"Exploring the future of work & the freelance economy"

De Boot gemist? Criteria modelovereenkomsten Commissie Boot: zin of onzin?

De commissie Boot stelt voor om drie criteria te hanteren of een opdracht wel of niet een ‘zelfstandige opdracht is’. Duur, tarief en core business. Volgens Lisette van Rossum (ABU) leiden deze criteria alleen maar tot meer onduidelijkheid.

Nee, de Goedheiligman heeft niet de boot gemist. Hij is keurig op tijd vertrokken uit Nederland om te genieten van een welverdiende vakantie.

De titel van deze column slaat op het rapport van de Commissie Boot. Deze Commissie is door staatssecretaris Wiebes in het leven geroepen om onderzoek te doen naar de juistheid van door de Belastingdienst beoordeelde (model)overeenkomsten. Onlangs heeft deze Commissie haar eindrapport uitgebracht. De Commissie vindt het niet nodig om het systeem van modelovereenkomsten los te laten. Zij doet echter wel suggesties van criteria die bij de toetsing vooraf en achteraf toegepast kunnen worden. Criteria die daarbij zouden kunnen helpen zijn onder meer:

  1. de hoogte van de beloning;
  2. de duur en de omvang van het contract;
  3. de core business van het bedrijf.

Op 30 november jl. organiseerde de vaste commissie voor Financiën een rondetafelgesprek over de Wet DBA. Tijdens dit gesprek lichtte de heer Boot – als voorzitter van de Commissie – het rapport van de Commissie toe. Ook bovenstaande drie criteria kwamen daarbij aan bod. Voor deze criteria geldt dat je aan ten minste twee van de drie criteria zou moeten voldoen, aldus de heer Boot.

Een voorbeeld ter verduidelijking.

Een bank huurt een zzp’er/IT’er in voor een IT-opdracht. De hoogte van de beloning is hoger dan een marktconform tarief. Een hogere beloning vormt een indicatie dat er geen sprake is van een dienstbetrekking. De duur van het contract is te lang. Een te lange duur vormt weer een indicatie dat er wel sprake is van een dienstbetrekking. Tussenstand 1:1. Tot slot de core business toets. Behoren de te verrichten werkzaamheden van de zzp’er/IT’er tot de core business van de bank? Ik zou zelf zeggen van wel. Digitalisering bij banken is een van de redenen dat er in de bancaire sector zoveel arbeidsplaatsen verloren gaan. De heer Boot is echter een andere mening toegedaan. Volgens hem behoort IT niet tot de core business van de bank. Als je al bij een simpel voorbeeld van mening verschilt, tja hoe dan verder?

Bovenstaande drie criteria gaan het gebrek aan vertrouwen in de markt volgens mij niet herstellen. Deze drie criteria zullen weer leiden tot nieuwe onduidelijkheid.

Hoe nu wel verder? De politiek is naarstig op zoek naar oplossingen. In onze Position Paper dragen wij oplossingen aan om uit de huidige impasse te komen.

Het is tijd voor actie. Het vertrouwen in de markt moet worden hersteld.

Mr. Lisette van Rossum (Fiscaal Recht, Rijksuniversiteit Leiden en Europese Fiscale Studies, Erasmus Universiteit Rotterdam) startte haar loopbaan als assistent accountant bij Moret en Limpberg. Bij Fortis Nederland en Delta Loyd specialiseerde zij zich in loonheffingen. Deze ervaring breidde zij verder uit in functies bij o.a. KPMG Meijburg & Co en NV Nuon Energy. Sinds 2010 is Van Rossum beleidsmedewerker bij de ABU (Algemene Bond Uitzendondernemingen). Daar is zij verantwoordelijk voor alles op het gebied van fiscale wet- en regelgeving. In die hoedanigheid adviseert zij leden en lobbyt zij in Den Haag. Ook heeft zij het dossier zzp-intermediairs onder haar hoede. Mede van haar hand zijn de modelovereenkomst tussenkomst en bemiddeling. Bekijk alle berichten van Lisette van Rossum

