijging van de tariefindicatie die door opdrachtgevers werd meegegeven. Lag het tarief in de eerste drie kwartalen rond de 58,- euro, in het laatste kwartaal lag het gemiddelde tarief rond de 65,- euro. We zien hier wel flinke verschillen per functiegebied. Finance, Marketing, HR, Inkoop en Logistiek Bij de non-IT opdrachten valt dus in het vierde kwartaal de forse groei op van het aantal finance opdrachten, ook ten opzicht van het jaargemiddelde. Een vergelijkbare groei constateert Planet Interim in relatie tot inkoop en logistieke functies maar ook bij marketing. Het aantal HR opdrachten groeide percentueel wel nog veel sterker, maar dat was na een wel heel forse zomerdip. Het aantal HR opdrachten blijft in Q4 nog wat achter ten opzicht van het eerste half jaar. Ook tarieven laten een stijgende lijn zien. Althans, de tariefindicatie die opdrachtgevers vaak in een aanvraag meegeven. Dat tarief kan natuurlijk afwijken van het daadwerkelijk overeengekomen tarief. De stijging van dat tarief is alleen niet direct gerelateerd aan de stijgende vraag. Daar waar de tariefindicatie in de bouw steeg met meer dan 16%, daalde hij juist bij finance opdrachten (-11%). IT opdrachten uitgesplitst Het aantal IT opdrachten en projecten heeft van oudsher een groot aandeel in de wereld van online interim opdrachten. Je zou verwachten dat de doelgroep van IT’ ers via het web mogelijk wat makkelijker bereikbaar is. Volgens Niels van Berkel van Planet Interim speelt de schaarste van IT-ers echter een grote rol. Vanwege die schaarste worden meerdere wervingskanalen ingezet, waaronder internet. De IT’ ers hebben het voor het uitkiezen. Binnen de IT functies zien we dat vooral de vraag naar Systeem- & netwerkbeheerders zeer fors groeide, met een groei in opdrachten van meer dan 100% in Q4 ten opzicht van het eerste kwartaal van 2016. Het meest wordt gezocht naar Applicatiebeheer en Helpdesk professionals. Ondanks de groeiende vraag naar interim-IT-ers blijven opdrachtgevers vrij stabiel in het tarief dat ze in opdrachten aangeven als indicatie. Die schommelt door het jaar heen zo rond de euro 70,-. Bij hun inschrijving bij Planet Interim geven interimmers in deze doelgroep overigens een flink hogere indicatie af van wat ze zelf verwachten. Dat ‘wenstarief’ ligt zo’n 22 euro hoger. Als mogelijke verklaring geeft Niels van Berkel dat met name (IT-)bemiddelaars bij de publicatie van opdrachten graag de kaarten tegen de borst houden en een hele ruime maar vrij lage tariefrange afgeven. Dit om de onderhandelingspositie met de professional in tact te houden. Men lijkt dus bang om vooraf te veel ‘weg te geven’. Van Berkel vindt dit enigszins ‘pennywise, pound foolish’. “Je enthousiasmeert schaarse IT’ers namelijk niet door lage tariefranges bij je opdrachten te publiceren. Als je de doelgroep serieus neemt en wilt interesseren, geef dan ook een goede en realistische tariefindicatie af. Besteed daarnaast in de opdrachtbeschrijving ruimte aan waarom het project een uitdaging is voor de professional in plaats van klakkeloos de ellenlange lijst met profieleisen van de opdrachtgever over te nemen” besluit Van Berkel. Geplaatst in ZP en Ondernemen | Tags interim management, markt, marktplaatsen | Laat een reactie achter
Waarom een zakenkabinet heel democratisch is Geplaatst 19 maart 2017 door Bas van de Haterd Het is ‘natuurlijk’ niet bespreekbaar, zeker niet nu Thierry Baudet het heeft geopperd. Niet dat het daarvoor bespreekbaar zou zijn geweest, want het kabinet zijn de meest interessante baantjes die te vergeven zijn. Dus die houd je als politicus bij jezelf, ongeacht of dat in het landsbelang is. In de media zie ik veel woorden als ‘ondemocratisch’, maar juist een zakenkabinet zou een hele democratische variant zijn, misschien wel democratischer dan een normaal kabinet. Let me explain. (meer…) Geplaatst in Overheid, Visie | Laat een reactie achter
