Deskundigen op het pluche. Veel oud economie denken over de nieuwe flex realiteit. Geplaatst 19 juni 2012 door Arjen van Berkum Net zoiets als 15 miljoen bondscoaches… Ik las onlangs in een magazine van de SER een mooi artikel waarin werd gepleit voor meer zekerheid voor flexwerkers. Helaas een beetje ‘á la oude economie’. Wederom. Volgt u mij al wat langer, dan weet u dat ik een uitgesproken mening heb als het gaat om afbakeningen voor uitzendkrachten en zzp’ers. Hierover schreef ik al eerder. Ik blijf het frappant vinden dat men in de huidige diensteneconomie en arbeidsmarkt naar de overheid wijst. We leven niet meer in een economie waarin de publieke sector overheerst. Vandaag de dag is privatisering doorgeslagen naar het individuele ondernemerschap van de zzp’er. Slechts vanwege naleving van wetten en regels zijn we nog verbonden aan de overheid. Maar waar een wet is, is een maas waarop het bedrijfsleven zal varen. Geloof me, de oplossing ligt niet in Den Haag. Heeft u zich wel eens afgevraagd of de juiste mensen de maatregelen bedenken? Conservatieve bijna-gepensioneerden die financieel binnen zijn en dan praten over ‘minder verdienen’. Managers bij inkoop die eigen targets veilig stellen door onnadenkend snijden. Onverantwoorde korte termijn visies. Flexibel is een keus Een groot deel kiest voor de flexibele arbeidsrelatie, volgens SER. Het overgrote deel is bewust flexwerker. Dat denk ik ook, echter ontbreekt het vele aan de juiste instelling. En misschien wel omdat ze in een arbeidscultuur groeien waarin het plaatje constant op verkeerde wijze wordt voorgehouden. Vooral als het gaat om bepaalde zekerheden. Een gunstiger klimaat voor hypotheek, arbeidsongeschiktheid en pensioen, daar kan ik me in vinden. Daar wordt de zzp’er inderdaad wel een beetje gestraft voor zijn flexibele instelling. Bewust voor flexibiliteit kiezen houdt in dat je kiest voor een vorm van ondernemerschap. In welk jasje dan ook, uitzendkracht of zzp’er, je weet dat er altijd een tijdelijke aard aan iedere klus zit. Vooruit denken is dan extra belangrijk. Ergo, onderhandelen. Als je dat niet doet, is het je eigen keuze. Je kunt slechts naar jezelf wijzen in plaats van naar andere partijen als je zekerheid wankelt. Als er iets moet veranderen, begint men altijd over fiscaal stimuleren, langere tijdelijke contracten en scholingspotjes. Daar hebben we ze weer, de oude economie tactieken. Additionele zekerheid moet je niet bieden in de vorm van nog meer verstikkende collectieven. Regels en administratieve rompslomp hebben we al genoeg; niet effectief, niet efficiënt. De flexwerker moet simpelweg een eerlijke prijs voor zijn werk krijgen. Vergeet niet, ook de intercedent of broker speelt hier een grote rol in. Toeslag is geen opslag Het zit ‘m dus in uurtarief? Ja! Zelf reguleren van risico’s en zekerheden. Het tijdelijke werkloosheidsrisico mag best doorberekend worden. Zo ken ik bijvoorbeeld zzp’ers die werken met een regressief tarief, waarbij het draait om ‘commitment’. Wanneer je als klant bereid bent je langer vast te leggen aan een samenwerking gaat de prijs omlaag. Wil je elke maand kunnen opzeggen, betekent dat een risico voor de flexwerker. In zijn planning kan hij zich niet toeleggen op ander werk, maar hij krijgt ook geen zekerheid voor een afgesproken periode. Een risicotoeslag is het gevolg. Fair toch?! Scholingstoelage Natuurlijk mag daar een vereiste tegenover staan in de zin van bijscholen, zelfontplooiing en op de hoogte blijven van de nieuwste ontwikkelingen en trends. Opleidingen is eigen verantwoordelijkheid. Niks potjes, fondsen of subsidies. Zelf investeren, dat hoort ook thuis in het tarief. Voor de werkgever wel zo overzichtelijk. Geen afdrachten en geen sprake van ongelijke verdeling in het opleiden van werknemers. Lesje tarifering, misschien is dat wel wat de zzp’er nodig heeft. En een goede uitlener die met alle kostenposten meegenomen de arbeidskracht het juiste tariefadvies weet te geven. Een intermediair die zich niet alleen buigt over de hoogte van het uurloon, maar die HR een risico en verantwoordelijkheid reducerend totaalpakket weet te verkopen. Booming business! Geplaatst in Professioneel inhuren | Tags flexibiliteit, ondernemerschap, ser | 1 Reactie
