"Exploring the future of work & the freelance economy"
SLUIT MENU

Externe medewerkers: Waarom investeren in ontwikkeling altijd loont

In een wereld waar iedereen roept dat “mensen ons belangrijkste kapitaal zijn”, bewijs je dat pas echt door ook te investeren in de mensen die geen vast contract hebben, aldus Ron Bosma in zijn column over goed opdrachtgeverschap.

Lange tijd was de visie op flexwerkers, of het nu gaat om uitzendkrachten, gedetacheerden of freelancers, vrij eendimensionaal: ze zijn er om een tijdelijk gat te dichten. Je betaalt voor hun uren, zij leveren de capaciteit en/of kennis, en aan het eind van de rit zwaai je elkaar uit. Investeren in hun groei? “Zonde van het geld,” hoor je vaak in de bestuurskamer. “Straks gaan ze met hun nieuwe kennis naar de concurrent.”

Maar wie anno 2026 zo denkt, kijkt door een beslagen bril. En dat niet alleen omdat in recente CAO’s in Nederland opleidingsrechten voor vaste medewerkers óók voor uitzendkrachten en gedetacheerden zijn gaan gelden. In de huidige tijd is de ontwikkeling van flexwerkers geen kostenpost, maar een van de krachtigste knoppen waar je als werkgever aan kunt draaien voor je aantrekkelijkheid als opdrachtgever voor extern personeel.

Kostenpost of investering?

Een bekende quote is relevanter dan ooit: “Het enige dat erger is dan je werknemers trainen en ze laten gaan, is ze niet trainen en ze laten blijven.”
Voor een flexwerker is relevante werkervaring en skill-opbouw de enige echte vorm van bestaanszekerheid. Door hen die ontwikkeling te bieden, verander je de relatie van puur transactioneel naar transformationeel.

  • Flexwerkers die mogen groeien, zetten zich vol voor je in en praten positief over je bedrijf, wat weer leidt tot goede referral recruitment.
  • Een flexwerker die up-to-date is met de nieuwste software of technieken, werkt efficiënter en maakt minder fouten.
  • Een tevreden en getrainde flexwerker die vertrekt, komt later vaak terug als vaste kracht of als senior freelancer, mét alle interne kennis nog op zak.

Hoe geef je dat vorm?

Investeren in ontwikkeling hoeft niet altijd een peperdure MBA te betekenen. Het gaat om het creëren van een goed leer-ecosysteem.

  1. Micro-learning en on-the-job training
    Flexwerkers hebben vaak geen tijd voor meerdaagse cursussen. Bied korte, behapbare modules aan (video’s, checklists, korte workshops) die direct toepasbaar zijn op de werkvloer.
  2. Toegang tot het interne kennisplatform
    Heb je een online academy of een bibliotheek met webinars? Stel deze open voor je flexibele schil. De marginale kosten zijn vaak nihil, maar de gevoelswaarde voor de flexwerker is enorm: “Ik hoor er echt bij.”
  3. Mentorschap en feedback
    Dit is de meest onderschatte vorm van investeren. Koppel een ervaren vaste medewerker aan een flexwerker. De overdracht van ervaringskennis is voor beiden leerzaam en versterkt de sociale cohesie in het team.

Waar begin je?

Je hoeft het wiel niet opnieuw uit te vinden. Begin klein en schaalbaar:

  1. De behoeftepeiling: Vraag je huidige flexpool: “Welke skill zou je werk makkelijker of leuker maken?” Je zult verrast zijn door de praktische antwoorden.
  2. Onboarding als fundament: Zorg dat de onboarding voor flexwerkers net zo kwalitatief is als voor vast personeel. Dit is hun eerste ‘leermoment’.
  3. Certificering: Kun je een certificaat uitreiken na een project? Een officieel bewijs van een behaalde vaardigheid of opgedane kennis is voor een flexwerker goud waard voor hun portfolio.

Waar gaat het vaak mis?

