Finalisten ZiPconomy Scriptieprijs 2014 bekend Geplaatst 20 oktober 2014 door ZiPredactie Social jetlag, de professionalsering van sociaal ondernemerschap en de relatie tussen loonflexibiliteit en de lengte van recessies. Dat zijn de drie onderwerpen van de masterscripties die de finale hebben gehaald voor de ZiPconomy scriptieprijs 2014. Tijdens het ZiPconomy seminar Anders Werken, Anders Organiseren gaan Tom van Els, Femke Lotgerink en Maarten de Ridder elk kort hun onderzoek presenteren. De jury bepaalt vervolgens wie van hen de hoofdprijs van 2.500,- krijgt. Belang van goed onderzoek De ZiPconomy Scriptieprijs is in het leven geroepen om kwalitatief onderzoek op het gebied van de veranderende (flexibele) arbeidsmarkt te bevorderen en om jongeren meer te betrekken bij de discussie over die veranderingen. De prijs wordt dit jaar voor de derde keer uitgereikt. Er waren dit jaar weer vijftien aanmeldingen van masterstudenten, verdeeld voor acht universiteiten, waarvan drie uit België. De jury, die dit jaar bestaat uit Marien Kwant (voorzitter jury, partner bij AIM4), Roos Wouters (voorzitter Het Nieuwe Werken Werkt), Ronald Dekker (arbeidseconoom Universiteit Tilburg/Reflect) en Kor de Jonge (HR directeur), boog zich over een shortlist van acht masterscripties. “De onderwerpen van de scripties waren dit jaar zeer gevarieerd. Van criminologie tot psychologie. Van sociologische tot arbeidsrechtelijk. En van bestuurskundig tot econometrie. Het toont maar weer aan hoe breed het gesprek over de toekomst van organiseren en de flexibele arbeidsmarkt ook is” aldus Marien Kwant, partner bij hoofdsponsor van de scriptieprijs AIM4. “Het maakte de uiteindelijke keuze voor de top drie wel lastig. Alle onderzoeken waren interessant en geven weer een ander inzicht. Wetenschappelijke kwaliteit is en blijft voor de jury het belangrijkste criterium. Daarnaast hebben we onze keuze gebaseerd op zaken als relevantie, oorspronkelijkheid en toepasbaarheid. Naast goed onderzoek gaat het ons immers ook om een prikkelende input voor het debat. Drie finalisten Van de drie finalisten is hier op ZiPconomy al eerder een artikel over hun onderzoek verschenen. In alfabetische volgorde zijn de finalisten: Masterstudent Strategic Management Tom van Els deed aan de Tilburg University onderzoek naar het ‘social jetlag’, een groeiend fenomeen in onze moderne maatschappij. ‘After work e-mails’, continue bereikbaarheid, social media, de 24/7 economie en het leven tussen de interne biologische en externe sociale klok blijkt zijn tol te eisen. Het merendeel van de ondervraagden uit zijn onderzoek rapporteerden last te hebben van een jetlag in sociale vorm: Werktijden komen niet overeen met de gewenste uren dat iemand actief wil zijn. Dit heeft zijn uitwerkingen op het uiteindelijke welzijn en de prestaties. Femke Lotgerink behaalde haar mastertitel aan de VU (Culture, Organization & Management). Ze deed een half jaar lang onderzoek naar de rol van sociaal kapitaal in de professionalisering van sociaal ondernemerschap in Nederland. Sociaal kapitaal, ofwel het voordeel dat een individu kan halen uit zijn of haar persoonlijke netwerk, is van essentieel belang voor iedere ondernemer, maar voor sociaal ondernemers speelt het een nog grotere rol. Femke kwam tot de conclusie dat sociaal kapitaal het fundament is voor het vormen van een duidelijk afgebakende, sterke sector voor sociaal ondernemerschap in Nederland. Maarten de Ridder deed zijn master Economie aan de Tilburg University. Hij onderzocht gegevens over loonsverandering in Amerikaanse staten. Op basis van dat onderzoek kwam hij tot de conclusie dat economieën met een flexibele