“Bah verenigen. Maar als we het niet doen wordt er voor ons besloten.” Geplaatst 17 maart 2017 door Juliette de Swarte Ze werken afwisselend als zelfstandige, flexwerker, werknemer en werkgever. De ‘Modern Werkenden’. Maar dat werken in wisselende constructies wordt ze, volgens Roos Wouters, steeds lastiger gemaakt. Met de Werkvereniging roept ze de modern werkenden op zich te ‘verenigen’. Een woord waar ze een hekel aan heeft. Hoe ontstond het idee voor de Werkvereniging? “Uit frustratie. Er zijn zoveel veranderingen op de arbeidsmarkt. Modern werkenden zijn niet meer in het traditionele hokje van werkgever of werknemer te duwen. Het ene moment ben je opdrachtnemer dan weer opdrachtgever. Of je werkt een tijdje via een uitzend-, interim of payrollconstructie. Modern werkenden willen vooral hun werk doen, en dat kan steeds in een andere constructie zijn. Maar dat wordt ze steeds moeilijker gemaakt. Bovendien schieten voorzieningen als opleidingsfondsen, pensioenfondsen en sociale verzekeringen voor deze groep tekort.” De moderne werkende willen gewoon hun werk doen en hebben geen zin in al dat gedoe eromheen De politiek ziet dat ook en heeft allerlei ideeën en oplossingen. Zit daar iets tussen waarvan je denkt: Ja daar kunnen modern werkenden wat mee? “De politiek denkt nog te veel vanuit de traditionele werkgevers/ werknemersverhouding, maar zo zit de wereld niet meer in elkaar. Ik vroeg Lodewijk Asscher van de PvdA waarom hij toch steeds alleen met de klassieke partijen blijft praten. Waarop hij antwoorde: die hebben zich verenigd. Oftewel, ik moest me organiseren. Bah, ouderwets, dacht ik. Maar tegelijk: nu wordt er óver en vóór ons gepraat. Zoals met de Wet DBA. Dus ik ga nu uitzoeken wat modern werkenden willen.” Je bent zelf een modern werkende, kun je niet terecht bij een van de zzp-verenigingen? “Die vraag heb ik mezelf ook gesteld: voel ik me aangesproken tot een zzp-vereniging? Nee, te weinig. Ik ben geen diehard zzp’er die alleen maar als zelfstandige wil werken. Die groep is ook te nauw. We moeten kijken naar iedereen die flexibel werkt. Mensen die, als het zo uitkomt, even dit doen en dan weer dat. Die gewoon hun werk willen doen en geen zin hebben in al dat gedoe eromheen. Voor die mensen moeten er ook sociale basiszekerheden zijn. Die zekerheden moeten dus niet alleen gekoppeld zijn aan een baan maar aan werk.” Wat is een gedoe? “Een voorbeeld: ik zit bij een broodfonds waar ik heel gelukkig mee ben. Veel van mijn collega’s in de media ook. Maar zo nu en dan worden ze, zeker sinds de Wet DBA, weer even in dienst genomen. Maar dat betekent wel dat ze uit het broodfonds moeten. Terwijl ze over een tijdje geen werknemer maar misschien wel weer zelfstandige zijn. Een ander probleem is dat zelfstandigen hun pensioenpotje niet aan kunnen vullen met zzp werkzaamheden.” In de media zie je dit veel, maar hoe groot is het probleem? Speelt dit wel in de rest van het land? “Er wordt vaak geroepen: ja dat zijn die yuppen in de Randstad. Maar daarom hoef je er dus niks mee te doen? Ja, de groep begint in de stad maar groeit wereldwijd. Alleen de discussie gaat nu vooral over de pakketbezorger van de PTT of de freelance consultant met een megatarief. Maar de grootste groep zit daar ergens tussenin.” Mensen willen basale zekerheden maar niet perse een vaste baan. Jullie richten je op de zelfstandig professional, kleine ondernemer, flexwerker, werknemers die een vast contract met andere werkzaamheden combineren. Dat is nog al een brede groep. Kun je die wel verenigen, willen die wel hetzelfde? “Dat is nu precies het argument waarmee de traditionele partijen de discussie lamleggen: de groep is te verschillend. Zo wordt de discussie over ongelijkheid tussen mannen en vrouwen ook gevoerd: mannen en vrouwen zijn zo verschillend. Is dat zo? En is dat een goede reden om