Maandelijkse archieven: juli 2012

Interim manager als commodity. Oorzaak, gevolg en de uitweg.

Het zal niemand ontgaan zijn dat de markt voor interim-management al jaren terugloopt. Waar dat precies aan ligt? Natuurlijk spelen de bezuiniging en de economische recessie een rol, evenals de kredietcrisis. Maar er zijn er ook die betogen dat de markt voor interim-management structureel aan het veranderen is en dat de zeepbel is geklapt. Daar valt zeker wat voor te zeggen. Het is echter mijn mening dat het niet ligt aan de kwaliteit van het werk van de betere interim-managers!

Wat ik hieronder betoog zal zeker discutabel zijn (en wellicht pijnlijk) en dat is goed. We moeten met zijn allen nadenken en praten over de huidige situatie om te komen tot nieuwe vormen van dienstverlening die een antwoord zijn op de veranderende vraag van opdrachtgevers.

De interim-manager als commodity

Commodities vind je in markten waar de kwaliteit over het algemeen goed is en prijs en marketing de boventoon zijn gaan voeren: kopersmarkten, waar de kopers het voor het zeggen hebben (voor u tien anderen…). Auto’s en PC’s worden verkocht in een commodity-markt, waar slechts enkelen zich weten te onderscheiden met kwaliteit, innovatie en imago terwijl de rest hoofdzakelijk op prijs concurreert. Is de interim-managementmarkt een commodity-markt geworden? Er valt wat voor te zeggen… Het aanbod is veel groter dan de vraag. Zoveel groter zelfs dat inkopers langzamerhand de boventoon gaan voeren als het gaat om het inschakelen van een interim-manager. Kijk maar naar het fenomeen van marktplaatsen. Ik sprak recent de inkopers van de gemeente Amsterdam en die zijn er van overtuigd dat een goede interim-manager kan worden verkregen met een internetprocedure! Ik denk dat op dit moment de betere interim-managers daar nog niet aan meedoen (zie ook de enquête van het Instituut voor Interim-Managers) maar dat zij op termijn gedwongen zullen worden ook langs deze weg opdrachten te werven. En dan wordt het moeilijk. Hoe onderscheid je je van andere interim-managers? Wel, kijk naar de BOVAG. Onderhoud aan je auto is een commodity-markt (garages zat) maar een BOVAG garage geeft je een redelijke garantie van kwaliteit. (Noot: de BOVAG heeft een actief marketingbeleid voor haar leden waardoor u en ik weten wat het betekent. Dat hoort er bij, want als u niet weet wat BOVAG is dan trekt u zich er ook niets van aan.). Interim-management (de hoogste niveaus nog uitgezonderd) is een commodity-markt geworden, dat betoog ik en dat ervaar ik als ik spreek met managers in overheid en zorg.

Heeft dat effect op de tarieven?

Kort gezegd: ja! En dat is de afgelopen paar jaar wel gebleken. Niet alleen de tarieven staan onder druk, ook de marges van interim-managementbureaus blijken moeilijk te handhaven. Als de Britse markt een indicator mag zijn, dan halveren die de komende tijd. Ik geef geen oordeel of dat goed of slecht is. Ik constateer slechts het feit. Wij, als beroepsgroep, zullen daar mee om moeten leren gaan.

Interim-tarieven gehoorzamen economische basisbeginselen: er is een verhouding tussen het tarief en het aantal interim-managers dat wordt ingeschakeld. Hoe hoger het tarief, hoe lager de vraag. Hoe lager het tarief hoe hoger de vraag. Het is in principe zelfs mogelijk dat de vraag naar interim-manager dramatisch stijgt als zij goedkoper worden dan managers in loondienst.

Er spelen nog twee elementen een rol: de bereidheid van interim-managers om tegen lagere tarieven te werken en de bereidheid van opdrachtgevers om tegen die lagere tarieven meer interim-managers in te schakelen. Vooral de betere interim-managers zullen niet snel in prijs zakken, maar als deze malaise lang aanhoudt of zelfs structureel blijkt dan zullen ook zij wel moeten. Het duurt daarom even voordat interim-managers zich aanpassen aan de nieuwe verhouding tussen vraag en aanbod. Een soortgelijke vertraging wordt veroorzaakt door opdrachtgevers die uitgaan van het tariefniveau dat zij in hun hoofd hebben. Het duurt even voordat zij door hebben dat de tarieven zijn gedaald en toch besluiten een interim-manager in te schakelen. Deze twee vertragingen kunt u gerust bij elkaar optellen..