arbeidsmarkt en grotere bereidheid om vaste salarissen te laten dalen, kortere recessies hebben. Deze conclusies zijn volgens De Ridder ook te vertalen naar Nederland en de Europese Unie. Marien Kwant: “Het zijn zeer uiteenlopende thema’s en tegelijkertijd onderwerpen die ik ook allemaal terug hoor in gesprekken met onze klanten. Mooi dus om daar meer te horen. En nog mooier om dit jonge talent een podium te kunnen bieden.” Seminar De finaleronde van de ZiPconomy scriptieprijs wordt gehouden tijdens het seminar Anders Werken, Anders Organiseren op 13 november in het SER gebouw in Den Haag. Dit jaar staat het seminar in het teken van Goed opdrachtgeverschap. Keynote sprekers zijn Farid Tabarki, Trendwatcher of the Year 2012 – 2013 en is o.a. columnist van het FD en Prof. Aukje Nauta, lid van de SER en hoogleraar Employability in Werkrelaties. Prof. Arjan van den Born (Univ Tilburg) doet verslag over zijn grote onderzoek naar Goed opdrachtgeverschap. De scriptieprijs wordt uitgereikt door Mirjam Bink, mede initiatiefnemer en bestuurslid van ONL voor Ondernemers . Geplaatst in ZP en Ondernemen | Tags Scriptieprijs 2014 | Laat een reactie achter
‘Simpel is moeilijk, maar moeilijk is heel simpel’ Geplaatst 19 oktober 2014 door ZiPredactie Vorig jaar verzamelde we hier op ZiPconomy een serie cases van interim-managers en organisatieadviseurs over hun dagelijkse praktijk en manier van werken. ‘Eenvoud’, noemde we die serie die later in een gratis ebook werd gebundeld. Omdat de sleutel van veel problemen vaak niet ligt in de complexiteit van een oplossing. Richard Engelfriet, naar eigen zeggen ‘Nederlands meest eenvoudige ondernemer, heeft een boek geschreven waarin hij nog wel een paar stappen verder gaat. Zijn boek staan vol met met adviezen voor mensen die simpele oplossingen willen voor lastige problemen. ‘Mensen hebben de natuurlijke neiging om alles ingewikkeld te maken’. Onnodige complexiteit Een medewerker van een zorginstelling had grote moeite met de intake van patiënten met psychische problemen. Ze waren vaak agressief en verward. Op een dag bedacht hij een simpel plan: hij vroeg een nieuwe patiënt gemoedelijk of deze misschien een worstenbroodje wilde. De patiënt ontspande direct en de intake verliep vlekkeloos. Sindsdien krijgt iedereen tijdens de intake een worstenbroodje en wordt de isoleercel nog maar zelden gebruikt. ‘Zo simpel kan het zijn,’ zegt Richard Engelfriet. Hij ergert zich al zijn hele leven aan de onnodige complexiteit van moderne organisaties. Hij snapt wel waarom er zoveel ingewikkelde regels zijn: ‘Simpele ideeën zijn vaak heel moeilijk te bedenken. Je moet de essentie van een probleem begrijpen om een simpele oplossing te kunnen bedenken. Het is veel makkelijker om moeilijk te doen. Een dikke beleidsnota schrijven gaat een stuk sneller dan het bedenken van een inspirerende speech van vijf minuten. Terwijl dat laatste wel veel effectiever is als je mensen wilt overtuigen.’ In zijn nieuwe boek Zo simpel kan het zijn noemt Engelfriet de oplossing van de gemeente Gent als voorbeeld. De Vlaamse gemeente plakte stickers met de tekst ‘Afgelast’ over illegale posters in hun stad. Alle organisatoren van concerten, festivals en voorstellingen meldden zich direct om verhaal te halen. Zo had de gemeente de wildplakkers direct aan tafel en kon ze afspraken maken waar alle partijen baat bij hadden. Protocollen of bloemen Richard Engelfriet is full-time spreker en dagvoorzitter en bezoekt voor zijn werk honderden bijeenkomsten van bedrijven en overheden per jaar. Overal hoort hij mensen klagen over onnodige regelzucht. Toch is hij niet per se tegen protocollen en procedures. Hij noemt het triest dat onderwijzers en verzorgers zoveel tijd kwijt zijn met hun administratie, maar vindt het toch wel prettig dat er tijdens operaties checklists worden gebruikt. Engelfriet: ‘De kunst is om nuttige regels te bedenken, maar handhavers de vrijheid te geven om die waar nodig aan de kant te schuiven.’ In zijn boek Zo simpel kan het zijn beschrijft hij een oplossing van verzekeringsmaatschappij CZ, waar medewerkers een budget van duizend euro hebben om lastige problemen op te lossen. Als een klant tussen wal en schip valt, kan een medewerker een bos bloemen sturen of zonder discussie de rekening betalen: ‘Zo creeer je een regelvrije zone waar mensen zelf weer kunnen nadenken’. Wedden dat Simpel is heel moeilijk, maar moeilijk is heel simpel, waarschuwt Engelfriet: ‘Mensen hebben de natuurlijke neiging om alles ingewikkeld te maken. Je merkt het al tijdens vergaderingen en discussies. Urenlang wordt er gesoebat over de vraag wie er gelijk heeft. Ik roep altijd: laten we een weddenschap afsluiten. Ik wed voor vijftig euro dat ik gelijk heb! Plotseling houdt de discussie op en gaat iedereen achter de feiten aan.’ Engelfriet roept mensen op om zich op zijn website te melden met schijnbaar onoplosbare problemen. Hij garandeert simpele oplossingen. ‘Simpel denken is in de eerste plaats een kwestie van de juiste mindset en en gezonde dosis lef. U kunt afwachten tot anderen er mee aan de slag gaan, of zelf in actie komen. Ik wil met mijn boek die laatste categorie mensen een steuntje in de rug geven.’ Zo simpel kan het zijn – Simpele oplossingen voor lastige problemen wordt uitgegeven Uitgeverij Haystack. Het boek heeft de simpele prijs van 15 euro en is o.a. hier verkrijgbaar Geplaatst in ZP en Ondernemen | Tags boek, boekkast, vakmanschap | Laat een reactie achter
Tijd voor het doorbreken van de illusie! Niet praten over, maar praten mét ZZP’ers. Geplaatst 16 oktober 2014 door PZO De media stond er de afgelopen dagen vol van. De geluiden zijn helder. We leven in een nieuw tijdperk. Steeds meer werkenden willen hun arbeidzame leven voor eigen rekening en risico invullen. Soms tegen wil en dank, maar veel vaker uit intrinsieke motivatie om het professionele roer in handen te nemen. Desondanks houdt het merendeel van beleidsbepalers liever de illusie in stand dat er twee groepen werkenden zijn; werknemers of werkgevers. De positie van de bijna 1 miljoen werkenden, die noch werkgever noch werknemer zijn, zijn de dupe van deze sluimerstand van beleidsbepalers. Opgewektheid over AWVN manifest snel bekoeld Zo nu en dan duikt een onverwachte groep zich op het fenomeen zzp’ers. Fijn, denk ik dan in eerste instantie, zoals bijvoorbeeld toen ik het bericht hoorde dat AWVN een manifest presenteerde over de nieuwe positie van zzp’ers. Mijn eerste opgewektheid was snel bekoeld. Wat is er namelijk aan de hand? AWVN bepleit een systeem waarin zzp’ers een vangnet krijgen waardoor men verzekerd is van basisinkomsten in geval van opdracht overbrugging, ziekte en oudedag voorziening. Wat is er precies nieuw vraag ik me af? We kennen toch de bijstand mocht het helemaal mis gaan en een zzp’er onverhoopt zonder opdrachten komen te zitten? We kennen de AOW voor de basis oudedag voorziening. Zeker geen vetpot om daar van te moeten leven maar wel een mogelijkheid om basale behoeften te kunnen dekken. Om additionele aanvulling te doen op de AOW introduceert PZO-ZZP samen met anderen het ZZP Pensioen per 1 januari 2015. Een pensioenregeling dat de wensen van zzp’ers om zaken naar voor eigen rekening en risico in te vullen voor een heel groot deel tegemoet komt. Vrijwillig instappen, een flexibele inzet die mee veert