"Exploring the future of work & the freelance economy"
SLUIT MENU

Driekwart zzp’ers werkt via intermediair door angst opdrachtgever

Bijna driekwart van de zzp’ers werkt via een intermediair op verzoek van hun opdrachtgever. Dat blijkt uit onderzoek van Vereniging ZZP Nederland. Opdrachtgevers vermijden directe inhuur uit angst voor schijnzelfstandigheid.

Steeds meer zelfstandigen werken niet uit vrije keuze via een intermediair. Dat blijkt uit nieuw onderzoek van Vereniging ZZP Nederland onder ruim 1.350 zelfstandig ondernemers. Bijna driekwart van de respondenten geeft aan dat zij meestal of altijd via een intermediair werken omdat de opdrachtgever dat verlangt of zelfs eist. Volgens de vereniging laat dit zien dat opdrachtgevers nog altijd onzeker zijn over het rechtstreeks inhuren van zzp’ers.

Opdrachtgevers bang voor schijnzelfstandigheid

Van de ondernemers die via een intermediair werken, zegt 41,3% dat dit altijd een eis van de opdrachtgever is en 32,5% dat dit meestal door de opdrachtgever wordt verlangd. Bij elkaar 73,8% van de respondenten. Slechts een kwart kiest dus uit eigen beweging voor een intermediair. 

Voorzitter van Vereniging ZZP Nederland, Frank Alfrink: “Steeds meer opdrachtgevers durven zelfstandigen niet meer rechtstreeks in te huren. Niet omdat zij geen zzp’ers willen inzetten, maar omdat zij bang zijn voor de risico’s rondom schijnzelfstandigheid.”

Zzp’ers lopen opdrachten mis

De gevolgen zijn inmiddels duidelijk zichtbaar. 40,3% van de ondervraagde zelfstandigen geeft aan het afgelopen jaar een opdracht te zijn misgelopen omdat zij niet rechtstreeks konden worden ingehuurd. Ook werkt inmiddels 30,9% van de respondenten sinds de strengere handhaving van de Wet DBA vaker via een intermediair dan voorheen.

Intermediair geen toegevoegde waarde

Opvallend is dat de belangrijkste reden om via een intermediair te werken niet ligt in de dienstverlening van de intermediair zelf. Bijna de helft (48,7%) noemt als belangrijkste voordeel dat een intermediair toegang biedt tot opdrachten die anders niet bereikbaar zijn. Tegelijkertijd vindt 25,9% dat een intermediair helemaal geen toegevoegde waarde biedt. Ook in de open antwoorden komt een duidelijk beeld naar voren. Zo schrijft een respondent:

“Ze bieden voor mij geen meerwaarde. Voor mijn werk een noodzakelijk kwaad omdat opdrachtgevers niet rechtstreeks met zzp’ers durven werken.” Een andere ondernemer zegt: “Opdrachtgevers moeten vanwege angst voor de Wet DBA vaak via een tussenpersoon werven.” 

Opdrachtgevers zoeken zekerheid

Volgens Vereniging ZZP Nederland laat het onderzoek zien dat de onzekerheid rondom schijnzelfstandigheid nog altijd grote gevolgen heeft voor de arbeidsmarkt.

Alfrink: “Opdrachtgevers zoeken zekerheid en kiezen daarom steeds vaker voor een extra schakel tussen zichzelf en de zelfstandige. Nutteloos want de crux zit hem in de inhoud van de opdracht. Uiteindelijk betaalt iedereen daarvoor de prijs: de opdrachtgever, de zelfstandige én de arbeidsmarkt. Middels onze inbreng voor de gesprekken over de Zelfstandigenwet, proberen wij de onzekerheid bij opdrachtgevers weg te nemen”.

De ZiPredactie plaatst hier interviews en eigen artikelen. Daarnaast persberichten, aankondigingen of (met toestemming) overgenomen artikelen. (contact: info[AT]zipconomy.nl) Bekijk alle berichten van ZiPredactie

7 reacties op dit bericht

  1. Zoals gewoonlijk: de ZZP’er bestaat niet. Ik werk voor een multinational en ben zeer tevreden met mijn intermediair/broker. Die werkt namelijk veel efficiënter dan mijn logge/bureaucratische opdrachtgever. Tegelijkertijd kan ik gewoon zelf met mijn opdrachtgever jaarlijks het uurtarief bepalen. Hoe de opdrachtgever en broker en vervolgens onderling regelen is niet mijn zorg.