niks te veranderen? Het is een mechanisme van traditionele partijen om mensen de mond te snoeren.” Jullie komen ook met een kennisbank, een soort ‘IENS’ met informatie over waar je het beste een AOV afsluit, spaart voor je oude dag, een hypotheek of opleiding regelt… “Nu ben ik zat. Dacht ik steeds. Dat ik niks doe aan mijn pensioen, dat ik denk dat ik niet ziek kan worden. Dan klap ik mijn laptop open. Maar ja, waar begin je? En hoe weet je of al die instanties ook doen wat ze zeggen? Ik kan van alles vertellen over mijn ervaring met een broodfonds. Maar wat zijn ervaringen van anderen? Pensioen, aov, opleiding, hypotheek.. Waar loop je tegenaan? En ik wil ook die mensen van die instanties zelf zien en horen.” Wat moet er volgens jou veranderen voor modern werkenden? “Dat wil ik graag weten. Daarom voeren we doorlopend onderzoek. Waarbij we flexwerkers geen vraag stellen als: wil je een vast contract? Want dan zegt het merendeel van de respondenten ‘Ja’. Ja, ze willen de zekerheid die bij met een vast contract komt. Maar als je de vraag anders stelt: Wil je vrijheid en flexibiliteit hoe je je tijd en werk indeelt mét de sociale zekerheden van een vast contract? Dan zie je dat dat is wat mensen eigenlijk willen. Dus ze willen basale zekerheden maar niet perse een vaste baan.” Gaan jullie ouderwets op de bres voor de modern werkenden? “Nu hebben te veel verschillende partijen belang bij de traditionele werkgevers en werknemersverhouding. De SER, politiek, pensioenfondsen, werkgevers- en werknemersorganisaties. We kunnen die partijen niet van binnenuit veranderen dus we moeten dat gevecht zelf voeren. Ik ben geen belangenbehartigersgroep op de traditionele manier. We gaan uitzoeken wat modern werkenden willen. En ik zorg dat ze die stem niet kunnen ontkennen.” www.werkvereniging.nl Geplaatst in ZP en Ondernemen, ZP en Politiek | Tags anders organiseren | 1 Reactie
Komend kabinet mag de club van vier miljoen niet vergeten Geplaatst 16 maart 2017 door Jurriën Koops Nederland heeft gekozen. Bijna dertien miljoen kiesgerechtigden mochten hun stem uitbrengen, het werden er uiteindelijk ruim tien miljoen. We kozen massaal voor ‘het gematigde midden’. De Tweede Kamer heeft nu 6 partijen met tussen de 14 en 33 zetels. De versplintering in de politiek beleeft een voorlopig hoogtepunt. Het brengt ons een vermoedelijk langdurig formatieproces. Benieuwd welke combinatie van vier of wellicht vijf partijen straks ons land het volgende decennium in gaat loodsen. Ik hoop dat een volgend kabinet zich minder laat leiden door heimwee naar het verleden en meer door hunkering naar de toekomst. Dat volgende decennium is het decennium van snelle technologische veranderingen, van langer werken en van meer dynamiek en diversiteit op de arbeidsmarkt. Wat brengt dat voor de jeugd van vandaag? Zoals mijn vier kinderen. De jongste is tien en de oudste is zeventien. Nog een paar jaar en ze kloppen op de deur van die snel veranderende arbeidsmarkt. Het brengt vragen als: Zijn ze goed opgeleid? Is er voldoende werk voorhanden? Gaan ze aan de slag als zelfstandigen? Combineren ze wellicht twee banen? Waar ligt eigenlijk het werk van de toekomst? Een nieuwe coalitie mag aan de slag met deze uitdagingen. Die zijn groot en de arbeidsmarkt moet worden hervormd. Ik hoop dat een volgend kabinet zich daarbij minder laat leiden door heimwee naar het verleden en meer door hunkering naar de toekomst. Minder kortetermijn- en meer langetermijnvisie. Minder polarisatie en meer verbinding. Deze uitslag vraagt dat politiek én polder de handen ineenslaan en de durf hebben om over de eigen schaduw heen te stappen. Dat geldt ook voor onze branche waar het gaat om regulering van de (flexibele) arbeidsmarkt. Een evenwichtige en gezonde arbeidsmarkt moet een topprioriteit zijn voor de toekomst Een evenwichtige en gezonde arbeidsmarkt moet een topprioriteit zijn. Voor werkenden en werkzoekenden. En vooral voor onze jeugd. Zij zijn de werkenden van morgen en borgen de welvaart van de toekomst. Noem het de club van vier miljoen die niet hun stem mochten uitbrengen, maar wier perspectief op werk in handen ligt van het komende kabinet. Dat moet er eerst nog wel komen. Die zware politieke opgave begint vandaag. Geplaatst in Professioneel inhuren, Toekomst van Werk | Tags ABU, arbeidsmarkt, verkiezingen 2017 | Laat een reactie achter
