Nederlanders ongeschoold Geplaatst 3 februari 2016 door Bas van de Haterd De meeste Nederlanders zijn ongeschoold. Dat wil zeggen, ze hebben de laatste drie jaar niets aan scholing gedaan. Tenminste, niets dat leidt heeft geleid tot een formeel certificaat. Dat blijkt uit onderzoek van Intelligence Group in het kader van Enjoy Employability. Meer dan 80% van de Nederlanders heeft de afgelopen drie jaar geen erkend certificaat gehaald of een training of opleiding gedaan. En hoe slechte de positie op de arbeidsmarkt van mensen al is, hoe minder er scholing hebben gehad. (meer…) Geplaatst in Onderwijs | Laat een reactie achter
Manifest van de Zelfstandige: “We zijn niet de schil, maar de vrucht” (Interview) Geplaatst 3 februari 2016 door ZiPredactie Annedien Hoen, Ronald Mulder, Norbert Bakker. Drie ras-zelfstandigen, zoals ze het zelf noemen. Ze zijn het zat. Zat om steeds weer afgeschilderd te worden als parasieten, gemankeerde werknemers of mislukte werkgevers en als schadepost voor de economie. En dus namen ze dit weekend het initiatief voor het Manifest van de Zelfstandige. Een verklaring die laat zien dat zelfstandigen een krachtig onderdeel zijn van onze samenleving. Een niet meer weg te denken groep van meer dan een miljoen. “We zijn niet de schil, maar de vrucht van een nieuwe economische en politieke realiteit”. Hoog tijd dat de politiek accepteert dat er naast werkgevers en werknemers nog een derde soort bestaat: De zelfstandigen. ZiPconomy sprak met de drie initiatiefnemers. De SER die nadenkt over verplichte verzekeringen voor zelfstandigen, een Eerste Kamer die in grote meerderheid instemt met het afschaffen van de VAR, een vilein artikel in het Volkskrant. Aanleiding genoeg. Wat was voor jullie de druppel om met dit manifest te komen? Hoen: “Er waren de laatste tijd natuurlijk continu van dat soort berichten en plannen. Ronald Mulder en ik zijn in 2013 al de petitie “De Zelfstandigenaftrek Moet Blijven” gestart, we haalden daar 70.000 handtekeningen mee op en de politiek zag af van afschaffing. Daarna was het even rustig en recentelijk kwamen we als zelfstandigen blijkbaar weer in beeld bij de politiek. Ze hadden de tijd overduidelijk niet gebruikt om met iets beters te komen en een toekomstbestendige visie te ontwikkelen. de geest is uit de fles Nu regent het weer slechte ideeën en oplossingen die voor ons weer andere obstakels opwerpen. Er valt genoeg aan te merken op hoe het nu georganiseerd is, dat weten de meeste zelfstandigen ook heus wel, maar de geest is uit de fles en die krijg je niet teruggefrommeld. Zelfstandigen zijn een gemakkelijk doelwit omdat ze relatief slecht georganiseerd zijn waardoor je ze gemakkelijker kunt opzadelen met wet- en regelgeving die hun belang niet dient en je politieke agenda wél.” “De politieke agenda lijkt aan te sturen op het verplicht stellen van voorzieningen voor ziekte en oude dag” stelt Norbert Bakker. “Het lijkt erop dat vooral gericht is zelfstandig ondernemerschap op duurder en daardoor minder aantrekkelijk te maken. Hiermee hoopt de politiek en vakbonden ook pseudo-zelfstandigheid uit te bannen. Een vreemde vorm van symptoombestrijding die wat mij betreft ook niets oplost. De toegenomen flexibilisering kun je niet omkeren, en dat moet je ook niet willen.” Wat willen jullie precies bereiken met jullie manifest. En aan wie is hij gericht? Mulder: “In de eerste plaats aan de zelfstandigen zelf. Je kunt tegenwoordig op feestjes beter zeggen dat je bij de belastingdienst werkt dan dat je zelfstandige bent. ‘Aha, zzp’er. Lekker beetje beunen en geen belasting betalen.’ Voor jezelf beginnen is nog steeds een riskante en dappere stap; de trots die daarbij hoort willen we weer laten horen.” “Natuurlijk hopen we ook dat de mensen die een verkeerd beeld gekregen hebben dat beeld bijstellen.”, vult Hoen aan. “Of degenen die nu bezig zijn met de zelfstandige in een kwaad daglicht stellen daar nu mee gaan ophouden weet ik niet, in elk We hopen ook dat mensen in bepaalde posities gaan denken: ‘Dit is dus niet de manier’ geval weten ze nu dat er mensen zijn die dat niet over hun kant laten gaan. We hopen ook dat mensen in bepaalde posities gaan denken: ‘Dit is dus niet de manier, laat ik eens analyseren wat hier nou écht nodig is en niet vanuit een reflex oplossingen bedenken.’. Geen idee of dat lukt. ” “Wat we vragen is simpel: vrijheid en zekerheid.” Een helder statement dat aan het slot van jullie manifest. Gelijk de kern van het dilemma als het gaat om regelgeving en het sociaal stelsel. Hoeveel vrijheid en hoeveel gemeenschappelijk via een stelsel gebaseerd op solidariteit? Hebben jullie daar een beeld bij? Mulder: “Wij zijn geen politici. Maar wat je nu ziet is een drang naar “restauratie”: mensen worden teruggeduwd in de patronen van de vorige eeuw, werkgevers en werknemers. Het lijkt ons verstandig om na te gaan denken over een economie waarin het normaal is dat mensen een tijdelijk contract hebben, of een deeltijdbaan combineren met werk als zelfstandige, of met nog een deeltijdbaan. Dat een ondernemer soms mensen in dienst heeft en soms niet, en dat hij soms zelf voor iemand anders werkt. Een arbeidsmarkt die veel meer divers en fluïde is dus. En dat je dan gaat kijken: hoe zou het sociale en fiscale stelsel er uit moeten zien om dan de mensen en goed te bedienen.” “Je kunt niet van solidariteit spreken als je je ijkpunt nooit moderniseert” zegt Annedien Hoen. “Als je als overheid met ‘zekerheid’ een soort jaren ’80 zekerheid blijft bedoelen en niet kijkt wat dat anno 2016 zou betekenen. Onder druk wordt alles vloeibaar en dit is blijkbaar hoe het de afgelopen tijd gegaan is; je moet dat als systeem bekijken en niet een groep tot zondebok maken. Zelfstandigen kan je zekerheid geven door een manier te bedenken waardoor ze niet noodgedwongen zo veel risico hoeven te lopen omdat ze als zelfstandige willen of moeten werken en ze onder een bepaalde grens verdienen. Daar is best iets op te bedenken. Vrijheid heeft bijvoorbeeld ook te maken met het niet opdringen van gecompliceerde regelgeving die totaal niet in verhouding staat met de dagelijkse praktijk van de zelfstandige.” Bakker vindt het een lastige vraag, wat het ook is. “Solidariteit en vrijwillige deelname lijken elkaar uit te sluiten. Bijvoorbeeld een vrijwillige collectieve voorziening bij ziekte en arbeidsongeschiktheid gaat niet werken als alleen de minder gezonde of oudere ondernemers en zware beroepen deelnemen, zoals nu grotendeels in de vrijwillige verzekering van het De politiek zou meer kunnen en moeten doen om zelfstandigen te faciliteren om zelf collectief zaken rond sociale zekerheid te regelen UWV het geval is. Verplicht stellen voor iedere zelfstandige hebben we tot 2004 gehad (de WAZ) maar een terugkeer naar zo’n soort regeling ontkent dat we anno 2016 een totaal andere situatie hebben: onder andere meer dan 500.000 part time en hybride zelfstandigen. Wat via betere wetgeving wel veel meer gefaciliteerd zou kunnen worden is het zelf collectief regelen van