Zzp’er na de handhaving – ook een DGA ondervindt gevolgen van de handhaving Geplaatst 10 september 2025 door Annet Maseland In zijn jarenlange staat van dienst heeft Dirk de Wit, partner van adviesbureau Bvolve, nooit enige problemen gehad met het vinden van opdrachten. Toen de strengere handhaving op schijnzelfstandigheid zich aandiende, zag hij aanvankelijk zelfs kansen voor zijn bureau, dat opereert op het snijvlak van digitalisering en organisatieontwikkeling. “Bij ons werken naast twee partners 28 mensen in loondienst. Wij bieden als het gaat om schijnzelfstandigheid juist een veilige haven, veronderstelde ik.” Tot De Wit na afloop van een project voor zichzelf op zoek ging naar een interessante vervolgopdracht. “De markt is de laatste jaren aan het veranderen. In plaats van rechtstreekse mantelopdrachten verlopen opdrachten in het publieke domein tegenwoordig meestal via brokers. Sinds de handhaving in 2025 is de markt echt op de schop gegaan. Steeds vaker worden zzp’ers in opdrachtomschrijvingen op voorhand uitgesloten en wordt expliciet gevraagd om een dienstverband. Brokers bieden soms een tijdelijk dienstverband om deelname te faciliteren.” Uitsluiting ook voor DGA Tot zijn verbazing bleek die eis ook voor partners van ondernemingen te gelden. De constructie van directeur-grootaandeelhouder (DGA) waarin De Wit werkt, wordt eveneens op voorhand uitgesloten, vooral in de DAS-portalen van de overheid. Voor de duidelijkheid: het gaat hier om een BV, met de DGA als enig personeelslid. Maar ook opdrachtgevers in het private domein deinzen terug voor opdrachten buiten dienstverband. Hij ontving een afwijzing voor een mooie opdracht in het publieke domein. “De organisatie wilde mij, ik wilde graag aan de slag, en toch ging het niet door.” De markt is moeilijker geworden, constateert hij. Dat geldt voor hem als adviseur, maar voor zijn opdrachtgevers net zo goed. “De risicobereidheid verschilt per opdrachtgever. Sommige juridische afdelingen van opdrachtgevers zijn extreem beducht voor handhaving en financiële risico’s. Opdrachtgevers hebben daarmee te dealen. Zij gaan daar zelf ook onder gebukt, vertellen ze mij. Op deze manier kunnen ze niet die senior-adviseur inhuren die ze nodig hebben. In deze situatie zijn alle betrokken partijen er slechter aan toe, terwijl niemand voordeel behaalt.” Dit gevolg van de handhaving kan volgens hem nooit de bedoeling zijn geweest, zegt hij. “Het heeft niets te maken met het bestrijden van schijnzelfstandigheid. De rigide toepassing en de angst voor handhaving zorgen ervoor dat vakbekwame professionals, die transparant, fiscaal correct en met toewijding opereren, niet aan tafel mogen komen.” Wat nog wel kan Wat nog wel kan: onderhands aanbesteden onder een bepaalde drempel. Voor de opdrachten die voor hem interessant zijn, is er geen oplossing. Of hij zou in loondienst moeten treden van zijn eigen organisatie, maar dat verandert je rol als ondernemer. Voor de lange termijn hoopt hij dat het gezonde verstand zal overheersen in de markt. Dat de risicobereidheid terugveert uit de paniekstand en de nuance terugkeert in het gesprek over schijnzelfstandigheid. Op de korte termijn zou het helpen als organisaties hun opdrachten meer als resultaatverplichting in de markt zetten, oppert hij. “Dat vereist wel enig omdenken in de markt. Overigens zie je dat verschillende overheidsorganisatie dat zo doen, vaak wel met brokerpartijen als tussenliggende schakel.” Meer lezen: CBS ziet verdere daling aantal zzp’ers. En dat komt niet alleen door handhaving Twee trends in de handhaving op schijnzelfstandigheid Gemeenten zetten rem op vacatures in de schaduw van ‘ravijnjaar’ en wet DBA Geplaatst in ZP en Ondernemen | Tags handhaving, schijnzelfstandigheid, zzp | 17s Reacties
