Maandelijkse archieven: januari 2010

70% US HR-managers wijst wel eens een kandidaat af na internet check

Voor bijna 80% van de Amerikaanse HR-managers is het checken van de online-identiteit van sollicitanten een standaard procedure. 70% wijst wel eens kandidaten af op grond van wat hij/zij over een kandidaat op internet vindt. In de UK gebruikt 47% standaard internet en wijst 41% wel eens iemand af.  In Duitsland wordt veel minder vaak iemand afgewezen op basis van internet (16%), maar ook daar wordt bij 59% van de onderzochte bedrijven de namen van sollicitanten ingevoerd in zoekmachines.

Microsoft maakte deze cijfers bekend, na een onderzoek onder ruim 1.000 HR professionals. Nederlandse cijfers zijn niet bekend, maar ik denk dat die meer in de richting van de Engelstalige landen ligt, dat richting Duitsland. De meest genoemde redenen om een sollicitant niet aan te nemen zijn: gevonden foto en video materiaal, bezorgdheid over de effecten van iemand uitgaansleven en uitspraken en geplaatst commentaar van de sollicitant.

In een parallel onderzoek kwam naar voren dat maar 37% van de sollicitanten vond dat ze zelf verantwoordelijk waren voor het beschermen van hun eigen online identiteit. Je mag als sollicitant er van alles van vinden dat recruiters dit doen, maar ze doen het. Dus is het belangrijk dat je daar rekening mee houdt en zelf acties onderneemt. Ik geef regelmatig trainingen aan interim-managers over hoe jezelf te presenteren in deze markt. Het is opvallend hoe naïef veel deelnemers nog steeds zijn als het gaat om de rol van internet in het selectieproces. Zeker in de interimmarkt gebruiken opdrachtgevers en bureaus internet veelvuldige voor een achtergrond check van een kandidaat.

Internet biedt prachtige mogelijkheden om zelf te onderscheiden en zichtbaar te maken. Maar voorzichtigheid en vooral wijsheid over wat je op bijvoorbeeld social media doet is erg verstandig. En daar gaat je zelf over. Of zoals Cliff Evans, hoofd ‘privacy and security’ van Microsoft UK stelde bij een toelichting op het onderzoek: “Het negeren van je online reputatie is geen optie meer. De privacy kant van het delen van informatie en reputatie-gegevens zou een belangrijk onderwerp moeten zijn voor iedereen, zeker in deze tijden waar banen schaars zijn. Denk goed na over het beeld dat je over jezelf neerzet”

In deze slideshare vind je meer details:

Data Privacy Day Online Reputation Research

View more presentations from Ping Elizabeth.

Geplaatst in Professioneel inhuren | Tags , , , | Laat een reactie achter

Een visie op inhuur en op uw flexibele schil is belangrijk

Vergelijk deze 2 organisaties met elkaar:

Organisatie A heeft 200 FTE aan vast personeel in dienst en huurt per jaar ongeveer 10 flexkrachten in, meestal uitzendkrachten. Voor de inhuur is toestemming nodig van de directie en aanvragen lopen altijd via de afdeling P&O. Op jaarbasis is men ongeveer € 250.000 kwijt aan deze inhuur. Er zijn geen mantelcontracten afgesloten want men vraagt per keer meerdere bureaus om een offerte.

Het beheer van de flexkrachten, van hun contracten en hun kosten is hier een fluitje van een cent! Organisatie B heeft 1.100 FTE aan vast personeel en huurt jaarlijks ruim 200 flexkrachten in. Men heeft mantelcontracten afgesloten met 6 bureaus voor de lagere loonschalen. Naast deze 6 bureaus wordt nog zeker met 20 verschillende bureaus zaken gedaan. In totaal is men een dikke 10 miljoen euro kwijt aan flexkrachten. De beslissing over inhuur gebeurt door de afdelingshoofden, die zelf de inhuurcontracten ondertekenen.

Het beheer is complex en zonder goede procedures, werkafspraken en tools, nauwelijks te doen. Het ontbreekt aan in- en overzicht en men loopt de nodige juridische risico’s, want niet elke beslisser kent alle juridische valkuilen. Ook de administratie van alle inhuur is een rommeltje.

