‘Overal waar je informatie wil delen, kan de blockchain interessant zijn’ Geplaatst 12 december 2017 door ZiPredactie Blockchain? Het is net als tieners en seks, zegt Tim de Knegt. ‘Er wordt heel veel over gepraat, maar daar blijft het veelal bij.’ Ja, de bitcoin, die kennen we allemaal wel. En ook over andere cryptocurrencies kunnen we vrijwel dagelijks in de krant lezen. Maar de blockchain-technologie erachter zou in principe voor nog veel meer toepassingen van nut kunnen zijn. Alleen: de succesvolle voorbeelden daarvan zijn vooralsnog erg schaars. Tot de nok toe gevuld De Knegt is namens het Rotterdamse havenbedrijf een van degenen die daarin verandering wil brengen, vertelde hij op een drukbezocht evenement van The Future Group, begin deze maand in het Utrechtse hoofdkantoor van de Rabobank. Dit ict-ondernemerscollectief met verschillende maatschappen had de bijeenkomst georganiseerd om kennis te delen en te inspireren met allerlei Nederlandse initiatieven op blockchain-gebied. De Rabo-zaal was in no-time uitverkocht en zat dan ook tot de nok toe gevuld, onder meer om te horen wat Exact en de Rabobank zelf op dit moment al doen met de ‘gedistribueerde database’ die blockchain doen. Ook Tim Rutgers van fintech start-up Bloqhouse was present, om te laten zien hoe particulieren via de blockchain zelf goedkoop kunnen gaan beleggen in vastgoed, zonder dat allerlei partijen kosten afromen. BlockLab Maar het meest concreet van allemaal was toch wel De Knegt, die als Manager Strategic Finance & Treasury van het Havenbedrijf in de grootste haven van Europa met allerlei ideeën bezig is over wat de blockchain voor zijn organisatie kan betekenen. Dat doet hij vanuit het zogeheten BlockLab, een plek waar door partners, klanten en het Havenbedrijf zelf volop geëxperimenteerd kan worden met de technologie. Die experimenten richten zich nu echter eens niet op virtuele munten, maar op energie en logistiek. De reden om iets met blockchain te willen doen? Tja, de logistieke wereld kent nu eenmaal ook veel inefficiëntie, zegt hij. Net als de financiële wereld. ‘Dus waarom zou in de logistiek niet ook kunnen wat in finance kan gebeuren?’ Veel efficiencywinst haalbaar Overal waar je informatie zou willen delen, kan de blockchain interessant zijn, aldus De Knegt. De twee kwartiermakers, nu Blockchain Leads van het BlockLab, schreven vorig jaar op verzoek van de Gemeente Rotterdam een whitepaper over de kansen die blockchain biedt voor de haven en stad. Vooral logistiek en energiedistributie bleken daarbij interessante opties. ‘Toen hebben we samen met de Gemeente en Innovation Quarter in 4 maanden besloten dat we de kracht van deze technologie moeten gebruiken als voordeel voor ons cluster en onze klanten. Daar is BlockLab uit voortgekomen.’ Verwacht geen totaal publieke blockchain van het havenbedrijf, zegt hij. Een systeem à la de bitcoin, maar dan voor energie? De Knegt ziet het niet gebeuren. ‘Maar wij denken wel aan private blockchains, in verschillende ketens, met een aantal partijen. Daar is veel efficiencywinst haalbaar, verwachten wij.’ Zijn ambitie? ‘We willen de eerste haven in de wereld zijn waar blockchain de basis is van logistiek processen.’ Eén van de pilots gaat schuil onder de naam DELIVER. Hierbij wordt met ABN Amro geprobeerd het vele papierwerk in het logistieke en financiële proces te minimaliseren, door informatie gedeeld op te slaan. ‘De bank kan zo bijvoorbeeld elke keer een stukje meer financieren’, zegt De Knegt. ‘Eerst de verkoper, dan de carrier, dan de douane, dan de koper, de hele keten wordt zo controleerbaar in kaart gebracht en vastgelegd. Het moet de snelheid en betrouwbaarheid van de logistieke transacties verhogen, maar ook kosten en risico’s verlagen.’ Papierwerk van 1 meter hoog Bij ‘een beetje transactie’ kunnen nu zomaar 20 partijen betrokken zijn, aldus De Knegt. ‘Wij grappen wel eens: om 1 meter lange rozen van Kenia naar Rotterdam te krijgen, heb je ook zo papierwerk van 1 meter hoog nodig.’ Met een private blockchain zou een groot deel van dat papiergeschuif in de keten wel eens tot het verleden kunnen behoren. Al heb je het dan formeel mogelijk eerder over een zogeheten ‘distributed ledger’ dan een blockchain. Zeker als je dat combineert met de zogeheten autonomous containers waarmee een instituut als Fraunhofer nu experimenteert, en de Glass Box container waar ABN Amro, IBM en Maersk aan werken, is er volgens De Knegt een mooie toekomst voor de blockchain in de logistiek mogelijk. ‘Want daardoor kun je bijvoorbeeld rozen langer in leven laten in de container.’ Nog heel wat water door de haven Ook op het gebied van energie is er veel mogelijk als je via de blockchain informatie deelt, zegt hij. ‘Rotterdam is de grootste maritieme energiehub in de wereld op het gebied van raffinage’, aldus De Knegt. ‘Die rol willen we graag blijven houden, ook als onderdeel van de energietransitie.’ Er zijn nu al enkele projecten gaande. Daarbij gaat bijvoorbeeld energie van windmolens direct naar afnemers, of er is het project van TOBLOCKCHAIN, samen met Engie en Green Village, dat zich richt op peer2peer-energiehandel. Als hij het zo opsomt, lijkt het heel wat. Maar De Knegt beseft aan de andere kant ook maar al te goed dat er nog heel wat water door de haven moet stromen voordat de blockchain-technologie er vaste voet aan de grond heeft gekregen. ‘Al blijft het zo dat de enige manier om het te leren is door het te doen, onderweg fouten te maken en hier weer van te leren.’ Here to stay En ja, dat is dus toch weer een beetje zoals die tieners met hun eerste schreden op het liefdespad, zo vat ook dagvoorzitter Erik van Gemert van The Future Group de middag samen. Maar de ‘mysterie’ die vaak nog rond het onderwerp blockchain kleeft, is met deze sessie hopelijk wel weer een beetje doorbroken zegt hij. Want door zulke concrete voorbeelden te laten zien, is één ding in elk geval wel duidelijk: de blockchain is here to stay. Je kunt dus maar beter nu vast beginnen met nadenken over hoe het jouw organisatie zal raken. ”Wij zijn als The Future Group altijd bezig met de dag van morgen. Vernieuwing, zowel technologisch als sociaal gezien, staat bij ons centraal. Het principe van consensus en transparantie, dat zit gebakken in blockchain komt ook sterk terug bij ons. Daar gaat het om de manier waarop wij , als ondernemerscollectief, onze assets (arbeid, kennis etc.) hebben georganiseerd.” Meer informatie, onder meer over andere aankomende evenementen, zie: The Future Group Geplaatst in ZP en Ondernemen | Laat een reactie achter
Waarom je als zelfstandige zelf je belangrijkste opdrachtgever moet zijn Geplaatst 11 december 2017 door Gastblogger Twee jaar geleden veranderde ik de titel op mijn LinkedIn-profiel naar ‘Professional thinker, adventurer and problem solver’. Recent werkt ik de titel weer bij naar “Chief cheerleading & problem solving”. Ik was namelijk tot een inzicht gekomen over mijn unieke talenten. Daar ga ik zo nog even dieper op in, eerst een klein zijspoor wat bijdroeg aan dat inzicht en het waarom van die verandering. Ik ben een beelddenker Het was voor mij altijd een kleine uitdaging om uit mijn woorden te komen. Soms verhaspelde ik zinnen of kwam alleen het Engelse woord in me op. In het ergste geval kon ik wel eens helemaal niet op het woord komen