Wat moet Wiebes direct doen om het DBA tij te keren? Belangenorganisaties en experts weten het wel.

Juliette de Swarte door
44 reacties
Wat moet Wiebes direct doen om het DBA tij te keren? Belangenorganisaties en experts weten het wel.

Sommige zzp’ers zijn dupe van de Wet DBA. Wat móét Wiebes direct doen om het tij te keren? ZiPconomy maakte een rondje langs belangenorganisaties en experts. Zij weten het wel.

De Wet DBA, kan in de huidige vorm de echte zzp’ers niet uit de groep schijnzelfstandigen filteren. Zoveel is nu wel duidelijk. Met de invoering van de Wet DBA is nu al een aanzienlijk aantal echte zelfstandigen de deur gewezen. Grote organisaties stoppen massaal met de inhuur van zzp’ers. Ze durven niet meer.

Staatssecretaris Wiebes ziet de ernst van de zaak in en heeft beloofd zo snel mogelijk met een plan te komen om deze kopersstaking een halt toe te roepen. Hij erkent dat de wet nu ook zzp’ers treft waarvoor de Wet DBA nooit bedoeld is geweest: “Zorgen zijn zeer herkenbaar, en daar moeten we wat aan doen. Mijn ambtenaren constateren dat opdrachtgevers veel strikter met de criteria omgaan dan nodig”.

De Staatssecretaris zou aanvankelijk eind december met een nieuwe voortgangsrapportage komen. Dat moment trekt hij naar voren. Hij komt deze maand nog met een brief.

Eén ding is duidelijk: er moet een speelveld komen waarbinnen glashelder is dat het inhuren van zzp’ers zonder risico kan. Wat móét en kán de staatssecretaris nu direct doen? ZiPconomy vroeg het de experts uit werkveld:

Denis Maessen, voorzitter PZO-ZZP

“Draagvlak onder de invoering van de Wet DBA daalt snel. PZO is van mening dat de invulling die nu door de Belastingdienst aan de wet wordt gegeven niet in lijn ligt met de uitgesproken intenties. Dat is ongewenst en dit vraagt nu om een stevige interventie van de staatssecretaris.

Het probleem is niet alleen van de heer Wiebes maar van het gehele Kabinet. Ook de vice premier zal een standpunt moeten innemen over de huidige ontwikkelingen en afstand moeten doen van de ongewenste uitwerkingen.

  • De overheden moeten laten zien dat het menens is en zetten om die reden hun contracten met zzp’ers na 1 januari door. Goed voorbeeld doet goed volgen.
  • Hanteer vanaf nu een andere en eigentijds begripsduiding die hoort bij het woord “gezagsrelatie”. De geest van de arbeidswet uit 1907 past niet langer bij de hedendaagse netwerkeconomie.
  • Alle tijdelijke inhuur van zzp’ers, zoals bijvoorbeeld bij vervanging wegens zwangerschap/ziekte dan wel pieksituaties, zijn legitiem in de zin dat de Belastingdienst daarin de tijdelijkheid van de inzet beoordeelt en niet de gezagsrelatie.
  • Er worden over de jaren 2017 en 2018 geen boetes uitgedeeld. Wel gele kaarten met die implicatie dat dan de ongewenste situatie binnen 4 weken beëindigd dient te zijn. Indien dat niet is gebeurd volgt een rode kaart en boete.
  • Belastingdienst zal deze beleidslijn volgen bij de beoordeling of er sprake is van een dienstbetrekking volgens de Wet op de Loonbelasting.
  • Om het draagvlak te vergroten zal de Belastingdienst zzp’ers moeten betrekken bij de beoordeling van de modelovereenkomsten.
  • Met deze beleidslijn zal er duidelijkheid worden gegeven over de mogelijkheid om zzp’ers in te zetten en wordt er invulling gegeven aan de wet zoals door alle partijen bedoeld.”

Piet Meij – Hoofd Sociaal Economische Zaken

“De NBBU heeft de Wet DBA altijd gezien als een second-best oplossing. Het is te gek voor woorden dat het invoeren van de wet DBA gepaard gaat met ongepaste onzekerheden voor zzp’ers en opdrachtgevers. In plaats van te kiezen voor het lapmiddel DBA, kan de Staatssecretaris beter accepteren dat de huidige infrastructuur op de schop gaat en werkenden in de toekomst aan de slag kunnen, zonder zich te hoeven bekommeren over zijn/haar status.

Mocht de Staatssecretaris persisteren en vasthouden aan de wet DBA, dan willen we in ieder geval op korte termijn bewerkstelligen dat via het inregelen van beheersmaatregelen, intermediairs die zzp’ers inhuren hun opdrachtgevers zekerheid kunnen geven. Uitgangspunt daarbij is dat in die gevallen waar bewust wordt gekozen voor ondernemerschap en waar op het toetsen van een aantal elementen, het ondernemerschap voldoende is aangetoond, er probleemloos met zzp’ers gewerkt kan worden.”