met omzet en relatief lage kosten waardoor de opbrengst op de gewenste uitkeringsdatum goed kan uitpakken. Ik ben verder gaan lezen. Arbeidsongeschiktheid verplicht verzekeren voor zzp’ers. Weer terug naar af? We hadden de Wet Arbeidsongeschiktheidsverzekering voor Zelfstandigen (WAZ), die per 1 augustus 2004 is afgeschaft. Te veel inleggen, te weinig uitkering, te dure regeling en niet langdurig houdbaar. De regeling is afgevoerd en de zzp’er is sindsdien aangewezen op een eigen arrangement in de private sfeer. Geen makkelijke route voor mensen met een zwaar beroep, torenhoge premies en voor ouderen vrijwel onhaalbaar om geaccepteerd te worden door de verzekeraar. Ondanks alle hindernissen moedig ik zzp’ers toch aan op enige wijze een product aan te schaffen. Steeds meer verzekeraars kennen producten die wel haalbaar zijn voor zzp’ers. Nooit goedkoop, wel heel verstandig. Je weet immers nooit hoe het leven loopt en dan is de bijstand wel een erg karig verhaal. AWVN: helaas oud denken Alles bij elkaar opgeteld kom ik tot de conclusie dat het ogenschijnlijk sympathieke manifest van AWVN weer een manier is om de illusie in stand te houden. Men wil zzp’ers door allerlei verplichtstellingen gelijk trekken aan werknemers. Geen nieuwe manier van denken tot mijn spijt waarbij er recht wordt gedaan aan de overtuigingen van zzp’ers. Overtuigingen die gebaseerd zijn op vrijwilligheid, op het voeren van een duurzame onderneming en aanzetten tot het leveren van een optimale bijdrage aan de economie. Traditionele denkers hebben dit manifest vorm gegeven. Uitvoerige gesprekken met werknemers- en werkgeversorganisaties gestoeld op denkbeelden die door sommige hoogleraren bekrachtigd worden. Organisaties die er veel belang bij hebben de illusie in stand te houden, namelijk dat de arbeidsmarkt uit enkel werknemers en werkgevers bestaat. Organisaties waar prima mee is samen te werken zolang men het gesprek over de invulling van het zzp-schap MET belangenbehartigers voor zzp’ers bespreekt en MET de doelgroep zelf. Het is tijd om de illusie te doorbreken. We moeten gaan denken in werknemers, werkgevers EN zzp’ers. De uitlatingen van Hans de Boer, voorzitter van VNO-NCW, geven mij vertrouwen om, in overleg met nieuwe denkers, binnen de gevestigde orde een duurzame plek voor zzp’ers te organiseren. Hans de Boer sprak op het AWVN congres krachtige woorden uit: “Het is onwenselijk om het zzp-schap af te remmen. ZZP’ers hollen niets uit, ze voegen juist een heleboel toe. Creativiteit, flexibiliteit, productiviteit en ondernemerschap. Een waardevolle toevoeging in het meerstromenlandschap.” Niet praten over, maar praten met ZZP’ers Met deze kijk op de zaak wordt voor mij opnieuw bevestigd dat de samenwerking tussen VNO-NCW, MKB-Nederland en PZO-ZZP alle ruimte geeft om het debat en de oplossing voor zzp’ers te borgen. Werkgevers (c.q. opdrachtgevers) en zzp’ers hebben elkaar keihard nodig om hun wederzijdse groei te verwezenlijken. Het zzp-schap belemmeren, met allerlei misvormde denkwijzen, brengt Nederland geen stap verder en steekt een spaak in het wiel van hardwerkende zzp’ers. Tijd om een nieuwe werkelijkheid te gaan creëren waarbij PZO-ZZP graag het gesprek aan gaat met iedere partij die invulling wil geven aan een eigen positie van zzp’ers. Niet praten over zzp’ers maar praten MET zzp’ers is mijn oproep! Esther Raats-Coster, voorzitter PZO-ZZP Geplaatst in ZP en Ondernemen, ZP en Politiek | Tags regelgeving | 1 Reactie