dit soort zaken door zelfstandigen. Dat daar behoefte aan bestaat – en er animo en solidariteit genoeg is onder zelfstandigen! – bewijzen o.a. de broodfondsen. De politiek zou meer kunnen en moeten doen om zelfstandigen op dit gebied te faciliteren in plaats van tegen te werken.” In de Tweede Kamer was alleen de SP tegen het afschaffen van de VAR. Een partij niet nu niet bekend staat als de grote vriend van de zelfstandigen. Blijkbaar gaat er iets mis in Den Haag. Hoe kijken jullie daar tegen aan? “Zelfstandigen zijn slecht georganiseerd” vindt Ronald Mulder. “Voor een deel wordt hun stem vertolkt door werkgevers- en werknemersorganisaties, die eigenlijk hele andere belangen hebben.” “Organisaties die wel grote groepen zelfstandigen in hun databases hebben, hebben vaak hun eigen agenda die niet altijd aansluit bij het algemeen belang van de zelfstandige” zegt Annelien Hoen. “Dat is ook niet erg natuurlijk, daar zijn ze niet voor in het leven geroepen. Het hoeft Den Haag echter niet in de weg te staan om goed te kijken naar wat de groep kenmerkt en wat ze nodig hebben, of dit aan vertegenwoordigers van die groep te vragen, maar dat gebeurt ook niet echt.” Jullie initiatief krijgt de nodige aandacht. Wat zijn zo de eerste reacties? Hoen: “We merken dat zelfstandigen zich er in herkennen en zich gesterkt voelen. Uit de politiek kregen we tot dusver éen reactie, een compliment van Steven van Weyenberg die voor de D66 in de Tweede Kamer zit. Voor ons zijn die “Precies, zo zit het!” reacties het meest waardevol; zelfstandigen die zich gesterkt voelen. En wij voelen ons gesterkt door die ene reactie uit de Tweede Kamer, natuurlijk.” Wat zijn jullie vervolgplannen? Wat gaan jullie met al die reactie doen en wanneer is jullie doel bereikt? “Een manifest heeft vooral als doel te laten zien: hier staan wij voor, dit vinden wij.” Vervolgt Hoen. “Dus in die zin is ons doel bereikt als dat bekend is. Natuurlijk wel met de hoop dat er wat zaken gaan veranderen daardoor. Doel is ook om het moreel op te vijzelen onder zelfstandigen én een duidelijk statement te maken naar de politiek en de media. Wat vervolgplannen betreft kijken we wat er ontstaat, we hebben nog wel wat ijzers in het vuur. In het ideale geval zien we dat onze vonk mensen inspireert om een ander soort gesprek te gaan voeren over zelfstandigen en hun context. We hebben natuurlijk ook wel ideeën over de praktische toepassing van onze denkbeelden.” Meer informatie over het Manifest en mogelijkheid om het te ondersteunen kan via deze pagina. Geplaatst in ZP en Ondernemen, ZP en Politiek | Tags politiek, ser, zzp-beleid | 1 Reactie
Eerste Kamer stemt definitief voor afschaffen VAR. Wet DBA per 1 mei van kracht. Geplaatst 2 februari 2016 door Hugo-Jan Ruts Zoals verwacht heeft de Eerste Kamer vanmiddag met grote meerderheid ingestemd met de Wet Deregulering Beoordeling Arbeidsrelaties (Wet DBA). Ondanks eerdere bezwaren van verschillende fractie stemde uiteindelijk alleen de fracties van D66, ChristenUnie, PvdD en GroenLinks tegen de wet. Rinnooy Kan (D66) herhaalde dat hij te veel bezorgdheid uit de markt krijgt, zowel vanuit zzp’ers en opdrachtgevers, om in te kunnen stemmen. Een motie van D66 senator Alexander Rinnooy Kan haalde het niet. In die motie riep hij op de wet aan te houden totdat duidelijk is hoe groot het probleem van schijnzelfstandigheid eigenlijk is en wat de consequentie van de wet is. Rinnooy Kan diende deze motie vorige week in bij de inhoudelijke behandeling van de wet (de kern van dat debat is hier terug te lezen). Staatssecretaris Wiebes neemt felicitaties in ontvangst nadat Wet DBA is aangenomen. De wet DBA van Staatssecretaris Wiebes gaat de huidige VAR (verklaring arbeidsrelatie) vervangen. De Wet gaat per 1 mei 2016 in. Per die datum vervalt de VAR. Opdrachtgevers en opdrachtnemers moeten (beter gezegd, mogen, het is niet verplicht) een ‘modelovereenkomst’ afsluiten indien er onzekerheid is of de relatie tussen beiden wel echt geen arbeidsrelatie is. In deze modelovereenkomsten staat omschreven hoe de relatie tussen beiden zo vorm gegeven wordt zodat er geen arbeidsrelatie ontstaat. De overeenkomsten worden vooraf goedgekeurd door de Belastingdienst en zijn voor vijf jaar geldig. Momenteel staat een aantal overeenkomsten gepubliceerd op de website van de Belastingdienst. Er zullen er nog vele (waarschijnlijk honderden) verschijnen. Met het vervangen van de VAR en het de Wet DBA denkt de Belastingdienst beter schijnzelfstandigheid te kunnen bestrijden. In de Eerste Kamer was aanvankelijk veel kritiek op de wet. Met name omtrent de proportionaliteit (“is deze ingreep wel passend bij de omvang van het probleem?”), de onduidelijk uitwerking voor de zzp-markt (“blijven opdrachtgevers wel zzp’ers inhuren”) en de matige communicatie. Er komt een periode van een jaar (tot 1 mei 2017) waarin de Belastingdienst nog niet zwaar gaat controleren, zodat opdrachtgevers en opdrachtnemers de gelegenheid hebben hernieuwde contractuele afspraken te maken. Er komt ook een onafhankelijke panel om de juridische onderbouwing van de modelovereenkomsten te toetsten. Tot slot gaat Staatssecretaris Wiebes hard inzetten op informatieverstrekking. En dat is nodig. Meer achtergrondinformatie over de Wet DBA vindt u in dit ZiPdossier. ZiPconomy heeft een gratis whitepaper opgesteld voor opdrachtgevers, zelfstandigen en bemiddelingsbureaus over de nieuwe situatie per 1 mei. Deze whitepaper is hier gratis te downloaden. Geplaatst in Professioneel inhuren, ZP en Ondernemen, ZP en Politiek | Tags Wet deregulering beoordeling arbeidsrelaties | Laat een reactie achter
De Waarde van de ZP’er. Deel 1: De zzp’er bestaat niet Geplaatst 2 februari 2016 door De Waarde van de ZP'er De zelfstandig professional mag zich verheugen nu de aandacht van politici, opiniemakers, experts en columnisten groeit. Of ze die zp’ers altijd naar waarde schatten, is de vraag. Bij veel organisaties zijn ze onderdeel van het human capital, maar ook daar worden deze humans niet altijd als capital gezien. Wat is de werkelijke waarde van de zp’er? Wat willen zij zelf als het gaat om discussies rond vast en flex? Zitten ze bijvoorbeeld te wachten op sociale voorzieningen? Zitten het kabinet en experts wel op de juiste koers? Het zijn relevante vragen over de toekomst van de arbeidsmarkt en de markt voor zelfstandig professionals. De antwoorden van de zp’ers zelf op deze vragen worden vaak vergeten. In een serie artikelen onder de titel ‘De waarde van de zp’er’ gaan Liesbeth Ruoff en Niels Huismans wel op deze vragen in. De komende weken bespreken ze op ZiPconomy de antwoorden op vragen die ze zp’ers voorlegden. Zo maken ze inzichtelijk wat nu echt de waarde van zp’ers is en zetten dit ook in perspectief in de bredere discussie die gevoerd wordt omtrent de gehele zzp populatie. Als openingsartikel, stellen ze vandaag: Dé zzp’er bestaat niet! De kosten van de zzp’er Hoewel de Europese Commissie (zo berichtte het Financieel Dagblad op 6-11-2015) in geen jaren zo positief