Maandelijkse archieven: december 2019

‘De arbeidsmarkt heeft een Urgenda-zaak nodig’

Geplaatst 17 december 2019 door ZiPredactie

“Het is typisch de gedoogcultuur in Nederland. Als twee regels geen effect opleveren, dan verzinnen we er een derde bij, in plaats van die eerste twee te handhaven,” aldus Jurriën Koops, directeur van de  Algemene Bond Uitzendondernemingen (ABU). De brancheorganisatie voegt zich bij een brede groep organisaties en professionals die het voorstel voor een minimumtarief voor zzp’ers afwijzen.

Dit  minimuminhuurtarief draagt volgens de ABU  ‘niet of onvoldoende bij aan een goede regulering van het zzp-schap, noch een goede ordening van de arbeidsmarkt’.

Volgens Koops legitimeert een minimuminhuurtarief een te lage prijs en hij vreest dat zzp’ers daardoor juist vaker worden ingezet voor werk dat niet door een zelfstandige gedaan hoort te worden. “Voor je het weet ontstaat de indruk dat alles kan, als je maar minimaal 16 euro betaalt.”

Handhaving

Koops ziet tal van voorbeelden in de markt waar het wat hem betreft misgaat. “Noem me maar een fundamentalist op dit vlak. Maar zzp-afwassers, zzp- house-keepers die op de minuut nauwkeurig moeten werken, zzp-medewerkers in logistieke centra: dat zijn wat mij betreft echt geen zelfstandig ondernemers.”

Volgens de directeur van de ABU moet de overheid nu ingrijpen. “Anders is het hek van de dam”, vreest hij. Hij verwijst naar de Wet Arbeidsmarkt in Balans, die in januari ingaat en  (flexibele) arbeid duurder maakt, terwijl wetgeving over zzp’ers nog op zich laat wachten. “Een uitzendconstructie omzetten naar zzp-bemiddeling via een platform is niet zo ingewikkeld. Uitzenders zijn ondernemend genoeg om dat vlug op te pakken. Maar dit moet je als maatschappij niet willen. Ik snap niet dat de Belastingdienst niet simpelweg  de Amsterdamse horeca inloopt. Het moet toch een koud kunstje zijn om daar aan te tonen dat al die zogenaamde zzp’ers daar een gezagsverhouding hebben.”

In uren daalt de uitzendsector al 14 maanden, in omzet ook al 9 maanden, zo laat de ABU marktmonitor zien. ABU-directeur Jurriën Koops: “De daling is wel een stuk minder sterk dan in 2009 3. De groeiverwachting van de economie neemt af en dat merkt onze sector als eerste. Ook krapte op de arbeidsmarkt remt de branche. Daarbij zien we dat door de Wab  klanten uitzend vervangen door zzp,  en vaste krachten. De marktmonitor meet echt alleen uitzendomzet. Veel leden kunnen dat compenseren met andere vormen van dienstverlening.” Volgens Koops heeft de uitzendsector zeker toekomst. “Vooral voor nichespelers, spelers met schaalgrootte en ondernemers die de relatie met de kandidaat centraal stellen dus.”

Waarde van werk centraal stellen

Het is hard nodig dat de neerwaartse spiraal stopt, zowel qua prijs als qua sociale bescherming van werkenden. “Een van onze bestuursleden trok onlangs een terechte parallel met de Urgenda-zaak. Pas na deze rechtszaak kwam de politiek in beweging rond het thema klimaat. Zoiets zou ook in de arbeidsmarkt nodig zijn. Een zaak die de overheid dwingt haar eigen regels te handhaven. Ook in de uitzendsector. Ondernemers die de wet overtreden komen daar nu te makkelijk mee weg.”

De waarde van werk moet wat betreft Koops uitgangspunt zijn op een duurzame arbeidsmarkt. “We moeten ons inzetten om werkgeluk te maximeren en risico’s zo goed mogelijk collectief af te dekken. Met daarbij voldoende keuzevrijheid. Minder contractvormen met wel duidelijkere voorwaarden En een heldere definitie van ondernemerschap voor zzp’ers. Minder verschillen in sociale zekerheid en fiscaliteit zorgen er ook voor dat er minder oneigenlijke mogelijkheden zijn om te concurreren op prijs.”