Jobboards met interimopdrachten onder de loep. Een terugblik over de eerste tien reviews. Geplaatst 18 juni 2012 door Mark Bassie Ik heb in de afgelopen 10 weken 10 verschillende websites beoordeeld waarop ZP’ers interim-opdrachten kunnen vinden (zie hier een overzicht van reviews). Wat valt op als we die 10 samenvatten? Van die 10 vond ik er 3 die 4 M’s waard waren (PeopleatWork, Freelance.nl en de Marktplaats van het UWV), 1 kreeg er 3 M’s (Interim-netwerk.nl), 2 met 2M’s (Offerti.nl en Freelanceopdrachtenbank) en 3 vond ik slechts 1M waard (Freelancewerkt, Talentenmanagementbank en Ikki). De ultieme ZP-portal heb ik dus nog niet gevonden terwijl de helft in mijn ogen geen recht heeft van bestaan en beter direct kan worden gesloten voor ZP’ers. Wat schort er nu aan? Op de meeste websites mis ik belangrijke informatie op de homepage waarmee je als ZP’er een afweging kunt maken of je je gaat registreren dan wel dat je tijd en energie gaat stoppen in hoe deze portal werkt. Hoeveel opdrachten staan er open, in welke categorieën, hoeveel ZP’ers staan er geregistreerd, hoeveel opdrachten zijn er via de site bemiddeld tegen welke tarieven, hoeveel reacties zijn er gemiddeld op 1 opdracht en wat kost het aan geld om er gebruik van te kunnen maken? Op de betere sites vindt je meer van dit soort (management-)informatie. Een ander belangrijk punt is transparantie over wie de opdrachtgever is. Of op zijn minst een soort beschrijving van de opdrachtgever als diens naam en adres geheim moeten blijven. Mogen ZP’ers misschien weten aan wie ze hun reactie richten om te voorkomen dat ze tijd en moeite stoppen in een organisatie waar ze om welke reden dan ook, niet willen werken? Op de meeste sites krijg ik het gevoel dat ik verplicht door een woud van geniepige regels heen moet, die er alleen maar zijn om de opdrachtgever dan wel de site-eigenaar in te dekken. Ik begrijp best dat er spelregels moeten zijn, maar is het teveel gevraagd om ook rekening te houden met de belangen van ZP’ers? Om ZP’ers te zien als klant van je portal? Het is toch absurd dat je bij het UWV verplicht akkoord moet gaan met 10 verschillende documenten. Ik hoop dat er nog eens een rechter de uitspraak over doet dat dit té eenzijdig afgedwongen regels zijn. Aan de onderkant van de beoordelingen kom ik helaas dusdanige mankementen, eenzijdigheden, omissies en domme fouten tegen, dat ik me oprecht afvraag wat de beweegreden is van de ondernemers om een dusdanig rammelend product op de markt te zetten. Ik heb best begrip voor kinderziekten ed maar volgens mij speelde dat nergens bij de door mij besproken sites. Wat het dan wel is? Snel winstbejag, minachting van de gebruikers of domweg vergeten om de site offline te halen zoals bij Ikki? Bij sommige van deze sites begrijp ik dan opeens weer wel, waarom ik geen contactgegevens en de namen van de bedrijven en mensen achter de site kan vinden. Zelfbescherming? Contactgegevens zijn ook zo’n standaard-punt waarvan ik vind dat deze makkelijk te vinden moeten zijn op de site. Hoe dan ook, volgende week ga ik weer door met een nieuwe reeks beoordelingen. Ik sta open voor suggesties over te onderzoeken sites. Ik hoop dat sommige leveranciers zich een keer revancheren met een verbeterde versie en ik hoop natuurlijk een keer die 5 M’en uit te kunnen delen…. Geplaatst in Professioneel inhuren | Tags jobboard | 6s Reacties