D66 wil meer ruimte voor ondernemers, maar wel verplichte AOV Geplaatst 9 september 2025 door Sjoerd Ruts Als voorlaatste partij – alleen DENK laat nog op zich wachten – heeft ook D66 zijn verkiezingsprogramma gepresenteerd. Dit is opgedeeld in een verkiezingsprogramma en een uitvoeringsprogramma, waarin D66 inhoudelijk ingaat op de arbeidsmarkt en zelfstandigenbeleid. De partij vindt dat zelfstandigen een ‘eigen plek in het arbeidsrecht’ moeten krijgen. Zelfstandigen ‘verdienen de ruimte die nodig is voor hun zelfstandig ondernemerschap’, vindt D66. Maar de partij ziet momenteel een te groot gat tussen werknemers in loondienst en zzp’ers. Om dit te veranderen pleit het voor een verplichte collectieve regeling voor arbeidsongeschiktheid voor zelfstandigen en betere lonen en eerlijkere fiscale voordelen voor alle typen werkenden, om ‘de financiële prikkel om zelfstandig te worden’ te verminderen. Oneerlijke concurrentie D66 noemt zelfstandig ondernemerschap essentieel voor een bloeiende, innovatieve economie. Tegelijkertijd wijst de partij erop dat collectieve voorzieningen vooral worden bekostigd door werknemers. Het verschil tussen loondienst en zzp’ers is dus te groot, en leidt tot problemen als schijnzelfstandigheid. Om dit te veranderen ‘verkleinen we de verschillen in belasting en sociale zekerheid, in lijn met het arbeidsmarktakkoord, om oneerlijke concurrentie te voorkomen.’ Vooral in sectoren als zorg en onderwijs herkent D66 dit probleem. Hoewel de partij de keuze voor zzp’erschap begrijpt, holt het de collectieve voorzieningen uit en verhoogt het vaak de werkdruk van de werknemers in loondienst. Werknemers krijgen tegelijkertijd meer inspraak. Het ‘sluit zelfstandigen in deze sectoren niet uit, maar maakt de basis eerlijker’, aldus de partij van Jetten. Zelfstandigenwet Daarnaast moet er duidelijkheid komen over de ‘status van zelfstandigen’. Hiervoor heeft de partij eerder dit jaar (samen met VVD, CDA en SGP) al het wetsvoorstel Zelfstandigenwet ingediend. Hierin staat (onder andere) dat een arbeidsrelatie wordt getoetst voordat een zelfstandige aan de slag kan voor een zakelijke opdrachtgever. Tevens staat de partij achter het rechtsvermoeden van werknemerschap, waarbij iemand automatisch werknemer is bij een te laag uurtarief. Voor mensen die als zelfstandig ondernemer werken wil D66 een verplichte, betaalbare collectieve arbeidsongeschiktheidsverzekering invoeren voor zelfstandigen, conform het advies van de Stichting van de Arbeid. Daarnaast moeten zelfstandigen gelijkwaardige toegang krijgen tot zwangerschaps- en bevallingsverlof. Tot slot wil de partij zelfstandig ondernemers ondersteunen in collectieve onderhandelingen, ‘om tegenwicht te bieden aan de marktmacht van opdrachtgevers.’ Arbeidsmigratie Ook over arbeidsmigratie neemt D66 duidelijke standpunten in. ‘D66 wil arbeidsmigratie in eerlijke banen leiden’. Momenteel gebeurt dit niet en zijn misstanden en uitbuiting van arbeidsmigranten in laagbetaalde banen geen uitzondering. Om dit te voorkomen wil D66 doorlenen van uitzendarbeid verbieden, de arbeidsinspectie versterken en hogere boetes invoeren. De verantwoordelijkheid voor huisvesting komt nadrukkelijker bij de werkgever te liggen. Ook streeft de partij naar minder arbeidsmigratie, onder andere door ‘grote investeringen’ in digitalisering en innovatie. Er moeten ‘scherpe keuzes’ worden gemaakt over ‘welke mensen nu nodig zijn voor Nederland’, en D66 kiest daarbij voor ‘vakkrachten en kenniswerkers die tijdelijk kunnen helpen om tekorten op te lossen en kennis en ervaring die Nederland mist aan te vullen.’ In de logistieke sector komen er bindende afspraken om arbeid terug te dringen en ondersteuning voor het opschalen van automatisering. Geplaatst in ZP en Politiek | Tags D66, Verkiezingen2025 | 10s Reacties
Aan de slag met online platformen: build, belong of buy? Geplaatst 8 september 2025 door Wout Withagen Succesvol starten en vooral ook schalen met een platform vraagt om de juiste balans. Je voegt meerwaarde toe voor de gebruiker van je platform. Bijvoorbeeld omdat je een uniek aanbod hebt, omdat je services biedt die onmisbaar zijn voor je doelgroepen, of vanwege een scherpe prijs. Belangrijke factor daarin is hoe je aan de slag gaat met het online platform. Met andere woorden: voor welke strategie je kiest. Er zijn drie opties: build, belong en buy. Maar welke route kies je? Dat is afhankelijk van je markt, de kansen die er liggen en je doelen met het online platform. Drie routes om met een online platform te starten Build: je bouwt een eigen online platform. (Bijvoorbeeld: zoals OFED ETD Academy, YoungOnes of Werkspot). Belong: je gebruikt een bestaand online platform. (Voorbeeld: je verkoopt je producten via Bol.com of Amazon of deelt vacatures via Indeed). Buy: je koopt een bestaand softwareproduct. (Voorbeeld: je runt je webshop via Shopify of je bouwt een platform met Sharetribe). Build: veel effort, hoog onderscheidend vermogen Met een zelfgebouwd en dus maatwerk online platform kun je je onderscheiden. Zo’n eigen platform draagt namelijk bij aan een unieke beleving, branding en waarde van jouw organisatie. Je bouwt het platform vanaf scratch, waardoor je iedere stap zelf kunt inrichten – passend bij wat je wil uitstralen en bij de wensen van je doelgroep. Goed om te weten als je hiervoor kiest: Het duurt in de regel wat langer voor je platform operationeel is. Een eerste werkende versie heb je binnen vier tot zes weken. Maar: houd hierbij de opkomst van AI-tools, LowCode en NoCode in de gaten. Deze technologieën versnellen de ontwikkeling van maatwerk online platforms juist weer. Het activeren van gebruikers kost tijd, tenzij je al klanten of gebruikers hebt. Met een zelfgebouwd platform creëer je een eigen (dedicated) community en ecosysteem, én een naadloze ervaring voor gebruikers. Je hebt een goede businesscase nodig: een maatwerk online platform is een investering, die zich uiteindelijk terug moet kunnen betalen. Je moet als organisatie een sterke ambitie hebben om te digitaliseren. Daarvoor moet je de juiste mensen aan boord hebben (of halen). Zelf bouwen zorgt voor flexibiliteit en toekomstperspectief: als het platform staat, plug je er relatief gemakkelijk aanvullende of nieuwe online diensten op in. Belong: snel aan de slag, weinig onderscheidend vermogen Bestaande platforms hebben vaak een groot netwerk (publiek). Neem Bol.com of Amazon: om daar producten te verkopen heb je weinig eigen marketing nodig. Potentiële klanten weten deze platformen al te vinden. Zo zijn er meer platforms. Indeed bijvoorbeeld, of Werkspot. Deze platformen hebben al een flink bereik waar je (tegen betaling) op meelift. Goed om te weten als je kiest