Josien van Breda-Hoekstra, directeur FNV Zelfstandigen

“Geachte heer Wiebes, mijn advies aan u is: Laat de wet DBA bestaan, maar haal alsjeblieft de druk van de modelovereenkomsten af. We verzuipen in de details en juridisch gehakketak op de vierkante millimeter. Terwijl de wet het woord deregulering in zich draagt. Zorg dus voor een paar heldere regels, die duidelijkheid brengen voor de meeste situaties en teruggaan naar de kern van de Wet DBA: duidelijkheid voor de zp’er en opdrachtgever en aanpak van schijnconstructies. Dan hou je nog maar een paar modelovereenkomsten over. In die paar heldere regels gaat het om tarief, duur en beschrijving van de opdracht. Zo is er een werkbaar raamwerk.

  • Prijs:  als het tarief van de zzp’ers 2 keer zo hoog is als het gebruikelijk loon van een werknemer, dan is hij in staat om voor een fatsoenlijk tarief uit te onderhandelen. Dat is een goed teken.
  • Duur: Hoe langer een opdracht, hoe meer het op een arbeidsovereenkomst gaat lijken. Hoe korter de opdracht, hoe aannemelijker dat het een opdracht is. Trek ergens een grens. Of dat nou bij 3, 6, 8, of 12 maanden is, maar geef duidelijkheid.
  • Beschrijving: deze moet gedetailleerd zijn, het moet gaan om iets met een begin en een eind, waarbij duidelijk is wat de zp’er komt doen en welke inspannings- of resultaatsverbintenis er is afgesproken.

Voldoe je aan alle drie de voorwaarden, dan is er sprake van een overeenkomst van opdracht. Natuurlijk moeten de drie criteria nog nader ingevuld worden, maar ik denk dat dit een werkbare route is en dat je zo de doelstellingen van de Wet DBA zult bereiken, zeker als er sectorale afspraken komen.”

Pierre Spaninks, zzp-expert

“Als staatssecretaris Wiebes echt wil voorkomen dat de inhuurstaking van opdrachtgevers een bloedbad aanricht onder zzp’ers, moet hij twee toezeggingen doen aan de kamer.

  1. dat het kabinet onverwijld komt met een AMvB of met een voorstel tot wijziging van de wet Loonbelasting, waarbij zelfstandigheid wordt erkend als uitzonderingsgrond voor de loonheffingen.
  2. dat de Belastingdienst geen naheffingen loonbelasting en premies zal opleggen aan opdrachtgevers totdat die erkenning in werking is getreden. Alleen zo krijgen opdrachtgevers het vertrouwen terug dat zij fiscaal veilig zaken kunnen doen met zzp’ers, en alleen zo komt de markt weer op gang.

Lees verder: http://pierrespaninks.nl/blog/tweede-kamer-help-de-inhuur-van-zzpers-weer-op-gang-te-krijgen/

Boris Emmering, Belastingadviseur Holla Advocaten

“Inspecteurs van de Belastingdienst houden nu vast aan de criteria: arbeid plus loon plus gezag is een arbeidsovereenkomst. Maar het ligt veel genuanceerder. Mijn suggestie is daarom: breng het DBA-beleid van de Belastingdienst in lijn met het arbeidsrecht en herijk de Handreiking DBA. Kijken naar het arbeidsrecht – wat zijn daar de criteria voor wel of geen dienstverband? In het arbeidsrecht staan alle handvatten om het aan te pakken.”

Maarten Post, voorzitter ZZP-Nederland

“Wiebes spreekt over “onbedoelde effecten” en zegt nu dat er meer nodig is dan alles nog eens uit te leggen. Eerst zien, dan geloven. Wij dagen deze VVD-staatssecretaris uit om het ondernemerschap niet langer te belemmeren, maar juist daadkrachtig te stimuleren. Het is van de gekke dat het ondernemerschap nog steeds niet wettelijk is verankerd en nog steeds wordt opgehangen aan het verouderde arbeidsrecht. Wij werken aan een voorstel, dat op korte termijn een einde kan maken aan de belemmering van ondernemers. Dan moet de politiek daar wel serieus naar kijken en ons niet nog eens opschepen met surrogaat-regelingen. Dat verdienen hardwerkende zelfstandigen niet.”

Jurriën Koops, directeur ABU

“Mijn suggestie: als we toch gaan sleutelen aan de wet DBA, doe het dan in één keer goed. Zorg ervoor dat de zelfstandige met een heldere definitie een eigen plek krijgt in ons bestel. Zorg in de tussentijd voor een tijdelijke oplossing om de rust en het vertrouwen weer terug te brengen in de markt. Bijvoorbeeld door te werken met uitzondering voor loonheffingen op basis van criteria zelfstandigheid – KvK, BTW, meerdere opdrachtgevers, tarief, aansprakelijkheid etc.”

Hugo-Jan Ruts, ZiPconomy

“In  mijn wat al te lange artikel  kwam ik uit om de oplossing om tijdelijk drie ‘interim-criteria’ te hanteren – in de lijn met rechters ook vaak hanteren:

  1. Opdrachten tussen een opdrachtgever en een (bij de KvK geregistreerde) zelfstandige van korter dan 500 uur per jaarvallen buiten het kader van de Wet DBA.
  2. Ook opdrachten met een uurtarief boven de 40 euro vallen buiten het kader van de Wet DBA.
  3. Stel verder de norm dat een zelfstandige maximaal twee jaar fulltime bij één enkele opdrachtgever mag werken zonder zijn (fiscale) status als zelfstandige te verliezen.