Ik merk daarbij op dat het aanbod alleen maar groeit: managers die hun baan verliezen proberen interim-management als solliciteren niet snel soelaas biedt.

Het is overigens een veelgehoorde stelling dat lagere tarieven de markt verpesten: “we moeten met zijn allen de tarieven hoog houden anders glijden we met zijn allen in de beerput.” Ik hoop dat bovenstaande economische principes daar een ander licht op schijnen. Als de tarieven dalen, dan zal de vraag stijgen en zullen meer interim-managers een opdracht krijgen. Waar het equilibrium ligt is niet te zeggen, maar de wetten van de marktwerking zorgen ervoor dat dat te zijner tijd bereikt wordt.

Hoe zit het dan met kwaliteit van dienstverlening?

Het gaat toch nog steeds om kwaliteit, hoor ik u vragen. Ja, natuurlijk. Kwaliteit heeft een plek en er kan een hoger tarief voor gevraagd worden. Kijk maar naar Mercedes en Apple. In interim-management is voor kwaliteit, gezien de huidige ontwikkelingen, op dit moment een beperkte plaats, omdat de perceptie van klanten en vooral inkopers is dat kwaliteit voldoende voorhanden is. Maar toch is het relevant je te onderscheiden.

Wat te doen?

In een commodity-markt gaat het dus om prijs en marketing. En uw kwaliteit dient op een eenvoudige en heldere manier aan uw klanten duidelijk te worden gemaakt. Bureaus helpen daarbij. Als u door een gerenommeerd bureau wordt voorgedragen weet opdrachtgever zich verzekerd van een hogere mate van kwaliteit (denk aan de oude reclames van Duyvis pinda’s met het OK stempeltje op iedere pinda!). Een goede manier om uw kwaliteitsimago omhoog te brengen is certificering door een bekende instantie (zoals BOVAG). Ik leg daarbij de nadruk op “bekende” omdat het geen zin heeft als u gecertificeerd bent door een instantie die bij uw opdrachtgevers volstrekt onbekend is. U moet dan niet alleen uzelf verkopen maar ook de certificerende instantie en dat maakt uw werk alleen maar moeilijker.

En dan tarieven. Ik betoog dat, als de tarieven dalen, de vraag zal toenemen. U kunt uw tarieven op twee manieren omlaag brengen: u kunt zelf met minder genoegen nemen of u kunt zorgen dat bemiddelende partijen met minder genoegen nemen of zelfs helemaal niet meer meespelen. Dat laatste lijkt eenvoudig maar hoe komt u vervolgens aan opdrachten? Als we daar een creatieve oplossing voor kunnen vinden dan kunnen we samen zorgen dat onze tarieven weinig of niet hoeven te dalen terwijl het aantal interim-managers in opdracht stijgt!

En de vergrijzing dan?

Ja, die komt eraan. Maar dat gaat nog even duren. Reken u niet rijk door naar de huidige situatie te kijken en een grote vraag te voorspellen. Organisaties zien dat probleem zelf ook aankomen en trachten daar creatief op in te spelen. Dat zal met wisselend succes zijn, maar de voorspelde explosie van problemen die zou leiden tot grote vraag naar interim-managers is niet onvermijdelijk en misschien niet eens waarschijnlijk. Daarnaast zijn de huidige ontwikkelingen ook zo (verhoging van de pensioengerechtigde leeftijd, pensioenen onder druk) dat managers in loondienst langer aanblijven. We zullen nog moeten zien wat de vergrijzing met de interim-managementmarkt zal doen en wanneer we de effecten zullen zien.

Afsluitend

Het is een turbulente tijd waarin het voor onze beroepsgroep niet makkelijk is te voorzien in de eigen levensbehoefte. De toekomst is evenmin zeker, zowel op korte als op middellange termijn. Maar er zijn oplossingsrichtingen, en het Instituut is er één van. Het bovenstaande is maar één manier van denken; er zijn ook alternatieven (zie bijvoorbeeld het betoog van dr. Joop Vorst in “Als je kaas verdwijnt, ga dan mee” die stelt dat we naar een andere vorm van dienstverlening moeten evolueren).

Ik ben heel erg benieuwd hoe interim-managers hier tegenaan kijken. Reageer dus onderaan dit artikel!