“Met het interimbureau heb ik een hele andere relatie dan met mijn klant” Geplaatst 16 oktober 2014 door ZiPredactie Goed Opdrachtgeverschap: het zorgen voor de juiste randvoorwaarden waardoor de samenwerking met een interim professionals optimaal wordt. Wat vinden ZiP’ers zelf van ‘Goed Opdrachtgeverschap’ , wat ervaren ze? ZiPconomy laat elke week een zelfstandig interim professional aan het woord over dit thema. Deze aflevering Rosé van Velzen, die werkt in de ideale driehoek van interimmanager, interimbureau en de klant. Wat betekent Goed Opdrachtgeverschap voor jou? “Ik werk onder andere via interimbureau AIM4 en met hen heb ik een hele andere relatie dan met mijn klant. Met een bureau zoek ik een duurzame relatie. Dan is het belangrijk dat het bureau een goed netwerk heeft en met name ook interessante opdrachten aanbiedt, die ik zelf moeilijker kan verwerven. In de relatie met een klant gaat het per definitie om een interimopdracht, dus een tijdelijke relatie. Daarbij is het vooral belangrijk dat ik een heldere opdracht heb, waarbij de wederzijdse verwachtingen duidelijk zijn en er vertrouwen is. De persoonlijke band is zeker ook belangrijk, maar vanaf het begin staat centraal dat het om een tijdelijke opdracht gaat.” Rosé ziet het bureau en de klant beide als opdrachtgever. “Maar het zijn heel verschillende relaties. Mijn relatie met de klant is veel intensiever en inhoudelijker. Daarmee heb ik veel vaker contact dan met het bureau. Als een opdracht goed loopt, klets ik met het bureau alleen af en toe bij. Als het een keer moeizaam loopt, zijn ze ook sparringpartner en dan is het contact intensiever. Maar mijn hoofdrelatie is met de klant.” Het succes van met name zwaardere opdrachten wordt voor een deel bepaald door ervaring maar vooral door je persoonlijkheid Hoe kom je aan passende opdrachten? “Dat gaat zowel via het interimbureau als via mijn eigen netwerk. Die opdrachten verschillen van elkaar. Bepaalde opdrachten komen nu eenmaal makkelijker binnen via een bureau dan via je eigen netwerk. Met name bij complexe vraagstukken zoekt een opdrachtgever de zekerheid van een bureau. Je huurt de persoon, maar ook de expertise en zekerheid van het bureau.” Een persoonlijke benadering vindt Rosé erg belangrijk. “AIM4 zoekt bijvoorbeeld niet een cv bij een opdracht, maar vergelijkt de persoonlijkheid van een interimmer met die van de opdrachtgever. Dat is een fundamenteel verschil met andere bureaus waar ik ook mee heb gewerkt. Die zeggen ‘mail je cv maar en als ik iets vind dat daarbij past, neem ik wel contact op’. Zij hebben geen enkel gevoel bij wie ik ben, in welke context ik mijn opdrachten heb gedaan en of ik pas bij de persoon en de organisatie van de klant. AIM4 doet dat heel anders. Zij onderhouden een netwerk van interimmers en opdrachtgevers. Bij het maken van een match telt meer dan alleen je deskundigheid. Ook eigenschappen zoals sensitiviteit en doorzettingsvermogen zijn van belang. Ik vind dat heel prettig. Het succes van met name zwaardere opdrachten wordt voor een deel bepaald door ervaring maar vooral door je persoonlijkheid. Dat klinkt heel logisch, maar zo wordt niet vaak gewerkt in de interimwereld. Typisch.” Ook opdrachtgevers kiezen volgens Rosé bewust voor AIM4. “Dat zorgt ervoor dat het netwerk van opdrachtgevers, interimmers en het bureau goed op elkaar aansluit. Ik kan me bijvoorbeeld niet voorstellen dat het bureau een onredelijke opdrachtgever in zijn netwerk zou hebben. Dat past gewoon niet in het netwerk. Ook mijn huidige opdrachtgeefster heeft bewust voor dit bureau gekozen, omdat ze iemand zocht die zowel kan verbinden als structureren. Die eigenschappen gaan over het algemeen niet zo goed samen.” Hoe zorgt een Goede Opdrachtgever dat jij prettig kunt starten met een opdracht? “Meestal zijn mijn opdrachtgevers goed voorbereid en krijg ik een