Baby Boomers doen het goed op de interim-markt. Althans in de VS…. Een vergelijking. Geplaatst 14 juni 2012 door Hugo-Jan Ruts De baby boomers onder de ZZP’ers in de VS doen het goed. Ze zijn opvallend genoeg meer tevreden met hun bestaan dan hun jongere collega’s. Opvallend althans in vergelijking met de Nederlandse situatie. Uit verschillende onderzoeken blijkt dat hier in Nederland juist de oudere interim professionals het zwaar hebben op de interim markt. Mooie aanleiding om dit Amerikaanse onderzoek eens naast wat Nederlandse cijfers te leggen. . Baby boomers onder ZZP’ers in VS meer tevreden dan jongeren Uit het onderzoek van MBO partners, een onderzoeks- en adviesbureau dat zich richt op het optimaliseren en faciliteren van de samenwerking tussen zelfstandigen en organisaties, komt naar voren dat de VS nu zo’n kleine 16 miljoen zelfstandigen heeft. Dat is grofweg 10% van de beroepsbevolking. Volgens de CBS cijfers (728.000 ZZP’ers in 2011) is dat vergelijkbaar met de Nederlandse situatie. Daarbij wel aangetekend dat de gemiddelde ‘independent contracter’, zoals ze in de VS worden aangeduid, wel wat hoger opgeleid is dan de Nederlandse ZZP´er (66% tov 40%). De hoger opgeleiden (minimaal HBO) zijn oververtegenwoordigd onder nieuwe ZZP’ers; het merendeel (60%) van de Nederlandse ZZP’ers heeft toch nog een middelbare of lagere opleiding. Veel van hen zitten op uitvoerende functies in bijvoorbeeld de bouw en transport. Ik vermoed dat er t.o.v. Nederland relatief weinig ‘blue collar’ zzp’ers in de VS zijn vanwege de grip die Amerikaanse vakbonden in veel staten hebben op dat deel van de arbeidsmarkt plus het feit dat de Amerikaanse ´hire and fire´ dynamiek in de arbeidsmarkt de aanleiding om met zzp´ers te werken kleiner maakt. Van alle zelfstandigen in de VS is volgens het onderzoek van MBO 10% boven de 65, 30% komt uit de baby boom generatie (65-55), 48% is tussen de 55 en 35 jaar, 12% is jonger dan 35. Vergelijken we dat met Nederlandse cijfers dat zijn de Nederlandse ZZP’ers gemiddeld jonger. Ongeveer 20% is jonger dan 35 jaar; 20% is ouder dan 55, dus duidelijk minder dan in de VS. Het aantal zzp’ers in Nederland boven de 65 is relatief hard gestegen (47.000 in 2011), maar het is niet duidelijk in hoeverre die ook substantieel omzet weten te genereren. Los van het feit dat de VS dus meer ‘oudere’ zelfstandigen heeft, is het meest fundamentele verschil met Nederland nog wel dat ze ook nog behoorlijk succesvol zijn. Zowel kwantitatief (omzet) als kwalitatief (tevredenheid). 70% van de ondervraagde zelfstandige baby-boomers zegt zeer tevreden te zijn met hun situatie, ten opzichte van 58% van alle ondervraagden. Met name door de mate van professionele vrijheid en flexibiliteit die ze hebben. Slechts 8% wil liever een vaste baan, ten opzichte van 19% van alle contracters. Hun gemiddelde omzet ligt op $ 77.000 per jaar. MBO partners verwacht verder (wellicht wat whishfull thinking gezien hun eigen achtergrond) dat het aantal baby boomers dat de komende jaren ook daadwerkelijk zelfstandig wordt flink gaat toenemen. Door een aantal factoren: groeiende wens voor een work/life balans, die als zelfstandige beter te bereiken is. wens in deze generatie om (professioneel) actief te blijven. hun slechte positie op de reguliere arbeidsmarkt financiële noodzaak door tegenvallende opbrengsten pensioen en investeringen in eigen huis. ontbreken van barrières om voor je zelf te beginnen. Schril contrast met Nederlandse situatie Weer even terug naar de Nederlandse situatie. Die factoren waarom de baby-boom generatie zelfstandig is of wil worden, die lijken me ook prima van toepassing op Nederland. Er is echter wel een groot verschil… In Nederland zijn het met name de oudere interim professionals die het buitengewoon lastig hebben op de interim markt. ‘Zelfstandig, ervaren en overbodig’ kopte HP/de Tijd al eens vorige najaar boven een artikel over de positie van de oudere interim professionals. Ook uit de onderzoeken van bijvoorbeeld Atos Interim en Interimpuls komt een somber beeld naar voren over deze groep. Een significant hoger percentage zit zonder opdracht, ze zitten ook lange zonder opdracht en hun