Beide organisaties ken ik persoonlijk en ze hebben naast bovengenoemde verschillen, met elkaar gemeen dat ze geen duidelijke visie hebben op de rol en functies van flexkrachten of het nut van het hebben van een flexibele schil. Ze handelen ten aanzien van de inhuur zoals dat in hun dagelijkse praktijk altijd gaat en denken er ook niet over na. Je zou kunnen zeggen dat organisatie A de impliciete visie heeft dat het inhuren van flexkrachten alleen moet gebeuren als het echt niet anders kan. Inhuur is vooral een kostenpost en daar moet je als organisatie bovenop zitten bijv. door de afdeling P&O.

Organisatie B hanteert kennelijk een visie dat inhuren van veel mensen weliswaar veel kost, maar ook veel oplevert en handig is. Misschien vindt men het handig omdat flexkrachten de organisatie altijd draaiende houden, maar het zou ook kunnen zijn dat men flexkrachten waardeert vanwege hun frisse blik en de ervaring uit andere organisaties die ze meebrengen. Maar het zou ook kunnen dat men denkt dat inhuur voor korte periodes uiteindelijk goedkoper is dan het hebben van vaste medewerkers in dienst.

Voor organisatie B geldt wel dat het beheer van zoveel menskracht en geld aandacht verdient en dat daarvoor duidelijk moet zijn:

– Welke afdeling is verantwoordelijk voor het beheer;
– Welke managementinformatie is nodig voor een goed beheer;
– Op welke wijze (tools, systemen, proces en procedures, werkafspraken) geven we het beheer vorm.
De kern van mijn betoog is deze: het is voor elke organisatie, grote inlener of niet, zinvol om een visie te ontwikkelen hoe we samen aankijken tegen flexibele schillen en inhuur(-krachten). Als uitvloeisel hiervan zijn uitwerkingen op tactisch niveau wenselijk, zoals op welke wijze gaan we met flex-, uitzend- of bemiddelingsbureaus om. Sluiten we mantelcontracten en met voor soort resultaat voor ogen. Doen we ook zaken rechtstreeks met zzp’ers of alleen met bureaus? Willen we bureaus in house of juist niet?

En op operationeel niveau moeten er antwoorden komen op vragen als: Wie is bij ons verantwoordelijk voor het beheer, wat houdt dat beheer dan in, welke ’spelregels’ hanteren we bij de inhuur, wat is de rol van P&O, Financiën, Bedrijfsvoering en Inkoop en de leidinggevenden en managers.

Als er op dit soort vragen een antwoord is, is er sprake van goed ‘flex-beheer’ naar analogie van goed ‘personeels-beheer’.

Geplaatst in Professioneel inhuren | Tags | Laat een reactie achter

Vraag ZZP’ers zelf wat ze willen!

Arjan Dasselaar publiceerde vorig jaar het goed ontvangen Handboek voor de ZZP’er. Het boek is inmiddels uitverkocht. Hoog tijd voor een herdruk die door Dasselaar tevens grondig werd herzien. M&L sprak even met Dasselaar aan de vooravond van verschijnen.

Goeie timing, ZZP’ers zijn momenteel hot, om het zo te zeggen…

Zeker, er is veel interesse voor de beroepsgroep, zowel van de vakbonden als de media. Maar dat is niet de reden dat de herziene editie nu verschijnt. Van begin af aan wist ik dat ik elk jaar een nieuwe versie wilde maken. Er verandert in een jaar tijd altijd veel in de wet- en regelgeving. Ook nu is er weer het nodige aangepast, het urencriterium bijvoorbeeld is voor de MKB-winstvrijstelling afgeschaft. Dat soort informatie kan natuurlijk niet ontbreken in mijn handboek. Door alle berichtgeving komt aan het licht hoe weinig er eigenlijk geregeld is voor ZZP’ers, zeker als je het vergelijkt met hoe goed de rechten van werknemers in loondienst zijn beschermd. Het besef dringt door dat er iets moet gebeuren.

Een goede ontwikkeling, lijkt me.

Op zich wel natuurlijk. In zekere zin is de crisis een ‘blessing in disguise’ voor de ZZP-sector. Er wordt beter geluisterd naar kleine zelfstandigen, ze worden serieus genomen. Het idee om ZZP’ers een stem te geven in de SER is een stap in de goede richting. Maar wat ik dan weer niet begrijp is dat een bestaand SER-lid die vertegenwoordiging op zich moet gaan nemen. Waarom zet men daar niet iemand uit de praktijk neer? Wat de vakbonden en bestuurders goed in de gaten moeten houden is dat ZZP’ers zelfstandige mensen zijn die gruwen van te veel bemoeienis. Ze zijn niet voor niets zelfstandig ondernemer geworden.Een vakbond als de FNV, die zich de laatste tijd nadrukkelijk mengt in de discussie over ZZP’ers, heeft hier onvoldoende oog voor.

