Den Haag verkleint kans op werk voor werkzoekende

Verkeerde doelgroepen worden de dupe van het duurder maken van flex.

Donderdag 31 januari buigt de Tweede Kamer zich over het wetsvoorstel Arbeidsmarkt in Balans (WAB). Het kabinet werkt met de nieuwe wet toe naar een nieuwe balans op de arbeidsmarkt. De wet moet leiden tot meer werkzekerheid. Brancheorganisatie de NBBU ziet echter dat er keuzes worden gemaakt die het tegenovergestelde bereiken.

We zien in ieder geval twee maatregelen die de belangrijke opstapfunctie die uitzendwerk biedt aantasten.

  1. Minder mogelijkheden voor werkzoekende

De nieuwe maatregelen rondom payroll hebben als nadelig bijeffect dat ze het uitzenden van uitzendkrachten raken. In de samenwerking met het UWV en gemeenten helpen uitzendbureaus veel mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt aan het werk. Onder de nieuwe wetgeving worden veel van deze uitzendkrachten gezien als payrollkracht. De hoge kosten die hiermee gemoeid zijn, zullen allemaal in rekening worden gebracht bij de eindopdrachtgever. Dit heeft als gevolg dat die steeds meer weerstand zal voelen om in zee te gaan met een uitzendbureau. Dit gaat ten koste van de arbeidsmarktkansen van deze kwetsbare groep uitzendkrachten.

  1. Kwetsbare werkzoekende uit de markt geprijsd

De nieuwe wetsvoorstellen maken uitzenden daarnaast nog duurder dan het al is. Op uitzenden wordt de hoge WW-premie van toepassing. Dit betekent dat die premie flink duurder wordt dan de premie die betaald moet worden voor iemand in een vast dienstverband. Daarnaast worden per 1 januari 2020 alle uitzendondernemingen in sector 52 geplaatst, waardoor ook een hoge premie van toepassing is op de Ziektewet en de WGA (Werkhervatting Gedeeltelijk Arbeidsgeschikten).

De opstapfunctie van flexibele arbeid voor mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt komt hiermee in het geding. Uitzendkrachten worden door deze hoge premies namelijk zo duur, dat kwetsbare groepen daarmee onaantrekkelijk worden voor werkgevers. De kwetsbare werkzoekende betaalt uiteindelijk dus de echte prijs.

De nieuwe wetgeving zorgt in de toekomst voor minder mogelijkheden voor werkzoekenden. Om flex in de kiem te smoren, maakt Den Haag het duurder en duurder. De verkeerde doelgroepen worden daar de dupe van en flexkrachten krijgen minder kansen. En dat terwijl de maatschappij om steeds meer flexibiliteit vraagt.  

Behoud de opstapfunctie

De uitzendbranche vervult een belangrijke maatschappelijke functie en biedt veel mensen uit kwetsbare groepen werkzekerheid. Zo bestaat de uitzendpopulatie voor 27% uit uitzendkrachten zonder startkwalificatie (MBO-2 niveau) en gaat 35% van de uitkeringsgerechtigden die het werk hervatten via een uitzendbureau aan de slag.  Het uitgebreide netwerk dat uitzendondernemingen hiervoor tot hun beschikking hebben, kan niet zomaar door andere sectoren worden overgenomen. We wensen het kabinet veel wijsheid bij het oplossen van bovengenoemde problemen.

Marco Bastian, directeur NBBU 

De NBBU is de belangenbehartiger van meer dan 1.200 professionele intermediairs op de arbeidsmarkt.


– advertentie –

Op 14 februari 14:30 gaan Mei Li Vos (PvdA) & Mirjam de Blécourt (VVD), beiden kandidaat voor de Eerste Kamer, in een ZiPconomy webinar met elkaar in debat over de Toekomst van het zzp-stelsel. Om dit online debat (gratis) te kunnen volgen is inschrijven vooraf noodzakelijk. Dat kan hier.


 

ZiPconomy geeft ruimte aan auteurs die eenmalig een artikel willen plaatsen op ZiPconomy. Naam en functie van deze gastbloggers worden onder het artikel vermeld. Bekijk alle berichten van Gastblogger

Eén reactie op dit bericht

  1. Dat uitzendbureaus een rol vervullen bij het helpen van mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt geloof ik graag. Wat ik in dit artikel dan wel jammer vind, is de onderbouwing waarom dat middels een payroll constructie duurder zou worden.
    Het lijkt me juist goed als er transparantie komt door onderscheid tussen de uurloon kosten en de kosten van het uitzendbureau.
    Overigens ben ik zelf helemaal niet geen voorstander van de payroll constructie. Onderscheid tussen werknemer (met bepaalde zekerheid) en zelfstandige (heeft die zekerheid niet) mag best wat strikter zijn. Met veel payroll constructies wordt nu het risico bij de werkende en de overheid (UWV) gelegd en profiteert de werkgever van flexibiliteit zonder daar de risico opslag voor af te dragen.