Demotie? In de interim-wereld is dat de normaalste zaak van de wereld

Aan het eind van je carrière ben je misschien minder energiek, maar zit je boordevol wijsheid. Een nieuwe rol aannemen is zo gek nog niet, bewijzen interimprofessionals.

Medewerkers aan het einde van hun carrière een functie met minder verantwoordelijkheid geven, en daaraan gekoppeld ook een lager salaris. Het komt regelmatig voor en is tegelijkertijd een gevoelig onderwerp, bleek tijdens een uitzending van BNR Werkverkenners  met de treffende titel ‘de emotie van demotie’.

Het zal vooral met status te maken hebben. In de organisatie en naar de buitenwereld. En met de onwennigheid van mensen om het met ‘minder’ te moeten doen. Terwijl het eigenlijk zo gek niet is om aan het einde van je carrière je ervaring en wijsheid op een andere manier in te zetten.

Deskundig personeel

In organisaties in Indonesië is vaak een aparte afdeling voor wat ze de ‘staf ahli’ noemen. Letterlijk vertaald is dat ‘deskundig personeel’. In de praktijk zijn het ex-managers en experts die het stokje hebben overgedragen aan de jongere generatie, maar nog wel op kantoor aanwezig zijn om geraadpleegd worden. Oosterse culturen gaan sowieso met wat meer respect om met de ouderen.

Ook voor interim-professionals is het heel vanzelfsprekend dat je aan het einde van je carrière een ander type opdrachten doet. Misschien niet omdat interimmers dat zo willen, maar in de praktijk gaan bijvoorbeeld die zware projectmanagementklussen, die fulltime inzet vergen, eerder naar de veertigers en vijftigers.

Terecht? Dat durf ik niet te zeggen. Of je als zestiger dezelfde energie in kan brengen als toen je veertig was, die vraag moet een ieder maar voor zich beantwoorden. Als zelfstandige heb je in ieder geval met de realiteit van de markt te dealen.

Nieuwe rol

Wijsheid komt met de jaren. Hoe zet je die het best in?  Uit onderzoek van het interim-managementbureau Schaekel & Partners blijkt dat de tarieven van interim-managers aan het einde van hun carrière niet dalen. Maar duidelijk is ook dat ze minder opdrachten hebben en vooral minder uur per week werken.  Een adviesklusje hier, coaching daar. Misschien een bestuursfunctie (al dan niet bezoldigd) of juist iets heel anders met ook een heel ander tarief.

De oud wordende interim-professional is op zijn toekomst voorbereid. Zowel financieel als inhoudelijk. Hij kan het zich veroorloven om de laatste tien jaar van zijn carrière minder omzet te maken. Met een beetje slimme financiële planning moet de doorsnee interimmer dat kunnen. Bijvoorbeeld door zijn huis vervroegd af te betalen.

Ook inhoudelijk kun je je voorbereiden op die andere rol. Advies, coaching, lesgeven: het zijn mooie manieren om je wijsheid in te zetten. Maar het zijn allemaal wel echt vakgebieden. Om op een professionele, zinvolle manier les te geven of te coachen, moet je jezelf technieken aanleren.

Misschien toch iets om over na te denken als je aan het einde van het jaar het persoonlijke ontwikkelingsplan met jezelf bespreekt.

Hugo-Jan Ruts is 'editor-in-chief' en uitgever van ZiPconomy. Bekijk alle berichten van Hugo-Jan Ruts

Eén reactie op dit bericht

  1. Een goed punt dat meer aandacht mag krijgen.

    Het gaat immers om balans en het managen van verwachtingen. Platforms, algoritmes etc. mogen dan als tool steeds belangrijker worden, als je vervolgens met elkaar in gesprek gaat, blijkt vaak dat die senior erg veel waarde kan toevoegen ook al lijkt hij of zij ‘te zwaar voor de rol’. Die mindset mag anders. Opdrachtgevers en bemiddelaars spelen hierin een belangrijke rol. Als men echter alleen naar het schaap met de vijf poten blijft zoeken of moet zoeken (je weet wel 28-38 jaar, hbo/wo, strak curriculum vitae met alle boxen getickt en voor een scherpe (te lage) prijs)), dan wordt het toch lastig op termijn.

    Als is het maar voor onszelf, we worden allemaal ouder 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *