Maandelijkse archieven: oktober 2013

Hieronder geef ik een aantal voors en tegens tegen het invoeren van een minimum-uurtarief voor ZZP’ers. Ik zelf heb er nog geen standpunt over, er zijn m.i. goede argumenten vóór en tegen. Daarom ben ik benieuwd naar de reactie van de lezers. Zijn er andere argumenten te vinden dan de mijne? En wat vind je zelf? Goed idee of heel slecht? Graag jullie reacties!

Onlangs heeft de 2e Kamer massaal ingestemd met het voorstel van Minister Asscher om het wettelijk minimumloon ook van toepassing te verklaren op mensen die werken op basis van een Opdrachtovereenkomst (Ovo). Dat zijn mensen die meestal parttime en niet in loondienst werkzaamheden verrichten voor de opdrachtgever. Dat zijn bijvoorbeeld de mensen die de huis aan huiskranten bezorgen, de post of de reclamefolders. Ze worden ook niet als ondernemers behandeld door de fiscus. Het gaat om veelal slecht betaald werk zonder veel rechten.

Wat er nu verandert is dat het moeilijker wordt om het minimumloon te omzeilen als opdrachtgever (want eigenlijk gold deze verplichting al lang maar ze werd door de mazen in de regelgeving massaal omzeild).

Ik vind het prima dat deze mensen nu een steviger bodem krijgen voor hun beloning. Alleen het roept ook bij mij de vraag op of we dit soort bescherming niet ook voor ZZP’ers moeten invoeren? Maar aangezien ZZP’ers en ondernemers geen loon verdienen, zou dit bij hen in de vorm van een minimum-tarief kunnen. Uitgaande van een gemiddelde ZZP’er die x uren in zijn bedrijf stopt, verzekeringen zoals een AOV moet betalen evenals zijn pensioenpremie en y-uren moet besteden aan onbetaalde acquisitie, komt er een uurtarief uit waar iedere ZZP’er per gewerkt uur minimaal recht op heeft. Opdrachtgevers moeten dit uurtarief altijd minimaal per uur betalen (excl. BTW). Of moeten we stellen dat ondernemers en werknemers met elkaar vergelijken onzin is?

Argumenten voor

Een paar argumenten vóór een minimum-tarief zijn:

1. Bescherming in de vorm van een minimumloon is een teken van beschaving. Het zegt iets over de samenleving waarin we met elkaar leven als er voor iedereen die werkt een soort bodem geldt;
2. Er is in de praktijk nauwelijks een verschil tussen de mensen die noodgedwongen door hun oude werkgever tot ZZP’er zijn gebombardeerd na hun ontslag en de mensen die via een Ovo werken. Bijvoorbeeld de oud-werknemers/postbestellers van Post.nl, voor wie de nieuwe bescherming gaat gelden, werden tot voor kort als ZZP’er gezien. Weliswaar tegen wil en dank maar toch…..;
3. Aan de onderkant van de arbeidsmarkt vindt de uitbuiting plaats omdat hier mensen werken die moeilijk voor zichzelf opkomen, de regels niet kennen, de weg niet weten, geen lid van een bond zijn etc. Een minimum-tarief zal voor de meeste ZZP’ers in de praktijk geen enkele functie hebben omdat zij met hun tarieven hierboven zitten. Maar wie dit niet lukt, die krijgt bescherming van de wetgever;
4. De samenleving zelf is ook gebaat op langere termijn als ZZP’ers beter voor zichzelf zorgen. Immers oud of arbeidsongeschikt worden zonder verzekering levert in de toekomst de nieuwe armen op, waar de hele samenleving alsnog de rekening voor betaalt (in de vorm van extra subsidies, minder belastinginkomsten of hogere kosten);
5. Door het marktmechanisme (lees weinig vraag & veel aanbod) wat steeds vaker wordt gebruikt bij het contracteren van ZZP’ers (bijvoorbeeld op inhuur-Marktplaatsen), komen in deze slechte tijden ook steeds meer mensen in de verleiding om zich aan te bieden tegen een ‘wanhopigentarief’. Degene die het meest wanhopig is en zichzelf aanbiedt tegen het laagste tarief, die krijgt de opdracht (bij gelijke geschiktheid). Om mensen tegen zichzelf te beschermen zou je ook hier het minimum-tarief kunnen inzetten.

Argumenten tegen

Maar er zijn ook diverse argumenten tégen een minimum-tarief te bedenken:

1. Als iemand zo nodig ZZP’er of ondernemer wil worden, dan kiest hij ook voor de risico’s die daarbij horen. Lage inkomsten zijn daar een van;
2. Als iemand vrijwillig ervoor kiest om een opdracht tegen een heel laag tarief te doen (bijvoorbeeld omdat hij veel heeft gespaard en een vrienden-tarief voor deze opdracht hanteert), dan moet dat kunnen. Althans, dat lijkt redelijk;
3. Als je een minimum-tarief aan de onderkant hanteert, zou je dat dan niet ook per beroepsgroep moeten doen om te zorgen dat bijvoorbeeld ook hoogopgeleide interim-managers een bepaald minimum-tarief ontvangen afgestemd op hun competenties en ervaring. Dit roept wel de associatie met veel nieuwe regels op, met veel bureaucratie en overheidsbemoeienis. Want wie gaat dan die minimum-tarieven per beroepsgroep bepalen en hoe?
4. Een wettelijk minimum-tarief kan ook de standaardnorm worden en de markttarieven er net boven, naar beneden halen. Stel dat het wettelijk uurtarief € 12,50 wordt, dan is de kans dat werk wat nu tegen € 15,00 wordt betaald wordt verlaagd naar € 12,50 per uur;
5. En als een ZZP’er 50 uur werkt tegen het wettelijke minimum-tarief, dan komt hij toch boven het minimum uit. Het hoort bij het ondernemerschap dat je zelf bepaalt hoeveel uren je werkt en tegen welk tarief;
6. De vergelijking met het minimum-loon van werknemers gaat ook mank omdat we bij werknemers vooral denken aan een minimum-maandinkomen waar veel sociale zekerheid en bijstand aan is gerelateerd terwijl dat bij ZZP’ers anders ligt. Want gaan we dan niet eigenlijk een basis-inkomen voor ZZP’ers invoeren en ook voorschrijven dat hij dan x% van zijn inkomen moet storten in een pensioenpot en premie y moet betalen voor zijn arbeidsongeschiktheidsverzekering?

Kortom, nogal wat argumenten voor en tegen te bedenken. Alles afwegende vind ik de gedachte aan invoering van een minimum-uurtarief voor ZZP’ers een sympathieke, maar ik deins terug voor de negatieve consequenties die het kan hebben. En de praktische uitwerking lijkt me ook ingewikkeld.

Ikzelf ben er nog niet uit en ik ben daarom zeer benieuwd naar andere argumenten voor of tegen en/of andere meningen of visies! Alvast mijn dank hiervoor.