enorme berg papier of mail om me in te werken. Ik vind het heel fijn als een klant me de ruimte geeft om me in te lezen, in te werken en mensen te spreken. Mijn huidige klant heeft mij in de eerste weken vooral veel gesprekken laten voeren. Er werd nog weinig direct resultaat van me verwacht. Dat is een investering voor de klant, maar wel eentje die zich terugbetaalt.” Ook hier ziet Rosé de meerwaarde van het interimbureau. “Als het bureau de klant goed kent, krijg je vooraf veel informatie over de opdrachtgever. Ik kom graag goed beslagen ten ijs en vind het belangrijk dat het bureau echt goed snapt wat de opdracht inhoudt en wat voor persoon de opdrachtgever is.” Het gevoel van vakgenoten onder elkaar is hier veel sterker dan bij cv-schuivende bureaus Wat heb je nodig om prettig en gemotiveerd te werken? “Mijn dagelijkse motivatie tijdens een opdracht komt vooral van de klant. Afstemming met mijn opdrachtgever is heel belangrijk. We moeten beide regelmatig checken of mijn inzet nog klopt met de verwachting. Ik zit graag fysiek in de buurt van mijn opdrachtgever. Mijn huidige opdrachtgever zit bijvoorbeeld maar twee deuren verderop, waardoor het makkelijk is om elkaar op te zoeken.” Ook het interimbureau speelt een motiverende rol. “AIM4 organiseert regelmatig netwerkbijeenkomsten met een spreker, waar interimmers met elkaar van gedachten kunnen wisselen. Daarnaast zijn er ook sociale activiteiten. Zo word je snel opgenomen in het netwerk en leer je elkaar kennen. Ik ken inmiddels iedereen op het kantoor van het bureau en meerdere interimmers Dat gevoel van vakgenoten onder elkaar is hier veel sterker dan bij die cv-schuivende bureaus.” Houd je contact met oud-opdrachtgevers? “Ja ik houd altijd contact als ik prettig met iemand heb gewerkt. Mijn netwerk is daardoor behoorlijk groot. Dat is ontstaan door eerdere dienstverbanden en opdrachten. Ik heb bijvoorbeeld nog steeds contact met opdrachtgevers van meer dan tien jaar geleden. Eén van mijn huidige klanten is een collega van vijftien jaar geleden. Die contacten spelen op persoonlijke titel en niet vanuit de opdrachtgeversrol.” Ook het interimbureau investeert zelf in het onderhouden van relaties. “Toen mijn contactpersoon van het bureau trouwde, vond ik het vanzelfsprekend om hem iets te sturen. En als ik terugkom van vakantie, vraagt hij hoe mijn vakantie geweest is. Het klinkt simpel, maar het maakt echt verschil.” (Wil je laten weten wat jij vindt van Goed Opdrachtgeverschap? Doe dan mee aan het onderzoek daarover van de Univ Tilburg. Zie deze pagina voor meer informatie en een korte vragenlijst) Geplaatst in Professioneel inhuren | Tags goed opdrachtgeverschap, serie | Laat een reactie achter
De levenscyclus van de loopbaan: van exploreren tot exporteren Geplaatst 15 oktober 2014 door Piet Hein de Sonnaville Het wordt in de huidige arbeidsmarkt steeds duidelijker zichtbaar dat mensen niet alleen een biologische, geestelijke en spirituele levenscyclus hebben, maar dat ook hun loopbaan cyclisch verloopt. De discussie over het verschil in de toegevoegde waarde van oude versus jonge werknemers, bestaat al zolang er gewerkt wordt. Die discussie zal, zo verwachten wij, komende jaren nog heviger gevoerd worden. Onder meer als gevolg van de gewijzigde ontslagregeling. Uiteindelijk zal dit leiden tot een scherpere fasering van een loopbaan, waarin per fase andere arbeidsverhoudingen, beloningsmethodieken en rechtsposities van toepassing zijn. Drie loopbaanfases Welke fasen zijn dit? In de kern is een loopbaan te verdelen in drie elementen, die chronologisch plaatsvinden: Exploreren. Grofweg wordt in de eerste tien jaar van een loopbaan (meer) kennis