was over de economische situatie in Nederland, loopt de economie niet lekker (zo schreef het Financieel Dagblad op 6 november.) We groeien niet voldoende, we zijn niet innovatief genoeg en als de huidige trend van groei in de flexibilisering van de arbeidsmarkt doorzet, ontvangen we te weinig premies wat een tekort op de overheidsbegroting oplevert. Dat laatste berekende ZZP Barometer in 2014. Een reden daarvoor is dat de het aantal zzp’ers de afgelopen vijftien jaar is verdubbeld. Zo stelt het IBO-rapport Zelfstandigen zonder personeel van het ministerie van Sociale Zaken uit oktober vorig jaar dat de opkomst van zzp’ers per saldo gepaard gaat met een beperkte toename van de uitgaven en een afname van de inkomsten in de overheidsfinanciën. Daar staan in beperkte mate positieve externe effecten, zoals innovatie en werkgelegenheid tegenover. Het effect van de groei van het aantal zzp’ers op de overheidsfinanciën is daarom per saldo zeer waarschijnlijk negatief. Het bekendste voorbeeld hiervan is PostNL, dat werknemers ontslaat en terug in dienst neemt onder het plakplaatje zzp’er. Daarmee is PostNL goedkoper uit, terwijl de postbode zijn inkomen op niveau weet te houden door de ruimhartige zelfstandigenaftrek. Bij ziekte kan de postbode in de bijstand belanden. Zo kan de rest van het land voor de kosten opdraaien die eigenlijk gedragen zouden moeten worden door de werkgever. De zzp’er als zondebok De zzp’er is het afgelopen jaar neergezet als de zondebok voor een aantal problemen op de arbeidsmarkt en binnen de economie. Er werd het beeld geschetst dat de arbeidsmarkt beter zou functioneren en de economie vanzelf beter zou draaien als we het aantal zzp’ers zouden terugdringen. Binnen het kabinet maakt de PvdA zich ernstige zorgen over het verlies van vaste banen, circa 600.000 sinds 2008, tegenover een toename van het aantal zzp’ers. Deze bezorgdheid wordt verpakt door te spreken van de houdbaarheid van het sociale stelsel en een verkeerde balans in de inkomsten uit arbeid welke grote impact heeft op de overheidsfinanciën. Met de wet Werk en Zekerheid (WWZ), ( what’s in a name?) streeft het kabinet bijvoorbeeld naar een structurele verbetering van de arbeidsmarkt en de sociale zekerheid. Het kabinet stelt dat een goed werkende en fatsoenlijke arbeidsmarkt van groot belang is voor economische groei. De huidige arbeidsmarkt voldoet niet aan de wensen en eisen van de 21e eeuw. Met de WWZ en andere initiatieven streeft de overheid ernaar het aantal zzp’ers terug te dringen. Wij vragen ons af of dit nu wel de juiste aanpak is. De overheid wil het voor werkgevers zo aantrekkelijk mogelijk maken om medewerkers in vaste dienst te nemen en te houden. Maar wil het beschikbare arbeidspotentieel wel in vaste dienst bij een werkgever en wordt onze economie daar sterker van? Is iedereen wel uit op een vast dienstverband met één werkgever, een hiërarchische structuur en vaste werktijden? Kan aan de andere kant een organisatie wel iedere werknemer 40 uur per week, jaar in jaar uit, passend werk bieden dat in lijn ligt met zijn of haar competenties en vaardigheden? Dit zijn vragen waar de overheid aan voorbij lijkt te gaan in haar beleid. Waarom ben jij (ooit) begonnen als zelfstandige? (quotes uit eerdere vragenlijst) · Zelf je opdrachtgevers kiezen en kwaliteitsniveau van je dienstverlening bepalen. · Omdat ik inhoudelijk precies doen wat ik in wilde: een combinatie van design en communicatie. · De mogelijkheid om inhoudelijk mijn eigen koers te volgen. · Geen