Naar nieuwe arbeidsverhoudingen (maar niet echt)

Plaatje: VN.nl

Op nu.nl stond het bericht dat de werkgevers en de bonden de handen ineen slaan. De AWVN, CNV, De Unie en FNV hebben samen een manifest geschreven genaamd ‘naar de nieuwe arbeidsverhoudingen‘. Dit (voor vakbondsbegrippen) opvallend goed leesbare en korte (5 pagina’s) document is een leuk uitgangspunt waar ik hoop dat men zich aan gaat houden. Aan de andere kant is het ook een absoluut teken dat men niet echt op zoek is naar nieuwe arbeidsverhoudingen.

In het stuk wordt gesproken over een nieuw evenwicht, duurzame inzetbaarheid en meerdere van dergelijke ronkende termen. Op zich moet ik stellen dat het redelijk goed onderbouwd lijkt met uitgangspunten die lovenswaardig zijn. Duurzame inzetbaarheid door scholing staat echter volgens mij al sinds jaar en dag op de agenda. Het feit dat nu ook de vakbond stelt dat flexibiliteit een optie is, is vooruitgang. De vraag is hoe men er invulling aan geeft.

Echter geeft men ook aan dat men niet echt nieuwe arbeidsverhoudingen wil. Want in het stuk wordt nog steeds gesproken over CAO onderhandelingen die het uitgangspunt zijn. CAO’s zijn het toppunt van oude arbeidsverhoudingen die niet meer passen in deze eeuw. CAO’s worden afgesloten tussen vakbonden die een heel beperkt deel van de groep werknemers vertegenwoordigen en daarmee dus onevenredig veel macht hebben en werkgevers die vervolgens een stok hebben om mee te slaan. Als we gaan naar een individueel collectief moet je het ook als zodanig aanvliegen, dus niet collectief meer praten over de arbeidsvoorwaarden.

Een mooi uitgangspunt zou zijn dat men de hoop uit zou spreken dat over 10 jaar er geen CAO’s meer nodig zouden zijn. Dat zijn nieuwe arbeidsverhoudingen, maar dan gaan de vakbonden dus hun eigen graf graven en dat zullen ze niet zo snel doen.

Het is spijtig dat de vakbonden nog zoveel macht hebben en zo weinig geven om de werknemers en zoveel om hun eigen positie. Nieuwe arbeidsverhoudingen hebben we namelijk nodig en de vakbonden moeten daarin een belangrijke rol spelen om dit in goede banen te leiden. Dat er grote veranderingen plaats moeten vinden, ook bijvoorbeeld voor zelfstandigen en sociale voorzieningen sta ik helemaal voor. Helaas staat de visie van de zelfstandigen bonden haaks op elke zelfstandige die ik ooit spreek en is men vooral bezig hun eigen positie nog jaren vast te houden in plaats van op te komen voor de werknemers van dit land. Dus nieuwe arbeidsverhoudingen willen ze, maar helaas niet op de manier dat ze echt goed zouden zijn voor de werknemers en zelfstandigen van dit land.

Bas van de Haterd is auteur, (internationaal) spreker en adviseur over de invloed van technologie op werk. Hij kijkt zowel naar het werk dat mensen nog gaan doen, de manier waarop we dit werk organiseren als de manier waarop we mensen voor dit werk aantrekken en motiveren. Hij schreef hierover o.a. boeken als '10 banen die verdwijn & 10 banen die verschijnen', de maatschappelijke impact van de zelfrijdende auto en (R)evolutie van Werk. Allen als e-boek te downloaden op basis van waardebepaling achteraf via vandehaterd.nl/e-boeken. Ook organiseert hij jaarlijks Digitaal-Werven en TA-Live over innovatie in recruitment. Bekijk alle berichten van Bas van de Haterd

2 reacties op dit bericht

  1. Beste Bas, Je haalt me de woorden uit de mond. Ik denk niet dat de vakbonden belang hebben bij nieuwe (of reeds anders ontwikkelde) arbeidsverhoudingen. Het ondermijnt hun macht en sluit niet aan bij de belangen van die groep werkenden die zich nog steeds “beschermd” voelen door de vakbond. De échte nieuwe werknemer kiest voor flexibiliteit, uitdaging en zelfsturing. Dat daarbij ook risico’s horen, is voor hem/haar een gegeven. Behoud van gelijk loon, met minstens een verhoging voor inflatie, is daarbij niet altijd leidend, zoals de vakbonden nu al decennia verkondigen. Flexibiliteit in tijd is veel belangrijker. Dáármee kan je het benodigde en gewenste loon verdienen/bereiken ook voor een langere periode. In mijn AVAfit blogs schrijf ik (nav verbazing of ergernis) regelmatig over deze nieuwe arbeidsverhoudingen als onderdeel van sociale innovatie. Dank voor je inspiratie.
    Groet, Esmeralda de Vries