12 reacties op dit bericht

  1. Naar mijn mening slaat de commissie Boot de plank volledig mis. De drie genoemde criteria houden ook geen stand, net als gezag en vrije vervanging. Als eerste punt “hoogte van de beloning”: Hoe wordt er omgegaan met een projecttarief i.p.v. een uurtarief. Het tweede punt “duur en omvang van het contract”. Wat als iemand door zijn/haar specialistische kennis wordt ingehuurd voor een project dat een lange looptijd heeft (bijv: bouwprojecten of software-ontwikkeling). Het kan toch niet zo zijn dat halverwege de in het project ervaren specialist moet worden vervangen door een onervaren specialist die zich weer moet inwerken in de materie van het project. Dit zou o.a. de kwaliteit en de deadline van het project niet ten goede komen. Als derde punt “core business van de opdrachtgever”. Dan wordt op eens de bedrijfsactiviteit van de opdrachtgever bepalend voor status van de ZZPer. De nieuwe onduidelijke discussie zal zich dan snel voordoen: “wat behoort tot de core business van de opdrachtgever. Dit kan bij ieder bedrijf in dezelfde sector toch ander zijn.

    Een pasklare oplossing heb ik nog even niet maar als de discussie over de beoordeling toch gevoerd wordt op basis van criteria, wil ik er nog wel even twee toevoegen: De eerste toevoeging: “Voor welk percentage is de ZZPer verplicht om de werkzaamheden op de door de opdrachtgever aangegeven locatie uit te voeren” Hierdoor kan je een groot deel van de schijnconstructies in o.a. de zorg en de bouw ondermijnen. De tweede toevoeging: De ZZPer doet zelf zijn acquisitie. Opdrachten verwerven via bemiddelingsbureaus zie ik al een uitzendconstructie en past niet bij een echte ondernemende ZZPer.

    Maar de beste oplossing is gewoon een goede duidelijke ondernemerscheck vooraf.

  2. Het crtiterium hoogte tarief krijgt nu een beaapld bedrag, € 40,– p.u. Maar hoezo € 40,–? Mogen mensen die niet dat tarief hebben niet zelfstandig zijn? Vraag eens naar de gemiddelde middenstander wat hij aan uurloon overhoud? No way dat de meesten boven die € 40,– zit. Hierdoor wordt zzp een elitebezigheid i.p.v. een keuze.
    Met die tariefstelling speel je in de kaart van de payroll bedrijven; alle middeninkomens worden hier naar toe gedreven.
    Citeria? meerdere opdrachtgevers, projectbasis, tijdelijkheid, andere werkzaamheden, investeren in aquisitie of marterialen, je verlies moeten nemen bij wanbetaling of cancelling van de opdracht, bijvoorbeeld dus.
    Doe de ondernemerscheck van de belastingdienst, en kun je verhaal onderbouwen. En haal de onzekerheid achteraf bij de opdrachtgever weg. Het is een afspraak tussen 2 poartijen, geen wurgcontract.

  3. Naar mijn mening werkt een eventueel voorgesteld tariefcriterium ook weer een nieuw soort schijnconstructie in de hand. Stel je zou onder de tariefgrens gaan zitten, dan zet je in de overeenkomst een hoger tarief, maar je spreekt “mondeling” af dat je niet alle uren zal declareren. Zo kost het de opdrachtgever niets meer en de zzp-er komt er niet aan tekort. Alleen een eventuele bepaling in de nog te maken wet kan zo eenvoudig worden omzeild. Dus tegen parlement en regering zou ik zeggen begin er niet aan.

  4. Tja het is ook nooit goed. Zeker niet bij mensen die lobbyen voor de ABU.

    De oplossingen volgens Boot zijn helder en goed werkend.

    Zolang je contract korter is dan 6 maanden en je uurtarief hoger is dan 150% van het gebruikelijk/marktconforme uurloon dan is je zelfstandigheid duidelijk. Simpel en duidelijk. Nu natuurlijk weer niet gaan zeuren dat duidelijke grenzen arbitrair zijn. Duidelijke grenzen zijn per definitie arbitrair. En het leven zit vol met arbitraire regeltjes. Deal with it !!