gezeur meer over reorganisaties en andere HR-aangelegenheden. · Ik krijg geen vaste baan meer vanwege mijn medisch dossier Onderzoek Om ons gevoel te toetsen en antwoord op bovenstaande vragen te krijgen hebben we in de tweede helft van vorig jaar een onderzoek uitgezet binnen de populaties van hoogopgeleide zelfstandigen van platform ZZP Barometer en Sourcingspartij FastFlex. Bijna duizend zp’ers vulden de vragenlijst in. Op grond van die input zijn we verder gegaan met onze zoektocht naar antwoorden die ook daadwerkelijk onderbouwd worden. In onze zoektocht wilden we allereerst toetsen wat nu eigenlijk wordt verstaan onder de term ‘de arbeidsmarkt’. Een vaak voorkomende omschrijving van de Nederlandse arbeidsmarkt komt van prof. J.J.B.M. Hoof, die het in zijn afscheidsrede uit 2007 zo beschreef: “De arbeidsmarkt is een economische en sociologische benaming voor de interactie tussen vraag naar en aanbod van arbeidskrachten. Er is geen sprake van een daadwerkelijke centrale, gereguleerde marktplaats waarop vragers en aanbieders elkaar fysiek ontmoeten, maar is er sprake van een abstracte markt. Hier zijn uitzonderingen op. Zo zijn er soms plaatselijk door een gemeente of een arbeidsbureau banenmarkten georganiseerd, veelal exclusief gericht op werklozen. In zijn kijk op het arbeidsbestel spreekt hij ook over arbeidsverhoudingen en de arbeidsrelatie. Nieuwe arbeidrelaties in de flexonomie Onze resultaten en bovenstaande kijk op de arbeidsmarkt hebben ons er toe gebracht geen discussie te voeren over ondernemerschap, dienstverband, schijnconstructies of gedwongen zelfstandigheid. We denken dat we ons sterk zouden moeten maken voor een arbeidsbestel waarin nieuwe vormen van arbeidsrelaties mogelijk zijn zodat een flexonomie kan ontstaan. In een flexonomie stimuleren we dat mensen werken. We zien een arbeidsmarkt waarin de arbeidskracht centraal staat, waar vraag en aanbod elkaar treffen en afhankelijk van de opdrachten en/of projecten én afhankelijk van de eisen en wensen van de arbeidskracht, een arbeidsrelatie ontstaat die zodanig wordt geformuleerd dat de opdracht zo goed mogelijk kan worden vervuld en het beste aansluit bij die eisen en wensen van de arbeidskracht. De relatie die zij vervolgens aangaan, mag niet bepalend zijn voor de essentiële arbeidsvoorwaarden en perspectieven. Bepalend voor die relatie zijn bijvoorbeeld kwaliteit, positie, rol, taak en/of opdracht. Binnen de flexonomie gaat het om het vinden van een juiste balans tussen flexibiliteit en zekerheid voor werkgever en werknemer binnen de arbeidsmarkt. De komende weken gaan we aan de hand van een vijftal stellingen, die onder andere gebaseerd zijn op de uitkomsten van het IBO ZZP-rapport, de antwoorden van de respondenten bekijken en bespreken op dit platform. Discussie Om de discussie over de stellingen nog beter te kunnen voeren, peilen we ook de mening van de lezers van ZiPconomy, door een aantal stellingen steeds vooraf te publiceren. Op die manier kunnen we ook uw inkijk meenemen in de discussie. De volgende stellingen zullen in deze serie aan bod komen: Het huidige kabinet, maar ook zijn voorgangers, heeft een onjuist beeld van hoe het er echt aan toegaat op de arbeidsmarkt. De groei van het aantal zelfstandigen creëert nieuwe werkgelegenheid en is niet ten koste gegaan van het aantal vaste medewerkers. Externen worden daar ingezet waar nieuwe, vaak innovatieve, projecten binnen de organisatie opgestart worden en waarvan er intern nog geen expertise beschikbaar