Wat hebben Chocomel, Aspirine, Luxaflex en Broodfonds gemeen? Geplaatst 5 juli 2019 door Cosmas Blaauw Het zijn allemaal merknamen die als soortnaam gebruikt worden. Kleenex, Spa, Post-it zijn er nog een paar. De meest recente is Broodfonds. Dat is een merk in de categorie schenkkringen. In een schenkkring vormen zzp’ers onderling een vangnet indien een van hen arbeidsongeschikt raakt. En er zijn verschillende merken die daarin voorzien. Naast Broodfonds zijn dat bijvoorbeeld SharePeople, Ziektefonds, SamSamkring en Voorzieningenfonds. Als je op een terras een Spa bestelt, is de kans dat je een Chaudfontaine of Bar-le-Duc krijgt aanzienlijk. Ik heb daar echter nog nooit iemand moeilijk over zien doen. En als je in een kantoorboekhandel vraagt waar de Post-its liggen en ze drukken je een ander merk plakkende memoblaadjes in je handen, dan heb je dat waarschijnlijk niet eens door. Want wat zijn de werkelijk merkbare verschillen bij deze twee voorbeelden? Maar bij andere producten en diensten zijn er wel verschillen die ertoe doen. Chocomel heeft een eigen smaak die door velen geprefereerd wordt boven andere merken. Een broodfonds bestaat niet Vandaag (4 juli) is volop in de media het bericht dat twee op de vijf zzp’ers niet beschikken over een voorziening voor arbeidsongeschiktheid. Cijfers die uit een enquête van TNO en het CBS blijken. In wat eigenlijk omschreven zou moeten worden als schenkkringen wordt door alle media de merknaam Broodfonds als soortnaam gebruikt. Even wat voorbeelden: FD: “…of deelname in een broodfonds.” NOS: “Eén op de vijf heeft een arbeidsongeschiktheidsverzekering. Daarna volgen de eigen woning en/of een broodfonds als financiële reserve bij arbeidsongeschiktheid. Een broodfonds is een collectieve voorziening die zzp’ers onderling regelen en die maximaal twee jaar uitkeert.” NRC: “…5 procent is aangesloten bij een broodfonds, waarin zelfstandigen samen geld opzij leggen om bij ziekte te ontvangen.” En dan de bron van dit onderzoek het CBS: “Daarnaast zijn er relatief kleine groepen zelfstandig ondernemers die de waarde van het eigen bedrijf of deelname aan een broodfonds als voorziening noemen.” Flinke verschillen Broodfonds was de eerste en lang ook de enige speler in deze categorie. Het gebruik van deze merknaam is daardoor verworden tot een soortnaam. Maar inmiddels zijn er meerdere spelers waar zzp’ers zich bij hebben aangesloten. Het blijven gebruiken van de merknaam Broodfonds als soortnaam wordt daardoor verwarrend. Want er zijn flinke verschillen tussen de verschillende merken. Het platform ikwordzzper.nl vergeleek recentelijk vijf spelers op deze markt waarbij de verschillen goed duidelijk worden. Zo wordt bij de ene speler iemand die ziek is gemeld bij een externe onafhankelijke arbodienstverlener terwijl dat bij een ander bij de schenkkring zelf is. En het vrij kunnen opnemen van inleg die niet gebruikt is voor een schenking (omdat er niemand ziek is) kan maar bij één speler. Ook in prijs zijn er flinke verschillen te vinden. Kortom: de tijd is rijp om in plaats van de merknaam Broodfonds te gaan werken met de soortnaam schenkkring. Het kan bijdragen aan een beter overzicht van de mogelijkheden die een zzp’er heeft om een voor vangnet bij arbeidsongeschiktheid te zorgen. Cosmas Blaauw SharePeople Geplaatst in ZP en Ondernemen | Tags aov, Broodfonds | 2s Reacties