Borstlap

Koops kijkt met belangstelling uit naar de voorstellen van de commissie Borstlap. Al zal het waarschijnlijk nog jaren duren voordat die voorstellen ook omgezet zijn in nieuwe wetgeving. “Als we met z’n allen blijven wachten op de overheid, dan duurt de toekomst wel erg lang,” zegt hij: “Daarom moeten wij als markt de waarde van werk centraal stellen en niet de prijs. Het is een gesprek tussen onze leden, hun klanten en andere stakeholders. De politiek hoeft niet leidend te zijn, maar moet wel de grote lijnen uitzetten.”

Het initiatief van een aantal grote werkgevers in de financiële sector om met een werkcode te komen, vindt Koops interessant. “Ik kan me uitstekend vinden in de uitgangspunten. Ik zeg er – net als bijvoorbeeld de Werkvereniging – wel bij: betrek ons erbij. Uiteindelijk zullen we het toch met elkaar moeten doen.”

Geplaatst in Toekomst van Werk | Tags , , | 3s Reacties

Zonder consensus over problemen geen doorbraak in debat over zzp-regels

Geplaatst 16 december 2019 door Hugo-Jan Ruts

Afgelopen maandag liep de termijn voor de internetconsultatie voor deze nieuwe wetgeving af. Wetgeving die een minimumtarief voor zzp’ers moet introduceren en daarnaast opdrachtgevers zekerheid geeft indien een zelfstandige ingehuurd wordt met een tarief van boven de € 75,- per uur.

Deze mogelijkheid voor experts en lobbyisten om feedback te geven voordat een wet richting de Kamer gaat is uitgelopen op een heuse volksraadpleging. En de uitkomst voor Koolmees is niet mals. Honderden zelfstandigen hebben gereageerd. Net als veel grote belangenbehartigers en partijen uit de polder. Met een gezamenlijke brief van de werkgevers en vakbonden voorop. Rode draad van al die adviezen: dien deze wet niet in bij de Kamer.

Nieuwe wetgeving onder vuur

Minister Koolmees heeft het de criticasters ook wel erg gemakkelijk gemaakt. Allereerst is er de bureaucratische rompslomp: Een sympathiek ogend minimumtarief is verpakt in wetgeving die zo complex is en zoveel administratieve lasten oplevert voor alle zelfstandigen, dat deze maatregel meer op een ontmoedigingsbeleid lijkt dan op bescherming van een kleine groep kwetsbare zzp’ers. Het lijkt het probleem van armoede onder zzp’ers ook nauwelijks op te lossen. En vervolgens is er de communicatie: Het wetsvoorstel voor de bovenkant van de markt is door het ministerie zo slecht en onduidelijk verkocht, dat de indruk ontstaan is dat het een opt-out variant voor werknemers is, in plaats van de bedoelde zekerheid voor zelfstandigen, die al helemaal niet in het sociaal stelsel zitten.

Na de BGL (de Beschikking Geen Loonheffingen) van Weekers en de Wet DBA van Wiebes, dreigt zo deze derde poging om het zzp-beest via wetgeving te temmen uit te draaien op een mislukking. En dan moet de discussie over de webmodule nog beginnen.

Het maatschappelijk debat over wetgeving die de zzp-markt moet reguleren begint ondertussen veel te lijken op het Brexit-debat ten tijde van Theresa May. Voor geen enkel idee is een meerderheid te vinden. Wanhopige ambtenaren. Een algemene moeheid bij het publiek rond dit onderwerp. Belangenorganisaties uit de oude en nieuwe polder die met regelmaat de populistische kaart trekken en/of desinformatie verspreiden.

Lees ook:  

Wat nu?

Wat nu? “Terug naar de tekentafel”, riep Paul Smeulders van GroenLinks in een Kamerdebat onlangs. Hij had de gezamenlijke brief met het negatieve advies van VNO en FNV in zijn handen. “Alleen ‘nee’ zeggen is te gemakkelijk”, zo reageerde een felle minister in datzelfde debat. Niets doen is geen optie, zo vindt hij. Smeulders en de minister hebben hier beiden een punt.

Wetgeving doorzetten waar werkelijk geen enkele bondgenoot in het maatschappelijke middenveld voor te vinden is, is onverstandig. Naarstig op zoek gaan naar alternatieve wetgeving is evenmin haalbaar. Wie rechterlijke uitspraken leest waarin de Belastingdienst regelmatig het deksel op de neus krijgt, begrijpt dat de roep om ‘meer handhaving’ zonder nieuwe regels naïef is.