  5. Overigens valt met deze bijdrage uit de lobby van de ABU die hele ABU door de mand. Komt de aap uit de mouw, etc…..

    Ik vind het artikel wel een heel andere wereld veronderstellen dan die van de commissie Boot. Gek dat iemand met zoveel rechtskennis en ervaring dit schrijft. Maar ach… de lobby…

    Nu even de werkelijkheid van de commissie Boot vertaald door een niet ABU-er.

    Het is in veel gevallen niet nodig om tot de core-business toets te komen. Het is namelijk heel eenvoudig om op 2-0 voorsprong te komen. Namelijk door een tarief van meer dan 150% te hanteren en door een contract voor maximaal 6 maanden aan te gaan. Pas als dat niet het geval is dan wordt je betiteld als mogelijk schijnzelfstandige. Geweldig toch.

    Zelf als de tussenstand 1-1 is, dan heb je nog de mogelijkheid van de core-businesstoets. Hierin is vast nog erg veel mogelijk. En als die nog niet voldoende is dan is er nog steeds het modelcontract. Hoeveel ruimte wil je hebben.

    Als je er da nog niet bent… ja dan houdt het toch een keer op.

    Jammer voor de ABU. Zij zijn gek op contracten langer dan 6 maanden. En klagen voortdurend dat dit niet werkbaar is. Puur eigen belang. Get real. Deal with it.

    Er is nog maar een probleem met de voostellen van de commissie Boot. En dat is dat de ABU de boot dreigt te gaan missen.

    Leuker voor de ABU kunnen we het niet maken, wel makkelijker voor de markt met echte zelfstandigen.

  6. Core Competency is een onwerkbar artikel. Ten eerste bepaalt een bedrijf zelf wat dat is en het kan ten alle tijde wijzigen. En dan dat voorbeeld met ICT. Je hebt heel veel soorten ICT. Waarom zou je applicatiebeheer en development niet uit kunnen besteden ook al is IT heel belangrijk voor je? Waar ligt de grens?

    Het kernprobleem is geloof ik dat mensen die geen baas hebben en persoonlijke arbeid verrichten goedkoper zijn dan werknemers omdat er minder meezuigers meerijden. De meeste oplossingen laten meer parasieten meerijden. Ik zou het liever andersom zien. Men heeft het recht om zelfstandig te werken. Punt. Daarin was ik het helemaal eens met Norbert Klein.

    • Goed punt, die “meezuigers”.

      Dat was voor mij ook altijd de reden om op freelance basis te werken.
      Managers die allemaal met dikke auto’s rondrijden en meer bezig zijn met wat hun volgende lease auto moest worden, dan waar ze voor betaald werden.
      Sowieso het feit dat commerciële functies beter betalen dan technische (bv ICT), omdat die zogenaamd het geld verdienen, heeft me altijd verbaast en gemotiveerd om daar niet voor MEE te werken. Als uitvoerend IT-er kreeg je soms zelfs het gevoel dat je een kostenpost was…
      In mijn tijd had de payroll constructie de minste meezuigers, enkel en alleen een payrol kantoor dat in feite niks meer doet dan de factuur voor je versturen en jou verlonen, en dat voor 1 a 2 euro per gewerkt uur. Dat vond ik altijd acceptabel qua meezuigen. Je betaald dan gewoon normaal loonbelasting en premies en maakt niet onterecht gebruik van fiscale voordelen en toch pak je het volle uurtarief voor jezelf.

  7. Wiebes zou even moeten nadenken. Het hele plan gaat om belastingheffing. Elementen uit dit plan zijn direct gerelateerd aan arbeidsrecht, dat veel raakvlakken met belastingrecht heeft. Hij zal dus expertise nodig hebben op arbeidsrechtelijk gebied. Dat mag hij volgens zijn eigen regels dan niet freelance inhuren bij zzp-ers (wel bij een advocatenkantoor), want het “product” waaraan gewerkt wordt is een belastingplan. En dat is zijn core-business. Lekker krom toch?