Hoewel de intentie goed is, zijn er een paar klassieke valstrikken:

  • De ‘Uitsluitings-gap’: Trainingen alleen aanbieden aan vast personeel terwijl de flexwerker ernaast zit. Dit creëert een tweederangs-gevoel dat funest is voor je cultuur.
  • Te veel focus op ‘hard skills’: Vergeet de soft skills niet. Een training in effectief communiceren of timemanagement maakt een flexwerker overal inzetbaar en waardevol.
  • De juridische angst (schijnzelfstandigheid): Bij zzp’ers moet je voorzichtig zijn met te veel ‘aansturing’ op ontwikkeling. Focus hier op het aanbieden van faciliteiten in plaats van het verplichten van cursussen.

Employer Branding is wat je dóét

In een wereld waar iedereen roept dat “mensen ons belangrijkste kapitaal zijn”, bewijs je dat pas echt door ook te investeren in de mensen die geen vast contract hebben. Door bij te dragen aan de ontwikkeling van je flexibele schil, bouw je aan een reputatie als een plek waar je beter vertrekt dan je binnenkwam.
In de huidige arbeidsmarkt is dat de ultieme vorm van aantrekkingskracht.

Zorg dat je deze extra’s niet ‘verstopt’. Zet ze prominent in je wervingsuitingen of intakegesprek. “Bij ons krijg je niet alleen een marktconform tarief, maar ook toegang tot onze interne Academy en maandelijkse kennissessies.” Dat is precies het verschil tussen een ‘tijdelijke klus’ en een ‘carrière-stap’.

Ron Bosma is arbeidsmarktspecialist met een duidelijke passie voor techniek en innovatie. Ron heeft een eigen onafhankelijke visie op recruitment vraagstukken waarbij een juiste balans tussen techniek en mens (Tech & Touch) de basis is voor toekomstgerichte oplossingen. Naast de inzet van beproefde oplossingen kijkt Ron altijd naar mogelijkheden voor vernieuwing en innovatie. In zijn ogen kan het altijd beter. Ron heeft een ruime ervaring (25+) als eindverantwoordelijke binnen de hr- dienstverlening en is managing partner bij TalentIn. Partners en consultants bij TalentIn hebben decennialange internationale ervaring in de wereld van Talent Management oplossingen, zoals bijvoorbeeld MSP, RPO en Total Talent Management programma’s. TalentIn is onafhankelijk en pragmatisch. Zij adviseren, maar kunnen ook praktisch ondersteunen. Bekijk alle berichten van Ron Bosma

3 reacties op dit bericht

  1. Hmm, zelfstandigen faciliteiten bieden voor ontwikkeling en cursussen.
    Lijkt mij niet echt verstandig in het licht van de huidige discussie en beoordelingskader.
    Daarnaast is de zelfstandige zelf verantwoordelijk om zijn of haar kennis en kunde op peil te houden.

    Voor het overige, eens met artikel.

    • @marcel, begrijp je punt, maar ook wel goed om te benoemen dat mijn inziens een opdrachtgever best het nodige kan/mag op dit vlak, ook ikv de kwalificatievraag. Essentieel lijkt me daarbij de de training niet verplicht is (tenzij het om bijv veiligheidseisen gaat), ik me ook kan voorstellen dat de zzp’ers een (deel) zelf betaalt en bijv ook afspraak wordt gemaakt dat de zzp’er die training dan ook in ‘eigen tijd’ doet (wat m.i. ook logisch is, al ken ik ook een voorbeeld van opdrachtgevers waarbij zzp’ers alleen aan een ontwikkelingstraining mee wilde doen als ze de uren mochten declareren, wat ik een tamelijk onbegrijpelijk standpunt van die zzp’ers vond, maar dat terzij)/

      • Tja, als de zelfstandige niet kwalificeert (lees brengt de benodigde kennis en kunde niet mee), dan zou ik als opdrachtgever verder zoeken.

        Maar, dit is volgens mij niet de strekking van het artikel.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *



×