Aanpassen of verdwijnen. Geplaatst 16 maart 2017 door BLMC Vergrijzing en sociale kenteringen: het zijn demografische veranderingen waar we niet omheen kunnen. In veel industrieën betekent dit een toenemende concurrentie, soms uit totaal onverwachte hoek: denk aan Uber, Airbnb, HelloFresh en Picnic. Nieuwe technologieën als 3D-printing en Internet of Things brengen een golf van digitale disruptie teweeg. Bedrijven moeten zich anders inrichten om voorbereid te zijn op disrupties of juist om deze te veroorzaken. Het is noodzakelijk om je strategieën aan te passen om zo de externe ontwikkelingen te vertalen naar de interne organisatie. Vervolgens worden op basis van deze nieuwe strategie organisatieschema’s aangepast, taken en verantwoordelijkheden herverdeeld, nieuwe functies ontworpen waardoor oude verdwijnen en ga zo maar door. Overuren voor HR Vaak worden ook de processen opnieuw gedefinieerd op basis waarvan aanpassingen in de systemen plaatsvinden. Echter, tussen implementatie van de nieuwe structuur en het aanpassen van processen en systemen zit tijd. Vaak veel tijd – een jaar is niets. Al met al zijn de harde kanten goed opgezet, maar de HR afdeling maakt overuren om ze door te voeren. Uit onderzoek blijkt dat maar liefst zeventig procent van implementaties uiteindelijk mislukt. Oorzaak: het gedrag van mensen. ‘Uit onderzoek blijkt dat het gedrag van mensen op alle niveaus in bedrijven voor zeventig procent de belangrijkste verklarende factor te zijn bij het mislukken van een verandertraject.’ (Cozijnsen, 2000). Mensen worden geacht zich aan te passen aan de nieuwe strategie en nieuwe skills inzetten, gebruiken en eigen te maken. Maar iedereen weet hoe lastig gedrag te veranderen is. Voorbeeld: Als je elke dag je tandenborstel met rechts vasthoudt, moetje dat vanavond eens met links proberen te doen. Vreemd toch? Zelfs de meest simpele veranderingen zijn lastig. De gevolgen laten zich raden. Wat doet een mens in nood, iemand die bang of onzeker is over zijn eigen situatie? Niets aan de hand? Het verraderlijke, zeker in de wereld van supply chain management, operations en logistiek, is dat over dergelijke gevoelens niet wordt gepraat. Het lijkt op het eerste gezicht alsof er niets aan de hand is. De onvrede wordt gemaskeerd. Maar er is wel degelijk iets heel fundamenteels aan de hand, dat is af te leiden uit zogenaamd ‘ongewenst gedrag’. Denk aan de politieke spelletjes die gespeeld worden op de werkvloer, de machtsstrijd tussen mensen, het roddelen over elkaar; noem maar op. Dit gebeurt niet zonder reden. De organisatie die zich moet richten op de veranderingen in de markt – tenslotte was daar de strategiewijziging uiteindelijk voor bedoeld – gaat zich steeds meer richten op zichzelf, de interne organisatie. De energie die mensen hebben, gaat zitten in hun onderlinge machtsstrijd en niet in het samen veroveren van de markt. De bijzondere positie van supply chain professionals In het geval van supply chain management komt hier nog een extra complicerende factor bij. Supply chain management is het vakgebied waarop verschillende disciplines elkaar raken: inkoop, verkoop, marketing, productie, productontwikkeling en logistiek. Supply chain professionals bekleden een bijzonder positie. Ze hebben vaak geen directe zeggenschap over deze verschillende disciplines, maar hebben wél tot taak om voor onderlinge