voor een bestaand platform: Je staat je data deels af aan het platform. Er is weinig tot geen ruimte om de USP’s van je organisatie uit te dragen. Je bent met je aanbod een van de velen. Afnemers doen zaken met Bol.com, Amazon of Indeed en niet met jouw organisatie. Daardoor is er nauwelijks binding met jouw merk of bedrijf. Daartegenover staat dat een bestaand online platform een groot publiek heeft, dat je in één klap bereikt. Een bestaand platform is een goede omgeving om te testen of er überhaupt behoefte is aan je producten of diensten. Haal je daar genoeg volume? Dan kun je eventueel de overstap maken naar een buy of build strategie. Buy: een eigen platform, maar minder flexibel Een tussenvorm van belong en build is buy. In dit geval koop je bestaande platformsoftware: dat vraagt om een investering. Maar de investering is minder groot dan wanneer je een maatwerkplatform bouwt. Bovendien ben je snel operationeel. Software als Shopify, Sharetribe en Yaper, een platform voor de HR-markt, zijn erop ingericht dat je makkelijk en snel zelf aan de slag kunt. Goed om te weten als je kiest voor bestaande software: What you buy, is what you get. Je moet het doen met de software die je koopt. Dat betekent: je organisatie en workflows aanpassen op de mal van het bestaande platform. Er is weinig ruimte om de USP’s van je organisatie uit te dragen. Stel jezelf dus de vraag: hoe onderscheidend wil je zijn ten opzichte van concurrenten? Met deze strategie zet je in op snelheid: je kunt snel aan de slag met je platform. Geen zwart-wit keuze Dit artikel geeft inzicht in de verschillende platformstrategieën, en afwegingen voor je keuze. Heb je een sterke businesscase en wil je je onderscheiden? Dan bouw je je eigen platform. Wil je snel aan de slag en is dat onderscheidende karakter minder belangrijk? Dan maak je gebruik van een bestaand platform. Wil je wél een eigen platform, en gebruik je standaardwerkprocessen? Dan volstaat bestaande platformsoftware misschien al wel. Maar dit is nog niet het hele verhaal. Want de keuze voor build, belong of buy is niet zwart-wit. In de praktijk is het meestal een combinatie van meerdere oplossingen (‘Best of Breed’). Neem als voorbeeld energieleverancier Energiek. Deze start-up koppelt verschillende tools als puzzelstukken aan elkaar, denk aan: Trustpilot, Ecedo, Freshdesk, Gridhub, Twikey en Payt. Ze selecteren wat past bij hun business en creëren daar bovenop een maatwerkoplossing. Welke grijstinten zijn er nog meer tussen build, belong en buy? Stel: je hebt een plan met hoog onderscheidend vermogen. Door te starten met een platform gebaseerd op bestaande software, bouw je alvast een community gebruikers op. Mooie bijkomstigheid: met zo’n bestaand softwarepakket kun je met relatief weinig effort testen of je idee potentie heeft. Gaat het vliegen? Dan stap je achter de schermen over op een build-oplossing waaraan je maatwerk services toevoegt. Of: je werkt aan een eigen webshop, maar verkoopt je producten eerst via Bol.com om in the picture te komen bij potentiële kopers en verkopers. Het bouwen van een maatwerk-oplossing bovenop een bestaand platform is ook een optie. Al kleven daar wel risico’s aan. Neem als voorbeeld een partij die een service bovenop Airbnb ontwikkelde voor het uitwisselen van sleutels en de schoonmaak. Slim, maar het maakte hen tegelijkertijd erg afhankelijk van een bestaand platform. Airbnb zag het niet zitten en zette een deel van de API dicht. Daardoor stond deze partij in één klap buiten spel.Het ontwikkelen van een succesvol platform gaat vaak in fases. De keuze voor de best passende strategie (of een combinatie van strategieën) is een belangrijke eerste stap. Geplaatst in ZP en Ondernemen | Tags freshheads, online platformen | Laat een reactie achter
