Leidt nieuwe vragen rond inhuur bij opdrachtgevers tot disruptie in de branche? Of juist andersom?

Dynamiek in de arbeidsmarkt. Professionalisering bij opdrachtgevers. Steeds meer diversiteit in vormen van flex. Het zorgt voor de nodige turbulentie in de markt van aanbieders

Een permanente behoefte aan flexibiliteit, die veel verder gaat dan het traditionele ‘piek & ziek’. Een ‘permanente flexschil’ van vaak al 20 procent van al het personeel. Onzekerheid als het nieuwe normaal voor zowel bedrijven als werkenden. In- en externe flexibiliteit als noodzakelijk antwoord daarop.

Voor een zaal met HR-professionals op de Londense UNLEASH-conferentie vertelde Elizabeth Rennie een bekend verhaal. Al is nog niet iedereen in het gehoor van de Global Workforce Solutions Research Director van Staffing Industry Analysts (SIA) ervan doordrongen dat de trend van meer flex en turbulentie op de arbeidsmarkt juist óók een HR-onderwerp is. We lopen in deze discussie in Nederland immers behoorlijk voor op de buitenlandse troepen.

Meegaan in diversiteit of juist concentreren?

De wereld van inhuur was ooit tamelijk overzichtelijk. Je had eigenlijk maar drie ‘smaken’: uitzendwerk, detachering en inhuur van zelfstandigen. Nu zijn de termen ’extern’ of ‘flex’ veel diverser.

Waar opdrachtgevers kunnen kiezen uit een breder palet aan vormen van flexibele arbeid, roept dat bij de aanbieders de vraag op in hoeverre ze daarin moeten meegaan of zich juist moeten concentreren op één type oplossing.

Bron: Staffing Industry Analysts

Daarmee wordt ook de markt van aanbieders van allerlei vormen van flexibele arbeid en van ondersteunende diensten steeds diverser. Denk aan een wereldwijd online platform als Upwork dat ooit ‘veilig’ in het hoekje zat van ‘low skill, low engagement’ (met vooral ‘gig-jobs’ die veelal in de VS werden gegenereerd, maar in Azië werden uitgevoerd). Het platform ontwikkelt zich nu flink door en doet tegenwoordig zelfs aan ‘full-service search’ naar top-freelancers in de VS. En voegt daaraan ook nog VMS- en FMS-toepassingen toe. Of kijk naar sommige IT-detacheerders die hele IT-afdelingen overnemen, of naar consultancybedrijven die in de wereld van ‘low skill’ stappen, om dat werk zo te herorganiseren dat het grotendeels te robotiseren is. Zo groeit het ecosysteem van aanbieders rond flexibele arbeid.

Online oplossingen vinden hun plek

Online staffing-oplossingen en robotisering van het inhuur- en recruitmentproces vinden in die wereld ondertussen steeds meer hun plek. En dat groeit alleen maar door, zo laten onderzoeken van Staffing Industry Analysts zien. Daarbij gaat het ook allang niet meer alleen om de makkelijk te vinden profielen.

Vast en flex bij elkaar vraagt om visie, kennis en tooling die deze mix aankan

Maar wil je hier je voordeel mee doen, dan moet je wel optimaal kunnen schakelen tussen de nieuwe (contract)vormen van inhuur, aldus Rennie. Dat vraagt volgens haar aan de kant van de opdrachtgever om een uitgesproken visie bij hen die verantwoordelijk zijn voor HR & inhuur, om stevige kennis van de inhuurprofessionals én om tooling die deze mix aan vormen aankan.

Maak ‘candidate experience’ optimaal

Welke vorm je ook kiest, Elizabeth Rennie heeft in deze krappe arbeidsmarkt voor iedereen een belangrijke tip: “Wil je als organisatie je inhuur- en recruitmentproces aanpassen, zoek dan een manier waarop de ‘candidate experience’ optimaal is in elke stap van de inhuur en inzet van iemand. Of je dat nu zelf doet of – deels – via externe partijen. Combineer snelheid met kwaliteit van het contact. Niet alles gericht op de transactie, maar ook op de interactie.’

Dan zijn er nog de organisaties die nog een stap verder gaan en ‘vast’ en ‘flex’ bij elkaar brengen. Van de (veelal grote) organisaties die SIA ondervraagd heeft, doet 63% nu al aan Total Talent Acquisition (TTA) of is van plan dat binnen enkele jaren te gaan doen.

Of dat echt gaat gebeuren? Dat moet ik nog maar zien. Maar duidelijk is wel dat het onderwerp TTA rondzoemt bij opdrachtgevers. Wat zich dus ook vertaalt naar andere vragen richting aanbieders. Met in het achterhoofd de hernieuwde belangstelling van organisaties om delen van het recruitment- en inhuurproces weer vaker zelf te doen.

Groeien inhuur en recruitment naar elkaar toe?

In het SIA-plaatje van inhuurvolwassenheid groeien inhuur en recruitment naar elkaar toe. Maar dit overzichtelijke plaatje (zie onder) is wat misleidend eenvoudig. In de praktijk zijn de linker- en rechterkant nu namelijk nog meestal totaal anders georganiseerd. Er is andere ondersteunende tooling en een ander type leveranciers. Een ATS dat de diversiteit aan contractvormen van flex aankan? Het is onvindbaar. Een VMS dat al het maatwerk en de persoonlijke touch biedt die recruiters noodzakelijk achten? Idem dito.

Op de grote beursvloer van UNLEASH is geen VMS te vinden, noch een aanbieder van een FMS (freelance management systeem) of andere HRTech-ontwikkelaar die zich richt of de freelance markt. Op de ‘Collaboration in the Gig-economy’-conferentie van het SIA volgende maand in Londen ontbreken dan weer HR-techgiganten als Workday en Cornerstone.

De markt is dynamisch en grillig

Laat de boodschap duidelijk zijn: de diversiteit aan inhuurvormen, de mogelijke combinatie van inhuur met recruitment van vast, de vele online toepassingen, en de grote impact die robotisering gaat krijgen op zowel het recruitment- als inhuurproces maakt dat de dynamiek bínnen de staffing industry minstens zo dynamisch en grillig is als de arbeidsmarkt zelf.

(Elizabeth Rennie van SIA is een van de sprekers op de ‘Collaboration in the Gig-economy’-conferentie in London eind april). 

Hugo-Jan Ruts is 'editor-in-chief' en uitgever van ZiPconomy. Bekijk alle berichten van Hugo-Jan Ruts