"Exploring the future of work & the freelance economy"

Overheid huurt iets minder in. Wel meer interim-management.

Jaarrapportage Bedrijfsvoering Rijk laat verschuiving in inhuurbehoefte zien. Vooral meer ICT en interim-management.

De Rijksoverheid heeft in 2017 voor 1,3 miljard euro aan extern personeel ingehuurd, van interim-managers tot uitzendkrachten. Dat is in totaal vrijwel het zelfde bedrag als in 2016. Ten opzichte van de totale uitgaven aan personeel, daalde de inhuur van 10,7% naar 10,4%.

Advisering rond ICT (484 mio) en het inzetten van uitzendkrachten (711 mio) zijn verreweg de twee grootste categorieën. De inhuur van ICT-adviesdiensten steeg ten opzichte van een jaar eerder wederom flink, terwijl het aantal uitzendkrachten daalde.

Meer Interim management

Wanneer de ICT-advisering even buiten beschouwing blijft, dan zijn er binnen de categorie ‘inhuur op beleidsniveau’ de nodige verschillen te zien. In deze groep stijgt alleen de inhuur van interim-management. Er werd voor 9,3% meer aan interim-management ingehuurd. Alle andere inhuur van professionele services daalt, soms met meer dan 20%.

Bron: Jaarrapportage Bedrijfsvoering Rijk 2017 (en eerdere jaren). Bewerking: ZiPconomy

Grote verschillen per departement

Bij de ministeries zijn forse onderlinge verschillen. Die ontstaan door de omvang, maar ook door de aard van het ministerie. De totalen zijn in dit overzicht te zien.

Bron: Jaarrapportage Bedrijfsvoering Rijk 2017

Opvallend is de forse groei bij het Ministerie van Economische Zaken. EZ komt op een inhuurpercentage van 19,6%, waarbij vooral de groei ten opzichte van 2016 opvalt. Dat is volgens EZ het gevolg van inhuur bij de ICT-uitvoeringsdienst DICTU en de RVO.nl (Rijksdienst voor Ondernemend Nederland). “In geval van RVO.nl betreft het met name de «flexibele schil», zodat ingespeeld kan worden op fluctuaties in het gevarieerde opdrachtenpakket dat RVO.nl uitvoert en waarvoor gespecialiseerde kennis nodig is (opdrachten van diverse ministeries gericht op ondernemend Nederland bij duurzaam, agrarisch, innovatief en internationaal ondernemen). Het inzetten van externe inhuur biedt de flexibiliteit om efficiënt met dit spanningsveld tussen vraag en aanbod om te gaan”, zo schrijft het ministerie. Beide diensten willen in 2018 externe inhuur structureel zo veel mogelijk beperken.

Naast EZ komen – traditioneel – ook  de ministeries van OCW, EZ, BZK en IenM ruim boven de Roemer-norm uit, die stelt dat niet meer dan 10% van de totale personele uitgaven besteed mogen worden aan inhuur.

Van de negen ingehuurde personen die boven de WNT-norm van 250 euro per uur uitkomen, worden er acht ingehuurd door het ministerie van Justitie & Veiligheid.

Hugo-Jan Ruts is 'editor-in-chief' en uitgever van ZiPconomy. Bekijk alle berichten van Hugo-Jan Ruts

2 reacties op dit bericht

  1. Hallo Hugo-Jan,
    Wat ik me afvraag is met welk doel worden interim medewerkers nu ingehuurd. Bij een tekort aan deskundigheid en fysieke vaardigheid kan ik me wel wat voorstellen omdat de cijfers voor zich spreken. Immers, een tekort aan loodgieters en tandartsen s een soort golfbeweging waarbij conjunctuur een belangrijke rol speelt en er ook wel wat te voorspellen is. Daarop inspelen lukt slechts ten dele waarvan voorbeelden te overig. Mijn vraag aan jou betreft iets anders. Waneer wordt een interim ingezet als niemand anders zijn of haar fikken aan durft te branden. Ja, natuurlijk het zo geheten crisismanagement is dan daar. Dat zijn ook professionals die weten (als het goed is) waar ze instappen. Maar nu het probleem op de één of andere afdeling van een afdeling van een instelling. De advertentie is dan zoiets als “wij zoeken wegens verlof van een vaste medewerker een….. voor de periode van / tot.. .. Het gaat dan om functies die absoluut niet behoren tot de top want die vacatures worden wel binnen de top opgelost. Ik bedoel de interim die moet instappen terwijl er een hele stapel problemen liggen gepaard met achterstallig onderhoud. Als voorbeeld, de afdelingsmanager die nog heel veel niet afgeronde functioneringsgesprekken heeft liggen met een zeer ontevreden club mensen waaraan ze of hij tijdelijk leiding moet geven. Een ander voorbeeld kan zijn dat er iets niet klopt in de bedrijfsvoering op financieel / juridisch of operationeel gebied. “Zetten we maar een interim in die de klappen opvangt”. Wellicht ten overvloede het voorbeeld van een klantenservice medewerker in The back office die geen klanten helpt maar de telefoon of oppakt als het werkelijk geëscaleerd moet worden. De kleine invloedloze interim’s dus. Heel graag hoor ik jou ideeën hierover.

    • @Lex,
      Deze cijfers geven geen antwoord op je vraag. Daarvoor zijn de cijfers te algemeen.
      Duidelijk is dat van oorsprong Interim management ging om de bovenste managementlagen. Maar als sinds eind van vorige eeuw zie je ook meer en meer interim-management ingezet worden in de managementlaag daaronder. Juist die best lastige ‘middelposities’. En er zijn naar mijn observatie tal van deskundige interimmers die smullen van een “hele stapel problemen liggen gepaard met achterstallig onderhoud”. Een afdeling op die manier door een specialist weer op gereed maken voor een manager in loondienst, daar lijkt me ook niets mis mee. Dan moet je als opdrachtgever wel erkennen dat zo’n veranderopdracht (ook – of misschien wel juist – als de scope beperkt is) een specialist vraagt.