ontwikkeld en kunde opgedaan. De werkgever investeert in de werknemer. De werknemer zoekt weg en richting in de organisatie en daarbuiten. De behoeften zijn bijna onuitputtelijk, financiële belemmeringen dempen deze. Exploiteren. De langste fase in een loopbaan die vaak begint vanaf midden dertig tot begin of midden vijftig. De ontwikkelde kennis is actueel en waardevol en kunde ontwikkelt zich snel. Beide kunnen maximaal worden benut. Netwerken zijn gevormd, energieniveaus zijn hoog en tijd is schaars, mede door privédruk van kinderen en ouders. Financieel groeien de bomen hoog en kunnen behoeften worden ingevuld en plannen worden verwezenlijkt. De welvaartsgroei is hoog, maar zo ook het consumptieniveau. Exporteren. Gedurende de laatste fase wordt duidelijk dat kennis niet meer het onderscheidende element is. De omgeving maakt duidelijk dat deze gedateerd is. Kunde is in deze fase het onderscheidende; wijsheid en weten hoe de paden lopen. Typische, waardevolle taken zijn bijvoorbeeld het begeleiden van aankomend talent, het oppakken van complexe bedrijfsproblemen of het kunnen vertegenwoordigen van de onderneming in lobbyomgevingen. De omgeving profiteert hiervan. Welzijn is in deze fase belangrijker aan het worden dan welvaart en het consumptieniveau verandert en daalt. Afnemende meerwaarde Toch lijkt een onomkeerbare trend zichtbaar te worden, waarbij de toegevoegde waarde van senior werknemers sterker afneemt, terwijl de salarisverwachting stabiel blijft. Snellere verandering van kennis (en kunde) ligt daaraan ten grondslag, dat maar gedeeltelijk kan worden opgevangen door (her-)scholing. Dit noopt werkgevers en werknemers om hun relatie te herzien. Werkgevers die anticiperen op deze fasering, zullen zich onderscheiden. Werknemers die denken en handelen vanuit de fasering van hun loopbaan, zullen het maximale hieruit halen. Ook voor een freelancer is het belangrijk om na te denken over op welke aspecten (kennis, kunde of persoonlijkheid) hij of zij zich kan onderscheiden en tegen welke vergoeding. Zo is het goed mogelijk dat een jonge freelance professional (zp’er) zich zal positioneren op basis van zijn of haar stateoftheart-kennis. De fase drie-zp’er zich zal voorstaan op zijn of haar vermogen om het netwerk te mobiliseren en invloed te gebruiken. Een feit is wel dat de gemiddelde zp’er het meest direct te maken heeft met deze cyclus. Organisaties en interim professionals moeten anticiperen Onderzoek, uitgevoerd door Schaekel & Partners, heeft aangetoond dat tarieven voor specifieke kennis niet toenemen en zelfs afnemen naarmate iemand ouder wordt. Werkgevers denken nog te veel eendimensionaal vanuit de werknemer in zijn huidige situatie. Waarom zou je een werknemer niet helpen zijn dromen te realiseren, bijvoorbeeld door hem te helpen (gedeeltelijk) zelfstandig ondernemer te worden en en passant zijn kosten te halveren? Een bijkomend effect is dat je hier kosteloos reservecapaciteit voor terugkrijgt die in tijden van nood door beide partijen kan worden aangewend. Maar ook de (lossere) relatie met de zp’er is alleen gericht op het heden. Het is heel legitiem te kijken naar de situatie waarin opdrachten niet meer vanzelfsprekend zijn en er meer behoefte bestaat aan een ‘warm nest’. Omgekeerd zou de werknemer of zp’er veel meer moeten handelen naar de levenscyclus van de loopbaan. Tijdens de ‘gouden jaren’ van exploitatie zou veel meer aan vermogensbouw gedaan moeten worden. Bekend is dat veel zp’ers na hun vijfenvijftigste fors teruggaan in inkomen. Voor veel werknemers zal deze trend, met de veranderende ontslagvergoeding, ook gaan gelden. Werkgevers krijgen een krachtig wapen