Zo ontstaat er een helder vrij speelveld (korter dan 500 uur en/of meer dan 40 euro) waarbinnen de normale regels omtrent vrij economisch verkeer tussen twee volwassen marktpartijen gelden. Eventueel vast te leggen met een ‘wilsverklaring’ in een contract.

Buiten dat speelveld is het grijze gebied: opdrachten blijven prima mogelijk, maar dan met een aantal extra afspraken, vast te leggen in modelovereenkomst inclusief de extra verantwoordelijkheid voor de opdrachtgever, zoals de bedoeling is van de Wet DBA. Voor opdrachten langer dan twee jaar kan je eventueel een ruling aanvragen bij de Belastingdienst.”

Geert Gladdines, Senior Beleidsmedewerker ONL

“Ons advies aan de Staatssecretaris is om de DBA op te schorten. Geef opdrachtgevers en opdrachtnemers de expliciete toezegging dat er geen boetes of naheffingen volgen voor iedereen die diensten aanbiedt of inhuurt vanuit een KvK-nummer. Liever een korte staat van wetteloosheid, dan permanente onrust in de economie en op de arbeidsmarkt. Zp’ers zien tienduizenden euro’s aan omzet verdampen. Dat moet stoppen. Als de rust is teruggekeerd kunnen we bij de formatie ook fundamentele hervormingen in het arbeidsrecht en de fiscaliteit doorvoeren. Specifiek voor zp’ers moet je dan denken aan een herijking van de bepalingen rondom de gezagsverhouding en een eigen grondslag voor zp’ers in de belastingen.

Rob de Laat, voorzitter Bovib

“Opdrachtgevers moeten weten waar zij aan toe zijn bij inzet van zzp’ers. Bezweringsformules als: ‘goedwillende ondernemers worden ontzien’, geven geen enkele zekerheid als daar geen heldere criteria voor worden geformuleerd. Wat is een ‘goedwillende’ ondernemer? Zijn er ook ‘kwaadwillende’ ondernemers?

In onze ogen is het doel van de wet DBA het bestrijden van uitbuiting en misbruik. Dit is vervolgens onder de noemer schijnzelfstandigheid een eigen leven gaan leiden, want ook schijnzelfstandigheid kent geen heldere definitie. Als we uitbuiting en misbruik als uitgangspunt nemen voor de beoordeling door de belastingdienst, dan zou de handhaving gericht moeten zijn op situaties waar de zzp-er duidelijk de benadeelde partij is. Vrije wil en gezond tarief zijn daarvoor de kaders. Dit is van begin af aan ons standpunt.

Wij begrijpen heel goed dat de wet DBA niet zomaar van tafel kan zonder een duidelijk alternatief. Een wetswijziging duurt te lang. Maar een heldere toezegging van de staatssecretaris (bij voorkeur middels een Algemene Maatregel van Bestuur) dat opdrachtgevers, intermediairs en  zzp’ers geen enkel fiscaal risico lopen indien:

  1. Er sprake is van wilsverklaring van de zzp’er dat deze als zelfstandige de overeengekomen opdracht wil uitvoeren
  2. Dat partijen (zzp’er, opdrachtgever, intermediair) uitdrukkelijk verklaren dat er geen sprake is van (de wens om te komen tot) werken in dienstbetrekking
  3. Inschrijving kvk en BTW nummer
  4. Dat het overeengekomen tarief voldoende is om daadwerkelijk als zelfstandig ondernemer te kunnen functioneren. Daarvoor moet een tarief grens bepaald worden. Voorzet: boven de 25, maar onder de 50 euro.
  5. Voor opdrachten die korter duren dan 8 maanden, met een tarief hoger dan 25 euro moeten punten 1 en 2 afdoende zijn.
  6. Onder het vastgestelde normtarief kan de wet DBA streng gehandhaafd worden. Dus modelovereenkomsten, beheersmaatregelen etc.
Juliette de Swarte

Over Juliette de Swarte

Juliette de Swarte is redacteur van ZiPconomy.

Bekijk meer artikelen van Juliette de Swarte >

Reacties

  1. Kan de FNV Zelfstandigen zichzelf niet gewoon opdoeken of hernoemen naar FNV Anti Zelfstandigen?

    • @Martijn. Tja, dat was ook mijn eerste reactie, de dubbele agenda van de FNV is wel erg duidelijk. Al die opmerkingen over de lengte van een opdracht slaan ook nergens op en dat het dan meer op een arbeidsovereenkomst gaat lijken. “Hoe korter de opdracht, hoe aannemelijker dat het een opdracht is.” Wat wil deze dame, iedereen bij voorkeur werknemer maken? Mevrouw heeft blijkbaar ook nog nooit van grote programma’s gehoord die wel meerdere jaren kunnen lopen. En wat te denken van een uitonderhandelde vervolgopdracht (heel ander werk) bij dezelfde werkgever?

