Maandelijkse archieven: juni 2012

Onder ‘moeders’ paraplu of heft in eigen hand? Is ‘Eigen Risico Dragen Ziektewet’ een HR best practice?

Ga je als werkgever mee in de stroom of zoek je naar mogelijkheden om proactief kosten te managen? Bijvoorbeeld op het gebied van Sociale Zekerheid. In mijn zoektocht naar mooie best practices liep ik onverwacht op tegen een nog voor vele werkgevers onbekende winstpakker. De komende maanden neem ik jullie mee in mijn zoektocht naar de mooiste best practices in HR land. Aan de hand van een 6-tal criteria probeer ik uit te vinden of er sprake is van een best practice. Om uiteindelijk te komen tot een Finest 50 lijst met elkaar onder de titel HR op volle toeren.

Even een recap: wat is ook al weer een best practice?

In mijn ogen is een best practice een bewezen succesformule bij organisatie x die ook succesvol kan zijn bij organisatie y. Zodoende hoef je als organisatie y niet weer het wiel opnieuw uit te vinden. De kinderziektes zijn eruit en dus succes verzekerd. Risicoloos delen en vermenigvuldigen. Er ligt een wereld open.

Vandaag wil ik het hebben over het Eigen Risico Dragerschap voor de Ziektewet (ERD). Sinds een aantal jaren het overwegen waard. Is hier sprake van een best practice of niet?

Wat is Eigen Risico Dragen Ziektewet eigenlijk?

Wat we weten is dat de overheid de (financiële) verantwoordelijkheid voor zieke (ex)werknemers steeds meer bij de werkgevers legt. Door deze verantwoordelijkheid te geven worden werkgevers veel meer gestimuleerd maatregelen te nemen om werknemers zo snel mogelijk weer aan het werk te krijgen en te houden. Vanuit deze visie betaalt de werkgever mee aan de ZW  uitkeringen van (ex)werknemers. De hoogte van een deel van deze premie is namelijk afhankelijk van de instroom van zieke werknemers in de ZW. Het gemiddelde ervan bepaald de premie. Wat als je qua verzuim beter presteert als werkgever dan de gemiddelde werkgever?

Dan is het dus erg interessant om eigenrisicodrager te worden.

Sinds 1 januari 2003 kunnen werkgevers eigenrisicodrager worden en dit risico bij een private verzekeraar onder brengen. Werkgevers worden dus feitelijk zelf ‘uitvoerder’ van de Ziektewet. Uit cijfers blijkt dat deze werkgevers het op dit vlak vaak veel beter doen dan de publieke uitvoerder, UWV. De gemiddelde ziekteduur daalt fors met meer dan 50% en de instroom in de WGA is substantieel lager. De komende jaren zal de overheid steeds meer kosten afwentelen op de werkgevers en is het dus het overwegen waard om ERD te worden en het heft in eigen hand te nemen. Klaar voor de toekomst.

Wat zijn de voordelen

  • Boter bij de vis; lager gerealiseerd verzuim dan ook lagere kosten verzuim.
  • Transparantie en inzicht in alle voortgangsactiviteiten rond de verzuimbegeleiding
  • Meer regie en invloed op duur en hoogte van het verzuim
  • Lagere instroom in de WGA

Is hier sprake van een best practice?

De criteria op een rijtje

Op het gebied van HR is onderstaand lijstje m.i. een goede graadmeter voor succes:

  1. Gerelateerd aan de HR trend
  2. Award winning
  3. Trending topic (gevestigd of in wording)
  4. Eventueel wetenschappelijk bewezen
  5. Kosten verlagend of performance verhogend
  6. HR directeur c.q. owner/sponsor is een veelgevraagde spreker hierover

Willen we kunnen spreken van een échte best practice dan moet aan minimaal 5 van deze 6 criteria voldaan worden. Hieronder de test.

1.    Gerelateerd aan de HR trend *

Er zijn verschillende trends in HR anno 2012. We zien trends zoals de wel bekende vergrijzing, de komst van generatie Y (in sommige bedrijven al meer dan 50% van de workforce) en het bewust inzetten van sociale media voor bijvoorbeeld arbeidsmarkt communicatie. Daarnaast is efficiency een steeds belangrijker drijfveer ook in HR land. Om deze efficiency te kunnen meten heb je inzicht in de cijfers nodig. Ofwel HR analytics. De cijfers spreken bij ERD voor zich, het loont de moeite. Dus in lijn met de trend. Eén ster.

2.    Award winning

Ik heb nog geen bedrijf/werkgever gevonden welke door het verschaffen van een eigen risicodragerschap in de prijzen is gevallen. Er is geen Award op dit gebied nog vergeven, misschien een goede reden om hier eens wat aan te veranderen. Geen ster.

3.    Trending Topic

Er is weinig tot geen publiciteit over het Eigen Risico Dragerschap op social media. Recente zoektochten op #ziektewet #ERD en #uitvoering leverde weinig tot geen tweets op. Met recht een onterechte onbekendheid. Geen ster.