en sloeg ik helemaal dicht. Ik benutte in dat geval de kans om heel goed te luisteren en observeren, geduldig te zijn en de woorden op hun eigen tempo tot me te laten komen. Ik weet niet meer precies wanneer het was, maar op een specifiek moment besefte ik dat ik letterlijk in plaatjes denk. In mijn hoofd vormen zich beelden, connecties en mogelijkheden die in razend tempo als een carrousel voorbijkomen totdat ik kan zien welk beeld als het juiste puzzelstukje geldt voor de situatie. Anderen kunnen niet in mijn hoofd kijken Daarna is aan mij de schone taak om wat als beeld in mijn hoofd vormt, te vertalen naar woorden. Ik wil dan een verhaal vertellen in een logische volgorde die anderen ook kunnen begrijpen. Zij kunnen immers niet in mijn hoofd kijken om het plaatje te zien. Aha, denk je nu misschien, vandaar dat jij altijd met zoveel metaforen praat. En dat je eigenlijk best goed verhalen kunt vertellen. En vandaar dat je goed bent in het ontwerpen van beter presterende websites ontwerpen door UX- of interaction design; het is als goed luisteren en observeren, en dan verhalen vertellen met plaatjes als resultaat. ‘Connecting all the dots‘ als het ware, leidend tot een ontwerp. Waar is je Zone of Genius? Dat is mooi, kun je dan denken. Dan doe je dus nu waar je goed in bent…. En dat klopt gelukkig ook wel. Maar als ik het iets verder ontleed, kan ik beter zeggen dat mijn talenten liggen in het gebied van luisteren, observeren en verbindingen maken, onderzoeken welk probleem of welk vraagstuk ergens aan ten grondslag ligt en dan na te denken over de mogelijke oplossingen. Betere websites ontwerpen is slechts een uiting van deze talenten. Om in de termen van Gay Hendriks te spreken: dit zou ik benoemen als werk in mijn ‘zone of excellence’, terwijl ik geneigd ben om de bovenliggende talenten mijn ‘zone of genius’ te noemen. En omdat het mij juist om die talenten uit mijn ‘zone of genius’ te doen is, heb ik de titel van mijn LinkedIn-profiel veranderd. Kwestie van mijn eigen mindset en overtuigingen veranderen. Je werkt om te leven Mensen zeggen wel eens: ‘je werkt om te leven, je leeft niet om te werken’. Veel van die plaatjes in mijn hersenen neigen ook daarnaartoe, maar Jim Rohn zei het eigenlijk nog mooier: “Learn to work harder on yourself than you do on your job. If you work hard on your job you’ll make a living. If you work hard on yourself you can make a life.” Hoe ziet het ‘werk’ eruit? Het vergt echt ‘werk’ om verder te komen dat alleen werken om je rekeningen te kunnen betalen en een leuk leven te leiden. Maar hoe doe je dat? Dit is mijn eerste poging tot omzetten van plaatjes naar woorden, en ik wil je vragen om vooral kritisch mee te denken: Identificatiefase Waar komt het gevoel van urgentie vandaan, waarom doe je dit ‘werk‘? Wat is het probleem en wat is de vraagstelling? Wat zijn belemmerende overtuigingen, gedrag, gewoontes en factoren? Wat hield mij tot nu toe tegen? Visiefase Wat zijn mijn skills, expertises en unieke talenten? Wat zijn mijn normen en waarden? Waar wil ik heen? Hoe zie ik mezelf over 6 maanden, 1 jaar, 2 jaar of 10 jaar? Wat is mijn persoonlijk vision statement? Wat is mijn filosofie, en is die congruent met mijn normen en waarden? Strategische fase Wat zijn mijn doelen over 6 maanden, 1 jaar, 2 jaar of 10 jaar? Met mijn doelen, waardes en filosofie als input: hoe word ik meester van mijn eigen agenda? Hoe creëer ik een plan & review-routine? Welke andere routines (nieuwe gewoontes) heb ik nodig om mij (dagelijks) te helpen om de juiste overwegingen te maken (wat doe ik wel? Wat niet? Hoe kom ik dichter bij mijn doelen?). Welke drempels installeer ik (of neem ik weg) om mijn doelen te realiseren? Accountability fase Welke rolmodellen of mentoren gaan mij helpen mijn doelen te halen? Wie houdt mij verantwoordelijk en aanspreekbaar, welke betrouwbare partner kan ik hiervoor vinden? Met welke KPI’s kan ik mijn doelen kwantificeren om mijn progressie meetbaar te maken? Hoe blijf ik groeien en nieuwe doelen waarmaken? Dit werk is niet onderhandelbaar Deze post is bedoeld om je mee te nemen tijdens mijn proces. Ik probeer de tips zo te schrijven dat de volgorde logisch is en je misschien overtuigt om dit ‘werk‘ ook voor jezelf te gaan doen. Ik schreef al eerder over het gebrek aan tijd om te kunnen nadenken. Dat tijdgebrek is voor mij een van alle belemmerende factoren en overtuigingen die je als freelancer kunt hebben: zaken die je tegenhouden, afleiden of weerhouden van succes omdat je overtuigd bent van gedachtes of ideeën over jezelf. De werkelijke eerste stap in het proces van het ‘werk’ is volgens mij stellen dat werken aan jezelf een non-negotiable is op je planning. Als opdrachtgever aan jezelf, zeg maar. Ik denk zelfs dat deze eerste stap het moeilijkste is van het hele proces. Maar het is tegelijk ook de stap die je persoonlijk gezien het meest kan opleveren. Tanja de Bie – van Leeuwen van ihavesomanyideas.com Geplaatst in ZP en Ondernemen | Tags vakmanschap | Laat een reactie achter
Vrijdagondernemerstip: De grootste 6 valkuilen van de startende interim professional Geplaatst 8 december 2017 door Magnit Een succesvolle carrière als zelfstandig interim professional? Daarvoor ligt de basis veelal in de ervaring die iemand heeft opgedaan in loondienst. Zeker in het begin liggen de interim opdrachten die iemand gaat doen vaak in het verlengde van die eerdere baan (of banen). Maar een interim opdracht of een baan, dat vraagt toch wel even wat anders van iemand. Juist omdat ze vaak qua inhoud zo op elkaar lijken is het van belang om je rol steevast in het oog te hebben en te houden. En die is bij een interimmer toch echt anders dan bij iemand in loondienst. Zes valkuilen waar je als startende zp’er voor moet waken: Zes valkuilen Starten met een opdracht bij je laatste baas Het is natuurlijk aanlokkelijk, maar probeer te verleiding te weerstaan je interim-loopbaan te starten bij je laatste werkgever. Nog veel meer dan bij banen, zullen recruiters en opdrachtgevers in een cv van een interimmer op zoek gaan naar specifieke kennis, ervaring en behaalde resultaten. Een rijk en gevarieerd portfolio opbouwen (een beter woord dan: cv) is zeer belangrijk voor een verdere carrière als zelfstandige. En zo’n portfolio opbouwen kan op vele manieren. Maar een opdracht bij je oude baas voegt dan – zeker in het begin – meestal weinig toe. In een dergelijk situatie is het trouwens ook lastig om de specifieke rol aan te nemen die bij een externe interim professional hoort. Ze zien je ook in het bedrijf dan eerder nog als collega dan als de externe, die toch echt een andere rol heeft. Starten zonder contract Vanuit arbeidsrechtelijk oogpunt zeggen ze wel: geen contract is het beste contract. Als er geen overeenkomst ligt, gaat bij een conflict het voordeel van de twijfel altijd naar de individuele opdrachtnemer (of werknemer). Maar je wilt natuurlijk niet dat het ooit zover komt. Zonder contract werken getuigt van weinig professionaliteit, van zowel de opdrachtgever als de opdrachtnemer. Te gretig aan de slag gaan Vanaf het moment dat je het pand van de opdrachtgever binnenloopt, wil je meteen duidelijk maken dat je het geld dat je gaat factureren ook waard bent. Het is een begrijpelijke reflex. Toch is het vaak goed om juist als interim-professional