Zo werd DELA een Great Place to Work. Ook voor flex. Geplaatst 5 juli 2019 door Magnit Wie vroeger geen buffertje had voor ná de dood kreeg een achterafplekje op de begraafplaats. Vanuit het idee: voor iedereen een waardige uitvaart werd de coöperatie DELA opgericht. Dat was in 1937. Inmiddels zijn er nieuwe uitdagingen. Zoals: hoe organiseer je de flexibele schil van je organisatie? Bij DELA hebben ze een FLEX-loket ingericht maar dat ging niet zonder de nodige hobbels. De inhuur van flexibele krachten lag versnipperd bij DELA. Er was weinig zicht op: wie hebben we in huis aan externe krachten? Hoe lang werken ze bij ons? Waar? Betalen we ze genoeg? Of te veel? DELA huurde een duur consultancybureau in. Het advies: ze konden 17 miljoen besparen. Het verandertraject mislukte. Onder andere omdat inhurende managers van het ene op andere moment niks meer te zeggen hadden over wie ze inhuurden. “Dat stuitte natuurlijk op veel weerstand,” vertelt Lieke van Dongen, recruiter bij DELA. Lieke van Dongen Toen er een rondvraag werd gedaan wie het project opnieuw wilde oppakken keek iedereen de andere kant op. Van Dongen durfde het wel aan: “Voor de inrichting van de flexibele schil gingen we op zoek naar een partner. Vijf partijen werden uitgenodigd. Brainnet past in de kern bij ons. Ze zagen bovendien wat er de eerste keer fout was gegaan.” Brainnet wijst ons op wetten, zo kunnen wij achteroverleunen Er werd een FLEX-loket ingericht. Stukje bij beetje werd de flexibele schil opnieuw opgebouwd. Op dit moment is 80% in vaste dienst, 20% zijn krachten die DELA inhuurt. Met het FLEX-loket is inhuur een makkelijk en duidelijk proces voor de inhurende managers geworden. Bovendien is er nu zicht op het type inhuur, de kwaliteit van die inhuur, tarieven en ook of ze voldoen aan de regelgeving. Van Dongen: “Brainnet wijst ons op wetten, zo kunnen wij achteroverleunen.” In 2018 heeft DELA al aardig kunnen besparen. Het meeste door de tarieven van externen overeen te laten komen met de loonschalen. Van Dongen: “Sommige externen verdienden wel 30 euro per uur boven het markttarief.” DELA had het afgelopen jaar zelfs nog meer kunnen besparen maar ze wilden sommige hiring managers nog wel de ruimte geven om ook zelf in te huren bij drukte of schaarste. Van Dongen: “Met name voor IT’ers wordt nog wel eens een uitzondering gemaakt. Bij IT is 60% inhuur, vooral ook omdat daar voor kortere periodes specialistische kennis nodig is.” Great Place To Work Toen Chantal Grassère, HR adviseur, van haar vorige baan overstapte naar DELA verklaarden oud-collega’s haar voor gek. Een uitvaartverzekering, dat moest wel een dooie boel zijn. Maar Grassère werkt er graag: “Er is geen onderscheid tussen vaste en flexibele medewerkers, voor de tijd dat je er werkt ben je echt onderdeel van de organisatie.” Chantal Grassère Dit jaar is DELA uitgeroepen tot Great Place to Work. Grassère: “Eerlijk gezegd was ik wat sceptisch toen we aan het traject begonnen, maar we zijn het gewoon gaan doen.” Bij DELA peilen ze continu onder eigen mensen hoe ze hun werk ervaren. Daarbij hebben ze oog voor persoonlijke doelen van medewerkers. Grassère: “We zitten regelmatig met medewerkers aan tafel. Aan die tafel zijn dromen begonnen. “Wat is jouw gewaagde doel? Waar wil jij naartoe? Bepaalde vaardigheden aanleren? Opklimmen tot leidinggevende? Voor de één liggen die dromen binnen de organisatie. Voor een ander op een heel ander gebied, zoals een Bed & Breakfast in Italië beginnen, dat kan natuurlijk ook.” (tekst: Juliette de Swarte ; foto’s: Mirjam Akkerhuis) Geplaatst in Toekomst van Werk | Tags Brainnet, DELA, HRHorizon | Laat een reactie achter