4.    Wetenschappelijk onderzoek

Er is weinig tot geen wetenschappelijk onderzoek of bewijsvoering inzake ERD ZW. Wel bestaat er een onderzoek uit 2009 van de SEO (Economisch Onderzoek Amsterdam) welk instituut is gelieerd aan de UvA met de volgende conclusie voor de sectoren overheid en onderwijs op het gebied van de WerkeloosheidsWet. Het eigenrisicodragerschap WW, al dan niet in combinatie met het ambtelijk ontslagrecht, vormt geen belemmering voor het aannemen van oudere werknemers bij de overheid en in het onderwijs. Ook lijkt het een efficiënt, doelmatig, flexibel en slagvaardig functioneren van overheids- en onderwijsorganisaties als werkgever niet belangrijk in de weg te staan. Alleen op het aannemen van werklozen heeft het eigenrisicodragerschap WW mogelijk een drukkend effect. Niet wetenschappelijk bewezen. Geen ster.

5.    Kostenverlagend en/of performanceverhogend*

Het loont de moeite! Dus op dit criterium wordt ruim gescoord. Met een daling van gemiddeld 50% in de verzuimcijfers zou iedere werkgever, groot of klein, dit in overweging moeten nemen. Natuurlijk zijn er situaties waarin het wellicht geen goed idee is om eigen risico drager te worden.

Echter we gaan in deze test uit van de gemiddelden en voor de gemiddelde werkgever werkt ERD uitstekend. Eén ster.

6.   HR directeur is een veelgevraagde spreker hierover*

Een bedrijf dat sinds 2 jaar ERD ZW heeft ingevoerd is Olympia Uitzendbureau. Ik spreek hierover met Paul Verdiesen, verantwoordelijk voor de Backoffice van Olympia. Paul geeft 2 redenen aan waarom Olympia hiervoor heeft gekozen. Ten eerste is het inderdaad financieel een stuk aantrekkelijker doordat er nu minder premie wordt betaald. Ten tweede is de winst met name dat Olympia veel meer grip heeft op haar zieke uitzendkrachten. Het gemiddelde verzuim van hun uitzendkrachten is gedaald van 30/35 dagen naar 5/6 dagen. Dat is een majore verbetering en daarmee ook onderscheidend naar hun klanten. Uitzendkrachten via Olympia zijn veel minder vaak/lang ziek. Voorlopig nog een mooi concurrentie voordeel dat door ERD is bereikt. Paul geeft aan dat hij frequent wordt geraadpleegd door bedrijven in de uitzendbranche (daar speelt dit het meest) over deze businesscase. Met de ERD voor de WGA op stapel wint het onderwerp aan populariteit, echter alleen in deze specifieke branche. Daarom 1/2 ster.

Eind conclusie 2,5 sterren

Het eigen risicodragerschap ZW is tot op heden geen best practice te noemen. Het heeft op belangrijke criteria (nog) geen ster weten te scoren. Wanneer ERD meer publiciteit gaat krijgen bij een bredere doelgroep (meerdere branches) kan dit snel veranderen. ERD heeft het in zich een échte best practice te worden. Er valt veel te winnen voor bedrijven die op dit terrein de eigen performance (nog) niet kennen. Klakkeloos onder de paraplu van het rijk blijven is geen optie lijkt me. Daarnaast staan de ontwikkelingen op dit terrein niet stil dus maak je klaar voor de toekomst. Het eigenrisicodragerschap kun je jaarlijks op 1 januari of 1 juli laten beginnen en aanvragen via de Belastingdienst. Wie durft?

Geplaatst in Professioneel inhuren | Tags , , | 3s Reacties

‘Dutch Design’: Flexconferentie op Papendal. Zoeken naar nieuwe balans tussen flex en zekerheid.

Begin dit jaar berichtte het tv programma Zembla over de ‘rafelranden’ van de flex-arbeidsmarkt. Ik was betrokken bij de totstandkoming van het programma dus ik zat twitterend voor de buis om de uitzending van commentaar te voorzien.

Er ontstond met een aantal mede-twitteraars consensus over ‘dat dit niet de bedoeling kon zijn’  van een flexibele arbeidsmarkt en collega Ton Wilthagen stelde voor om met een aantal verstandige mensen tot een nieuwe balans tussen flexibiliteit en zekerheid te komen en gebruikte daarvoor de hashtag #flexconferentie

Afgelopen donderdag was het zover: ongeveer 100 mensen met belangstelling voor dit thema en uit verschillende achtergronden verzamelden zich op Papendal om onder het motto “Dutch Design” aan sociale innovatie te doen en zodoende te komen tot een samenhangend pakket maatregelen rond ‘flex en zekerheid’.

Allereerst brachten de deelnemers in ‘maximaal gemengde groepen’ in kaart wat ze positieve en negatieve ontwikkelingen op de Nederlandse arbeidsmarkt vonden. Daarna werd gebrainstormd over de toekomst van de Nederlandse arbeidsmarkt, oplossingen verzameld en uiteindelijk werden de oplossingen ‘gescored’. Zie de website van Factor Vijf voor de resulterende mindmaps.