Goed opdrachtgeverschap: waarom juist nú? Geplaatst 5 september 2025 door Flextender In een economie die draait op flexibele samenwerkingen, een krappe arbeidsmarkt en steeds hogere verwachtingen, kan goed opdrachtgeverschap het verschil maken. Tussen energie en frustratie. Tussen een geslaagd project en een gemiste kans. Niet voor niets geldt in veel vakkringen: een project is zo goed als zijn opdrachtgever. In sommige sectoren bestaan er zelfs gedragscodes of opleidingen voor. Toch beseffen veel opdrachtgevers nog niet hoe groot hun invloed is op de prestaties én het werkplezier van een opdrachtnemer. Meer dan een mooie klus aanbieden Gek eigenlijk: meestal gaat het gesprek over de opdrachtnemer. Is het werk op tijd klaar? Binnen budget? Voldoet het aan de verwachtingen? Zelden stellen we de vraag: hoe goed was de opdrachtgever eigenlijk? En toch begint elke samenwerking dáár: bij goed opdrachtgeverschap. Niet nieuw, wel belangrijker dan ooit. Want projecten worden complexer, digitalisering raast door, wet- en regelgeving verandert voortdurend. Ondertussen staan budgetten en deadlines steeds meer onder druk. De grootste uitdaging? Hoe opdrachtgever en opdrachtnemer met elkaar omgaan. Inhuren is allang geen simpel ruilmodel meer van: jij doet dit, ik betaal dat. Natuurlijk blijven duidelijke afspraken en tijdige betaling belangrijk, maar de kern ligt tegenwoordig ergens anders. Waar vroeger de opdrachtgever de lijnen uitzette en de opdrachtnemer volgde, gaat het nu om echt samenwerken. Een partnerschap waarin je samen investeert en elkaar vooruithelpt. Gelijkwaardig partnerschap Wie vaker werk heeft uitbesteed weet dat het zelden misgaat op de grote lijnen. De problemen sluipen erin via onduidelijke verwachtingen, late beslissingen of een te simpel beeld van de complexiteit. Daar kun je op anticiperen. Niet door alles dicht te timmeren, maar door het speelveld helder te schetsen: wat is het doel, welke randvoorwaarden gelden, en hoe ziet succes eruit. En minstens zo belangrijk: oog hebben voor de mens. Luisteren én richting geven. Betrokken zijn zonder te micromanagen. Vertrouwen op expertise, ook als de weg naar het resultaat anders loopt dan gedacht. Professionals bloeien op in ruimte en vertrouwen. Kiezen voor een organisatie Goed opdrachtgeverschap gaat niet alleen over de opdracht zelf, maar ook over de organisatie erachter. In een krappe arbeidsmarkt kiest talent bewust: niet alleen voor het werk dat ze doen, maar vooral voor wíe ze het doen. Generatie Z, maar ook ervaren professionals, zoeken een organisatie die ergens voor staat. Een plek die open en inclusief is, waar hiërarchie niet verstikt. Ze willen voelen dat hun werk meer betekent dan winst maken, en dat er ruimte is voor persoonlijke groei. Daarom is het slim jezelf als opdrachtgever af te vragen: wie zijn wij? Wat stralen we uit? Voelt iemand zich welkom bij ons? En sluit onze manier van werken aan bij de mensen die we willen aantrekken? Zo begin je Goed opdrachtgeverschap klinkt groot, maar begint klein. Met één vraag: wat heeft de ander nodig om zijn werk goed te doen? Je hoeft het niet alleen te bedenken. Een partner kan helpen met marktdata, inzichten in tarieven en zoektijden, of simpelweg met het schrijven van een duidelijke, inclusieve opdrachttekst. Alles om te laten zien wie je bent en waarom iemand met jóu wil werken. Want goed opdrachtgeverschap kun je leren. En ja: ook opdrachtgevers mogen groeien. Geplaatst in Professioneel inhuren | Tags flextender, goed opdrachtgeverschap | Laat een reactie achter