  2. Wel bijzonder; alle experts werken mee om de vrije markt voor zzp-ers om zeep te helpen.
    Wie bepaald nu hoe lang een opdracht mag duren of hoe deze diensten eruit moeten zien?
    In een vrije markt komen 2 partijen op basis van vraag en aanbod overeen dat er een dienst geleverd wordt door partij A aan partij B.
    Nu ineens zegt iedereen dat zo’n dienst niet te lang mag duren, dat er een duidelijk meetbaar resultaat moet zijn etc. Wie bepaald dat?

    Als een groot bedrijf exact dezelfde dienst wil leveren, dan mag deze werknemer C voor 100 jaar daar die dienst laten leveren. Maar een zzp-er die dezelfde dienst levert mag dat niet?
    Dat is rechtsongelijkheid. Naar mijn idee is in de wet op de aanbesteding al geregeld dat zzp-ers dezelfde rechten hebben op een opdracht als grote bedrijven.

    Laat de markt gewoon zijn werk doen en houdt op met dat betuttelen.
    Wanneer 2 partijen in vrije wil tegen een redelijk tarief een deal sluiten, dan doet de duur ervan er niet toe.
    Wanneer fiscale faciliteiten dan niet meer van toepassing zijn, pak dát dan aan in plaats van iemand zijn brood af te nemen.

    Al deze experts laten zich meeslepen met het werkend maken van een gedrocht van een wet die al bewezen heeft niet te doen waarvoor deze is gemaakt. En iedereen verzint er nog wat normen bij.
    Als gedwongen zelfstandigheid een issue is, richt je daarop. Als fiscale faciliteiten onterecht worden mogelijk gemaakt, pak dát dan aan.
    Maar laat de markt (en de zpp-er) gewoon werken!
    En al die ‘beste stuurlui aan de wal’…alsjeblieft….16 miljoen scheidsrechters is echt teveel!

    • Een vrije markt is prima, maar je mag niet zelf bepalen of je wel (loondienst) of niet (zzp) onder de loonbelasting valt, zou wat worden.
      Een daar is het volgens mij Wiebes ook om te doen, dat zie je ook aan het feit dat payrollen en dubv contributies wel goedgekeurd worden.

      • Klwinkel;
        Als je een opdracht aanneemt als zelfstandige betaal je uiteraard gewoon belasting over je verdiensten. Een zelfstandige heeft er duidelijk voor gekozen om NIET in loondienst te zijn, en dus betaald deze IB en draagt OB af.
        Deze hele discussie rondom de WDBA ontaard in een losgeslagen discussie over wat iedereen vindt over van alles en nog wat.

        Het idee dat iedereen vrij moet kunnen kiezen om ondernemer te worden lijkt mij een groot goed in dit land. In een vrije markt moet dus binnen het spel van vraag en aanbod gewoon een contract gemaakt kunnen worden tussen twee partijen die het met elkaar eens zijn. (mits geen illegale diensten uiteraard)
        In NL wordt alles geprivatiseerd en in ‘De vrije marktwerking’ gebracht. Zelf zorginstellingen moeten daaraan geloven terwijl daar duidelijk geen vrije markt is.
        De duidelijke vrije markt van dienstverlening wordt nu ineens aan banden gelegd op plaatsen waar dit echt niet nodig is.
        Nogmaals; als de belasting faciliteiten een issue zijn, reguleer dat dan. Schaf het af, pas het aan, verzin een stelsel, allemaal prima.
        Maar ga niet de markt beteugelen waarin alle partijen naar volle tevredenheid in vrije wil een samenwerking aangaan.
        Zeker als dit rechtsongelijkheid bewerkstelligd omdat exact dezelfde dienst door een ander bedrijf wel mag worden geleverd voor vele jaren achter elkaar in een zelfde opdracht.
        Daarnaast worden volgens de laatste berichten mensen die vrijwillig zelfstandige zijn geworden, nu door de onduidelijkheden van deze wet gedwongen in een constructie zoals payrolling of uren BV of in loondienst. Dat wil men niet, maar om brood op de plank te houden ziet men geen andere oplossing.

        Volgens mij was één van de uitgangspunten van deze WDBA dat het dwingen van mensen in een constructie voorkomen moest worden.
        Overigens heeft Wiebes al aangegeven ook die ‘goedgekeurde’ gedwongen payrolling contructies als schijnconstructie te zien.

        • Ja Björn, iedereen moet vrij kunnen ondernemen, maar doe dat dan ook! Dan heb je helemaal geen problemen. ik ben zelf ook zzp ITer en heb nergens last van…
          Dat je belasting betaald lijkt me niet meer dan normaal, maar met de LB worden ook de sociale premies ge-int (wg + wn), en daar zit hem o.a. de crux denk ik.

          Jij hebt het de hele tijd over vrij kunnen kiezen, maar zo werkt dat niet, daarom hebben we wetten in dit land. Je kan ook niet zelf kiezen hoe hard je rijdt, ook al heeft niemand daar last van.
          Je kan ook niet zelf kiezen of je je wel of niet een zorgverzekering neemt. enz.

          Niemand wordt hier gedwongen in wat dan ook, maar je moet je wel aan de regels houden. keuze genoeg.