Geplaatst in Professioneel inhuren, ZP en Ondernemen | Tags | 3s Reacties

Hoe flexibiliseert de kenniseconomie? ZiPconomy start scriptieprijs.

Hoe verandert de manier waarop we werken? Zijn hoogopgeleide kenniswerkers in 2025 nog wel in dienst van organisaties? Of is dan iedereen zelfstandig? Om een antwoord te vinden op zulke vragen, beloont ZiPconomy de beste masterscriptie over de flexibilisering van de kenniseconomie met een bedrag van 2.500 euro. De eerste inzendingen zijn binnen. Aanmelden kan tot 15 september.

Kenniseconomie verandert arbeidsmarkt en organisaties

Flexibilisering is de voornaamste trend op de snel veranderende Nederlandse en Vlaamse arbeidsmarkt voor kenniswerkers. Arbeidsrelaties worden losser en korter. Het aantal zelfstandigen groeit fors. Dat schept nieuwe verhoudingen voor organisaties en creëert nieuwe werkvormen. Met kansen, maar ook met schaduwzijden.

Om jongeren meer te betrekken bij deze discussies én om goed onderzoek te stimuleren heeft ZiPconomy het initiatief genomen om jaarlijkse een prijs uit te reiken voor de beste masterscriptie.

Ook Marien Kwant van hoofdsponsor AIM4 ziet het belang van onderzoek. “Als innovatieve netwerkorganisatie van zelfstandige interim professionals bewegen we continu mee met de markt. We merken daarbij dat het aantal zelfstandigen verder groeit en dat ze steeds jonger worden. Er komt een nieuwe generatie aan met een andere kijk op werk. En met andere behoeften. Dat vraagt wat van organisaties. Het is belangrijk dat daar goed onderzoek naar gedaan wordt. Vandaar onze keuze om deze bijzondere scriptieprijs als hoofdsponsor te ondersteunen”.

De ZiPconomy scriptieprijs wordt verder ondersteunt door die sponsors en partners Studentennet, Managementboek.nl en het blad Managementeam. Via de site van ZiPconomy en de sponsors zullen de resultaten van de beste onderzoeken bekend worden onder een grotere publiek. Direct na de zomer zullen de eerste blogs verschijnen.

Inschrijven kan tot 15 september
De scriptieprijs staat open voor Masterstudenten aan alle Nederlandse en Vlaamse faculteiten die hun scripties hebben afgerond in de periode van 1 januari 2011 tot 1 september 2012. Aanmeldingen dienen binnen te zijn op 15 september. Onderwerpen kunnen thema’s zijn als flexibilisering van arbeid, organisaties en de veranderende arbeidsmarkt. Bijvoorbeeld onderzoek naar nieuwe organisatie- of werkvormen, over flexwerkers, ZZP’ers, beleidsvorming en wetgeving op dit terrein, de uitzend- of bemiddelingssector, de rol van internet of social media.

Op woensdagmiddag 21 november zullen drie genomineerden hun onderzoek presenteren tijdens een feestelijke bijeenkomst in het SER-gebouw en zullen zij vragen uit de zaal en van de jury beantwoorden. Op basis hiervan kiest de jury de winnaar. De beste scriptie wordt beloond met een bedrag van € 2.500,-. De twee andere genomineerden ontvangen elk € 500,-. Daarnaast is er een publieksprijs (een boekenpakket) voor de beste presentatie. De prijs zal worden uitgereikt door SER-voorzitter Wiebe Draijer.

Zie voor meer informatie en de mogelijkheid tot aanmelden: https://www.zipconomy.nl/over/scriptieprijs/

Geplaatst in Professioneel inhuren, ZP en Politiek | Tags , | Laat een reactie achter

De ZZP’er als commodity. Het is niet anders.

Commodity: ongedefinieerd product waar prijs wordt bepaald door vraag en aanbod. Een term die in het verleden alleen werd gehanteerd voor bulkproducten zoals olie en graan en later ook verschoof naar andere handelswaar zoals computers. Het begrip commodity wordt tegenwoordig ook steeds vaker gebruikt in de wereld van de (hogeropgeleide) zzp’er. Teksten als: ”zzp’er, onderscheidt u anders wordt u een commodity” kom je geregeld tegen.

Belangrijk kenmerk van een commodity is dat de kwaliteit eender is; onderscheid wordt niet gemaakt op kwaliteit maar op prijs, bepaald door de vraag en aanbod. Kortom, de zzp-er als handelswaar. De vraag is: is een zzp-er een commodity? Kan gesteld worden dat de kwaliteit eender is en dat de prijs alleen wordt bepaald door vraag een aanbod? Hieronder een aantal trends die ik met Interimpuls en als zzp-er waarneem die als gevolg lijken te hebben dat de zzp’er daadwerkelijk meer richting een commodity gaat.