in het begin ‘op je handen’ te gaat zitten. Kijk eerst even goed wat er aan de hand is. Als interimmer heb je de scherpe blik van een buitenstaander. Die moet je koesteren. Je wordt al snel genoeg ingezogen in de opdracht. Houd die frisse blik nog even vast door juist wat afstand te bewaren en niet meteen in de uitvoering te schieten. Werken zonder duidelijke opdracht Je opdrachtgever is enthousiast over je. Zelf weet je nog niet echt wat er van je verwacht wordt. Maar ja, wie ben jij om daar moeilijk over te doen? Toch is onduidelijkheid over wat van je verwacht wordt een van de grootste valkuilen van een interim professional. Het leidt steevast tot frustratie, aan beide kanten. Hard werken is zelden een factor om stress van te krijgen. Onduidelijkheid over wat er van je verwacht wordt des te meer. In de snelheid waarmee interim opdrachten ontstaan en worden ingevuld door een geschikte kandidaat, is er maar zelden tijd om een goede opdracht te formuleren. En als die er al is, dan zal vaak na 1 à 2 weken blijken dat die niet volledig voldoet. Natuurlijk mag je van een opdrachtgever verwachten dat hij helder voor ogen heeft wat hij van je verwacht, zowel qua harde output als qua input (je stijl, rol). Maar zorg als interim professional ook dat je die verwachting expliciet krijgt. Zet hem op papier en gebruik dat in je voortgangsgesprekken. Niet om je in te dekken, wel om elkaar scherp te houden. Te snel ja zeggen tegen een nieuwe opdracht Natuurlijk, de kachel moet roken. En ja, je bent geknipt voor die opdracht, je hebt het immers al vaker gedaan. Maar blijf je immer bewust van de keuzes die je maakt en de invloed die dat heeft op je carrière. Blijven hangen in dezelfde type opdrachten is een valkuil van zowel starters als meer ervaren interim-managers. Opdrachtgevers willen immers graag vastigheid en voorspelbaarheid. Denk aan de carrière van een filmacteur. Die worden ook vaak ‘getypecast’. Een slimme acteur doet dan ook met regelmaat een dergelijk rol, voor een flinke fee. Maar daarnaast zorgt hij ervoor dat hij ook andere rollen doet; rollen die goed zijn voor zijn portfolio. Of gewoon omdat hij het leuk vindt. En daar vraagt hij dan vaak een heel ander tarief voor. Te weinig zicht op de rollen van een interimmer In een baan zit je meestal in een uitvoerende rol. Je was (afdelings)baas, projectmanager of vakspecialist. Als interim professional zit je natuurlijk ook vaak in zo’n primaire, uitvoerende rol. Maar daarnaast heb je, meestal informeel, ook andere rollen. Die van vertrouwensman, de externe expert, de procesbegeleider, de coach. Rollen die je juist als externe, met minder belangen en meer afstand tot de organisatie, goed kunt invullen en die je meerwaarde tonen. En, minstens zo belangrijk: het zijn de rollen die bij je opdrachten nu juist ook vaak het zout in de pap vormen. Luister ook terug naar Werkverkennersuitzending: Welke valkuilen moet je vermijden aan het begin van je carrière? Geplaatst in ZP en Ondernemen | Tags Brainnet, interim management, ondernemerschap | Laat een reactie achter
Zp’er investeert meer in vakkennis dan in soft skills en ondernemersvaardigheden Geplaatst 7 december 2017 door Niels Huismans Zelfstandige professionals (zp’ers) volgen het liefst een opleiding binnen het eigen vakgebied (70%). Persoonlijke ontwikkeling, oftewel de ontwikkeling van soft skills, en ondernemersvaardigheden zijn minder populair. Dit blijkt uit ons trendonderzoek over de opleiding en ontwikkeling van zp’ers. Wel is twee op de tien zp’ers van plan om in het aankomende jaar een training te volgen om zijn soft skills te ontwikkelen. Het grootste deel van de zp’ers voelt zich