‘De race to the bottom holt de MSP-markt uit’ Geplaatst 4 september 2025 door Gastblogger Sarah Goossens, commercieel directeur bij Harvey Nash en Flexhuis ‘We zien in de broker- en MSP-markt steeds vaker prijs/gunningsmodellen die neigen naar een race to the bottom. Dat lijkt op korte termijn aantrekkelijk voor opdrachtgevers, maar is op lange termijn funest voor de kwaliteit, innovatie en continuïteit van de dienstverlening. Een MSP of broker kan nu eenmaal geen hoogwaardige dienstverlening leveren als de marges structureel onder druk staan. Elke branche kent gemiddelde brutowinstpercentages waarmee een gezond bedrijfsmodel mogelijk is. In onze sector is dat niet anders. Je moet rekening houden met de kosten voor sourcing, compliance, technologie, leveranciersmanagement, rapportages, innovatie én het aantrekken en behouden van kwalitatief goede mensen. Als de prijs te laag is, worden dit soort investeringen het eerst geschrapt en dat merkt de opdrachtgever uiteindelijk in doorlooptijd, kwaliteit en risico’s. Inschrijven onder kostprijs Een voorbeeld: in een recente aanbesteding werden ondergrenzen gehanteerd van € 0,75 per gewerkt uur voor contractmanagement en € 2,50 voor search. Dat lijkt misschien efficiënt inkopen, maar als je voor een omvangrijke opdracht met honderden contracten en aanvragen per jaar slechts rond de € 3,00 rekent, dan dek je niet eens de kostprijs van het MSP-team, laat staan de ruimte voor innovatie of risicobeheersing. Denk aan het werk dat gedaan moet worden; contracten, recruitment, onboarding, leveranciersmanagement, compliance, rapportages, etc. Met een enigszins gezonde brutomarge zou je tussen de € 4 en € 5 moeten rekenen. Maar dat gebeurt niet. De inschrijvingen gaan in de praktijk richting de € 2,50. Bij aanbestedingen voor een one broker/MSP-model schrijft de winnende broker/MSP vaak in op of net boven de bovengrens om kans te maken op de gunning. Het leveren van voldoende eigen sourcingscapaciteit wordt dan een uitdaging. Hierdoor ontstaat het risico dat er (onbedoeld) in sterke mate gebruik moet worden gemaakt van de sourcing en bemiddeling van intermediairs. Dat is door de opdrachtgever in de keten weliswaar toegestaan, maar zij hanteren vaak hogere marges hanteren dan de broker zelf. Dit staat haaks op de wens van de opdrachtgever dat de MSP of broker zelf actief sourced en direct waarde toevoegt in de keten. Gevolg? Een langere en minder transparante keten, waarin juist hogere en vaak onzichtbare marges ontstaan. Als je voor omvangrijke opdrachten van honderden contracten per jaar maar € 3 per uur rekent, dan betaal je niet eens de kostprijs van het team, laat staan voor innovatie of risicobeheersing. Prijs/fee niet enige gunningscriterium Naar aanleiding van een klacht van Harvey Nash over een aanbesteding van de Provincie Noord-Holland voor brokerdienstverlening voor ICT-inhuur heeft de Commissie van Aanbestedingsexperts (CvAE) in 2022 geoordeeld dat het ‘ongeoorloofd is alleen de marge van de leverancier als gunningscriterium te hanteren’. De CvAE heeft hiermee helder gemaakt dat je niet mag selecteren op prijs alleen, en dat gunningscriteria