is. Zp’ers & zzp’ers zijn niet arm en doen weinig beroep op het sociale vangnet. Zzp’ers & zp’ers kiezen bewust voor de vrijheid en onafhankelijkheid die het ondernemerschap biedt. De eerste stelling We starten vandaag ook gelijk met uw mening te vragen naar de volgende stelling. In ons volgende artikel verwerken we de resultaten en reacties. Doe mee met onze poll Omschrijving van de onderzochte respondenten: In juli, augustus en begin september 2015 is via ZZP Barometer en FastFlex een vergelijkbare vragenlijst uitgezet. In de ene groep waren 342 en in de andere groep 662 respondenten. Een grote meerderheid is langer dan vijf jaar actief als zelfstandige, is ouder dan 45 jaar en is hoogopgeleid (hbo of hoger). 76 procent koos voor het ondernemerschap vanwege de zelfstandigheid die dit biedt. De meerderheid is man en onder de respondenten van FastFlex is 82 procent ict-professional. Deze onderzoekspopulatie geeft een behoorlijke kleuring. Wij gebruiken dan ook de term zp’er als we spreken over de resultaten van het onderzoek aangezien, wat het IBO onderzoek ook constateerde: dé zzp’er niet bestaat. De schrijvers Liesbeth Ruoff bestudeert de arbeidsmarktmarkt al langer. In een vroeg stadium was ze betrokken bij Netive, de Nederlandse VMS-softwarebouwer, werkte te als interim-manager bij Flexchange (een MSP), ze zit in de Raad van Advies van Staffing MS en is betrokken bij onderzoek van de Intelligence Group. Niels Huismans ziet zichzelf als een flexibele en ondernemende professional. Hij is iemand van de ‘nieuwe generatie’ die niet zozeer een functie vervult bij een bedrijf. Zo is hij o.a. actief als businessdeveloper bij FastFlex, is hij raadslid namens GBA in de gemeente Alphen-Chaam en helpt hij vanuit Marketives organisaties om een strategische koers te bepalen en te houden. Geplaatst in ZP en Ondernemen, ZP en Politiek | Tags Waarde van de ZP'er, zzp-beleid | 2s Reacties
Vrouwen aan de top? Ga met blokken spelen! Geplaatst 1 februari 2016 door Remko Bakker Scherven brengen geluk dus breken dat plafond! Bij voldoende druk breekt elk glas. Een quotum voor het aantal vrouwen aan de top, de politiek bij monde van de PvdA haalde dit maar weer eens aan, gaat die druk niet leveren. Bovendien is een focus op wat je tegenhoudt minder sterk en interessant dan een focus op wat je niet te stoppen maakt. Doe je het laatste dan wordt de discussie over het glazen plafond vanzelf niet meer relevant. Hoe worden vrouwen op de arbeidsmarkt niet te stoppen? Numbers count Mannen zijn in de meerderheid op onze arbeidsmarkt. Ik heb mannelijke collega’s en vrienden die hoog opgeleid zijn, ondernemend, talentvol en ambitieus. Bijna geen van hen gaat in die absolute top komen. Lijkt de meesten helemaal niet leuk en/of interessant. Ik heb ook vrouwelijke collega’s en vrienden die even hoog opgeleid, ondernemend, talentvol en ambitieus zijn. Echter nog een beetje minder vrouwen dan mannen willen het. Om dezelfde redenen. Meer vrouwen aan de top betekent in de eerste plaats meer hoogopgeleide, ondernemende, talentvolle en ambitieuze vrouwen op de arbeidsmarkt. Meer dan mannen nog. Als het aantal vrouwen dat druk uitoefent op het glas toeneemt dan zal het breken. Dan is er helemaal geen hulp nodig. Maar dat lijkt tot op heden maar niet te lukken. Hoe komt dat? Ga met blokken spelen Als baby speel je met blokken en vormen. Een van de eerste dingen die je leert is, dat bij gelijke grootte, een rondje niet in een vierkant past. Er zitten wijze lessen in het spelen met