afstemming en coördinatie te zorgen. En dat in een organisatie waar onderlinge verdeeldheid heerst en de energie naar binnen en niet buiten is gericht. Waar dan te beginnen? Er is maar één mogelijkheid om deze neergaande spiraal te doorbreken en dat is door middel van de juiste leiderschap en visie. De supply chain professional moet over diverse leiderschapsstijlen beschikken. Ze moeten resultaatgericht zijn, charismatisch, coachend en inspirerend. Nogal wat dus. Daarnaast moet de leider, afgeleid van de bedrijfsstrategie, visie op verandering hebben geformuleerd en deze veranderingsprocessen kunnen organiseren en leiden. Het is niet de sterkste of de intelligentste die overleeft, maar degene die zich het beste weet aan te passen aan veranderende omstandigheden. Michel van Buren, directeur BLMC Geplaatst in ZP en Ondernemen | Tags interim management, ondernemerschap, onderzoek, organisatie ontwikkeling | Laat een reactie achter
Het VVD/CDA/D66/GroenLinks regeerakkoord over vijf zzp-dossiers. Een voorspelling. Geplaatst 16 maart 2017 door Hugo-Jan Ruts Een boeiende campagne achter de rug. Een versplinterd politiek landschap. In de campagne speelde de arbeidsmarkt en meer in het bijzonder de zzp-issues geen bijzonder grote rol. In de nu volgende formatie zal dat anders zijn. Er liggen harde noten om te kraken. Dat de formatie ingewikkeld gaat worden, lijkt een open deur. Dat er één ‘overwinnaarscoalitie’ uitspringt, met VVD, CDA, D66 en GroenLinks, maakt het mogelijk wat makkelijker. Met mogelijk de ChristenUnie als alternatief. Ideologisch liggen deze vier partijen met betrekking tot de zzp-dossiers aardig uit elkaar. Toch lijken er ook wel mogelijkheden om bij elkaar te komen. Mogelijk coalitieakkoord VVD, CDA, D66, GroenLinks? Wanneer we naar de grote lijnen kijken van de uitspraken en partijprogramma’s van deze vier partijen in relatie tot de zzp-dossiers, dan valt wat mij betreft vooral die van het CDA op. In tegenstelling tot de liberale standpunten van VVD en D66 maakt het CDA zich veel meer zorgen over de zzp-markt. Buma had het er in de campagne een paar keer over dat volgens hem een groot deel van de zzp’ers dat gedwongen is. Van deze vier partijen gaat het CDA het verst in het gedachtegoed dat er hervormingen moeten komen om de kwetsbare zzp’er te beschermen. Net als het CDA wil GroenLinks dat er een einde komt aan de ‘doorgeschoten flexibilisering’. Ook D66 zit, met andere bewoordingen, op dat spoor. Al legt D66 daarbij een grote nadruk op juist het terugdringen van flexibilisering via arbeidscontracten. Wanneer we de verschillende zzp-dossiers langslopen, dan lijken die verschillen misschien toch minder groot dan het lijkt. Akkoord 1: Geen aanpassingen rond zzp-pensioen Om maar met het makkelijkste dossier te beginnen: het pensioen. Het CDA vindt dat alleen zelfstandigen die voldoende sparen voor hun pensioen een volledige zelfstandigenaftrek kunnen krijgen. In dat standpunt staat het CDA alleen, ook buiten deze virtuele coalitie. Juist in het opbouwen van financiële voorzieningen voor de toekomst zijn er zo veel variaties denkbaar, dat dit hele idee in de praktijk tamelijk onuitvoerbaar lijkt. Daarbij is het ook de vraag of het CDA voldoende nagedacht heeft over het feit dat de zelfstandigenaftrek ook gaat naar andere zelfstandigen dan zzp’ers. De weerstand tegen deze indirecte verplichting om pensioen op te bouwen stuit overigens op grote weerstand onder de zzp’ers zelf, zo blijkt uit het zzpkieskompas. Mijn verwachting is dat we van dit plan van het CDA niet al te veel meer zullen horen. Een bredere hervorming van de pensioenen voor iedereen ligt eerder voor de hand. Akkoord 2: Gedeeltelijke koppeling arbeids-ongeschiktheidsverzekering en zelfstandigenaftrek Over de AOV zal de discussie wel wat langer lopen. Hier botsen de liberale ideeën van VVD + D66 (geen verplichte