          ZZP-ers met veel korte opdrachtjes hebben sws nergens last van, het zijn vooral de langdurige interimmers die zich hier roeren. Vraag me af waarom die uberhaupt zelfstandig zijn geworden, als ze het liefst langdurig op projecten zitten en dolblij zijn met weer een verlenging (ik lees de dankbaarheids tweets wel eens, haha)

          Begin het gepreek voor eigen parochie een beetje zat te worden, de enige reden om nog te reageren is om hier een tegengeluid te geven, anders wordt het wel een beetje klef en zou de indruk kunnen ontstaan dat iedereen er zo over denkt 😉

          • Bij complexe opdrachten in de IT komt het vaak voor dat een project 1,5 jaar duurt.
            Soms duurt het bestellen van de hardware al 2 maanden.

            Dus dit soort projecten kunnen niet meer door zzpérs uitgevoerd worden?

            Moet ik mijn specialisme veranderen omdat de projecten te lang zijn in zijn algemeenheid?

            • Nee hoor, maar je moet je werk misschien in een andere contractuele vorm gaan uitvoeren, zodat je wel de sociale premies en LB betaald, zoals de rest van Nederland.
              Waarom sluit je niet gewoon een tijdelijk arbeiscontract met die opdrachtgever en spreek daarin een uurloon af, ipv een maandsalaris met 13e maand en vak. geld en lease auto en pensioen. gewoon een heel kaal tijdelijk arbeidscontract met een uurloon erin.
              Waarom niet?
              Dan kan je gewoon je huidige werk blijven doen en je houdt al je vrijheid.

              • Zelf ben ik ondernemer in ICT. Ik heb een arbeidsongeschiktheidsverzekering en dan zou ik dus straks dubbel premie voor ziekte moeten gaan betalen…

                Ook ww-premie heb ik niets aan, want bij een ww-uitkering mag ik niet voor kleinere opdrachtgevers werken…

                Dus waarom zou ik premies moeten gaan betalen en m’n vrijheid overgeven aan een baas?

                • Beste Corné,
                  Gewoon niet meer reageren op die Klwinkel!
                  Bekijk zijn LinkedIn profiel eens, bijna allemaal opdrachten langer dan 1 jaar
                  Hij zwamt maar wat!
                  In de reguliere programma’s of projecten is een contractsduur van minimaal een jaar heel normaal.
                  Er zijn programma’s die zelfs een contractsduur van meerdere jaren vereisen!

                  • Klopt Willem, vroeger als freelancer had ik inderdaad lange opdrachten, maar ik pretenteerde toen ook niet dat ik ondernemer was, ik deed dat met een payroller ertussen. En dat was omdat ik wist dat de opdrachten altijd lang waren, want in 3 maanden kan je inderdaad niet iets serieus doen, en een VAR invullen heeft dan geen zin, als je toch al weet dat je maar 1 opdracht hebt het komende jaar.

    • Een maximum termijn zorgt ook voor ongelijke concurrentie. Een gedetacheerde kracht (die dus ook niet in dienst is bij de opdrachtgever) kan wel een traject aangaan bij een opdrachtgever waar zijn inzet 2 jaar vereist is en een zzp-er niet, omdat iemand een termijn heeft verzonnen.

  3. Een inspanningsverplichting verplichting (eerste “expert”) lijkt me niet voldoende, dar is namelijk typisch iets voor werknemers.

    • Inspanningsverplichting komt zo veel voor. Advocaten betaal je ook vaak per uur. Dat is echt niet allemaal ‘no cure no pay’.

      Je kunt blijven proberen om met normen te komen om mensen in een keurslijf te dwingen maar je kunt het ook aan de markt over laten en enkel de knelpunten oplossen waar mensen worden uitgebuit.

      • En waar misbruik gemaakt wordt….

        Die advocaten werken niet fulltime voor 1 klant en dan ook nog op locatie van de klant, dat is totaal wat anders.

  4. Het vervelende bij de DBA was en is, dat de mening van de krachten die vinden dat het anders moet nogal uit elkaar lopen.
    En dat de politiek daar, met al dan niet een tweede agenda naast, handig gebruik van maakte en weer zal maken.
    Is het een wat idealistische gedachte als die deskundigen en belangenorganisaties eens rond de tafel gaan?
    En bekijken welke gemeenschappelijke noemer anders dan “tegen” kan worden gevonden.
    Dat zal misschien best al eens gebeurd zijn, maar “het ijzer lijkt nu heet”.

  5. Een inspanningsverplichting is niet typisch een werknemer, maar een afbakening om een beoogd doel te bereiken. Het verschil net een werknemer is dat daar het doel ontbreekt en dasromtrent ook geen aansprakelijkheid is.

    M.a.w. een werknemer is niet (of moeilijk) aanspreekvaar op fouten, een inspanningsichtige beroepsbeoefenaar wel en heeft daardoor een grote mate van zelfstandigheid/onafhankelijkheid.

    Daarom zou een onderscheidend element bij dergelijke ondernemers de afdekking van de beroepsaansprakelijkheid kunnen/moeten zijn.