Is kwaliteit van ZZP’ers gelijk?

Om te beginnen met de eerste deelvraag: is de kwaliteit van de zzp’ers gelijk?

Bij het kopen van commodities wordt eerst de gewenste kwaliteit bepaald. Zo ook bij het inhuren van een zzp’er. De gewenste kwaliteiten van een zzp-er zijn afhankelijk van het soort opdracht: moet er bijvoorbeeld op de winkel worden gepast of is speciale expertise nodig voor een turn-around, is er voor de marketing-opdracht kennis nodig van SEO. De gewenste kwaliteiten zijn vooraf goed te bepalen.

De selectie van zzp’ers voor een opdracht is in eerste instantie vrijwel altijd op basis van een aantal harde criteria die voor een belangrijk deel de gewenste kwaliteit bepalen: opleiding x, ervaring in branche y en met software z en kennis van methodiek x etc. Of er een persoonlijke klik is met de opdrachtgever volgt later in het traject. Harde criteria maken de behandeling van een zzp-er als een commodity eenvoudiger, net zoals een computer (18 inch scherm,  x geheugen, processor y). Interim jobboards ondersteunen een dergelijke eerste selectie door de opdrachtgever ook steeds beter.

Als men kijkt naar het grote aantal geschikte reacties die er komen op de wat meer generieke opdrachten zoals business controller, marketing manager etc. dan onderschrijft dat de tendens dat de kwaliteit van (groepen) zzp’ers gelijk zijn. Uiteraard zijn er bij het grote aantal reacties, zzp’ers bij die overgekwalificeerd zijn (zeker in deze tijd) maar de minimale gewenste kwaliteit is vaak eender. De prijs wordt dan vrijwel automatisch bepalend.

ZZP’er heeft unieke kwaliteiten, maar zit opdrachtgever daar op te wachten?

Zzp’ers die dit onzin vinden en zichzelf unieke kwaliteiten toedichten, zouden zich de vraag moeten stellen als zij op een opdracht reageren: ben ik de enige die deze opdracht kan uitvoeren en zijn al mijn unieke kwaliteiten relevant voor de opdracht? Ik denk dat het antwoord 8 van de 10 keer met ‘nee’ kan worden beantwoord. Uiteraard is elke zzp’er uniek met zijn eigen persoonlijke (sociale) vaardigheden, ervaring en kennis. De vraag is meer of alle kwaliteiten van een zzp-er relevant zijn voor een specifieke opdracht.  En bekijk de vraag eens vanuit de klant. Gechargeerd: een controller met ervaring x,y z is een controller met ervaring x,y,z. Eventuele extra eigenschappen en kennis zijn voor de klant niet relevant. De gevraagde kwaliteit wordt als eender ervaren door de klant waardoor prijs de boventoon gaat voeren.

Dat meerdere zzp-ers eenzelfde opdracht kunnen uitvoeren is ook niet vreemd met 728.000 zzp-ers in Nederland (2011, cijfers CBS). De groei in verscheidenheid van werk loopt achter bij de groei in aantal zzp-ers. Hierdoor kunnen meer en meer zzp-ers dezelfde opdracht uitvoeren.

En mijn mening is dat de door de klanten gewenste kwaliteiten voor een groot deel van de markt meer gelijk gaan worden. Organisaties streven naar een grotere flexibele schil. Meer en meer werk zal worden uitbesteed en dat zal veelal niet de core-business van organisaties zijn maar meer de staffuncties, zoals HR, Facilitair, finance etc. Zeker dit soort functies zijn vaker gelijk.

Tweede deelvaag: is vraag en aanbod bepalend voor de prijs? De crisis heeft pijnlijk duidelijk gemaakt dat dit zo is. Weinig vraag en veel aanbod hebben zich de laatste jaren vertaald in een aanzienlijke daling van de tarieven. Alleen specialisten hebben zich hieraan weten te ontrekken.

ZZP’ers als commodity, ‘t is (even?) niet anders

Samenvattend: ik ben van mening dat de zzp-er steeds meer een commodity aan het worden is. Is een zzp-er daarmee net zo weinig complex als een zak graan en geldt dat voor alle soorten opdrachten? Nee, zeker niet maar de trend is daar.