verantwoordelijk voor zijn eigen ontwikkeling (81%). De helft van de zp’ers heeft het afgelopen jaar dan ook een opleiding gevolgd. Voor 20 procent is dit echter meer dan vijf jaar geleden. Een klein deel van de zp’ers ziet zijn ontwikkeling als de verantwoordelijkheid van de opdrachtgever; een enkeling vindt dat dit in handen ligt van de arbeidsbemiddelaar. Opleiding binnen het vakgebied staat bij ruim de helft van de zp’ers op de planning voor 2018. Slechts 13 procent van de ondervraagden wil komend jaar niets aan opleiding en ontwikkeling doen. Motivatie tot volgen van opleiding Er zijn drie motivaties voor het volgen van een opleiding voor zp’ers. De belangrijkste motivatie is persoonlijke interesse. Dit is voor de helft van de zelfstandigen de reden tot ontwikkeling. Een iets kleinere groep, namelijk 43 procent, volgt een opleiding om bij te blijven met betrekking tot marktontwikkelingen. Angst om achter te lopen op de concurrentie bestaat onder zp’ers amper. Slechts 7 procent van de ondervraagden geeft dit als motivatie om een opleiding te starten. Zp’ers die futureproof willen zijn, moeten zorgen dat zij de snelle ontwikkelingen in de markt kunnen bijhouden. Het is dan ook een goede zaak dat het merendeel van de zp’ers dit als een eigen verantwoordelijkheid ziet. Ondanks deze verantwoordelijkheid, zien we echter dat de helft het afgelopen jaar geen opleiding heeft gevolgd en 20 procent zelfs de afgelopen vijf jaar niet. Ook zien we dat er minder geïnvesteerd wordt in het ontwikkelen van soft skills, terwijl uit meerdere onderzoeken blijkt dat het ontwikkelen van bijvoorbeeld creativiteit, aanpassingsvermogen en sociale intelligentie van groot belang is. Door opleidingen te volgen op alle gebieden en zich te blijven ontwikkelen, maakt de zp’er zich van grotere toegevoegde waarde voor de opdrachtgever. Geplaatst in ZP en Ondernemen | Tags fastflex, vakmanschap | 7s Reacties
Een interim-manager moet tijdelijk dienstverband aangaan om zich mentaal en formeel te verbinden. Geplaatst 7 december 2017 door Gastblogger Het interview met zorgbestuurder en interim-manager Gijsbert Buijs in het Reformatorisch Dagblag (RD 24-11) geeft een prachtig inkijkje in de wereld van leiderschap, bestuur en organiseren. Daarin gaat het dus vooral om het nemen van verantwoordelijkheid. Het vraaggesprek staat in het kader van het naderende afscheid van Buijs als bestuurder van Eleos, waar hij na vijf jaar vertrekt. Dat is een relatief lange periode voor een interim-manager. Een van de eerste vragen van de interviewer is dan ook wel een begrijpelijke. „Interim-managers”, vraagt Jakko Gunst, „staan bekend als snelle jongens die de boel even opschudden en dan weer naar hun volgende klus toe rennen. Herkent u zich in dat profiel?” Waarop Buijs dit onomwonden ontkent en behartigenswaardige woorden spreekt, die ik graag onderstreep en enigszins uitwerk. De typering van interim-management zoals deze door de interviewer wordt gegeven, zal veel lezers bekend voorkomen. Nogal eens vertrekt een interim-manager na slechts op de winkel gepast te hebben. Of blijft een organisatie in nog grotere verwarring achter dan daarvoor, omdat er wel is ingegrepen maar niet afgehecht. De keuze voor interim-management en de selectie van een interim-manager vraagt dan ook veel zorgvuldigheid van toezichthouders en bestuurders, tijdens vaak turbulente tijden. Het gesprek met Buijs geeft een aantal zaken aan die navolging verdienen. Langer meelopen In de eerste plaats vraagt het nemen van verantwoordelijkheid voor een (interim-)opdracht volledige verbinding met de organisatie. Ook bij een tijdelijke opdracht is er compassie nodig met