in handen om arbeidsvoorwaarden gerichter af te stemmen op de output van de werknemer als deze minder wordt. Anticiperen op de volgende fase van de loopbaan voorkomt een financieel gat en maakt mensen weerbaar. Een bijkomend voordeel is dat dromen dichterbij zijn, waardoor een loopbaan niet eindigt als een dovende kaars. Geplande en doordachte mobiliteit in loopbaan en organisatie creëert beweging en vooruitgang. Ervaringen vanuit de interim-managementwereld leren ons dat drie maanden na aanvang van de opdracht de maximale output ontstaat. Deze loopt door tot circa twaalf maanden na aanvang. Daarna ontstaat een dalende curve. Er is sprake van gewenning en verleden, wat maakt dat de echte scherpte langzaam maar zeker verdwijnt. Ook mensen in vaste posities herkennen deze cyclus vaak. Organisaties die vooruit willen, doen er verstandig aan juist mensen die in deze fase zitten, in te zetten op posities waar verandering gewenst is. Mensen die groei in hun loopbaan nastreven, doen er goed aan te kiezen voor deze organisaties. Geplaatst in Professioneel inhuren, Toekomst van Werk | Tags loopbaan, zipper | 2s Reacties
Wie pakt bij organisaties de verantwoordelijkheid in de revolutie rond arbeid en inhuur? (video) Geplaatst 15 oktober 2014 door ZiPredactie In het RTL programma Ondernemerszaken werd afgelopen zaterdag nog even teruggekeken op het Nétive seminar over het organiseren van inhuur en flexibiliteit. We hebben op ZiPconomy inhoudelijk via een aantal artikelen al aandacht besteed aan de uitkomsten van dat event. In deze clip halen Patrick Tiessen (Nétive), Rob de Laat (StaffingMS) en Bryan Peña (Staffing Industry Analists) nog een paar highlights naar boven. Tiessen ziet de aandacht die er binnen organisaties is voor iedereen die ingehuurd wordt wel toenemen. Maar hij mist nog steeds het echte ‘eigenaarschap’ daarvan. Wie pakt die verantwoordelijkheid op? Revolutie in organiseren arbeid Peña, vice-president van het leidende Amerikaanse onderzoeks- en adviesinstituut Staffing Industry Analist, wijst er op hoe belangrijk het is om als organisatie goed na te denken hoe je strategisch omgaat met ‘flex’. En ook hoe je zaken als organisatie ook daadwerkelijk voor elkaar krijgt. Noodzakelijk, omdat we volgens Peña nog maar aan de vooravond staan van een revolutie in de manier waarop we werk organiseren. Voor De Laat is er nog een andere aanleiding om ‘inhuur’ hoog op de agenda te zetten. Hij heeft het over de ‘ontwrichtende verandering van de flexmarkt’. Businessmodellen van de traditionele leveranciers van flexibel personeel staan volgens De Laat zo onder druk dat inlenende organisaties daar op moeten anticiperen. Tiessen verwacht tot slot dat de thematiek rond ‘flex’ los komt van de grenzen van intern personeel en externen. Interne mobiliteit en externe inhuur lopen bij grote organisaties meer en meer door elkaar heen. “De contractvorm is niet meer leidend.” Meer lezen? Aansluitend op deze video hier nog een aantal links naar de genoemde eerdere artikelen over het seminar: De ‘storify’-verslag over het seminar (met daarin ook een link naar alles slides) vind je op deze pagina. Het verhaal van Rob de Laat over hoe en waarom organisaties moeten inspelen op de ontwrichtende verandering van de flexbranche kan je hier te vinden. De visie van Bryan Pena over de aanstaande revolutie rond het inhuren van flexibele arbeid (‘Stilte voor de storm’) is hier terug te lezen. Daarin onder andere aandacht voor het onderstaande schema waarin hij de verschuiving voor aandacht voor het organiseren van inhuur beschrijft. Geplaatst in Professioneel inhuren | Tags arbeidsmarkt, flexschil, inhuur, tooling | 1 Reactie