Is het erg dat een zzp-er meer en meer een commodity wordt? Is een markt waar vraag en aanbod de prijs bepalen niet gewoon prima? En hebben zzp-ers daar in de goede tijd (toegegeven, al weer even geleden) ook niet bijzonder van geprofiteerd met (te) hoge uurtarieven? Zover er geen er sprake is van irreële prijzen, lijkt het mij geen probleem. En wil je als zzp-er je hier aan onttrekken, start dan je activiteiten op niche-markten waar het aanbod beperkt is.

Wat spreekt het standpunt tegen dat zzp-ers meer richting gaan: de intermediairs die nog steeds 20% – 25% vragen voor het elkaar bij elkaar brengen van vraag en aanbod. Maar is dat businessmodel inmiddels niet grotendeels achterhaald?

Geplaatst in Professioneel inhuren, ZP en Ondernemen | Tags , , | 4s Reacties

Mark’s plaats. Review marktplaats InInterim.nl: Wellicht goede intenties, maar veel te veel pretenties. 1 M.

Vandaag een beoordeling van InInterim.nl, een site van uitgever VNU. ‘Het online interim netwerk met interim & ZZP opdrachten, ZZP nieuws en profielen van ZZP’ers, interimmers professionals en opdrachtgevers’ zoals men zelf zegt op de openingspagina. En er zijn bijna 13.000 profielen van ZZP’ers te vinden. Ik ben een van de bloggers op dit platform, maar vandaag ben ik uitsluitend geïnteresseerd in wat een ZZP’er hier aan opdrachten kan vinden.

Informatie over wat er aan opdrachten te vinden is, ontbreekt helaas, dus dat wordt (gratis) registreren en inloggen.

Na inloggen zie ik deze wat merkwaardige tekst op een banner: ‘Ininterim.nl doorzoekt websites van 130 werkgever, 98 agencies en 96 vacaturesites’. Los van de s die ontbreekt bij werkgever, vraag ik me af waarom hier niet gewoon staat 98 bureaus zoals de rest van Nederland ze noemt. Maar we weten nu wel dat Ininterim vooral een verzamelplek wil zijn van elders gepubliceerde opdrachten. Op zich niets mis mee zeker nu ze daar transparant over zijn. Ik heb in deze rubriek al eerder een dergelijke ‘verzamelaar’ beoordeeld.

Helaas kom ik er niet achter welke die 300 bronnen nu precies zijn, maar het zijn er in elk geval heel veel. Dat roept dus hoge verwachtingen op. Dus snel (begin juli) naar de algemeen management-categorie. Er zijn overigens 13 van dit soort categorieën dus ook hieruit blijkt dat men vooral groot en veel wil zijn.

Ai dat valt tegen. Er staan 2 opdrachten op met de laatste mutatie op 18 juni. Als ik op beide klik dan kom ik terecht bij de oorspronkelijke plaatser. De ene interim-opdracht is al vervuld. De andere betreft een junior-functie die uitkomst bij een vacature van een accountantsorganisatie. Een junior-functie is niet direct waar ik aan denk bij algemeen management en volgens mij gaat Ininterim over inhuur-opdrachten en niet over banen in loondienst. Vreemd dus, dus nog maar een andere categorie bekeken.

Dan maar de administratieve interim-opdrachten bezocht. Ik kan zien dat hierin 56 ZZP’ers ‘lid’ zijn van deze categorie (wat dat ook moge betekenen). Dat is niet veel, dus dat biedt kansen zou je denken. De laatste wijziging is van 27 juni dus 1 week oud. Er staan 7 opdrachten op, waarvan er 3 geheel identiek zijn van een uitzendbureau. Als ik erop klik kom ik op de site van studentenbaan.nl maar men zoekt eigenlijk vestigingsmanagers in loondienst voor nieuwe vestigingen van deze uitzendorganisatie. Begrijpt u het nog?

Nou vooruit nog eentje dan. Er staat een interim teamleider Operations (Hypotheekadministratie) op. Als ik daarop klik, kom ik bij Stepstone uit die meteen weet te zeggen dat deze vacature niet meer open staat. In de categorie Grafische interim-opdrachten is de laatste wijziging van 17 februari (!) met 18 (ongelukkige?) leden.