Oplossingen voor herstel balans

De oplossingen waren geordend in een matrix twee dimensies: thema en ‘governance-niveau’. Thema’s waren onder meer “Contract”, “WW en inkomensderving”, “Scholing en leren”, “Arbeidsongeschiktheid en ziekte” en de bedoeling was om na te denken over arrangementen die toegankelijk zijn ongeacht de juridische vormgeving van de werkrelatie. Het ‘governance-niveau’ bepaalde waar de bedachte oplossing het best ten uitvoer kan worden gebracht: op nationaal niveau, op collectief (CAO, regio, etc.) niveau of op het niveau van de individuele arbeidsrelatie in organisaties.

Ik laat hier een aantal oplossingen de revue passeren. De keuze van onderwerpen is volledig de mijne en het commentaar op de oplossingen evenzeer. De organisatoren van de Dutch Design flexconferentie (Ton Wilthagen, Linde Gonggrijp, Bibi de Vries, Marjolein ten Hoonte, Aukje Nauta en ondergetekende) werken nog aan een meer afgewogen ‘eindpakket’, waarbij ongetwijfeld meer recht zal worden gedaan aan de zeer diverse inbreng van alle deelnemers.

Geen onderscheid in contract

Veel stemmen gingen op om de verschillende contractvormen te laten vallen. Los van de vraag of dit zou kunnen, denk ik dat alle verschillende contracten wel degelijk nut hebben op de arbeidsmarkt. Het gaat er volgens mij om dat de verschillen in contractvorm geen ongewenste effecten buiten de arbeidsmarkt hebben. Kortom, het is niet erg dat er contracten voor bepaalde tijd bestaan naast contracten voor onbepaalde tijd, maar het is wel problematisch dat degene met een contract voor bepaalde tijd veel meer moeite heeft om een hypotheek te krijgen of bv. een partner uit het buitenland hier naartoe te laten komen.

WW en inkomensderving

Ook erg veel enthousiasme was er op Papendal voor een meer ‘individuele’ spaarregeling voor werkloosheid. Hoe deze ‘pot’ dan moet worden opgebouwd en onder welke voorwaarden je daarvan gebruik kan maken en waarvoor was al wat minder duidelijk. Er bestond ook nog erg veel zorg over oneigenlijk gebruik. Mijn inschatting is  het werkloosheidsrisico moeilijk te verzekeren is met een individuele spaarpot, omdat de risico’s zo ongelijk verdeeld zijn en degenen met de grootste risico’s over het algemeen de kleinste spaarpot zullen hebben.

Arbeidsongeschiktheid en ziekte

Naast de bekende discussie over een arbeidsongeschiktheidsregeling voor zelfstandigen kwam in deze discussie ook naar voren dat de ‘loondoorbetalingsplicht bij ziekte’ een onevenredig groot risico bij werkgevers legt wanneer deze mensen voor onbepaalde tijd als werknemer in dienst nemen. Naast 2 jaar loondoorbetaling geldt ook nog een reïntegratieverplichting van maar liefst 10 jaar. Voor de meeste vormen van flexibele arbeid gelden deze verplichtingen in veel mindere mate of zelfs helemaal niet. Een en ander betekent, dat werkgevers zeer terughoudend zijn om mensen een contract voor onbepaalde tijd aan te bieden. Een vergaand voorstel om de balans tussen verschillende contractvormen op dit punt te herstellen was het opnieuw invoeren van een collectieve ziektewetregeling. Daarbij moet natuurlijk wel aandacht blijven voor het in de hand houden van ziekteverzuim en instroom in arbeidsongeschiktheid

Consensus

Wat ik zelf nog het meest bemoedigende aan deze bijeenkomst vond, was hoe snel vogels van diverse politieke pluimage het eens werden over de noodzaak van het garanderen van een minimum niveau van sociale bescherming en het voorkomen van concentratie van sociaal-economische problemen bij één groep. En hoe constructief men in staat bleek om aan oplossingen te werken. Het poldermodel is niet dood, het was springlevend in Papendal afgelopen donderdag.

Geplaatst in Professioneel inhuren, ZP en Politiek | Tags , , | Laat een reactie achter

Marketingsucces in moeilijke tijden. 5 stappen & tips voor de zelfstandig ondernemer.

Zeker nu de economie niet echt meewerkt voor jou als ondernemer, is het soms lastig om te blijven geloven in je eigen kracht. Opdrachten lijken te stagneren. Je vraagt je af of je meer moet gaan acquireren. Je vraagt je wellicht ook af of je nog op het goede spoor zit en of je marketing wel goed is ingericht. Ik zie het bij veel zelfstandige professionals gebeuren en sommigen worden er zo onrustig van dat ze toch die vaste baan serieus overwegen.