Trouw: groeiend aantal gedwongen zelfstandigen. Is dat zo? Een ZiPfactcheck Geplaatst 4 juli 2019 door Hugo-Jan Ruts De hoofdredactie van Trouw schrijft in haar commentaar van 3 juli dat ‘Zelfstandigheid voor een groeiend aantal mensen geen vrijwillige keuze is, maar hen is opgedrongen door de arbeidsmarkt en door onwil en soms angst van werkgevers om mensen in vaste dienst te nemen.’ 1 op de 5 had negatief startmotief Niet elke zelfstandige huppelde ooit een kantoor van de Kamer van Koophandel binnen om zich als ondernemer te registeren. Naast de (vakjargon) ‘opportunity’ zelfstandigen zijn er ‘necessity’ zelfstandigen. De groep die zich geen andere keuze ziet dan voor zichzelf te beginnen. In dit artikel uit 2017 haalde ik al eens verschillende onderzoeken, met deels verschillende definities, aan. Zo rond de 20% van de zzp’ers had een negatief motief toen hij/zij startte: geen baan kunnen vinden of bijvoorbeeld gedwongen door de werkgever. Geen getal om te negeren, schreef ik toen al. Maar groeit dit aantal ook, zoals Trouw beweert? Toevallig komt net vandaag de nieuwe Zelfstandigen Arbeid Enquête (ZAE) uit. Een zeer uitvoerig onderzoek onder zelfstandigen, ontwikkeld door TNO en CBS op verzoek van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en nu voor de vierde keer uitgevoerd. Voor de versie van 2019 werden gegevens gebruikt van 5.549 personen (zowel zzp’ers als zelfstandigen met personeel). Aantal zzp’ers met negatief startmotief neemt juist af Een van de vragen uit die ZAE is een vraag naar de startmotieven. Naast positieve motieven (meer vrijheid (‘Ik zocht een nieuwe uitdaging’ staat met 39,4% bovenaan) en neutrale motieven (‘zzp-schap is gebruikelijk in mijn branche’) staan er ook een aantal negatieve motieven als antwoord opties. In de ZAE 2019 geeft 22,6% van de zelfstandigen aan een meer of minder negatief startmotief te hebben. In 2017 was dat 26%. Het percentage in 2019 is het laagste van de vier enquêtes (deze cijfers zijn voor de zzp’ers ‘eigen arbeid’. De cijfers voor ‘zzp’ers producten’ liggen wat lager). Je kan hier nog wel een discussie houden over welke van deze motieven nu echt aangeven dat iemand gedwongen is om te starten als zzp’er. Het gaat me toch vooral ook om de trend, en die juist anders dat wat Trouw beweert. Kortom: het aantal werkenden dat zich gedwongen voelt om als zelfstandige te starten groeit niet, zoals Trouw beweert, maar neemt juist af. Geplaatst in ZP en Politiek | Tags cijfers, factcheck, Trouw | Laat een reactie achter
6 op 10 zelfstandige professionals heeft een voorziening voor arbeidsongeschiktheid Geplaatst 4 juli 2019 door Hugo-Jan Ruts Bijna 60% van alle zelfstandigen zonder personeel hebben een verzekering tegen arbeidsongeschiktheid of een andere voorziening om de financiële risico’s tegen arbeidsongeschiktheid af te dekken. Ze zijn verzekerd via het UWV, doen mee aan een Broodfonds (4,5%) of hebben voldoende spaargeld (32%). Bijna 25% heeft een arbeidsongeschiktheidsverzekering. Dit blijkt uit nieuwe cijfers uit de tweejaarlijkse Zelfstandigen Enquête Arbeid van TNO en het CBS die vandaag worden gepubliceerd. 