verzekering) met die van het CDA en GroenLinks (wel een verplichting). GroenLinks wil een ‘gratis’ AOV uitkering voor zelfstandigen die arbeidsongeschikt worden. Dat kost zo’n 1,2 miljard per jaar wat GroenLinks wil financieren door afschaffing van de MKB-vrijstelling. Mede omdat die MKB vrijstelling ook naar niet-zzp’ers gaat, lijkt me dit hele idee politiek onhaalbaar. Althans zeker in deze coalitie-samenstelling. Het CDA wil een verplichte arbeidsongeschiktheidsverzekering voor zelfstandigen. Iets wat in de ons omringende landen als België en de UK overigens ook zo is. Opvallend is dat het CDA dit wil beperken tot een uitkering van twee jaar. Dat terwijl de grootste maatschappelijke zorg eerder ligt bij juist de groep die langdurig, zo niet, definitief arbeidsongeschikt wordt. Het CDA lanceerde dit hele idee overigens in combinatie met het beperken van de doorbetaling bij ziekte voor werkgevers. D66 wil zelfstandigen ‘verleiden’ om zich te verzekeren, door het openstellen van de overigens niet erg impopulaire WIA van het UWV. De VVD gaf vorige week – op het eerste gezicht wat verrassend – alvast een opening in dit dossier. Erik Ziengs zei dat de VVD wel wat voelt voor het ‘oormerken’ van de zelfstandigenaftrek, zoals het CDA dat wil bij het pensioen. De zelfstandigenaftrek moet zo dan (deels) besteed worden aan een verzekering. Dat klinkt dan als geen rechtstreekse verplichting. Naast dat het een handreiking richting het CDA is, dient dat ‘oormerken’ gelijk een paar andere doelen voor de VVD. Ziengs wil dat oormerken vooral doen bij startende zelfstandigen totdat ‘ze een bepaald inkomen hebben verkregen’. Dat is verbloemend taalgebruik. Ziengs wil daarmee waarschijnlijk vooral een drempel opwerpen voor nieuwe zelfstandigen die werken in marktsegmenten met lage tarieven. Die concurreren vanwege het belastingverschil met name met het kleinere MKB, waar Ziengs zich hard voor maakt. Die drempel past ook bij de wens van met name het CDA en GroenLinks om de groei van het aantal zzp’ers, juist in dit meer kwetsbare marktsegment, tegen te gaan. Het zo verder afremmen van de groei van het aantal zzp’ers haalt wat druk weg op hervormingen rond de huidige zzp’ers, dat plezierig is voor D66. En bij D66 maken ze zich ook wel zorgen over het AOV dossier, want met ‘verleiden’, zoals ze willen, gaan zzp’ers zich niet meer verzekeren. Kortom: dit vergt nog al wat gepuzzel rond uitvoerbaarheid en precieze bedragen. Maar er ligt een mogelijk compromis over de koppeling tussen zelfstandigenaftrek en besteding aan een AOV – althans voor sommige groepen. Akkoord 3: Geen verdere hervorming zelfstandigenaftrek “People should have choices over their employment status but those choices should not be driven by differences in tax treatment”. Dat zei de Britse Conservatieve minister van Financiën eerder deze week. Een standpunt dat ook veel adviesorganen in Nederland innemen en met een groeiend politiek draagvlak. Al wordt dat niet altijd even hard op gezegd. Aanpassen van de zelfstandigenaftrek is verre van populair onder de zelfstandigen zelf. CDA wil, zoals gezegd, de zelfstandigenaftrek afhankelijk maken van besteding aan pensioen (onhaalbaar). GroenLinks wil de MKB vrijstelling afschaffen (onhaalbaar). D66 wil het fiscale gat tussen zelfstandigen en werknemers verkleinen door een gelijksoortige aftrek voor werknemers te introduceren, wat sympathiek klinkt. Het hervormen van de zelfstandigenaftrek is zeer ingewikkeld, omdat hij ook naar groepen gaat (bijvoorbeeld kleine winkeliers) voor wie de aftrek onomstreden lijkt. De opening die de VVD maakt om voor groepen zelfstandigen de aftrek te oormerken geeft wat politieke ruimte om de lastige discussie over hervorming van de zelfstandigenaftrek wat uit te stellen. Akkoord 4. Collectief onderhandelen over minimumtarief wordt mogelijk Een minimumtarief past niet bij de