Knelpunten

De belangrijkste reden waarom er geen consensus te vinden is omtrent een oplossing in deze discussie is dat er geen consensus is over wat nu daadwerkelijk het probleem is. Wie de discussie over de zzp-markt volgt hoort genoeg onderwerpen die als probleem gezien kunnen worden. Ik noem er een aantal, in willekeurige volgorde en zonder een uitspraak te doen over hoe groot het genoemde probleem daadwerkelijk is:   

  • Uitbuiting: zeer lage tarieven in delen van de zzp-markt.
  • Uitruil: eenvoudig werknemers kunnen inruilen voor minder aan regels gebonden zzp’ers
  • Lage verzekeringsgraad: te weinig zzp’ers hebben afdoende voorzieningen voor arbeidsongeschiktheid of pensioen. En ze zijn duur of niet mogelijk voor zzp’ers met hoog risico.
  • Quasi-ondernemerschap: zelfstandigen die fulltime en langdurig werken voor één opdrachtgever, maar wel gebruik maken van fiscale ondernemersfaciliteiten.
  • Solidariteitstekort: uitstroom uit sociale- en verzekeringsfondsen van juist draagkrachtige werkenden
  • Onzekerheid opdrachtgevers: gebrek aan heldere regels leidt tot vraaguitval naar zzp’ers.
  • Verstorend effect zelfstandigenaftrek : onder en rond modaal is er een financiële win/win voor zowel opdrachtgever als werkende om reguliere baan in te ruilen voor zzp.
  • Ruzie op de werkvloer: tussen werknemers en zzp’ers die beiden de krenten uit de pap willen pikken.
  • Oneigenlijke concurrentie tussen MKB en zzp.
  • Gedwongen opdrachtgeverschap: arbeidsmarkt dwingt werkgevers zzp’ers in te huren waar ze liever werknemers willen.
  • Werkende armen: laag verdienvermogen onder deel zzp’ers
  • Monopsonie: een zeer klein aantal vragers domineert de markt, met lage tarieven

Dit alles in de wetenschap dat 80 tot 90 procent van de zelfstandigen zelf buitengewoon tevreden is over zijn of haar situatie en dat deze groep onmiskenbaar een bijdrage levert aan de dynamiek van de Nederlandse economie.

Wat is nu echt een probleem en kunnen/willen we dat oplossen?

Consensus over de vraag wat ‘het probleem’ is, is ver te zoeken. En daardoor lopen we vast. Wie brengt de boel weer in beweging? Er wordt in dit kader veel gewezen naar de commissie Regulering van Werk. Deze commissie onder leiding van Hans Borstlap komt eind januari met haar lang verwachte rapport. Toch lijkt het ijdele hoop dat deze commissie echt het verschil gaat maken. De voortekenen wijzen er op dat deze commissie komt met voorstellen voor ‘universele uitgangspunten’ voor alle werkenden. Leuk, nuttig. Maar het zijn vooral ‘beleidsrichtingen’ waar de politieke partijen uit kunnen shoppen voor hun nieuwe partijprogramma’s. Het zijn geen concrete voorstellen die een antwoord geven op urgente problemen.

Hoe komen we dan wel uit de huidige impasse? Het debat zou zich in eerste instantie moeten richten op het in kaart brengen van de problemen. Met steeds de vraag hoe groot het probleem daadwerkelijk is. En de vervolgvraag of we dat probleem als maatschappij kunnen én willen oplossen. Plus het vraagstuk waar nu de echte urgentie ligt.

Dat vraagt politieke moed van het kabinet om het regeerakkoord op dit onderwerp los te laten. Het vraagt lef van de oppositie en belangenorganisaties om verder te kijken dan de eigen stokpaardjes.

Een deel van de conclusie van dit debat zal zijn dat de huidige voorstellen van het kabinet te generiek zijn. Daarbij lijken we er niet aan te ontkomen om de meest urgente problemen sectoraal aan te pakken.

Geplaatst in ZP en Politiek | Tags , , , , , | 13s Reacties

Weinig nieuwe gezichten in MT top 10 beste interim-management bureaus. Wel meer combinatie met executive search

Geplaatst 15 december 2019 door Joke Twigt

Het blad Management Team maakt elk jaar lijstjes met de beste zakelijke dienstverleners in veel verschillende categorieën. Dat doen ze op basis van vragenlijsten onder beslissers binnen organisaties.