de bedoeling van de organisatie. Dat is iets heel anders dan als relatieve buitenstaander slechts analyseren wat er niet goed is gegaan, vertellen hoe het anders moet, enkele draconische maatregelen nemen en vertrekken. Die verbinding loopt ook als een rode draad door het gesprek met Buijs heen. Vijf jaar lang verbond hij zich aan Eleos. Hij zegt hierover: „Ik moest pijnlijke ingrepen doen, maar kreeg ook de gelegenheid om wat langer met de organisatie mee te lopen.” Met name dat laatste is een interessant gegeven. Uit ervaring weet ik dat een eerste periode als interimmer relatief de gemakkelijkste is. En de periode die de meeste waardering oogst. Daarin kijkt een interimmer vooral terug naar de periode voor zijn komst, waarin het nogal eens niet goed ging. Na die eerste periode word je echter geconfronteerd met de effecten van je eigen handelen, met je eigen onmogelijkheden en met de weerbarstige praktijk van elke dag. En juist in die fase is er een leider nodig die er staat, die vanuit verbinding verantwoordelijkheid neemt en een organisatie door een moeilijke periode heen sleept. Buijs verbond zich vijf jaar aan Eleos, terwijl hij keek naar wat nodig was. Twee of drie jaar is in een andere situatie wellicht ook een goede periode. Dit vraagt veel afstemming, het nemen van verantwoordelijkheid en het maken van keuzes. Schaduwmanagement In de tweede plaats is het van belang om na te denken over de wijze van invulling van een tijdelijke opdracht. Vaak wordt er bij ziekte, ontslag of een onvervulbare vacature direct aan een interim-manager gedacht. En wordt dit in heel korte tijd geregeld. Een gemiste kans. Ook het inzetten van een interimmer verdient een zorgvuldig selectieproces. Dit proces gaat niet alleen over de zakelijke condities, maar veel meer over het eerder genoemde punt: ben je bereid als ‘buitenstaander’ je daadwerkelijk te verbinden aan de organisatie? Wat is de opdracht? En wat is je stijl van werken? Hierbij kan het niet anders of er wordt ook nadrukkelijk gesproken over de termijn van de opdracht. Het zou winst zijn als deze verbinding ook zichtbaar werd door het aangaan van een tijdelijk dienstverband in plaats van facturatie per gewerkt uur. Dat maakt de inzet van een tijdelijke leider niet alleen veel voordeliger, maar voorkomt ook dat deze zich als interimmer presenteert en positioneert in de organisatie. In het nadenken over de invulling van een vacature is het ook belangrijk alternatieven af te wegen die een veel duurzamere verankering hebben binnen de organisatie. Er zijn mooie voorbeelden van schaduwmanagement, waarbij de aanwezige kennis en ervaring die er is binnen de organisatie wordt ingezet en gemobiliseerd door een voor bepaalde tijd aangestelde leider. En meer dan eens staan er juist tijdens afwezigheid van leiders nieuwe leiders op die bereid zijn te doen wat nodig is. Verankering Organisaties hebben geen behoefte aan interim-managers, maar aan betrokken leiders die zich voor een bepaalde tijd aan de organisatie en haar bedoeling willen verbinden. Buijs spreekt dan ook terecht niet over interim-management maar over termijnmanagement. Leiderschap –of die nu tijdelijk, voor een langere of kortere termijn of vast is– vraagt om leiders die hun verantwoordelijkheid nemen, doen wat nodig is en in die transformatie op hun post blijven zolang de situatie erom vraagt. Ze geven niet alleen de aanzet tot die transformatie, maar zorgen ook voor de goede verankering ervan. Ze zorgen voor het aanspreken van de krachten in de organisatie, door het leidinggeven aan de ontwikkeling van de medewerkers, zodat een opdracht met een gerust hart afgerond kan worden. Dit is niet alleen goed voor de organisatie en de medewerkers, maar ook voor de tijdelijke leider zelf. Want wat is er mooier dan bij het naderend afscheid van een zeer intensieve klus net als Gijsbert Buijs te mogen zeggen: „Buijs kwam, hij zag en hij verwonderde zich.” Dick Both is bestuurskundige. Vanuit zijn organisatieadviesbureau Turn around; leiderschap gevraagd! begeleidt hij organisaties en leiders. Geplaatst in ZP en Ondernemen | Tags interim management, interim-managers | 4s Reacties