Zelf heb ik ook diverse malen meegemaakt dat ik een omgeving terecht kwam waar men het spoor even bijster was of waar de markt behoorlijk tegenzat. Ik heb echter diverse voorbeelden uit mijn eigen praktijk waarbij een gerichte marketingaanpak echt het verschil heeft gemaakt. Ik wil die verhalen graag met je delen. Wat ging er mis en wat ging er goed? En wat kun jij daarvan leren? Hieronder volgt het verhaal over een afdeling die eigenlijk geen bestaansrecht leek te hebben.

Vreemd eendje werd trotse zwaan

Toen ik als marketeer startte bij een adviesbureau, kwam ik op een afdeling terecht en werd als een vreemd eendje beschouwd binnen de organisatie. Het adviesbureau adviseerde gemeenten en onderwijsinstellingen bij het optimaliseren van hun vastgoedbeleid.  De afdeling waar ik werkte verkocht roostersoftware, niet direct een voor de hand liggend product binnen deze adviesclub.

Eén van de adviseurs was echter in aanraking gekomen met een zeer geavanceerd roostersoftwareprogramma en enthousiast geraakt over de mogelijkheden van deze software voor het Nederlandse onderwijs. Hij besloot licentiehouder te worden voor Nederland. De afdeling gooide geen hoge ogen bij de directie en collega’s van het adviesbureau. In een bepaalde fase werd zelfs vrij kritisch gekeken naar het bestaansrecht, omdat dit product niet leek aan te sluiten op de core business van de organisatie.

Wat was het probleem?

  • Er waren te weinig klanten.
  • Klanten waren relatief onbekend met het product. De markt kende eigenlijk het begrip ‘automatisch roosteren’ nog niet. Menig roosteraar werkte nog met zo’n prachtig bord met gekleurde kaartjes en geloofde absoluut niet dat je dat complexe proces zou kunnen automatiseren.
  • Er was geen budget voor een verkoopafdeling en bovendien was het een dermate ingewikkeld programma dat je niet genoeg had aan een verkoopbezoek van een uur om even te laten zien ‘hoe het werkte’.

Wat was de uitdaging?

  • Via direct marketing moesten de prospects bewogen worden een hele dag vrij te maken om het programma in werking te zien op een locatie in het midden van het land.
  • De klant moest uitgedaagd worden om aan te durven het roosterproces ‘aan de computer over te laten’.
  • Er moesten nieuwe klanten komen.

Hoe kwamen we vanuit de rode cijfers naar succes?

Stap 1: Het probleem van de klant helder maken

Om te beginnen hebben we het probleem van de klant scherp neergezet. Degene die belast was met het rooster zat iedere zomervakantie opnieuw weer eindeloos te puzzelen om alle eisen van docententen ten aanzien van de werkuren, in te passen binnen de roosters (en vakkenpakketten) van de leerlingen. Vervolgens was er dan nog vaak een onverwachtse wijziging waardoor het rooster op het laatste moment moest worden aangepast, net nu die puzzel eindelijk rond was. Stress en overuren alom!

Tip voor jou: Benoem het probleem van je klant. Waarvan ligt hij echt wakker van en wat kun jij daarin betekenen?

Stap 2: De ambities van de klant benoemen

Om helder te krijgen waar een goed roosterprogramma in de ogen van klanten aan zou moeten voldoen en wat hij ermee zou willen bereiken, hebben we een gericht klantonderzoek gehouden. Hieruit kwam een hele lijst met eisen die men graag ingevuld zou zien. Omdat het programma al 25 jaar wereldwijd binnen het onderwijs werd gebruikt, was er bijna geen eis te bedenken waaraan het programma niet kon voldoen. We konden dus aan alle wensen en eisen voldoen.

Tip voor jou: Benoem de ambities en de dromen van jouw klant. Wat wil jouw klant dolgraag bereiken en hoe kun jij hem daarbij helpen met jouw expertise en ervaring?

Stap 3: Referenties inzetten

Je kunt natuurlijk zelf hard roepen hoe goed je product is, maar dan krijg je toch een beetje het effect “Wij van WC-eend adviseren WC-eend”. Beter is het om met referenties te werken. Uit diverse onderzoeken is gebleken dat dit psychologisch gezien een heel sterk effect heeft. Niet voor niets zie je in die Teleshopping programma’s altijd mensen die vertellen hoeveel voordeel zij hebben ondervonden van een bepaald product. En wees eerlijk, ben je daardoor soms ook wel eens in de verleiding gebracht om het product aan te schaffen?  Ik wel. Zo hebben we ooit een onhandig stoomapparaat aangeschaft wat we daarna bijna nooit meer gebruikt hebben. Ook heb ik nog eens getracht om mijn buikspieren te trainen terwijl ik zelf gezellig TV zat te kijken met een stel vibrerende ‘spierstimulators’ opgeplakt. Werkte voor geen meter natuurlijk!

Afijn, wij hebben die referenties dus ingezet om aan te onderbouwen wat de voordelen van het roosterprogramma waren. De onderwijsinstellingen die met het programma werkten, waren heel tevreden en zonder meer bereid hiervan te getuigen; dat werkte bijzonder goed.