blokken. Laten we het vierkantje onze arbeidsmarkt noemen en het rondje het leven zelf. Zolang jouw leven even vierkant is als de arbeidsmarkt gaat het prima. Maar als de vorm iets afwijkt ‘past’ het niet meer. Dus op voorwaarde dat je carrière een ‘logische’ lineaire ontwikkeling heeft bij voorkeur in dezelfde sector dan komt het helemaal goed. En dan niet vergeten om braaf fulltime te werken hè? In elk ander geval een stuk minder of met veel meer moeite. Zeker als je naar de top wil. En laten nou net, in het algemeen, vrouwen vaker dan mannen keuzes maken die in onze arbeidsmarkt simpelweg einde carrière betekenen. Talent doet niet meer ter zake. Is het dan niet vreemd dat verandering op de arbeidsmarkt zo moeilijk is? Persoonlijk juich ik het juist toe! Vastlopende olietanker Onze arbeidsmarkt is in de basis georganiseerd op een manier die past bij (industrieel) proces denken, centrale regie en voorspelbaarheid met traditionele economische waarden als belangrijkste uitgangspunt. Dat was voor het echte leven nooit een goed idee, maar economisch werkt het zolang er niet te veel verandert en zeker niet te snel. Inmiddels wordt het steeds duidelijker dat onze arbeidsmarkt een olietanker is geworden en niet wendbaar genoeg voor de wereld van vandaag en morgen. Quotum wetten, de participatie wet, de wet werk en zekerheid, de verslechterde verhouding tussen werkgeversorganisaties en werknemersorganisaties en de compleet achterhaalde achterhoede discussie op de vierkante millimeter die flexibilisering heet. Het zijn allemaal voorbeelden van een vastlopende olietanker op steeds sneller en structureel veranderend vaarwater. Fit for live please Een andere optie is onze arbeidsmarkt 180 graden draaien. Naar een arbeidsmarkt die zich volledig richt naar het echte leven. Waar levenswaarden als zingeving, (talent)ontwikkeling en –benutting, wendbaarheid en de menselijke maat leidende principes zijn. Waar het denken in traditionele arbeidsverhoudingen niet meer bestaat. Waar we alle traditionele denkbeelden over ambitie en geschiktheid loslaten. Waar economische groei niet alleen een doel op zich is maar, doordat de arbeidsmarkt dienend is aan een waardevol leven, ook een logisch gevolg. Een arbeidsmarkt fit for live. Zou dat niet wat zijn? Zou dan het aantal vrouwen in de arbeidsmarkt toenemen? Vrouwen aan de top Vrouwen aan de top is, in een arbeidsmarkt fit for live, denk ik geen probleem. Want ze zijn in aantallen niet meer te stoppen. Persoonlijke ontwikkeling is, ook als daarvoor wordt geïnvesteerd in de volle breedte en diversiteit van het leven, echt te combineren met een carrière. Je bent in staat om interessante projecten te doen (bij meer dan 1 werkgever). Deze houden je fit for your career zodat je op elk moment weer kunt aanhaken. Traditionele denkbeelden, werkgever / -nemer relaties, uren, functieprofielen, verouderde wetgeving en een te ingewikkeld sociaal stelsel zijn er niet meer om jouw ontwikkeling tegen te houden. Dat je met beide benen in het echte leven staat en jouw carrière dus ook, is inmiddels heel logisch gebleken. Want werken is net het echte leven. Dat is niet alleen goed voor vrouwen en topfuncties. Iedereen krijgt meer mogelijkheden en wordt daar beter, productiever, innovatiever, wendbaarder en gelukkiger van. Of, zoals Ricardo Semler zegt, de best functionerende organisaties zijn een reële afspiegeling van de maatschappij en het leven. Hij kan het weten, toch? Geplaatst in Professioneel inhuren | Laat een reactie achter