    • Dit is weer hetzelfde moeras van proberen normen te verzinnen om onderscheid te maken. Een arts of advocaat kan ook niet garanderen dat hij de opdrachtgever geneest cq vrijspreekt.

      Hij is wel aan te spreken wanneer hij grove fouten maakt, maar dat is een werknemer ook.

      • Gelukkig ben je niet gehinderd door kennis. De voorbeelden die je aanhaalt zijn nu net beroepen die een hele zware beroepsaansprakelijkheid hebben. En dat is niet beperkt alleen door grove fouten.

        Die beroepen hebben een inspanningsverplichting met een beoogd doel.

        • Ik vind het juist een goed voorbeeld die de kern raakt. Je valt alleen over het woord “grove” in de laatste zin. Lees het nog eens een keer zonder “grove” te lezen.

          • In het woord grove zit het hem juist, daar is iedereen op aanspreekbaar.

            Het verschil zit hem in fouten die voortkomen uit de uitvoering van de arbeidsoverenkomst c.q. overeenkomst van opdracht. Bij een werknemer zal dit een een fout zijn die (als grondregel) voor rekening van de werkgever komt. Aansprakelijkheidstelling is bij een werknemer moeilijk omdat er geen contractuele relatie is met de andere partij.

            Bij een ondernemer/zzp-er zal het maken van soortgelijke fout aangemerkt (kunnen) worden als een beroepsfout, die voor rekening van de opdrachtnemer komt.

            Vanuit die achtergrond is het kopje aansprakelijkheid wel een (standard) onderdeel in de overeenkomst van opdracht en niet in een arbeidsovereenkomst.

            • Ik weet niet of je daar de verplegers en pakketbezorgers mee helpt, dus mensen die niet willen zzp-en. Gewoon de risico’s bij hun neerleggen, daarmee onderscheiden ze zich van werknemers en blijft hun situatie voortbestaan, met nog extra risico’s er bij.

              Je kunt normen blijven verzinnen en je zult blijven merken dat er veel grijze gebieden zijn, en dat de normen ook averechts kunnen werken.

    • Als er feitelijke aansprakelijkheid is – en dat vertoont kenmerken van de resultaatsafspraak – dan hoort daar een risico bij. De kans op verlies.
      Als dat regelmatig een significante omvang heeft is dat n.m.m. een indicatie van zelfstandigheid. Maar daar hoort ook een echte verzekering + premie bij. Hoeveel zzp’ers in de bouw hebben een onderaannemers- of bouw-en montageverzekering?

  6. De reactie van de expert van het FNV lijkt mij helemaal niet zo vreemd. Sterker nog ik vind er hele goede elementen in zitten. Discussie blijft natuurlijk de duur. Daar kan je twee kanten mee op. Je kunt redeneren dat wanneer je lang op dezelfde plek zit je (veel) minder ondernemersrisico loopt en daarmee een gunstig belastingtarief niet terecht is. Anderszijds blijven er genoeg risico’s over (o.a. ziekte en aansprakelijkheid). De groep die op meerjarige kop-staart projecten werkt zou sowieso buiten beschouwing gelaten moeten worden.
    Een idee zou kunnen zijn dat je na bijv. een jaar als opdrachtgever opnieuw moet aanbesteden en de zittende ZZPér één maand niet heringezet mag worden. Da’s of een maandje vakantie op een nieuw project voor de ZZP’er. Zo wordt er een continuïteitsrisico ingebouwd dat het gunstige belastingtarief weer rechtvaardigd.

    • Hoi Eric,
      Ook al duurt een opdracht lang (achteraf) de ‘zekerheid’ is meestal max 1 maand. In vrijwel alle contracten staat dat er altijd een mogelijkheid is om het contract te stoppen met inachtneming van 1 maand, of 2 weken oid.
      Zeker in de ICT kan een bestuur van een bedrijf de stekker wel eens uit een (te) langlopend project trekken. En dan sta je echt met een paar weken (max) op straat.
      En zelfs die opzegtermijn is betrekkelijk, want als je geen uren kan maken kan je ook niets factureren. Dus uurtje-factuurtje heeft ook zijn beperkingen. Zelfs in een lang contract.
      Dus het risico dat je loopt blijft altijd aanwezig. Als er geen inzet meer gewenst is kan je geen uren schrijven en heb je dus morgen geen inkomen meer.

      Als men vindt dat de belasting aftrek niet gerechtvaardigd is voor langlopende opdrachten dan moet men aan de balastingkant de aftrekposten niet als vast recht inzetten, maar net zoals de toeslagen.
      Je vraagt het aan, krijgt het als voorschot (net zoals huurtoeslag, kindertoeslag etc).
      in je aangifte moet dan iets komen aan de hand waarvan met bepaald of je er achteraf gezien wel of geen recht op had. Dan mag je het houden, of je betaald het terug net als iedere andere toeslag.

      Op die manier is de druk van die fiscale toestand af, en kan iedereen gewoon lekker werken.

      • Het risico op contract beëindiging hebben mensen in loondienst vrijwel hetzelfde. Zij hebben dan ws geen dikke spaarpot achter de hand….