41% van alle zelfstandig ondernemers zonder personeel heeft naar eigen zeggen geen enkele voorziening getroffen voor het geval zij arbeidsongeschikt zouden worden. Zij hebben vaak vanwege de kosten geen verzekering afgesloten en houden ook geen spaargeld of beleggingen achter de hand voor eventuele arbeidsongeschiktheid. Vrouwen en oudere zzp’ers hebben relatief vaker geen voorziening voor arbeidsongeschiktheid. Bron: ZAE 2019 Verzekeringsplicht In het recente pensioenakkoord is afgesproken dat er voor zelfstandigen een wettelijke verzekeringsplicht tegen arbeidsongeschiktheid komt. Het kabinet heeft de sociale partners gevraagd om hiervoor begin 2020 een concreet voorstel te doen. Onder ander de VVD wil dat in de regeling een opt-out mogelijkheid komt om voor sommige groepen zelfstandigen een uitzondering te maken. Voor Marjan van Noort, FNV Zelfstandigen, bevestigt die onderzoek “eens te meer dat een collectieve verplichte verzekering de enige oplossing is voor langdurige arbeidsongeschiktheid. Het lukt slechts 60% van de zelfstandigen om de eerste periode zelf op te vangen. Dat gegeven nemen we mee in de uitwerking van de nieuwe verplichte AOV.” Vooral lage inkomens zonder voorziening Het percentage zelfstandig ondernemers zonder personeel dat geen voorziening heeft, verschilt naar inkomenspositie. Worden alle personen met een persoonlijk inkomen ingedeeld in vijf inkomensgroepen, dan blijkt dat minder dan een kwart van de zelfstandig ondernemers in de groep met de hoogste inkomens geen voorziening heeft. Van de zelfstandig ondernemers in de groep met de laagste inkomens heeft 65 procent geen voorziening. Vooral om financiële redenen geen verzekering Zelfstandigen die een arbeidsongeschiktheidsverzekering hebben, noemen vooral financiële redenen om die verzekering niet af te sluiten: 46 procent geeft aan dat de kosten van zo’n verzekering niet opwegen tegen de baten, 37 procent zegt de kosten voor een verzekering niet te kunnen betalen. “Het is in de huidige, voor velen onbetaalbare en ontoegankelijke verzekeringsmarkt niet zo gek dat met name de groep met de laagste inkomens geen voorziening heeft getroffen’ zegt Van Noort. ‘En als het dan niet moet, dan bespaar je het eerst op dit soort kosten.” Ruim een vijfde van alle onverzekerden geeft aan het financiële risico zelf te kunnen dragen. Deze reden wordt vaker genoemd naarmate de ondervraagden dichter bij de AOW-gerechtigde leeftijd zijn. Daarnaast kan een vijfde terugvallen op het inkomen van de partner. Onder deze groep zijn relatief veel vrouwen. Een kleine groep zegt niet te worden geaccepteerd bij een verzekering vanwege leeftijd of gezondheid. 55-plussers noemen deze afwijzingsgrond relatief vaak (14 procent). Geplaatst in ZP en Ondernemen | Tags aov | Laat een reactie achter
Minister Wiebes, is Maxime Verhagen wel een echte zzp’er ? Geplaatst 3 juli 2019 door Hugo-Jan Ruts Oud-minister van Economische Zaken Maxime Verhagen is een van de meest in het oog springende personen die door het NRC genoemd worden in een artikel over het onjuist inschakelen van oud-politici door de provincie Limburg. Dat Verhagen voor sommige werkzaamheden naar twee opdrachtgevers een factuur stuurde voor hetzelfde werk, trekt extra de aandacht. Aanleiding voor de huidige minister van Economische Zaken Eric Wiebes om Verhagen om tekst en uitleg te vragen, zo meldt de NOS. Wellicht kan Wiebes dan gelijk de opdracht van Verhagen eens langs de lat van de nieuwe inhuurregels voor zzp’ers halen en zo bekijken of Verhagen wellicht een ‘schijnzelfstandige’ is. Zijn ministerie is immers, samen met SZW en Financiën, bezig die nieuwe regels op te stellen en in de praktijk uit te testen. Deze suggestie klinkt misschien wat flauw, maar er spelen hier twee relevante punten: Nieuwe regels vragen om een goede legitimering. De