In het lijstje van de tien ‘Best in interim-management’ staat Twijnstra Gudde in de editie 2019 bovenaan. De afgelopen twee jaar speelt dit bureau stuivertje-wissel met Yacht, die nu op positie twee staat. In de top tien is Novisource nieuwkomer. In 2018 stond dit bureau nog op plek veertien.

Bureau 2019 2018 2017 2016
Twijnstra Gudde 1 2 1 5
YACHT 2 1 2 1
Bisnez Management 3 3 8 –
Berenschot 4 4 9 3
Steens & Partners 5 10 6 –
Randstad Zorg 6 7 – 4
JE Consultancy 7 4 7 12
IG&H Consultancy 8 8 5 10
Capgemini Interim Mgt 9 9 10 2
Novisource 10 14 – –
GITP 11 16 – 12
BMC 12 13 12 8
Eiffel 13 11 4 5
Rijnconsult 14 – – 12
Boer & Croon 15 15 11 5
AT Osborne 16 6 – –
DPA 17 17 15 –
RGP 18 – – 18
bron: www.mt.nl , bewerking ZiPconomy

 

  • Zie voor een volledig overzicht van interim-management bureaus deze lijst in onze ZiParena.

Combinatie met executive search populair

In het recent gepubliceerde onderzoek naar interim-managementbureaus door ZiPconomy en ABN AMRO, werd geconstateerd dat de dienstverlening interim-management in toenemende mate gecombineerd wordt met executive search. In dat licht is het interessant te bekijken of dat terug te zien is in de lijstjes van MT.

Inderdaad komen in het lijstje tien ‘Best in executives search’ vijf bureaus voor die zich ook als interim-managementbureau profileren. Yacht komt in beide top-tien lijsten voor.

Top 10 in de categorie executive search:
1 The Executive Network
2 Van de Groep & Olsthoorn
3 Derks & Derks
4  Amrop
5 GITP
6 Beljon + Westerterp
7 Egon Zehnder
8 Mercuri Urval
9 Yacht
10 Boyden Executive Search

 

Detachering

Voor de volledigheid ook een overzicht van de top detacheerders. Hier lijkt, maar dat geldt ook voor de andere categorieën, de omvang van het bedrijf nogal wat invloed te hebben op de notering.

Top 6 in de categorie detachering:
1 KPN
2 IBM
3 Ordina
4 Atos
5 Accenture
6 Capgemini

 

  • Zie voor een volledig overzicht van detacheerders deze lijst in onze ZiParena.
Geplaatst in ZP en Ondernemen | Tags , | Laat een reactie achter

SER rapport arbeidsomstandigheden bevestigt het maar weer eens: de wereld van zzp is er een van uitersten

Geplaatst 13 december 2019 door Hugo-Jan Ruts

Flexwerkers hebben vaker slechtere arbeidsomstandigheden dan medewerkers in vaste dienst. Ze doen vaker fysiek zwaar werk, gevaarlijk werk en werken het meest met gevaarlijke stoffen. Dat staan in een onderzoek dat TNO in opdracht van de Sociaal-Economische Raad deed. Flexkrachten zijn vaker (4,4%) slachtoffer van een bedrijfsongeval dan werknemers (3%). ZZP’ers zijn dat overigens minder vaak: 2,1%.   De SER verwerkt de conclusies in een ‘verkenning’ over gezondheid en veiligheid op het werk.

Tot zo ver geen groot nieuws. Het zijn even bekende als pijnlijke feiten.

Uitersten

Flexwerk is voor TNO een breed begrip, namelijk iedereen die geen vast contract heeft.

Bron: Verkenning Diversiteit arbeidsrelaties en arbeidsomstandigheden (SER 2019)

Wanneer we iets dieper in het rapport kijken bevestigen deze cijfers een ander feit dat we al weten, maar toch ook wel goed om nog eens te benoemen. De wereld van zelfstandigen is er een van uitersten.

Uit andere cijfers blijkt dat zelfstandigen zwaar oververtegenwoordigd zijn onder de grootverdieners in Nederland. Ze zijn ook oververtegenwoordigd in de groep ‘werkende armen’.