vrije marktwerking van zelfstandig ondernemers, zo wordt als snel geroepen. Alleen de PvdA had hierover een punt opgenomen in haar programma. De PvdA wil dat het in sommige sectoren, waar zelfstandigen een kwetsbare onderhandelingspositie hebben, mogelijk moet worden dat zelfstandigen collectief over een tarief kunnen onderhandelen. Achter de schermen zoeken ook andere partijen wel naar mogelijkheden om ergens een bodem te leggen in de soms wel erg lage tarieven in sommige sectoren. Uit de meningen van alle invullers van het zzpkieskompas, blijkt dat er een opvallend groot draagvlak is onder zelfstandigen voor collectief onderhandelen in kwetsbare sectoren. Meer dan drie keer zo veel zelfstandigen zijn het daar meer mee ‘eens’ dan ‘oneens’. Een algemeen minimumtarief zal er niet komen, maar mogelijk wel een aanpassing van de mededingingsregels zodat die sectorale afspraken mogelijk worden. Een gebaar om wat te doen richting die kwetsbare sectoren en – belangrijk voor vooral de VVD en D66 – er zo voor te zorgen dat het maken van afspraken voor minimumtarieven buiten het bereik de vakbonden blijft. Akkoord 5: Interim oplossing Wet DBA. Last, but not least: het hete hangijzer van de Wet DBA. De heren en dames politici zijn zich een ongeluk geschrokken over de – voor hen – onverwacht grote – en grotendeels ongewenste – impact die de Wet DBA heeft op de markt voor zelfstandigen. Die schrik heeft ze ook weerhouden tot het innemen van al te forse standpunten over de Wet DBA in de campagne. D66 wil een snelle invoering van een zelfstandigenverklaring, wat volgens critici niet veel meer is dan een variant op de VAR. De VVD houdt de kaarten op de borst en wil eerst horen wat de uitkomsten zijn van een ambtelijke adviescommissie. CDA zit op het (volgens sommige dode) spoor van aanpassing van het arbeidsrecht; een aanpassing die jaren zal gaat duren. GroenLinks heeft zich in de Wet DBA debatten het afgelopen jaar niet laten zien en zegt er in haar programma ook niets over de Wet DBA. “Zzp’ers die daar bewust voor hebben gekozen, mogen niet de dupe worden van de Wet DBA”, zei Linda Voortman wel in een video interview bij zzpkiest.nu. Dat geeft wellicht wat richting in een oplossing, omdat een dergelijke ‘wilsverklaring’ – belangrijk element in de Belgische zelfstandigenverklaring – naar de oren van de VVD en D66 zal zijn. Zo’n verklaring in combinatie met elementen uit het advies van Prof Boot over de Wet DBA (bijvoorbeeld tijdelijk toch werken met een tariefgrens en mogelijk beperken van lengte tarief) geeft mogelijk tijdelijk wat lucht voor dat deel van de markt dat ongewild – althans zo zullen deze vier partijen het toch wel zien – onterecht door de Wet DBA wordt getroffen. Daarna op zoek naar een structurele oplossing voor het tegengaan van schijnconstructies. Waarbij door het oormerken van de zelfstandigenaftrek (zie boven), een aantrekkende arbeidsmarkt (minder gedwongen zelfstandigen) en het verlagen van drempels om personeel in loondienst te nemen (via aanpassing WWZ, aanpassing doorbetaling bij ziektes, wat vast in het regeerakkoord komt) de hele urgentie rond het tegengaan van schijnconstructies wel eens als sneeuw voor de zon kan verdwijnen. Toch de ChristenUnie? Ondanks een wel heel krappe meerderheid zou de ChristenUnie de plek van GroenLinks kunnen overnemen. Rond de zzp-dossiers zal dat beperkt invloed hebben. Carola Schouten (CU) zit wel wat dieper (en beter) in die dossiers dan GroenLinks. Schouten pleit o.a. voor een snelle herinvoering van de VAR. Verder is de CU, net als het CDA (en GroenLinks) voor een verplichte AOV. Ook de ChristenUnie wil de fiscale verschillen tussen vaste medewerkers en zzp’ers verkleinen, maar – net als D66 – vooral via aanpassing belastingen werknemers en niet zelfstandigen. Geplaatst in ZP en Ondernemen, ZP en Politiek | Tags verkiezingen 2017 | 1 Reactie