Ik heb wel genoeg gezien. We hebben hier te maken met een site die op geen enkele wijze serieus lijkt te willen omgaan met een belangrijke behoefte van bij haar ingeschreven ZZP’ers, namelijk het vinden van betaalde interim-opdrachten. Mooie intenties wellicht, met interessante discussies op het platform, maar schermen met opdrachten op 300 sites, en vervolgens op geen enkele manier deze pretenties waarmaken. Daar past maar één conclusie bij: 1 M.

In deze column bespreekt Mark Bassie op persoonlijke titel regelmatig op maandag een website, platform of portal met opdrachten voor zelfstandige professionals (ZP’ers).Hij eindigt steeds met een beoordeling van inhoud, vorm en opzet met 1 tot 5 M’s. Hij oordeelt hierbij als ZP’er en niet als opdrachtgever. Als u zelf een site kent die u wilt laten beoordelen, stuur dan een mail naar info@flex-beheer.nl.

De beoordeling:
M = Geen tijd en geld aan besteden
MM = Waarschijnlijk zonde van je tijd en geld
MMM = Alleen als je betere alternatieven al hebt bezocht
MMMM = Kan zeker resultaat opleveren
MMMMM = Hier moet je beginnen met zoeken

Geplaatst in Professioneel inhuren | Tags | 2s Reacties

Flexibilisering van gemeenten loont. Nu nog vertalen naar een inhuurstrategie.

Flexibilisering van gemeentelijke organisaties kan bijdragen aan uitmuntende dienstverlening en een groter innovatievermogen. Dat blijkt uit een onderzoek van Prof. Henk Volberda. Het gaat daarbij niet zo zeer om flexibiliteit via inhuur externen, maar een integrale visie op flexibiliteit. Zo’n visie kan een mooie basis zijn om gericht na te denken over een inhuurstrategie en niet klakkeloos de Roemer-norm te hanteren.

Benodigde flexibiliteit hangt af van de turbulentie in de omgeving

Henk Volberda van de Rotterdam School of Management onderzocht, samen met Niels van der Weerdt, in opdracht van het A+O fonds hoe het zit met flexibiliteit en gemeentelijke organisaties. Meer dan 180 gemeentesecretarissen en voorzitters van ondernemingsraden van Nederlandse gemeenten deden mee aan het onderzoek. Voor Volberda, auteur van het boek De Flexibele Onderneming, hangt de benodigde flexibiliteit af van de turbulentie in de omgeving van de organisatie. Naarmate de dynamiek, complexiteit en onvoorspelbaarheid van veranderingen toeneemt, dient ook het vermogen van de organisatie om te reageren op deze veranderingen toe te nemen. In een zeer turbulente omgeving is een flexibele organisatie vereist.

“De rol van gemeenten in de samenleving verandert. Door het Bestuursakkoord 2011-2015 worden taken van het Rijk overgeheveld naar gemeenten. Door de aanstaande pensionering van de ‘babyboomgeneratie’ vindt er een verschuiving in het medewerkersbestand plaats en ontstaan er andere rollen in de organisatie door Het Nieuwe Werken. Deze ontwikkelingen en de interactie met een steeds complexere omgeving vragen om een herijking van de wijze waarop gemeenten invulling geven aan de inrichting van hun organisatie. Vooral de flexibiliteit is hierbij een interessante factor: hoe flexibel zijn gemeenten en in welke mate passen zij zich aan de omgeving aan “, zo schrijft Volberda in zijn rapport.

De omgeving waarin gemeentelijke organisaties opereren verandert dus voortdurend en vraagt om een zekere balans tussen enerzijds stabiliteit en efficiency en anderzijds vernieuwing en flexibiliteit. Uit het onderzoek komt naar voren dat gemeenten een hogere complexiteit en vooral meer dynamiek ervaren ten opzichte van het gemiddelde van andere (middel)grote overheidsorganisaties. Gemeenten zijn redelijk vaak in staat om een hoge mate van flexibiliteit te ontwikkelen. Een aanzienlijk deel (30%) van deze groep gemeenten heeft de organisatie echter nog niet afgestemd op de onvoorspelbaarheid van de omgeving en presteert onder gemiddeld. Voor deze gemeenten is het belangrijk dat zij zich gaan ontwikkelen tot een meer flexibele organisatie. “

Het gaat hier bij dit onderzoek – voor alle duidelijkheid – niet sec om flexibiliteit van personeel via inhuur, flex-schillen of andere vormen externe flexibiliteit. Voor Volberda gaat het om operationele, structurele en strategische flexibiliteit. Die via interne en externe manieren te organiseren is. Zoals het onderstaande schema uit het rapport laat zien. Inzet van externen en samenwerking valt daar natuurlijk wel onder.