Tip voor jou: Vraag tevreden klanten om een mooie referentie af te geven. Zet die referenties op je site en/of op je LinkedIn profiel.

Stap 4: Timing

Voor sommige diensten en producten geldt dat er bepaalde momenten in het jaar zijn waarop mensen meer dan gewoonlijk openstaan voor een verandering. Zo hebben mensen in het nieuwe jaar en direct na de grote vakantie altijd meer drive om te veranderen. In januari zitten de sportscholen altijd vol en na de zomervakantie (en ook in het nieuwe jaar) solliciteren veel mensen naar een nieuwe baan. Dit patroon gold ook voor de verkoop van de roostersoftware. In januari mailden we de roostermakers vast dat het nu nog mogelijk was om te  voorkomen dat men weer de hele zomer met die roosterellende zou komen te zitten. In september, met de roosterellende nog vers tussen de oren, stond deze doelgroep ook zeer open voor een andere aanpak.

Tip voor jou: Onderzoek eens of jouw klanten ook een soort seizoenspatroon kennen waarbij ze op bepaalde momenten meer ontvankelijk zijn voor jouw diensten of producten.

Stap 5: Wees laagdrempelig

Om mensen vertrouwd te maken met het programma, hadden we een demo met daarin een minischooltje ontwikkeld, waarmee de roostermakers konden stoeien om zich de aanpak eigen te maken. Dat gaf een goed beeld van de werkwijze en veel mensen waren daarna over de streep getrokken om ‘voor het grote werk te gaan’.

Tip voor jou: Onderzoek eens of je jouw klanten op een laagdrempelige manier kunt laten kennismaken met je dienstverlening. Je kunt denken aan een e-book, een checklist, een workshop, een teleseminar etc. Er zijn op dit vlak vaak meer mogelijkheden dan je denkt!

Stap 6: Biedt, indien mogelijk, aanvullende diensten

Als je op een logische manier aan cross-selling kunt doen, is dat interessant qua omzet en daarnaast is het voor de klant vaak prettig als hij meerdere diensten bij dezelfde vertrouwde leverancier kan afnemen. Voor de klanten die de roostersoftware hadden aangeschaft, heb ik een uitgebreid cursusaanbod ontwikkeld dat gretig werd afgenomen. Het resultaat was dat de klant een goed inzicht kreeg in alle mogelijkheden die deze software bood, waardoor de tevredenheid van de gebruikers sterk werd verhoogd. En omzettechnisch was het natuurlijk ook leuk.

Tip voor jou: Onderzoek eens of je nog andere diensten kunt aanbieden die op een logische wijze in het verlengde liggen van wat je nu al doet.

Het resultaat van deze aanpak, een bedrijf dat al meer dan tien jaar succesvol draait!

Binnen vrij korte tijd, had de afdeling roostersoftware een uitstekende marktpositie, draaiden we mooie omzetten, gaven we vier trainingen per week en wilde veel mensen binnen het adviesbureau graag met onze afdeling samenwerken. En het leukste is, het succes duurt nog steeds voort. De adviseur die ooit besloot licentiehouder voor Nederland te worden, is in 2004 uiteindelijk voor zichzelf begonnen. Het bedrijf groeit nog steeds.

Geplaatst in ZP en Ondernemen | Tags , | Laat een reactie achter

Mark’s Plaats. Review Ikki.nl. Jobboard zonder jobs… 1 M.

In deze nieuwe column bespreekt Mark Bassie op persoonlijke titel regelmatig op maandag een website, platform of portal met opdrachten voor zelfstandige professionals (ZP’ers).

Hij eindigt steeds met een beoordeling van inhoud, vorm en opzet met 1 tot 5 M’s. Hij oordeelt hierbij als ZP’er en niet als opdrachtgever.Als u zelf een site kent die u wilt laten beoordelen, stuur dan een mail naar info@flex-beheer.nl.

De beoordeling:

  • M = Geen tijd en geld aan besteden
  • MM = Waarschijnlijk zonde van je tijd en geld
  • MMM = Alleen als je betere alternatieven al hebt bezocht
  • MMMM = Kan zeker resultaat opleveren
  • MMMMM = Hier moet je beginnen met zoeken

IKKI.nl: Geen opdrachten, geen bestaansrecht

Dit kan de kortste review worden die ik tot nu toe heb gedaan op Zipconomy. Er is in de afgelopen 30 dagen geen enkele freelance opdracht geweest op IKKI.nl. Dat valt al te zien op de homepage, maar ik verkeerde nog in de hoop dat als ik een gratis profiel ging aanmaken ik misschien meer te zien kreeg. Maar helaas, geen enkele opdracht te vinden. En er valt op de site verder ook niets te vinden over het aantal opdrachten uit het afgelopen jaar of wat ik er als freelancer van mag verwachten. Wel de obligate standaardteksten die ik zo langzamerhand heel goed ken: “Ruim aanbod van opdrachten”

IKKI kan je altijd de meest actuele opdrachten van de top van het Nederlandse bedrijfsleven en overheid bieden. Heb je eenmaal die interessante opdracht te pakken, dan houdt de service niet op. Dat valt zwaar tegen dus. Wat ze met die ‘service’ bedoelen blijkt als we doorlezen. Dan blijkt dat ik als freelancer verplicht word om een contract af te sluiten met een tussenbedrijf dat CapitalP ZZPay heet. Die gaat dan mijn gegevens beoordelen en als zij het risico aanvaardbaar vindt, dan mag ik via hen de opdracht gaan uitvoeren. En u begrijpt het al, voor deze gedwongen ‘service’ betaalt de ZP’er € 2,50 per uur.