        • Mensen in loondienst hebben recht op een uitkering bij ontslag en soms een dikke gouden handdruk.
          Bij tekenen van de modelovereenkomst heeft een zelfstandige zelfs geen recht meer op bijstand en lopen dure verzekeringen voor Arbeidsongeschiktheid, pensioen voorziening, verzekeringen etc gewoon door… Net als alle andere gewone lasten die iedereen heeft voor kinderen, huis etc.

          En niet iedereen heeft nog een dikke spaarpot na de crises…. Veel zzp-ers hebben de afgelopen jaren door de crises al op of onder kostprijs gewerkt. Daarmee was er nog genoeg om van te leven, maar niet om voldoende reserves op te bouwen.
          Overigens is het wel of niet hebben van een spaarpot niet echt een argument om een slechte wet te verdedigen…

          • Nee, jij noemt het risico op contract beëindiging een rechtvaardiging voor zzp-schap.

            als je onder de kostprijs werkt, zou ik het loondienst aanbod van je opdrachtgever maar accepteren misschien 😉 (algemeen gesproken, niet per definitie tegen jou)

        • De DBA regelt het juist aan de belastingkant. Het geeft aan wanneer de opdrachtgever verplicht is loonheffingen in te houden.

  7. de discussie in de reacties is onoverzichtelijk en dus slecht te volgen, tijd voor een forum HJ?

  8. Begrijp de reuring, maar wie zijn toch die zelfstandigen die vanaf 2001 een condoom nodig hadden om te kunnen vrijen? Met de DBA is het VAR-condoom afgeschaft. Volkomen vrij-vrijheid dus, óók om samen te werken. En dus alle ondernemersrisico’s. Voor alle zelfstandigen. Kopers en verkopers en alle tussenlagen.
    Vrijen zonder condoom vraagt kennelijk enige oefening. Of acceptatie en wat moed? Om af te kicken is desgevraagd een vijfjaarscondoom mogelijk, een modelovereenkomst.
    Er duiken echter steeds meer belangenbehartigers van ‘zelfstandigen’ op die als een eenheid om bescherming vragen. Wéér een soort condoom?? Als alternatief voor de vrijheid? Wie is nu waarom waarvoor bang? 10% schijnzelfstandigen verwachten we ruwweg. Dus 100.000. Er melden zich 40 tot dusverre 50.000 klagers. Dat is een gegeven.
    En waarom leggen deze belangenbehartigers de verantwoordelijkheid ‘– ‘Werkverschaffers en werkenden moeten meer zekerheid’ – hiervoor bij de overheid?
    Wat is hier nu echt aan de hand? Er zijn heel veel ‘willetjes’, maar ook te respecteren rechtsregels. Door rechtsobjecten, rechtssubjecten, rechters. En alle anderen.
    Samen vormen we de maatschappij. Het voorstel van Boris Emmering heeft n.m.m. veel in zich, mits de politici, zelfstandigen en hun belangenbehartigers de feiten accepteren. Dan kunnen alle betrokkenen samen o.g.v. het arbeidsrecht de benodigde keuzes maken. Ook voor andere wetgeving. Zeker als deze schadelijk blijkt. Tijd voor een echte her-ijking.

  9. Allen, zelfstandigheid is voor mij duidelijk. DBA geen probleem!
    Het gaat er nu om dat de zelfstandige die geen moeite heeft met WBDA ook de dupe wordt door het terugtrekken van de opdrachtgevers of mogelijke opdrachtgevers.
    Dus overheid, graag verduidelijking geven, kaders stellen en handhaven.
    De duur en gezagsverhouding zijn naar mijn idee minder relevant, als consultant/adviseur is je opdrachtgever toch degene die betaald en is er automatisch een soort gezagsverhouding.

    Hetgeen eerder is gezegd door Hugo-Jan Ruts kan ik volledig ondersteunen, dat zou voor opdrachtgevers duidelijkheid kunnen geven.

    Hoe dan ook, ik hoop dat er snel verandering komt om de opdrachtgevers gerust te stellen en zo de onrust bij de ondernemer weg te nemen.

  10. Ik zou zeggen de huidige wet stopzetten en direct met elkaar om tafel.
    Alles loslaten wat we tot nu toe deden en gaan werken vanuit een visie over de werkmarkt, die we willen bereiken met elkaar. Hierin de samenleving en economie centraal zetten i.p.v. de belangen van de afzonderlijke partijen. Tevens aanpalende gebieden direct meepakken voor vernieuwing naar de 21 eeuw. Dan komt ieders belang aan bod en ga je de dialoog aan vanuit een perspectief van wat we wel willen bereiken i.p.v. wat we niet willen. En los je al creërende eventuele blokkades samen op. Learning by doing.

    Dat zal in het begin nog niet meevallen. Hiervoor dienen we eerst de huidige vormen van overleg te transformeren, van polarisatie en discussie naar eenheid en dialoog. Dus eerste actie, die aandacht ‘moet’ krijgen is nieuwe communicatie- en omgangsvorm afspreken. Dan krijg je namelijk een andere houding jegens elkaar en het vraagstuk, waardoor andere oplossingen ruimte krijgen en zaken niet zo gecompliceerd worden gemaakt als dat nu steeds gebeurt.