29,2% van de zelfstandigen is ‘zeer tevreden’ over hun werk, zo blijkt uit de ZAE (in 2015 was dat 26,9%, groeit dus). Dat is toch fors hoger dan werknemers (17,1%, NEA). Maar het percentage zzp’ers dat ‘zeer ontevreden’ is, is met 4,4% (in 2019, in 2015 was dat 3,3%, groeit dus ook) ook hoger dan werknemers (2,9%).

Arbeidsomstandigheden

Dergelijke verschillen zien we ook in het TNO rapport. Daarin kunnen we lezen:

“In veel sectoren kan worden geconcludeerd dat zelfstandigen iets betere arbeidsomstandigheden hebben dan vaste werknemers. Zij hebben qua blootstelling aan fysieke belasting, gevaarlijke stoffen en gevaarlijk werk vergelijkbare omstandigheden met vaste werknemers, maar tegelijkertijd meer autonomie en variatie in het werk en minder werkdruk.”

In veel sectoren zijn zelfstandigen dus beter af dan medewerkers in vaste dienst en al helemaal beter dan uitzend- en oproepkrachten.

Maar, zo staat er ook te lezen: “Het beeld van iets betere arbeidsomstandigheden is echter meer dan bij andere arbeidsrelaties afhankelijk van de sector waarin de zelfstandige werkt. In sommige sectoren, waaronder de bouw en de cultuur, sport en recreatie, hebben zelfstandigen juist minder goede arbeidsomstandigheden.”

Dit soort uitersten zijn relevant voor de beleidsmakers en belangenbehartigers. Ja, inderdaad zijn zelfstandigen bovenmatig de ‘happy workers’. Ondernemers zijn natuurlijk per definitie optimistischer, wat volgens Wieteke Conen (zie dit onderzoek)  een van de verklaringen voor het verschil is. Maar ook genoeg aanleiding om oog te hebben voor de groepen zelfstandigen die bovenmatig ontevreden of – juist ook met minder bescherming dan bijvoorbeeld uitzendcontracten – werk in slechte arbeidsomstandigheden doen.

Geplaatst in Toekomst van Werk | Tags | Laat een reactie achter

Kapers op de kust. ABN AMRO voorziet grenzen aan groei adviesbureaus.

Geplaatst 13 december 2019 door ZiPredactie

Adviesbureaus hebben de afgelopen jaren optimaal kunnen profiteren van de economische hoogconjunctuur. De economische groei van de afgelopen jaren heeft geresulteerd in hogere omzetten, een sterke groei van bedrijven en een toename van het aantal werkenden in de branche.

De vraag is of deze groei voort kan duren, zo vraagt Kasper Buiting, Sector Econoom Zakelijke Dienstverlening bij ABN AMRO, zich in dit nieuwe rapport af.  De hoogconjunctuur van de afgelopen jaren heeft voor een extra sterke groei van de sector zakelijke dienstverlening gezorgd. Binnen de sector zakelijke dienstverlening heeft de branche van adviesbureaus bovengemiddeld geprofiteerd van de hoogconjunctuur. “Op de korte termijn koelt het economisch klimaat af en daar krijgen ook de adviesbureaus vroeg of laat mee te maken. Doorgaans loopt de advies branche een jaar achter op de conjunctuur en het is daarom niet verwonderlijk dat de huidige groeivertraging van de economie nog niet is terug te zien in de omzetgroei van de adviesbureaus. Sterker nog, in het eerste kwartaal van dit jaar lag deze maar liefst op bijna 10 procent op jaarbasis en in het tweede kwartaal op 8,4 procent.”

Verzadiging

Op de lange termijn lijkt de branche volgens Buiting echter tegen zijn grenzen aan te zitten. “Er zijn kansen voor verdere groei, maar door verzadiging lijkt de branche het huidige hoge tempo niet vast te kunnen houden.”

In een “maatschappij in beweging” komen er volgens Buiting de “nodige maatschappelijke vraagstukken en knelpunten op de samenleving af die de komende jaren in importantie toenemen en de vraag naar advies doen stijgen.” Hij werkt in zijn rapport vier trends uit: Digitalisering, verduurzaming economie, veranderende arbeidsmarkt en internationale ontwikkelingen. 