IKKI is overigens een handelsnaam van Boostr B.V. en is verantwoordelijk voor de exploitatie van de site Ikki.nl (inclusief alle andere internetsites van Ikki bereikbaar via aan deze domeinnaam gerelateerde sublevel domeinnamen). Boostr B.V. is gevestigd te Almere en kantoorhoudende te Landdrostdreef 124, 1314 SK Almere. Er blijkt een lijn met uitzendorganisatie USG waarover ik op de site officieel niets kan vinden. Wel veel uitzendbanen (want die zijn er wel te vinden) van USG en Start People. En toevallig is CapitalP een member of USG People blijkt als ik wat Google. En op bovengenoemd adres zit ook het hoofdkantoor van USG Innotiv. Toevallig allemaal……

Op de site kan je ook bijvoorbeeld een community vinden met interessante IKKI’s, zoals John Herfkens, de algemeen directeur van USG Restart. Ik heb hem meteen een uitnodiging gestart om contact te leggen, want ik heb wel wat vragen aan hem. Gek is dat de standaard-tekst aan hem een uitnodiging is om op IKKI te komen. Gek want daar zit hij toch al op?

Kleine lettertjes om niet vrolijk van te worden

Ook van de algemene gebruikersvoorwaarden word ik niet vrolijk. Wat te denken van dit juridische hoogstandje: Ikki verleent u binnen de grenzen zoals weergegeven in de Algemene Gebruikersvoorwaarden een persoonlijk recht om haar Site en de op haar Site ter beschikking gestelde gegevens en bestanden te bekijken en/of te beluisteren op de wijze en in het format waarop deze gegevens en bestanden op de site van Ikki ter beschikking zijn gesteld, een en ander slechts indien en voor zover dit gebruik is gericht op het leggen van individueel contact met andere gebruikers, het op de Site van Ikki oprichten van gemeenschappen van gebruikers en/of het vervullen van een concrete vacature.

En ook van het privacy-reglement word ik niet vrolijk: Als je pech hebt krijg je er ook nog een hoop reclame erbij. En natuurlijk kunnen we daar zo vanaf met 1 mailtje, maar zou het niet netter zijn om het gewoon netjes te vragen aan elke nieuwe IKKI?

Indien de Gebruiker zich bij Ikki registreert, dan wel een Profiel aanmaakt op de Site van Ikki worden de door hem daarbij verstrekte persoonsgegevens verwerkt met als doel:

  • de (inhoud van de) Site van Ikki en de daarop geplaatste advertenties beter op de wensen en behoeften van de Gebruiker af te stemmen;
  • de Gebruiker te informeren (per e-mail, SMS of ander elektronisch communicatiemiddel) over door Ikki aangeboden soortgelijke producten en diensten,
  • de Gebruiker te informeren (per e-mail, SMS of ander elektronisch communicatiemiddel) over aan de dienstverlening van Ikki gerelateerde zaken die voor de Gebruiker naar het oordeel van Ikki van belang zijn (waaronder updates van de Site van Ikki, (nieuwe) Vacatures en/of Freelance-opdrachten, door (Gemeenschappen van) Gebruikers en/of Opdrachtgevers en/of Ikki georganiseerde events, opleidingsmogelijkheden, werkgerelateerde aangelegenheden etc.);
  • de Gebruiker te informeren over de producten en/of diensten van door Ikki zorgvuldig geselecteerde partners door plaatsing van informatie hieromtrent op de Site van Ikki;

Het lijkt erop alsof ze bij USG in 2009 iets leuks hebben bedacht want er zijn veel onderscheidende functionaliteit en mogelijkheden te vinden. Maar nu er geen opdrachten te vinden zijn, zijn ze alleen vergeten er officieel mee op te houden in elk geval voor freelancers.

En een opdrachten-site zonder opdrachten- hoe goed bedoeld ook wellicht- ja die is niet meer dan 1 M waard…

Geplaatst in Professioneel inhuren | Tags | 1 Reactie

De nieuwe strategie van Alliander: Optimale flexibiliteit bij inhuur flex.