tarief daalt harder dan bij hun jongere collega’s. Niet gek dus dat de mate van ‘tevredenheid’ met hun positie in de Atos onderzoeken onder de oudere interimmers lager ligt dan bij jongere interimmers. Dit in tegenstelling dus met de cijfers uit de VS. En dan houden ze volgens hoogleraar interim-management Leo Witvliet (Nyenorde) ook nog eens de schijn op. “Interim managers hebben de neiging om een façade van succes hoog te houden. Uitkomsten blijken structureel positiever te zijn dan de werkelijke cijfers” zei hij als commentaar op dat onderzoek van Atos. In een eerder artikel beschreef ik al eens wat mijn in ziens de oorzaken zijn van het feit dat de ouderen het lastiger hebben. Ze profileren zich – zeker in de interim markt – veelal als ‘generalisten’ terwijl de markt vraagt om specialisten; dat oudere interim professionals die al langer op de markt zijn, verwend zijn geraakt in de ‘vette’ tijden en te weinig te slag weten te maken richting een actievere acquisitie en – last but not least – de algemene lage waardering in Nederland voor de oudere werknemer. Jezelf profileren, netwerken, actief benoemen dat je werk of een opdracht zoekt, daar zijn Amerikanen van nature beter is. Minder bescheidenheid. Sneller contact maken. Opener en gemakkelijker praten over wat je kan en wat je wil. Daar valt wat van te leren. Dat geldt denk ik net name voor de oudere interim professionals. Ook is het in de VS veel gebruikelijker dat ouderen (door)werken, in alle lagen in de arbeidsmarkt. In een gemiddelde supermarkt in Nederland moet je hard zoeken naar iemand van boven de 18 (behalve dan de Harry Piekema’s van deze wereld in hun rol van AH vestigingsmanager); in de VS is het heel gebruikelijk dat een ouder iemand achter kassa zit of je boodschappen inpakt. Opvallend ook dat stewardessen in de VS ook flink ouder zijn dan bij de KLM (althans volgens mijn eigen observatie). Ik wil geen te rooskleurige beeld schetsen van de positie van oudere werknemers in de VS; een beeld dat je er na je vijftigste niet meer bijhoort op de arbeidsmarkt is er volgens mijn in ieder geval wel minder aanwezig. Ooit hadden we hier in Nederland een voorsprong met betrekking tot de VS als het gaat om ontwikkelingen van de interim markt. Die voorsprong zijn we ondertussen kwijt geraakt. Misschien lopen we dan op het terrein van de waardering en marktpositie van de oudere interim professionals, zoals bij andere onderwerpen, gewoon 10 jaar achter op de VS. Dat is dan in ieder geval nog net op tijd voor mij persoonlijk…. Geplaatst in Professioneel inhuren | Tags arbeidsmarkt, onderzoek | 2s Reacties
Compagnon start franchiseformule voor zelfstandige recruiters. “Alleen doen waar je goed in bent” Geplaatst 12 juni 2012 door ZiPredactie HR dienstverlener Compagnon startte onlangs een franchiseformule voor specialisten in werving & selectie en interim. Compagnon wil met deze formule de kracht van het individueel ondernemerschap combineren met de voordelen van een sterk merk en een staande organisatie. “We stellen ZZP’ers in de bemiddelingsbranche met deze formule in staat zich volledig te richten op hun opdrachtgevers”, zegt Frank Roders van Compagnon. ZiPconomy sprak met hem. ‘Als kleine zelfstandige moet je werkelijk alles zelf ontwikkelen en is het moeilijker om impact in de markt te hebben. Een professionele franchiseorganisatie biedt je de ruimte om je volledig te focussen op je vak en je klanten’ zegt Frank Roders van Compagnon, de HR-dienstverlener uit Zoetermeer. Zzp’ers zoeken toch juist die zelfstandigheid? “Natuurlijk werk je als zzp’er graag zonder voortdurend toezicht. Maar je wilt ook je talenten optimaal benutten. Daarom besteden veel zzp’ers bijvoorbeeld hun acquisitie uit aan een bureau. Onze franchisenemers hebben juist een uitgesproken talent voor acquisitie. In onze opzet nemen wij de ‘backoffice’ op ons.” Waarom neemt Compagnon deze stap? “Ik zat destijds zelf als zzp’er alleen