Toch zou het wel eens zo kunnen zijn dat aan de groei van de adviesbranche een einde komt, zo denkt Buiting. “In Nederland is de branche namelijk al behoorlijk groot in vergelijking met de meeste andere Europese landen. Zo ligt de verhouding tussen de toegevoerde waarde en het bruto binnenlands product (bbp) voor de Nederlandse adviesbranche op 1,45 procent. Van de ons omringende landen is dat aandeel alleen in het Verenigd Koninkrijk en België hoger”.

“Het grootste probleem voor de branche worden de kapers op de kust die op het succes afkomen: branchevreemde partijen die advies gaan aanbieden, klanten die interne adviesdiensten gaan opzetten en een sterke groei van zzp’ers die de prijs drukken.”

Kansen

Buiting ziet implementatie van advies en het oppakken van complexere vragen als mogelijkheden voor groei.  “Multidisciplinaire inventarisatie en uitwerking van klantproblemen worden daarbij steeds belangrijker. Dat betekent aan de ene kant meer vraag naar richtinggevend advies, maar anderzijds dat specialismen meer van belang worden. Procesbegeleiders en projectleiders – traditioneel belangrijke rollen van consultants – blijven van belang, maar het adviesbureau dat een totaalpakket biedt, heeft een streepje voor. Dat betekent dat de grote partijen in het voordeel zijn. Aan de andere kant kunnen kleine, in niches gespecialiseerde bureaus gebruik maken van toenemende vraag naar specifiek advies. De middelgrote bureaus krijgen het moeilijker en zullen de samenwerking moeten zoeken met grote bureaus en zzp’ers.”

 

Het volledige rapport van ABN AMRO is hier te vinden.

Geplaatst in Toekomst van Werk | Tags , | Laat een reactie achter

ZZP-intermediair verliest rechtszaak tegen Belastingdienst. Langdurige relatie met zelfstandige leidt tot fictieve dienstbetrekking.

Geplaatst 12 december 2019 door Hugo-Jan Ruts

De Belastingdienst heeft in hoger beroep gelijk gekregen in een rechtszaak die het tegen een intermediair van zzp’ers had aangespannen. Het Gerechtshof Den Haag deelt de visie dat de betrokken zzp’ers niet als zelfstandigen gezien kunnen worden omdat ze uitsluitend via één intermediair werkten en geen ondernemersrisico lopen. Dat de betrokken zzp’ers voor verschillende opdrachtgevers van de intermediair werkten had geen invloed op de uitspraak van de rechter.

Deze interpretatie kan flinke consequenties hebben voor intermediairs van zelfstandigen. Ook omdat de aard van de werkzaamheden, het gaat hier om lassers, géén rol speelde in de uitspraak. Van een gezagsverhouding was geen sprake, de zzp’ers hadden meer dan voldoende vrijheid om hun werk zelfstandig te doen.

De uitspraak

De rechtszaak gaat over een naheffing die de Belastingdienst aan de intermediair heeft opgelegd over de jaren 2015 en 2016. Dit omdat de Belastingdienst vindt dat er sprake is van een fictieve dienstbetrekking. Bij een fictieve dienstverband, bij uitzendkrachten bijvoorbeeld, is er geen echte dienstbetrekking, maar is er wel de verplichting om loonheffing in te houden.

Zoals gezegd bemiddelt de intermediair via tussenkomst lassers. Op papier was alles geregeld zoals gebruikelijk in een relatie tussen een bureau en een zelfstandige. Een VAR, BTW-nummer, KvK nummer, bedrijfsaansprakelijkheidsverzekering en een rechtsbijstandverzekering. “De opdrachtnemer draagt zelf de eventueel verschuldigde inkomstenbelasting en/of sociale premies af en vrijwaart de opdrachtgever voor eventuele afspraken, ingevolge deze opdracht, van de fiscus en of enige bedrijfsvereniging (UWV)” zo staat in de onderlinge overeenkomst. Bij ziekte of verhindering moet de zelfstandigen zelf voor vervanging zorgen. De opdrachtnemer “zal de werkzaamheden uitvoeren in de zelfstandige uitoefening van zijn beroep.” Een van de lassers had over deze periode ook daadwerkelijk een VAR-wuo.

Tot nu toe geheel volgens het boekje. Op een manier waarop ook zp’ers en bureaus in marktsegmenten met hogere tarieven werken.