      • Ja want ik voldoe aan alle criteria van de Deliveroo en Uber arresten van de HR. Op één criterium na bij één van mijn opdrachtgevers. Omdat ik daar, naar volle tevredenheid van beide partijen, al langere tijd voor werk. En waar de broker toevallig tussen zit. Maar dat valt volledig weg tegen alle andere criteria. Sterker nog. Ik wijs veel opdrachten af en heb dus volledige zelfstandige vrijheid om te werken voor wie ik dat wil. Zoals ik al aangaf: de ZZP’er bestaat niet. Er zijn levensgrote verschillen tussen ZZP’ers.

  2. Ik vraag me af, is dat dan wel als echte zzp’er via de intermediair? Of gaat het om payroll/detachering? Bij het laatste ben je feitelijk geen zzp’er meer, en gaat er vaak ook veel meer marge naar de intermediair. Sommige tussenpartijen proberen nu misbruik te maken van het feit dat opdrachtgevers het niet aan durven.

    • Nee, is geen payroll of detachering maar tussenkomst. De opdrachtgever contracteert met de broker en de broker sluit een overeenkomst van opdracht met de zzp-er. De opdrachtgever van de zzp-er is dan dus de broker en niet de organisatie waarvoor die zzp-er eigenlijk werkt. Er wordt wel gewoon een factuur opgemaakt (meestal door de broker) voor de door de zzp-er geleverde uren of diensten. Die wordt vervolgens door de inhurende organisatie aan de broker betaald, waarna de broker de zzp-er betaalt. De inhurende organisatie meent zo de risico’s van schijnzelfstandigheid naar de broker te kunnen verleggen en bijvoorbeeld te kunnen voorkomen dat de zzp-er een dienstverband claimt bij de inhurende organisatie. Daarnaast kan het voor grote organisaties die veel inhuren ook gewoon handig zijn om al die inhuur via 1 kanaal te laten verlopen.

      • Dat begrijp ik, als Software Engineer werk ik ook al jaren op deze manier. Echter, in mijn branch kan dit vrijwel niet meer omdat opdrachtgevers bang zijn voor schijnzelfstandigheid. Dan blijft alleen payroll/midlance over waarbij er ongelofelijk veel aan de strijkstok blijft kleven. Terwijl het risico voor de zzp’er (die dat dan eigenlijk niet meer is) hetzelfde blijft.

  3. In de ideale wereld is een intermediair voor de zzp’ers een soort van ‘agent’. Een saleskanaal, een inhoudelijke sparringspartner, een loopbaancoach en ook nog eens een plek waar je af en toe bij de borrel soortgenoten tegen kan komen en zelf (naast wat ze doen voor opdrachtgevers). En ja, dan mag wat geld (lees marge) kosten.
    De realiteit is dat die bureaus die tussen de opdrachtgever en de opdrachtnemer zitten met een (groeiend?) imagoprobleem zitten. Heel populair zijn ze niet, zo blijkt ook wel uit dit onderzoek van ZZP Nederland
    Feit is dat ‘grip op inhuur’ bij veel organisaties bestaan uit gebruik maken dienstverleningsvormen (die worden in dit onderzoek voor het gemak maar allemaal intermediair genoemd). Van brokers (die vaak niet meer dan een administratieve functie hebben, tegen overigens heel beperkte marges), MSP, marktplaatsen, preferred suppliers. Die dan allemaal weer werken met bureaus.
    Het afwentelen van ‘compliance risico’s’ is zeker een drijfveer en groeifactor voor dienstverleners en zo ontstaat dit beeld onder de zzp’ers (‘inhuur via bureau uit angst’)
    Overigens denk ik dat voor zzp’ers deze (relatief nieuwe modellen) ook hun voordelen oplevert. Kwam vroeger (toen de markt stuk minder transparant was en veel bestond uit gesloten netwerken) er maar eens tussen (als je al wist waar de opdrachten waren) + deze bureaus hebben het voor opdrachtgevers een stuk eenvoudiger gemaakt om opdracht uit te zetten en ingevuld te krijgen, wat bijdraagt aan een fors gegroeide markt voor zzp (ten koste ook van bijv consultancybureaus waar voorheen veel opdrachten heen gingen).
    Blijft overeind dat er de hele sector (in al zijn verschijningsvormen, met elk weer een eigen brancheorganisatie) dit soort uitkomsten serieus moet nemen.
    Daarbij gaat het – denk ik- deels over beeldvorming (wat doe je nu, in belang van wie en tegen welke kosten (want: ook een feit, die bureausmarges zijn door de jaren heen eerder flink gedaald dan gestegen) plus hoe zorg er voor (als partijen tussen vraag en aanbod) dat je de juiste waarde levert aan beide kanten van de teken.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *



×