Petra Hermans verruilde onlangs haar positie als Recruitment Manager bij Alliander voor een mooie nieuwe uitdaging, namelijk om MSD opnieuw op de arbeidsmarktkaart te zetten. Ik was nog net op tijd om het met Petra te hebben over een van de grote dossiers waar ze de afgelopen jaren mee bezig is geweest: de strategie van Alliander als het gaat om inhuur van interim professionals. Dat er bij Alliander gemiddeld 1.000 man externen aan het werk zijn maakt de noodzaak van zo’n strategie al snel duidelijk.

Alliander heeft ZZP’ers nodig, maar die kwamen te moeilijk binnen

Jullie zijn nu net klaar met het hele aanbestedingstraject rond het inhuurproces. Zowel als het gaat om de wervingskant als de beheerkant. Daar ligt een andere opzet aan ten grondslag. Hoe zijn jullie daar toe gekomen en wat was de aanleiding.

We komen bij Alliander uit een situatie waar er wel erg veel externen rondliepen. Op het hoogtepunt meer dan 2.000. Zonder dat daar veel grip op was. Dat aantal is nu fors teruggedrongen, maar we kiezen er heel bewust voor om met 10-15% flex te blijven werken. Om pieken op te vangen en om projectmatig te werken. Dan heb je het over soms 700 externen, en in andere periodes 1.300. Alle aanleiding dus om goed na te denken over onze inhuurstrategie.

We zijn begonnen met een grondige analyse van onze leveranciers en de wensen van onze interne klanten. Die hebben we afgezet tegen de ontwikkeling op de arbeidsmarkt. Een groeiend aantal mensen die wij nodig hebben is of wordt ZZP’er. Het bleek echter dat onze leveranciers die doelgroep nauwelijks wisten te bereiken. En ZZP’ers wisten ons niet genoeg rechtstreeks te bereiken. Vervolgens hebben we overwogen om via het marktplaats-concept de inhuur te organiseren met ‘mini-aanbestedingen’. Uit onze gesprekken met organisaties die daar ervaring mee hebben, bleek echter dat ook bij die oplossingen het aantal ZZP’ers dat door de procedure komt beperkt blijft.

Het beeld dat ik daar bij heb is dat veel ZZP’ers zich door de ontoegankelijkheid van veel marktplaatsen, maar ook de onbekendheid van dat fenomeen, laten afschrikken door de marktplaatsen. Of er niet op de goede manier mee omgaan.

Ik deel die conclusie wel. Zeker bij organisaties die een marktplaats vrij passief inzetten en hun procedure en criteria niet ‘ZZP-vriendelijk’ maken.

Zelfstandige interim professionals zouden het ook eigenlijk van hun netwerk moeten hebben. En niet alleen op het moment dat ze een opdracht nodig hebben. Toch zie ik nog te veel interimmers die pas twee weken voordat hun opdracht afloopt weer gaan nadenken over de volgende opdracht. ZZP’ers zijn niet erg gefocused zijn op acquisitie en netwerken. Dat is wel een feit waar we in onze inhuurstrategie rekening mee moeten houden. Daarnaast wordt het de interimmers met al die verschillende marktplaatsen ook niet al te gemakkelijk gemaakt. Hou het maar eens allemaal actief bij.

Het heeft ons er in ieder geval toe bewogen om niet voor het marktplaats concept te kiezen, maar voor een ZZP-makelaar die voor ons actief de markt richting de ZZP’ers moet ontsluiten.

Inhuurstrategie verschilt per functie-groep

Hoe hebben jullie dat precies georganiseerd? Gaan jullie nu alleen nog maar zaken doen met ZZP’ers.

Nee, niet per sé. We hebben wel keuzes gemaakt waardoor ZZP’er nadrukkelijk in beeld komen.

Om te beginnen hebben we de totale behoefte aan inhuur verdeelt over wat voor ons ‘core-functies’ zijn, bijvoorbeeld IT, Business consultants, techniek, en ‘non-core functies’. De aanvragen voor interim professionals voor core-functies, die gaan rechtstreeks naar een aantal geselecteerde leveranciers. De non-core functies gaan naar een MSP (Manpower, red.) De MSP ontsluit voor ons de markt door weer andere leveranciers in te schakelen. Ze hebben de verplichting om naast eigen kandidaten ook kandidaten van andere leveranciers aan te bieden. Daar moet er minimaal één ZZP’er tussen zitten. Daarnaast gaan alle aanvragen ook naar een ZZP-makelaar (ZZP full service, red.). Die ontsluit specifiek de markt van ZZP’ers voor ons.

De verschillende partijen krijgen 24 uur te tijd om te reageren op een vraag die we uitzetten. Levert dat geen of te weinig kandidaten, dan gaat de vraag ook nog naar onze broker, die dan ook de gelegenheid krijgt kandidaten aan te leveren.

Er moet binnen 24 uur gereageerd worden op een vraag. Ik kan me de haast voorstellen, maar werken jullie daarmee niet in de hand dat tempo de voorkeur krijgt boven kwaliteit. Bureaus hebben zo nauwelijks de tijd om te zoeken naar de beste mogelijke kandidaat met het best mogelijke kwalitatieve en financiële aanbod. Kijken ze wel verder dan wat er op de bank zit of voorin de ‘kaartenbak’?