zo moeten zijn ingericht dat de beste prijs-kwaliteitverhouding de doorslag geeft. De aanbestedende dienst zou niet moeten gaan voor de laagste marges, maar voor de zogenoemde Economisch Meest Voordelige Inschrijving (EMVI). Maar ook als er bij aanbestedingen een prijsweging telt van bijvoorbeeld slechts 20% – en aanbestedende diensten dus formeel aan de EMVI-regels voldoen – is de prijs in de praktijk vaak bepalend. Waarom? Omdat de kwalitatieve scores van ervaren partijen vaak dicht bij elkaar liggen. We kunnen als brokers/MSP’s allemaal goed schrijven, we weten wat er bij een inschrijving gevraagd wordt. We zouden als MSP-aanbieders moeten voorkomen dat het teveel een papieren exercitie wordt. Want als de kwaliteitsscores dicht bij elkaar liggen, verschuift de weging onbedoeld naar prijs als doorslaggevende factor, ondanks dat er formeel meerdere criteria zijn. En dan trap je toch in de valkuil waar de CvAE voor waarschuwde. Dit vraagt ook van aanbestedende diensten dat ze niet alleen juridisch, maar ook praktisch toetsen of hun gunningsmodel niet alsnog leidt tot een race to the bottom. Je kunt formeel voldoen aan de EMVI-regels en toch een race to the bottom krijgen. Zodra de kwaliteitsscores dicht bij elkaar liggen, bepaalt prijs de winnaar. Daarmee loop je recht in de valkuil waar de Commissie van Aanbestedingsexperts voor waarschuwde. Verantwoordelijkheid bij inkopende organisatie Niet alleen MSP-aanbieders en brokers, ook inkopende organisaties hebben een verantwoordelijkheid als het gaat om het hanteren van realistische prijsmodellen. Te vaak worden aanbestedingsmodellen klakkeloos gekopieerd door inkoopadviesbureaus, zonder dat er een realistische doorrekening plaatsvindt van de echte kosten van MSP-dienstverlening. Als je het model niet doorrekent op basis van operationele kosten, overhead, teaminzet en een gezonde brutomarge, dan bouw je onbewust een aanbesteding die alleen uitvoerbaar is door onder de kostprijs te werken — en dat is op termijn schadelijk voor álle partijen. Dus: kijk liever naar total costs of quality in plaats van uitsluitend naar uurtarieven en marges. En gun elkaar een eerlijke prijs! Alleen zo houd je de keten gezond en zorg je dat je de juiste mensen (en dus kwaliteit) krijgt. De branchevereniging voor intermediairs en brokers Bovib heeft de eerste stappen gezet om de dialoog en kennisuitwisseling tussen brokers/MSP’s, aanbestedende diensten en inkoopadviesbureaus te bevorderen. Deze initiatieven zijn hard nodig. Als branche moeten we samen met inkopers en hun adviseurs kijken naar gezonde marges, realistische bandbreedtes en prijsmodellen die kwaliteit, innovatie en leveringszekerheid mogelijk maken. Alleen zo voorkomen we dat publieke en private organisaties over een paar jaar met een uitgeholde markt zitten.’ Lees ook: Prijsmodellen bij aanbestedingen blijven voer voor discussie In juni van dit jaar hebben ZiPconomy en Nextconomy het nieuwe – gratis te downloaden – rapport MSP-aanbieders in België en Nederland 2025/2026 gepubliceerd. Harvey Nash/Flexhuis is een van de partners die deze publicatie mogelijk hebben gemaakt. Geplaatst in Professioneel inhuren | Tags aanbestedingen, bovib, harvey nash, MSP | 3s Reacties