op een zolderkamer, werkte zonder collega’s, had nauwelijks middelen, onder de bedrijfsnaam ‘Frank Roders’, die niemand kende. Ik had geen organisatie die voor continuïteit zorgde. Voor mij was dat mede aanleiding om met Compagnon te starten. Inmiddels ben ik hier alweer 12,5 jaar druk mee en hebben we onze formule verder geperfectioneerd. Maar als er destijds een kans had bestaan om in zo’n formule te stappen, als franchisenemer, had ik het direct gedaan.” Alleen dat doen waar je goed in bent De tijd is nu rijp voor zzp’ers en franchiseformules? “Ja, beide zie je momenteel sterk groeien. Werknemers willen meer ruimte, werkgevers meer flexibiliteit. Die ontwikkelingen versterken elkaar. Maar slechts een klein deel van de zelfstandigen is ondernemer pur sang. Zzp’ers doen er goed aan te bedenken waar zij minder goed in zijn of minder tijd aan willen besteden en dat, bij een derde neer te leggen.” Waarin onderscheidt Compagnon zich van andere franchiseformules? “Soms leveren franchisegevers alleen een payroll- en CRM-systeem. Dat hebben wij ook, maar bij ons vind je bovendien een werkplek en collega’s. Echte compagnons. Je begint dus niet met niets. Je kunt direct cross-sellen, want er zijn al vele honderden klanten. Daarbij proberen we een franchiseformule te creëren met een cultuur. Daarvoor zoeken we aansluiting bij de geest van ‘The 7 habits’ van Covey, als een gezamenlijk oriëntatiepunt. Zo word je samen meer dan de som der delen.” Wie zijn er geschikt als franchisenemer? “Het recruitmentvak heeft sterk onder druk gestaan en stelt hoge eisen. Alleen echte senioren in werving & selectie en bemiddeling van interimmers overleven. Vakspecialisten die toegevoegde waarde leveren aan hun klanten. Juist die mensen staan open voor zelfstandig ondernemen. Bij ons kan dat in een professionele organisatie met een bekende naam.” Voor meer informatie is Frank Roders bereikbaar via roders@compagnon.com en 079-3631680. Geplaatst in Professioneel inhuren | Tags bemiddelingsbureau, zzp | Laat een reactie achter
Mark’s plaats. Review van de Marktplaats van het UWV: ‘MMMM’ Geplaatst 11 juni 2012 door Mark Bassie In deze column bespreekt Mark Bassie op persoonlijke titel regelmatig op maandag een website, platform of portal met opdrachten voor zelfstandige professionals (ZP’ers).Hij eindigt steeds met een beoordeling van inhoud, vorm en opzet met 1 tot 5 M’s. Hij oordeelt hierbij als ZP’er en niet als opdrachtgever. Als u zelf een site kent die u wilt laten beoordelen, stuur dan een mail naar info@flex-beheer.nl. De beoordeling: M = Geen tijd en geld aan besteden MM = Waarschijnlijk zonde van je tijd en geld MMM = Alleen als je betere alternatieven al hebt bezocht MMMM = Kan zeker resultaat opleveren MMMMM = Hier moet je beginnen met zoeken Openbare aanbestedingen? Extern inhuren! Vandaag een beoordeling van de moeder aller Marktplaatsen, die van het UWV, die nu al een jaar of 4 operationeel is met inmiddels -naar verluidt- ongeveer 9.000 leveranciers. Een Marktplaats is een platform waarop een overheidsorganisatie die verplicht is tot openbaar aanbesteden, haar externe inhuuropdrachten publiceert. Volgens een strakke maar transparante procedure kunnen leveranciers inzicht krijgen in alle openstaande opdrachten en zij hebben in principe allemaal evenveel kans op de opdracht. Die leveranciers zijn zowel de bemiddelings- en detacheringsbureaus als de ZP’ers. Op deze laatste groep richt ik me in de column. Wat heb je nu als ZP’er aan deze Marktplaats? Transparantie voorop Het positieve nieuws is dat vergeleken met veel van de hier al besproken platforms de transparantie en informatie vele malen groter is op deze Marktplaats. Op deze Marktplaats vindt je veel informatie. Alle openstaande opdrachten zijn te bekijken, er wordt precies aangegeven hoe de procedures verlopen en volgens welke planning. Maar ook de gunningscriteria worden vermeld met hun onderlinge zwaarte. En er