schijn dat ze straks wel gaan gelden voor meer onzichtbare ‘gewone’ zzp’ers maar niet voor dit soort bekende zzp’ers moet natuurlijk voorkomen worden. De opdrachten die Verhagen doet vallen in een categorie die nu juist ook om extra duidelijkheid vragen. Een relatief klein aantal uren per maand, maar wel met een lang lopende relatie. Precies het soort opdracht dat veel voorkomt tussen het MKB en zelfstandige professionals. Kan de webmodule hier straks uitsluitsel over geven? Of valt dit in de categorie ‘evidente ondernemers’? Goede uitleg en praktische toepasbaarheid wordt straks essentieel bij de nieuwe zzp-regels. Op dat terrein heeft minister Wiebes ook nog wel wat goed te maken. De opdrachten van Verhagen In het artikel in het NRC staat dat Verhagen op de ‘loonlijst’ van VDL staat en een ‘aanstelling’ bij het Ministerie van EZ heeft. Dat lijken dus arbeidsovereenkomsten en geen opdrachten. Verder werkt Verhagen twee dagen in de week voor Bouwend Nederland. Niet bekend is of hij dat in loondienst doet of facturen verstuurt voor die activiteiten. Over de opdrachten voor de Provincie Limburg zegt het artikel wel expliciet dat dat opdrachten zijn waar Verhagen voor factureerde. De Belastingdienst heeft in haar handboek ‘loonheffingen’ een lijst ‘gezagscriteria’ opgenomen. Als een van die punten wordt aangetoond, dan is er niet direct sprake van schijnzelfstandigheid of dienstverband. Het gaat om een combinatie van factoren die elk ook een aparte weging hebben. Een deel van deze criteria, aangevuld met nog wat andere vragen, komen straks in de webmodule. Voor tarieven van boven de 75 euro kan zonder een webmodule een zelfstandigenverklaring worden aangevraagd, maar daar heeft Verhagen niets aan, want zijn opdrachten voor de Provincie lopen veel langer dan een jaar. Criteria pro en contra een dienstverband We lopen de, voor de opdrachtgever van Verhagen, relevante criteria die wel of juist niet wijzen op een dienstverband na. Criteria die wijzen op een dienstverband Ogenschijnlijk lijken deze punten in de opdrachten van Verhagen te duiden op een dienstverband (met toelichting cursief) De overeenkomst loopt lange tijd door (tijdsduur van langer dan 1 jaar) Simpel: ja. Zo wordt Verhagen, met twee verlengingen, als sinds 2013 ingehuurd als ‘ambassadeur’. Geen begin en eindpunt opdracht geformuleerd Het resultaat van de opdracht is niet duidelijk omschreven In het artikel NRC staat duidelijk dat de doelen van de opdrachten onduidelijk zijn, en er geen einddatum is vastgesteld. Opdrachtgever betaalt inkomen aan de werkende door bij ziekte / vakantie/ als er tijdelijk geen werk is Het is niet helemaal duidelijk, maar het lijkt er op dat Verhagen een fixed fee per maand krijgt, zonder onderliggende uren verantwoording. Dus ook wanneer er minder werk te doen is en voor de vakantiemaanden. Dat is, zeker bij adviesrollen richting bijv MKB, overigens niet heel ongebruikelijk. Voert de opdrachtnemer werkzaamheden uit die een wezenlijk onderdeel vormen van de bedrijfsvoering van uw organisatie? Gezien de uitleg die nu gegeven wordt aan de term ‘wezenlijk onderdeel’, vallen de werkzaamheden van Verhagen hieronder (dat geldt overigens voor vrijwel alle opdrachten van interim professionals). Legt de opdrachtnemer een verplichting op om voor deze opdracht een bedrijfs- of beroepsaansprakelijkheidsverzekering af te sluiten? Mogelijk speelt dit punt voor Verhagen, omdat veel overheden deze verplichting in hun algemene voorwaarden hebben