Wat gaat de nieuwe SZW-minister Mariëlle Paul (VVD) doen met de zzp-wet? Geplaatst 4 september 2025 door ZiPredactie De Wet TTA, VBAR, Zelfstandigenwet, de uitzend-CAO, het wetsvoorstel Wet meer zekerheid flexwerkers, de verplichte arbeidsongeschiktheidsverzekering voor zelfstandigen. Deze actuele arbeidsmarktdossiers liggen nu op het bureau van Mariëlle Paul, de nieuwe minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Wetten en beleidsterreinen waarover afspraken zijn gemaakt in het coalitieakkoord. Maar waarvan ook duidelijk is dat VVD en BBB daar onderling anders over denken. Paul was in het Kabinet Schoof eerder staatssecretaris Onderwijs. Daarvoor was ze minister voor Onderwijs in Rutte IV en Kamerlid, eveneens met onderwijs als belangrijk onderdeel van haar portefeuille. Voordat ze de politiek inging, werkte Paul 30 jaar in het bedrijfsleven, onder anderen als Manager HR en Head D&I bij ABN AMRO. VBAR of Zelfstandigenwet? BBB wil geen van beide Om te beginnen de wet VBAR. Vlak voor het zomerreces diende haar voorganger Van Hijum deze zzp-wet in, met daarin criteria die het inhuren van zzp’ers moeten ‘verduidelijken’. In een aangekondigd concept-AMvB (Algemene maatregel van bestuur) zouden die criteria verder worden uitgewerkt. Dat concept – met daarin mogelijk scherpe keuzes – zou nog voor de verkiezingen naar de Kamer gestuurd worden. Waar Van Hijum vurig voorstander was van de VBAR, nam de VVD, de partij van Paul er juist afstand van. Samen met D66, CDA en SGP kwam voormalig VVD-Kamerlid Thierry Aartsen (nu staatssecretaris) met een alternatief: de Zelfstandigenwet. Het is uiteindelijk aan de Kamer zelf om te bepalen of en wanneer ze de VBAR gaan behandelen. Dat gaat zeker niet voor de verkiezingen gebeuren. Daarbij is de Zelfstandigenwet nog niet ingediend. Saillant detail: in haar verkiezingsprogramma wijst de BBB zowel de VBAR als de Zelfstandigenwet van de VVD af. Dan is er de wet voor een Basisverzekering Arbeidsongeschiktheid Zelfstandigen (BAZ). Het is de planning dat die nog voor de verkiezingen naar de Kamer wordt gestuurd. Grote wens van de BBB is een sectorale uitzondering voor de agrarische sector, een wens die Van Hijum niet zag zitten. Wet TTA en een kritische Eerste Kamer In de Eerste Kamer ligt verder de Wet toelating terbeschikkingstelling van arbeidskrachten (TTA) klaar voor behandeling. Een debat daarover zal mogelijk eind september plaatsvinden. Dit zal het eerste grote debat voor Paul worden als minister van SZW. In dat debat zal ze coalitiegenoot de BBB tegenover zich vinden. De partij BBB heeft zich in de Eerste Kamer opgeworpen als tegenstander van de wet, die een toelatingsstelsel voor bureaus moet invoeren om zo misstanden met arbeidsmigranten tegen te gaan. BBB-Eerste Kamerlid Robert van Gasteren vindt de wet ‘disproportioneel en ineffectief’ en ziet meer in handhaving van bestaande regels. Hij diende tal van schriftelijke vragen in, maar de antwoorden daarop hebben hem nog niet gerustgesteld. De BBB is de grootste fractie in de Eerste Kamer. Van Hijum was groot pleitbezorger van de Wet TTA. Daarnaast had hij wetgeving in voorbereiding om tot een sectoraal uitzendverbod te komen, bijvoorbeeld in de vleesverwerkende industrie. De BBB wijst in haar nieuwe verkiezingsprogramma zo’n verbod juist van de hand. Uitzend-cao algemeen verbindend? Tot slot ligt er in het overdrachtsdocument nog een te nemen besluit over het wel of niet algemeen verbindend verklaren van de door ABU, NBBU en LBV overeengekomen nieuwe uitzend-cao. FNV en CNV oefenen forse druk uit op de minister om dat niet te doen en willen het liefst dat de hele cao van tafel gaat. Geplaatst in ZP en Politiek | Tags nieuwe zzp wet, VVD, wet dba, Wet meer zekerheid flexwerkers, wtta | 2s Reacties