Meer vaste banen. En dat is goed nieuws voor zelfstandigen. Geplaatst 6 december 2017 door Hugo-Jan Ruts Er kwamen in het derde kwartaal 57.000 nieuwe vaste banen bij, meldt het CBS. Dat is de grootste stijging in sinds 2009. En dat nieuws komt bovenop dat van ASML, dat aankondigt flexwerkers te vervangen voor vaste contracten. NedCar deed dat al eerder en zoekt nog steeds veel vast personeel. Raakt Nederland van zijn ‘flexverslaving’ af, zoals dat is sommige kringen genoemd wordt? Voor die conclusie lijkt het me nog wat te vroeg. Een groeiende behoefte bij bedrijven om functies weer in te vullen met vast personeel lijkt me een logisch gevolg van hoogconjunctuur. Een in sommige sectoren zeer scherp stijgende krapte op de arbeidsmarkt maakt dat werkgevers er niet meer mee wegkomen om onaantrekkelijke flexcontacten aan te bieden. Maar het is de vraag of de arbeidsmarkt overal even slaafs de wensen van werkgevers gaat volgen. Niet elk bedrijf heeft een even sterk werkgeversmerk als ASML. Er zijn ook genoeg organisaties te noemen die juist meer externen moeten inhuren, juist omdát ze geen vast personeel kunnen vinden. Ook aantal zelfstandigen groeit door Tegelijk met het groeien van het aantal vaste banen blijft ook het aantal startende zzp’ers groeien en is de uitstroom uit zelfstandigheid beperkt, zo laten voorlopige, nieuwe cijfers zien. Blijkbaar is de hoogconjunctuur voor sommigen een uitgelezen moment om de sprong naar het ondernemerschap te wagen. Het achterblijven van salarisverhogingen zal hier voor sommigen vast ook een rol in spelen. Zzp’ers terug in dienst nemen is in sommige sectoren ook makkelijker gezegd dan gedaan. Neem de bouw. Daar staan werkgevers weer te springen om vaste krachten. De uurtarieven voor ervaren zzp-bouwvakkers groeien ondertussen flink. Het animo om in vaste dienst terug te keren naar werkgevers die dezelfde personen in de crisis richting het zzp-schap hebben geduwd is – zachtjes uitgedrukt – niet bij iedereen in de bouwsector even groot. Naar nieuw evenwicht De cijfers rond ontwikkelingen van vaste banen en de groei van zzp’ers zijn nog te beperkt en te mager om al te grote conclusies te trekken. Maar je mag veronderstellen dat we naar een nieuw evenwicht gaan. Zelfstandigen die zich meer senang voelen bij een arbeidscontract krijgen weer meer mogelijkheden om die stap (terug) te maken. Het zij ze gegund. Het is ook goed voor de kwaliteit en het imago van de markt van zelfstandige professionals. Bedrijven en organisaties schieten wat minder in de flex-reflex. Niet elke nieuwe taak wordt opgevuld door een vorm van flex-arbeid. Bewustere keuzes hierin leidt tot betere en hoogwaardigere interim opdrachten. Geen zelfstandigen meer op halfzachte flex-functies, maar hen inzetten op het moment dat je echt tijdelijk externe expertise nodig hebt. Organisaties die hun arbeidsmarktpropositie de afgelopen jaren zwaar verzaakt hebben, betalen nu de prijs doordat ze op dit moment geen vaste personeel kunnen vinden. Ze zullen wel externen moeten inhuren, tegen een stijgend uurtarief. Het wordt een mooi 2018. Geplaatst in ZP en Ondernemen, ZP en Politiek | Tags arbeidsmarkt | 2s Reacties