Fictieve dienstbetrekking vanwege lange relatie met bureau

De Belastingdienst heeft geen poging gedaan om een echte dienstbetrekking aan te tonen. Er was immers geen sprake van  gezag. De Belastingdienst heeft ingezet op het spoor van  de fictieve dienstbetrekking vanwege tussenkomst. Zo’n dienstbetrekking is een gegeven, tenzij aangetoond kan worden dat de zzp’er een ondernemer is.

De lassers werkten in deze jaren uitsluitend voor één en dezelfde intermediair. Dat is mede doorslaggevend voor het Hof, ondanks het feit dat ze vervolgens bij verschillende klanten van die intermediair aan de slag gingen.

Het Hof schrijft: “Van het uitoefenen van een bedrijf is sprake als met een duurzame organisatie van kapitaal en arbeid wordt deelgenomen aan het economisch verkeer om daarmee winst te behalen en het behalen van winst ook redelijkerwijs is te verwachten. Een beroep wordt zelfstandig uitgeoefend als de beroepsbeoefenaar meerdere opdrachtgevers heeft, voldoende zelfstandigheid heeft ten opzichte van zijn opdrachtgevers, de werkzaamheden met een zekere continuïteit uitoefent en daarbij ondernemersrisico loopt.”

De lassers gebruikten in deze zaak wel eigen materiaal en gereedschap, maar konden onvoldoende aantonen dat ze ook geïnvesteerd hebben in hun eigen onderneming. Vooral omdat ze altijd voor dezelfde intermediair werkten, die altijd wel werk voor ze had, lopen ze geen ondernemersrisico.

Die feiten zijn voor het Hof doorslaggevend om te concluderen dat hier sprake is van een fictieve dienstbetrekking. Dat het hierbij nog om ‘aanneming van werk’ zou gaan, vindt het Hof niet relevant.

Relevant voor hele branche

De zaak is in die zin van belang voor de hele branche dat de aard van de werkzaamheden , het uitvoerend karakter of het tarief geen rol spelen in de beoordeling van deze casus. Dat maakt deze casus in potentie dus ook relevant voor bijvoorbeeld intermediairs van interim-managers en zzp-ICT’ers. Ook daar zijn vaak langdurige relaties tussen bureaus en zelfstandigen, zonder dat de zelfstandige daadwerkelijk investeert in zijn eigen bedrijf.

Ook het feit dat de Belastingdienst en het Hof niet door de intermediair ‘heen kijken’ als het gaat om het aantal opdrachtgevers is opvallend en ingrijpend.  Het model: ‘Wij de acquisitie, jij de inhoud van het werk’ staat daarmee flink onder druk.

Het feit dat de Belastingdienst en het Hof niet door de intermediair ‘heen kijken’ als het gaat om het aantal opdrachtgevers is opvallend en ingrijpend

Sommige intermediairs investeren immers – ook vanuit de gedachte van goed opdrachtgeverschap -juist in hun relatie met zelfstandigen en roemen zichzelf voor het feit dat ze hen begeleiden in hun carrière. Het businessmodel om zo’n warme relatie in te zetten door de zelfstandige langdurig, maar wel bij verschillende opdrachtgevers, in te zetten komt met deze uitspraak flink in de gevarenzone. Althans wanneer de intermediair werkt via het tussenkomst principe. Bij zuivere bemiddeling, waarbij er een directe contractuele relatie tussen de zzp’er en het bedrijf waar hij feitelijk zijn opdracht uitvoert, tot stand komt, speelt dit niet. Het gros van de intermediairs werkt nu echter wel met het tussenkomst-model.

In een reactie vraagt advocaat Boris Emmerig zich af  of het juist is om niet door de intermediair heen naar de feitelijke opdrachtgevers te kijken. ‘In de voorgestelde samentelregeling voor de zelfstandigenverklaring wordt een voorbeeld gegeven waarin juist wel door de intermediair heen wordt gekeken. Letterlijk valt te lezen: Hierbij is het niet relevant of die tussenpersoon de formele werkverstrekker was”. De modelovereenkomst voor tussenkomst van de Belastingdienst kijkt niet door de intermediair heen. Deze bepaling roept in de praktijk veel onduidelijkheid op. Het zou goed zijn als de Belastingdienst hier kleur bekent.’

Geplaatst in ZP en Ondernemen | Tags , , , | 11s Reacties