staan. Worden of werden de werkzaamheden die de opdrachtnemer verricht(te), ook verricht door uw werknemers? Waarschijnlijk wel. Saillant detail is hier natuurlijk dat Verhagen voor hetzelfde werk zowel loon kreeg als werknemer als een factuur stuurde als niet-werknemer. Criteria die wijzen op geen dienstverband Naast deze lijst met criteria die wijzen op een dienstverband, zijn er ook de nodige indicaties die juist niet wijzen op een dienstverband: Werkende heeft specifieke kennis die werknemers binnen de organisatie niet hebben Werkende krijgt duidelijk hogere beloning Werkende heeft een dusdanige hoge maatschappelijke positie dat het aannemelijk is dat hij een gelijkwaardige onderhandelingspositie heeft Grotere vrijheid dan werknemers om zelf de dagen en tijdstippen voor het verrichten van de werkzaamheden bepalen. Mag de opdrachtnemer zonder toestemming voor verschillende opdrachtgevers tegelijk werken. Op deze vragen kunnen duidelijk ‘ja’ geantwoord worden. Is de omvang van de werkzaamheden gemiddeld minder dan 4, of 4-16 uur per week? Ook hier kan ja geantwoord worden, maar helaas voor Verhagen stond deze vraag wel in een eerste versie van de webmodule maar niet in latere versies. Wat op zich jammer is. Er is immers wel wat voor te zeggen dat inzet van een klein aantal uur per week wijst op ‘buiten dienstbetrekking’. Wegingsfactoren Goed. Een reeks indicaties die zowel pro als contra zijn voor de Provincie Limburg om Verhagen als zzp’er in te kunnen huren. Wat het finale eindoordeel is en of hier een ‘opdrachtgeversverklaring’ uit de webmodule komt rollen, hangt van één ding af: welke wegingsfactoren er gegeven worden aan deze vragen. Dat is nu nog niet bekend, maar gaat wel erg bepalend zijn voor een grote groep zelfstandigen en hun opdrachtgevers. Mooie test dus, om te bekijken of de opdrachten van Verhagen nu wel of niet door de webmodule rollen. Geplaatst in ZP en Politiek | Tags Webmodule, wet dba, Wiebes | 1 Reactie
Minder ‘stoppers’ onder zzp’ers Geplaatst 3 juli 2019 door ZiPredactie Sinds het begin van dit jaar is het aantal ondernemingen in Nederland met 55.000 gestegen. Dit staat in de KVK Bedrijvendynamiek over het eerste halfjaar van 2019. Iets meer dan 70.000 mensen startten in die periode als fulltime zzp’er. 3% meer dan in de vergelijkbare periode in 2018. Bijna 25.000 mensen startten als part-time zzp’er (6% meer dan in 2018). Een parttime zzp’er is voor de KVK een zzp’er die bij zijn inschrijving in het Handelsregister heeft aangegeven dat hij minder dan 15 uur per week in zijn onderneming steekt. De sectoren Energie, Bouw en Zorg laten een iets boven gemiddelde groei van het aantal zzp’ers zien. Volgens CBS cijfers is nu 12,5 % van de beroepsbevolking (ook) zzp’er. Een jaar geleden was dat 12,3%. Minder stoppers Opvallend aan deze laatste cijfers van de KVK is dat het aantal ‘stoppers’ voor het eerst sinds jaren daalt. De zzp-cijfers kennen traditioneel een flinke dynamiek. Zo stonden tegenover 85.000 nieuwe zzp’ers in eerste half jaar van 2018 ook een kleine 50.000 mensen die hun eenmans/vrouws onderneming stopten. Die stapten over naar een baan of stopten met werken (vaak met pensioen). Het aantal ‘stoppers’ is in het eerste half jaar van 2019 echter gedaald. In deze periode staakten 45.000 zzp’ers met hun onderneming. De KVK geeft hier geen verklaring voor. Een krappe arbeidsmarkt lijkt een voor de hand liggende mogelijke oorzaak. Geplaatst in ZP en Ondernemen | Tags KvK | Laat een reactie achter