Wat bedoelt u?

De FNV is van oudsher gewend op te komen voor werknemers in loondienst. Ze zijn het verlengstuk van een redelijk homogene achterban en het is hun taak om die achterban te beschermen tegen de boze buitenwereld, via verplichte, collectief afgesloten verzekeringen enzovoort. Dat spreekt ondernemers niet aan. Ondernemers willen geen hulp, en willen zich al helemaal niet verplicht verzekeren. Als het even slecht gaat zingen ze dat wel uit. Zelfredzaamheid hoort bij ondernemen. Bovendien lijkt iedereen vergeten te zijn dat er al een sociaal vangnet bestaat voor zelfstandigen, het Besluit Bijstandverlening Zelfstandigen. Dat is een uitstekende regeling, die nauwelijks gebruikt wordt.

Is de lobby voor belangenbehartiging in de ZZP-sector dan wel zinvol?

Zeker. Dat belang is alleen maar groter geworden. De sector is hard gegroeid, veel ontslagen werknemers zijn voor zichzelf begonnen, en vaak werken ze nog voor hun voormalige baas. Heel veel sectoren hebben op deze manier voor het eerst kennis gemaakt met freelance werk. De markt is dus groot. Maar je moet wel de juiste aanpak kiezen: vraag de ZZP’ers zelf wat ze willen. Het PZO (Platform Zelfstandige Ondernemers) werkt op die manier, dat wordt gerund door ondernemers, die bovendien allemaal onafhankelijk zijn. Zij weten hoe je ZZP’ers bereikt.

Speelt uw boek hier nog een rol in?

Ik besteed vooral aandacht aan de praktische gevolgen van het opzetten van een eigen bedrijf. Factureren, boekhouden, aangifte doen, dat soort dingen. Maar als je mijn boek hebt gelezen, weet je hoe je voor jezelf moet opkomen en wat je rechten zijn.

Zou u iemand het advies willen geven om in deze tijd voor jezelf te beginnen?

In de meeste sectoren gaat het nu even wat minder, dus lijkt het inderdaad niet slim om nu een onderneming op te starten. Maar die beslissing heeft met meer dan economie alleen te maken. Het belangrijkste is dat je het echt moet willen. Bij tegenslag is het zoeken naar vast werk de weg van de minste weerstand. De bikkels die echt willen blijven over.

Dit interview van Eric de Vries met Arjan Dasselaar is verschenen in Management & Literatuur, een uitgave van Managementboek.nl

Het ‘Handboek voor ZZP-er, 2010-2011’  kost €29,90  en kunt u hier bestellen.

Geplaatst in ZP en Ondernemen | Laat een reactie achter

Introductie: Mark Bassie

Mark Bassie (Breda, 1960) studeerde Nederlands recht aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam (doctoraal in 1983). Maakte na enige jaren de overstap naar het organisatie-adviesvak en interim-management. Deed de SIOO-basis-opleiding voor organisatieadviseurs. Werkt vanaf 1994 via zijn eigen bureau Rocco (www.rocco.nl) als interim-manager voor uiteenlopende organisaties als KLPD, Essent, NS, diverse gemeenten, verzekeraars en de Sociale Werkvoorziening.

Mark Bassie is als freelance trainer sinds 1994 verbonden aan de Bestuursacademies in Nederland op het gebied van projectmanagement, HRM en externe inhuur.

Hij heeft zich in de afgelopen jaren gespecialiseerd in het uitdenken, opzetten en laten beheren van flexibele schillen voor overheidsorganisaties, ZBO’s en bedrijven. Deskundig in Marktplaats-concepten en ZZP-communities. Heeft hiervoor aparte site (www.flex-beheer.nl) geïntroduceerd.

Mark Bassie combineert HRM-deskundigheid met Inkoop- en aanbestedingsexpertise.

  • Meer informatie over Mark en zijn bedrijf vindt u hier.
  • Alle publicatie van Mark op deze site vindt u hier.
Geplaatst in Professioneel inhuren | Tags , , | Laat een reactie achter