Nadenken over inhuur, in plaats van visieloos de deur voor externen gesloten houden.

Voor verdere informatie over het onderzoek en de gedachtegang van Volberda verwijs ik graag naar het onderzoek. Ik zie de gedachtegang van Volberda in ieder geval wel als mogelijke basis om keuzes te maken over de strategie met betrekking tot de inhuur externen. In plaats van visieloos de deur sluiten voor interim professionals. Dat laatste doet het natuurlijk altijd lekker in de pers. Die emotie heeft geleidt tot de zogenaamde Roemernorm voor overheden, een norm om niet meer dan 10 procent van de personeelskosten mag worden uitgegeven aan extern personeel.

Ik snap die roep om het terugdringen van de uitgaven aan externen in deze tijden van bezuinigingen. Sterker nog, ik vind dat een gemeente (net als alle andere organisaties overigens) altijd kritisch moet zijn omtrent het werken met externen. Zowel qua kosten als qua effectiviteit, interne samenhang, opbouwen kennis, continuïteit. Het werken met (veel) externen heeft zijn voor- en nadelen. Daar moet je als organisatie goed over nadenken en een visie op hebben. Een norm stellen voor maximaal inhuur past daar mijn inziens niet in. Althans niet zonder een bredere visie op flexibiliteit. Het grote gevaar voor het hanteren van een vaste (maximale) norm voor inhuur is dat er alleen maar gekeken wordt naar dat getal en niet meer naar de beste (kwalitatief, financieel) manier van organiseren. Wellicht dat het onderzoek van Volberda en Van der Weert gemeenten kan aanzetten om strategische visie op het inhuren van externen te ontwikkelen die aansluit op de visie op organiseren en flexibiliteit.

Geplaatst in Professioneel inhuren | Tags , | 2s Reacties

Succesvol ondernemen: a piece of cake. Praktisch boek dat (ook zzp’ers) tot nadenken zet.

Ondernemerschap en zzp’ers. Een gevoelige combinatie die veel discussie opwerpt. Daarbij stelde Atos Interim onlangs dat het zzp’ers aan ondernemerschap ontbreekt. Maar wat is dat dan ‘ondernemerschap’? Wilma Straatman en Mechteld Daniels schreven er praktisch doe-boek over: ‘Succesvol ondernemen: P’s of cake!’

Interim professionals ondernemer of niet?

Ik raakte onlangs weer eens in een online discussie over het feit of zzp’ers ondernemers zijn of niet. De relevantie van die discussie ontgaat me een beetje. Feit is dat er weinig onderwerpen zijn die blijkbaar gevoeliger liggen dan juist die vraag. Opvallend genoeg zowel bij zzp’ers als bij ondernemers. Die laatsten, de ondernemers, lijken zich maar lastig te kunnen neerleggen bij het feit dat heel veel zzp’ers er bewust voor kiezen om geen personeel aan te nemen. Dat het woord ‘groei’ voor hen iets heel anders betekent (persoonlijk ipv aantal personen); ze status niet laten bepalen door de hoeveelheid mensen die ze op de loonlijst hebben staan. En die begripsverwarring leidt dat met regelmaat weer tot gepeperde uitspraken als ‘zzp’ers creëren geen waarde’ (Salem Samhoud) of ‘zzp’ers zijn zwakzinnigen zonder pensioen (prof. Eric Stam, alhoewel hij dan weer een hoogleraar is, geen ondernemer, laat staan zelfstandige).

Nu goed. Veel zzp’ers willen volgens mij helemaal geen ondernemer worden, althans niet in de klassieke zin van het woord (groei = mensen op de loonlijst). Hun drijfveren zijn simpelweg anders (autonomie, zelfverwezenlijking). Dat wil nog niet zeggen dat zzp’ers best wat meer als ondernemer mogen denken. Zich bewuster zijn van hun ‘strategie’. Af en toe meer denken in termen als ‘strategie’, missie/visie, business plan, verdienmodel.