Tja, we werken nu ook met die 24 uur. De ervaring leert dat intermediairs die Alliander goed kennen veelal binnen de 24 uur geschikte kandidaten kunnen voordragen. De druk intern om snel met mensen te komen is groot. Daarbij ga ik er vanuit dat bureaus hun zaakjes ook op orde hebben, beschikbare kandidaten al kennen en dus snel en goed kunnen reageren. Ik zie een bureau als YER zijn interim functies plaatsen op freelance.nl en ze willen er dan met E 25,- per uur tussen gaan zitten. Ja, kijk, dat kunnen we zelf ook.

Hebben jullie trouwens nog overwogen om de werving van interim professionals inderdaad meer naar je toe te trekken. Meer zelf te doen, waar andere organisaties wel voor kiezen? Jullie hebben een behoorlijk recruitmentafdeling voor vaste functies en zijn actief met employer branding bezig.

Dat klopt. Het past ook wel in mijn visie dat je de recruitment van core-functies, of het nu vast of interim is, zelf moet doen. Met de arbeidsmarktcommunicatie die daar om heen hoort. Het lijnmanagement begint echter nog maar net te wennen aan het idee dat vast en flex steeds dichter bij elkaar komt. We werken hier actief met het Nieuwe Werken. De logische volgende stap is ook om de grenzen tussen vast en interim contract verder te laten vervagen. Om de recruitment van interim ook echt helemaal naar binnen te trekken, dat is nog een stap te ver.

We hebben die optie wel doorgerekend. Daaruit bleek dat het kostenvoordeel van het zelf doen, die er wel is, naar Alliander begrippen te klein was. Daarnaast zitten we hier met grote schommelingen in de behoefte aan externen. Het zelf moeten kunnen opschalen in tijden van extra vraag, dat zou lastig zijn. Met het uitbesteden van de werving van interimmers en die vraag verdelen over verschillende kanalen houden we optimale flexibiliteit.

Hoe gaan jullie om met lijnmanagers die met regelmaat vast al mensen in gedachte hebben voor een opdracht?

Natuurlijk hebben lijnmanager met regelmaat al hun favoriete kandidaten. Daar hoeft ook niets mis mee te zijn. Ze zijn bekend met de organisaties, het is bewezen kwaliteit en de inwerktijd zal vaak korter zijn. We gaan wel de transparantie bij dergelijke situaties zo groot mogelijk maken. Mocht een lijnmanager een voorkeurskandidaat hebben, dan zetten wij daar per definitie een andere kandidaat naast.

Daarbij hebben met al onze leveranciers afgesproken dat zij actief de kwaliteit van de ingezette interimmers gaan vastleggen.

Actief de ZZP-markt ontsluiten

Jullie gaan dus werken met een ZZP-makelaar. Deze rol, en deze schaal, is een betrekkelijk nieuwe business. Je ziet dat ‘brokers’, met hun ervaring in de administratieve afhandeling van grotere volumes contracten, daarin stappen. En kleinere gespecialiseerde organisaties die juist ervaring hebben met het organiseren van netwerken en het persoonlijk contact met die ZZP’ers. Jullie hebben uiteindelijk gekozen voor ZZP full serivce, afkomstig uit de Corso-stal. Dat is een voorbeeld van de eerste optie, de broker. Wat is daarin jullie afweging geweest?

We hebben de aanbesteding zo ingericht dat juist beide type organisaties mee konden dingen. We gingen niet per se voor de grotere partijen. Wel is het zo dat een aantal van die kleinere partijen in de loop van het proces afgehaakt zijn. Ik weet niet precies waarom, wellicht zijn ze toch afgeschrikt door de aanbestedingsprocedure die wij nu eenmaal moeten hanteren.

Ben je niet bang dat jullie employer brand met zo’n ZZP-makelaar verbleekt? Jullie hebben juist ook ZZP’ers nodig in functies die ook in de interim markt veel gevraagd worden.

We hebben met onze makelaar afgesproken dat ze een vast percentage van hun marge besteden aan het mee opbouwen van onze employer brand in de interim wereld. Ook Alliander reserveert een vast bedrag voor de arbeidsmarktcommunicatie richting ZZP’ers.
We verwachten ook dat ze een actieve bijdragen gaan leveren in opleiding en in het onderhouden van contact met de interimmmers die voor ons interessant zijn. Het ontwikkelen van gerichte social media kanalen richting interimmers, bijvoorbeeld de LinkedIn groep die we daar nu al voor hebben, zullen we gezamenlijk gaan doen.

Of dat gaat werken? Dat zal moeten gaan blijken. Het zal in ieder geval tussentijd met regelmaat geëvalueerd worden.

Dit artikel is onderdeel van een reeks praktijkcases over organisaties & hun aanpak van inhuur van interim professionals.

Geplaatst in Professioneel inhuren | Tags , , , , | Laat een reactie achter