    Pas nadat die nieuwe visie 100% helder is en er geen zwaarwegende bezwaren meer zijn, het perspectief is dus veranderd door de uitwisselingen, nieuwe wetten en regels gaan bedenken. Tevens zorgen dat je naast het bedenken van de inhoud het proces van verbinding en communicatie met de buitenwereld goed vormgeeft, want dat heeft er nu sowieso aan ontbroken.

    Dit is de nieuwe vorm van projecten managen, die de komende jaren steeds meer gaat plaatsvinden. Ook in de politieke omgeving zullen we hier iets mee moeten gaan doen, zodat we duurzame oplossingen krijgen, die langere tijd vooruit kunnen en los van al teveel politieke dynamiek.
    Ook voor de transformatie van de politiek an sich zijn al veel groepen in ons land actief geweest om na te denken hoe je dit zou kunnen vormgeven. Alles is er al, we hoeven het alleen nog te verbinden en ons er dan daadwerkelijk naar te gaan gedragen met elkaar.

    Als laatste stel ik voor het speelveld van partijen breder te maken dan bestaande partijen. Haal de zelfstandige experts erbij met overkoepelend en integraal inzicht, kennis, visie en ervaring en selecteer louter mensen met het bewustzijn om integere oplossingen te verzinnen goed voor het geheel 🙂

    NB ik verwijs graag naar het Advies Transitiecommissie Sociaal Domein aan kabinet, die aangeeft dat we allemaal (beleid en uitvoering) nieuwe dingen moeten leren (zie http://bit.ly/2eYnXVw). Bewust ontwikkelen dus door
    1. leeromgeving te creëren en
    2. een nationaal meerjarig programma te ontwikkelen

  11. De ingezette flexibilisering is een logisch proces en dient een doel voor zowel werk-/opdrachtgevers als professionals. Het loondienstverband voldoet simpelweg in veel gevallen niet aan de wens van vraag en aanbod. Wel dient eea beter gestructureerd te worden zodat flex-vraag en flex-aanbod makkelijk met elkaar in zee kunnen gaan en liefst zodat op een faire manier sociale premies en belasting wordt betaald. Dat is het doel en niet het beantwoorden van de vraag of “zwangerschapsverlofvervanging” als dienst aanbieden ‘ondernemen’ is of niet.

    = VOORSTEL: =

    De gewenst zelfstandige maakt met de keuze voor een nieuw te bepalen ZZP-entiteit (ZZPE; een BV-light of eenmanszaak plus) een heldere keus voor een bepaalde mate van belasting- en sociale premiebetaling. Ook voor de privé persoon die de opdrachten names de ZZPE uitvoert.

    50% van de gezamenlijke premies die een ‘reguliere’ werkgever en werknemer ook betaalt wordt op basis van de winst van de ZZPE ook vanuit de ZZPE afgedragen. Voorheffing vindt plaats over gefactureerde uurtarief. De andere 50% van de belasting- en sociale premiebetaling wordt verrekend indien omzet vanuit de ZZPE als inkomen naar privé wordt gehaald. Dividenduitkering is niet mogelijk bij de ZZPE (verschil met BV) IB-schijven kunnen daardoor als referentie blijven dienen.

    Per saldo betaalt iedereen dan uiteindelijk min of meer relatief hetzelfde aan premies, zijn ZZP’ers net zo goed als werknemers verzekerd en kan de sociale premie en belastingdruk mee-ademen met de situatie van de ZZPE-ondernemer in kwestie. De ZZPE ondernemer kan bijvoorbeeld in plaats van omzet als inkomen naar privé te halen de tweede 50% aan belasting en premie nog niet betalen maar deze omzet in de ZZPE houden en investeren in opleidingen, website, software of een laptop etc.

    Onderdelen:

    1) ZZPE heeft KvK inschrijving en BTW nummer

    2) ZZPE is opdrachtnemer: iedereen weet vooraf waar hij/zij aan toe is inzake premie en belastingplicht. Is impliciet een wilsverklaring en verklaring dat loondienstverband nadrukkelijk niet wordt beoogd.

    3) ZZPE kan geen dividend uitkeren, alleen kan omzet als inkomen naar privé worden gehaald

    4) Kan alleen bij uurtarief vanaf € 25,-

    5) Beperking van de zelfstandigenaftrek (ZTA) naar gelang het uurtarief x gewerkte uren = omzet toeneemt. Aan de hand van IB-schijven:

    – Over omzet tot aan 52% IB schijf wordt nog 50% van de ZTA genoten terwijl
    – Over omzet > 52%-schaal geen zelfstandigenaftrek meer genoten wordt.

    Op deze manier komt de ZTA terecht bij diegenen die de stimulans het meeste nodig hebben en is misbruik hiervan voorbij.

    Als de politiek dit leuk uitwerkt dan hebben we voor 2018 de oplossing te pakken 😉

    • 4) Kan alleen bij uurtarief vanaf € 25,-

      Maar wat als je als zzper helemaal niet met een uurtarief werkt (ja die zijn er!), maar fixed price projecten aanneemt?