Een praktisch doe-boek over ondernemerschap

Alleen: ondernemen, wat is dat? Opvallend is dat er boekenkasten volgeschreven zijn over allerlei aspecten van bedrijfsvoering. Dikke pillen over strategievorming van grote ondernemingen, over ‘change’, over modellen, marketing, personal branding. Maar over ‘ondernemerschap’? En dan vooral een boek dat zinnig is voor een ‘startende, kleine, ondernemer’ als een zzp’er? Dat valt eigenlijk wel tegen. Het zal deels komen omdat uitgevers stellen dat ondernemers geen boeken lezen; en professional wel. Zit iets in. Wel lastig wanneer je als ‘professionals’ (wat de meeste zzp’ers zijn) grip wil krijgen op de term ‘ondernemen’ en daar dan een boek over zou willen lezen.

En toen kreeg ik het boek ‘Succesvol ondernemen. P’s of cake’ van Mechteld Daniels en Wilma Straatman in handen. Een praktisch doe-boek over ondernemerschap. Geen hoogdravende theorieën, maar een overzichtelijk stappenplan met de nodige lijstjes en oefeningen die je meteen kunt doen. Aardig is dat de auteurs veel Nederlandse ondernemers geïnterviewd hebben. En dan gelukkig niet de grote namen, maar meer de ‘guy/girls next door’-types. Hun lessen staan verwoord in korte quotes. De auteurs koppelen die uitspraken aan gangbare en veelal bekende modellen uit de managementliteratuur. Dat geeft een leuke mix van de praktijk en theorie. Waarbij de auteurs zich hebben durven te beperken door de gebruikte modellen niet uitputtend toe te lichten, maar eenvoudig weg naar literatuur en sites te verwijzen voor meer verdiepende informatie. Dat houdt het overzichtelijk.

Wat is succesvol ondernemerschap? Mechteld Daniels en Wilma Straatman zijn tot de conclusie gekomen dat het gaat om het combineren van drie P’s: Passie, Power en People.

  • Passie om te weten wat je wilt bereiken;
  • Power om daadwerkelijk te doen en je droom gedreven waar te maken;
  • People om te weten wie je bent, wat je kan en wie je nodig hebt om je doelstellingen te bereiken.

Het is essentieel om de drie P’s te combineren, om een samenhang aan te brengen tussen ‘Wat wil je?’, ‘Wat doe je’ en ‘Wie ben je, wat kan je en wie heb je nodig’. Dat zijn misschien wat voor de hand liggende vragen, maar het blijft lastig om deze punten expliciet te maken. Keuzes te maken en daaraan vasthouden. Een plan hebben en dat, met gebruik van de juiste mensen, ook uit te voeren. Ergens in die stappen wil het bij zelfstandige interim-professionals nog wel eens mis gaan. Net niet helder genoeg kunnen vertellen wat je doet. Toch te snel ‘ja’ zeggen op een opdracht waar je niet je passie in kwijt kunt. Net te vaak een plannetje bedenken en dat niet uitvoeren omdat de waan van de dag alle aandacht vraagt. (‘Het verschil tussen ondernemen en succesvol zijn, is executiekracht. Je moet je plannen ook uitvoeren’ is zo’n quote van een ondernemer uit het boek). En daarmee net te vaak het gevoel te hebben niet zelf de regie te hebben over je zzp-carriere. Daarin zit de wijze les verscholen die zelfstandige interim-professionals van succesvolle ondernemers kunnen leren. Zonder ook zelf een ‘echte’ onderneming te starten, met alle sores van dien.

Waarin het boek ‘Succesvol ondernemen. P’s of cake!’ mee kan helpen is om je even stil te laten staan bij een paar essentiële zaken. Waar deed je het ook al weer voor? Waar wil je naartoe? Hoe ga je dat bereiken en wie gaan je daarbij helpen? Vragen dus waar je best antwoord op weet te geven. Het zorgt er – met praktische oefeningen, taken en spiegels – voor dat je die antwoorden op die essentiële vragen ook scherp formuleert, dat je geen onderwerpen overslaat en alles in samenhang brengt.

En om terug te komen op de discussie over wat ondernemerschap nu is. Nico Kaandorp formuleert dat in het boek simpel en scherp: ´Ondernemen betekent dat je een idee hebt, daar een markt voor ziet, in staat bent het te verkopen, ervan te leven en erdoor geïnspireerd wordt.` Herken je je daar in?

Het boek ‘Succesvol ondernemen: P’s of cake! – Overzicht van alles wat je eigenlijk al weet maar waar je niet altijd bij stilstaat’ van Mechteld Daniëls en Wilma Straatman kost E 19,50 en is o.a. hier te bestellen

Geplaatst in ZP en Ondernemen | Tags , , , | 8s Reacties