worden dagelijks inhuuropdrachten op de Marktplaats gepubliceerd in 17 categorieën. Ook de gunningen zijn openbaar, dus je kunt bekijken wat voor soort opdrachten er aan wie zijn gegund. En alles is geheel gratis. Openheid met een keerzijde Volgens de aanbestedingsprincipes verlopen alle procedures. Als je te laat of verkeerd reageert op een opdracht, doe je per definitie niet mee. Persoonlijke vragen over inhuuropdrachten worden geweerd want iedereen moet beschikken over gelijke informatie. Dit betekent dus dat alles digitaal verloopt. En met 9.000 potentiële leveranciers is de concurrentie ook groot waardoor de tarieven van de winnaars meestal aan de lage kant zullen zijn. Dit wordt verergerd doordat het UWV gebruik maakt van maximum-tarieven. Erboven aanbieden mag niet, eronder is zeer verstandig met al die concurrentie. Om dus een kans te maken om uitgenodigd te worden voor een kennismakingsgesprek moet je meer dan een standaard cv met een korte toelichting sturen. De kleine lettertjes Jammer is ook dat veel overheidsorganisaties hun Marktplaats gebruiken om in de kleine lettertjes van alles te regelen waar je bij de inschrijving verplicht mee akkoord moet gaan. Zo extreem als bij het UWV heb ik het nog nergens gezien. Je moet hier maar liefst akkoord gaan met 10 verschillende documenten en verklaren dat je ze allemaal hebt gelezen voordat je je kunt registreren. Ik heb maar nagelaten om de inhoud te beoordelen…….. En de registratie is sowieso bij het UVW een taai proces waarbij ze van alles over je ondernemerschap en je bedrijf willen weten. Een echte overheidsorganisatie dus. Als je dan eenmaal geregistreerd bent, kun je je abonneren op die inhuursegmenten die voor jou interessant zijn, zodat je niet telkens hoeft te gaan kijken of er nog nieuwe interessante opdrachten zijn. Het is ook jammer dat het UWV niet de gegunde tarieven publiceert want dan heb je als leverancier nuttige informatie om te kijken of je het de moeite vindt om veel tijd te stoppen in je aanbieding. En als je gebruik maakt van maximum-tarieven, waarom hanteer je dan als opdrachtgever ook geen minimum-tarieven? Het werk waard? Al met al is deze Marktplaats interessant voor ZP’ers als je wilt werken voor het UWV, want ze publiceren bijna dagelijks opdrachten. Jammer dat ze niet wat leveranciersvriendelijker zijn, dat zou wellicht net die 5e M opleveren… Hiermee is deze Marktplaats mij 4 M’en waard. Geplaatst in Professioneel inhuren | Tags jobboard | 3s Reacties
Waarachtige verhalen uit ondernemersland: Ondernemen zonder geld Geplaatst 8 juni 2012 door Gastblogger Vele ondernemerszolders worden bewoond door onuitgevoerde plannen en een enkele droom. Onder stof bedolven wachten ze moedeloos op een erfenis of de jackpot. Hun bedenker lijkt ze alweer vergeten te zijn. Voor al deze plannen en niet alleen het mijne ben ik daarom een bevrijdingsoperatie begonnen: ondernemen zonder geld. Toegegeven, het concept bevindt zich nog in de experimentele fase. Mijn voornemen wordt niet alleen geïnspireerd door het ‘nieuwe geld denken’ zoals ik dat de laatste tijd steeds vaker tegenkom bij groepen die zich bezig houden met enge dingen zoals holisme, complementaire monetaire economieën en ruilhandel (die bij nader inspectie veel minder eng blijken te zijn dan je eigen bank of pensioenfonds) maar ook door talloze ondernemers die ook maar ergens begonnen zijn. Zoals een Amerikaanse ondernemer die me laatst met ongekende nonchalance vertelde over zijn bedrijf waarmee hij miljoenen had verdiend (en ook weer was kwijtgeraakt). Hij introduceerde me aan de term ‘bootstrapping.’ En wel in de volgende context. Ik vertel hem van mijn plan. Hij vindt het geweldig. Ik zeg dat ik geen kapitaal heb. Hij: “Ok, sounds like you have to bootstrap the operation.” Ik knik begrijpend maar blijf met een vraagteken achter dat nader onderzoek vereist. Het volstrekt onmogelijke met ongekende kracht De uitdrukking blijkt in verband te worden gebracht met de illustere baron van Munchausen uit het werk van Rudolf Raspe (1785). Volgens het verhaal trok de baron zichzelf aan het haar uit een moeras. In Amerika wordt bootstrapping dan ook gebruikt om een onmogelijke actie te beschrijven. “To pull oneself over a fence by one’s bootstraps.” Er blijkt bovendien een hele familie van aanduidingen te zijn die dergelijke tegennatuurlijke fenomenen beschrijft: de adynaton. Uit het Grieks herleid verbindt de term het volstrekt onmogelijke met ongekende kracht. Mijn Amerikaanse kennis is zelf trouwens een goed voorbeeld. Hij had zijn business opgebouwd door zijn personeel te betalen in beltegoed voor zijn nog op te richten telecombedrijf. Er bestaat ook een hedendaagse variant, hoewel deze een stuk minder tot de verbeelding spreekt, de ‘lean start-up’. Dit betekent zoveel als maar gewoon beginnen met wat je hebt en vanuit daar uitbreiden. Dit klinkt makkelijker gezegd dan gedaan, en dat is het ook. Ik ben zelf een half jaar bezig geweest om mijn plan te perfectioneren in de hoop hiermee geld aan te boren. Pas toen het mij begon te dagen dat dit geld er wellicht nooit zou komen ben ik inderdaad maar aan de slag gegaan. Wat blijkt? Er is inderdaad meer mogelijk dan je denkt. De eerste stap is wellicht niet beginnen met wat je wel hebt, maar juist wat je niet hebt. In mijn geval was het hiaat makkelijk te identificeren. Ik wilde een internet bedrijf beginnen terwijl ik grotendeels digibeet ben. Door IT-ers waar ik in het verleden mee heb samengewerkt ben ik ook wel beschreven als de ideale test-persoon, namelijk iemand die precies het knopje weet te vinden waar je niet op moet drukken. Net als de baron van Munchausen bevond ik me in een moeras en wel een gevuld met een grote hoeveelheid internet bedrijfjes die linksom of rechtsom uiteindelijk geld wilden verdienen. Toegegeven, op mijn pad vond ik ook menig onbaatzuchtig meedenker. Maar voor uitvoer kon ik nergens houvast vinden. Uitwisselen van diensten zonder tussenkomst van geld In tegenstelling tot in een moeras is het in een dergelijke situatie zaak om in beweging te blijven: netwerken, inspiratie bijeenkomsten, doe-groepjes, bakjes koffie met een ieder die jou en je plan nog niet beu is. Wees niet kieskeurig. Het pad van een ondernemer is kronkelig en je weet nooit wanneer je spontaan tegen de goeie afslag aanloopt. Zo komt er op een dag een mailtje binnen. “He hoi, ik zet jullie allebei even in deze mail want ik denk dat jullie af moeten spreken.” Dat doen we en ik ontmoet mijn ontbrekende puzzelstuk. Hij is IT-er en erg geïnteresseerd in mijn plan. Hij heeft zelf ook een plan, waar dat van mij naadloos op aansluit. Bovendien kan hij mijn inzicht in het sociale gedeelte wel gebruiken. Samen zetten we onze eerste geldloze stapjes. Hij bouwt mijn site. Ik schrijf voor hem een advies. Ondertussen heeft mijn zoektocht me ook bij de Time/Bank in Den Haag gebracht. Hier worden diensten zonder tussenkomst van geld uitgewisseld. Niet alleen is dit een heel sympathiek initiatief dat creatievelingen in de stad (en internationaal) met elkaar verbindt. Ook vind ik er mensen die bereid zijn mooie dingen voor mijn project te doen, zoals een logo of een illustratie ontwikkelen voor op mijn site. Ik help anderen door hen te adviseren over hun business plannen en budgetten (iets waar de meesten creatieven nachtmerries over hebben), te schrijven voor het time/bank blog en allerhande opdrachten te doen die me even prettig afleiden van mijn eigen plan. Inmiddels ‘betaal’ ik met mijn tijd ook voor yoga lessen. Tot dusver houd mijn hoofd kranig boven het moeras, terwijl de realiteit van dure PR campagnes, Research & Development, Human resources, Accountancy en Sales nog altijd aan mijn voeten trekt. Of ik mezelf net als van Munchausen aan mijn haren omhoog weet te trekken zal moeten blijken. Geplaatst in ZP en Ondernemen | Tags ondernemerschap | 1 Reactie
